Lucas 18
Nek Bible (NIF_WBT) vs VC
1 Tɨmbi gwañgwañiilɨ nain tuop nɨmolo tɨmbi gɨñgɨnembi, nɨm nandɨ-mɨlatanelɨñdok Yesulɨ eyout manda no ñɨndɨñ enbi
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 eñguk, “It kwet nolok manda kandan ama no kuñguk. Endɨ amala nɨm nandɨ-semlɨñguk, ba Yambatta bo giñgiñgan nɨm tɨ-ñɨmlɨñguk.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Tɨmbi it kwet wolok tam kanjak no kuñguk endɨ manda kandanloñ nain nain bɨmbi, ñɨndɨñ nɨlɨñguk, ‘Dɨk nandɨ-nambi, kanjɨkna nɨ-gɨñgɨneumbi, tambonna endok kandañ patak wɨn ombɨ-namekak.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Wɨndɨñ eumbi, kandanlɨ nandɨ-kɨmnembi kulɨñguk. Kukapi, siñgimek enla ñɨndɨñ eñguk, ‘Nak ama nɨm nandɨ-semlet, ba Yambatta bo giñgiñgan nɨm tɨ-ñɨmlet.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Gan wandingan embi, tam kanjak ñalɨ nain nain mɨlap ñɨn pa namlakta tɨmbi nak joñgo tɨke-kɨmɨlambi, tambon kak tɨkeukak. Nɨm kañbi, nain tuop gɨñgɨne bɨumbi jɨklotaut.’”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Wopumdɨ eyout manda wɨndɨñ tɨ-sembi, gwañgwañiila enguk, “Sɨndɨ kandan ama kelamdɨ nek eñguk wɨn nandañ ba? Endɨ tam gɨñgɨnen wɨn tɨke-kɨmɨlepi eñguk.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Tɨmbi Yambattɨ amatam enlok ep kasɨleñguk wɨn nek tɨ-semekak? Endɨ gɨñgɨtñiilɨ tim sandap kɨtɨ-ñɨmañ wɨn nain ombapgan nandɨ-kɨmnembi, nɨm ep kɨmɨlek ba? Nɨm ya.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nak ñɨndɨñ sanlet: nain nɨm ombataumbi, platik sɨnɨk ep kɨmɨlekak. Gan nak Ama Sɨsɨnɨktɨ bɨ tommek, nak wolonda amatam nanandɨ-kɨlɨktɨnjɨat dɨwɨn kwelan ep tɨmba indanekalɨñ ba nɨm?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi, eyout manda no eñguk, wɨn ama endɨ dɨndɨm wɨndɨñ nandɨ-kwambɨñ dambi, dɨwɨnda nandum pɨmbɨñen tɨlak ama wandisɨ wala ñɨndɨñ enguk,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Nain nola ama tɨpet, wɨn Falisi ama no, tɨmbi takis epep ama no, endɨ nɨmolo tɨndepi tapma it gɨnañ loñgɨmɨk.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Falisi ama endɨ lom ipi, gɨnan gɨnañ enla ñɨndɨñ nɨmolo tɨmbi eñguk, ‘Yambat. Ama dɨwɨn gɨtɨk endɨ mɨnem tiatia telak juluñgan kɨmɨt-kleañ, ba kundit kelam tañ, ba telak joñgo pa kuañ. Gan nak endɨ wandin nɨm, ba takis epep ama da patak en wandin bo nɨm, wala tɨmbi sɨmba kɨndemda manda ganlet.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Sande noñgan gɨnañ nak sandap tɨpet endɨkñe manda klembi, nanañ gɨtɨk kɨmɨsipbi patet, ba nepenepek gɨtɨk epmɨlet wɨn kɨt tambon tambon tambɨpi, noñgan wɨn dɨkok pa gamlet.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Gan takis epep ama endɨ mayañgan sɨnɨk ipi, kunum gɨnañ deium lolola mɨsɨmbi, yomɨnlok sɨmba gawat tɨñɨpi, kuañ wɨpi, ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Yambat. Nak ama yomat, dɨk mamasa tɨ-namɨñ.’”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Yesulɨ eyout manda wɨn tɨ-sem-talembi enguk, “Nak ñɨndɨñ sanlet: ama ñalɨ Yambattok dainan dɨndɨm indambi, ilnan ñañguk, Falisi ama endɨla nɨm. Neta, ama gɨtɨk nɨsɨlok kosɨ gɨñgɨt tɨke-loañda Yambattɨ ep tɨke-pɨlak, gan no en kayombɨnelakta en Yambattɨ tɨke-lolak.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Tɨmbi amatamdɨ Yesulɨ ñakñak bo ep kauptok nandɨmbi, endoñ yanañgɨpi bɨñgɨlɨñ. Bɨumbi, gwañgwañiilɨ yambɨmbi enombɨmbi enɨ-kɨmɨsip tɨ-semgɨlɨñ,
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 gan Yesulɨ kɨtɨ-semum bɨumbi, gwañgwañiila enbi eñguk, “Wɨn ama ñandisɨ ñala wakan Yambattɨ enlok gɨñgɨtñii yambɨ-dɨkñelak, wala tɨmbi gwañgwa bɨsat yambiumbi nokoñ bɨwɨt. Telak masip nɨm tɨ-semnelɨñ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Nak biañgan sanlet: no en Yambattok kapmainan gwañgwa bɨsat nomɨk nɨm kuup nandɨlakta, endɨ endok gɨñgɨt nɨm indaukak. Nɨm sɨnɨk.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Tɨmbi Judalok telak dama nolɨ Yesula ñɨndɨñ nɨñguk, “Endaut kɨndem, nak kuñgu taletalen nɨmnat kasɨleuttok ep tɨndɨn nɨtek kleut?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Eumbi nɨñguk, “Nekta naka kɨndem nanlañ? Yambat en noñganlɨñgot kɨndem sɨnɨk.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Dɨk endɨkñe manda ip nandɨ-talelañ: dɨk ama nolok tamɨn gɨta joñgo nɨm kundekamɨk, dɨk ama wɨlɨ kɨm nɨm tɨmbekañ, ba kumbu nɨm tɨmbekañ, ba ama nolok siñgin joñgo nɨm siukañ, tɨmbi meñga bekala giñgiñgan tɨ-sem-ta-kuukañ.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Wɨndɨñ eumbi nɨñguk, “Manda elañ wɨn gɨtɨk nak ikan tip plongan kusei kɨmɨpi, tañgonem tɨ-ta-bɨlet.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Yesulɨ manda wɨn nandɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “Kɨndem, gan nepek noñgangot gama tɨmbeñdok patak wɨn ñɨndɨñ: dɨk nepenepek gɨtɨk pakamlak wɨn tualok kɨmɨlɨm tua-taleumbi, mɨnem wɨn danbi, ama pɨmbɨñesɨla emekañ. Wɨndɨñ tɨmbeñda, tambon tuañga wopum kunum gɨnañ pakamekak. Ale, wɨndɨñ tɨmbɨ taleumbi, bɨm nak nep kle-kuukañ.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Wɨndɨñ eu nandɨmbi, mɨnem kwɨlɨkwɨlɨn asup sɨnɨk palmɨñgukta tɨmbi gɨnan mɨlatañguk.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yesulɨ wɨn kañbi enguk, “Ama mɨnem kwɨlɨkwɨlɨnjɨat Yambattok gɨñgɨt indanelɨñdok nandañ endɨ gliñgliñnat.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Kamel nolɨ lɨk bemdok gɨnañ mɨnam wolok ña tombep nandumda endɨ gliñgliñ tɨmbek. Gan ama kwɨlɨkwɨlɨ wopumnat nolɨ Yambattok gɨñgɨt indambi, endok kapmainan kuup nandɨlakta endɨ gliñgliñ wopum sɨnɨk tɨmbek.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Wɨndɨñ eumbi, manda nandɨñgɨlɨñ endɨ ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Ei, tɨkap wɨndɨñda, ama nolɨ kuñgu taletalen nɨmnat kasɨleuptok tuop no nɨm patak!”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Nepek no amalɨ tɨmbektok tuop nɨm wɨn Yambattɨ tuop tɨ-talewɨk.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Tɨmbi Petlolɨ nɨñguk, “Nɨndok kandañ bo nɨtek? Nɨndɨ nepenepet ba gɨñgɨtnii gɨtɨk pat-nɨmañ wɨn yambi-talembi, dɨk gep kle-kuamɨñ wɨn!”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Eumbi enguk, “Nak biañgan sɨnɨk sanba nandɨwɨt: ama gɨtɨk Yambattok gɨñgɨt indam kunelɨñdok isɨ ba tamjii ba dasɨ kwayañjii ba menjɨ bepsɨ ba gwañgwanjɨ bɨsat yambi-taleañ endok kandañ wɨn ñɨndɨñ:
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 endɨ gɨñgɨtsii yambiñgɨlɨñ wolok kɨnjan kwelangan yousɨ-semum kasɨlenekalɨñ, tɨmbi gɨñgɨtsii komblin walɨ gɨñgɨtsii damanin wɨn yapma klelak. Tɨmbi nain gamañda indaukaknan endɨ kuñgu taletalen nɨmnat kasɨlenekalɨñ.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesulɨ gwañgwañii 12 walɨ nɨsɨñgan patnelɨñdok yanañgɨpi, ñɨndɨñ enguk, “Nandañ: nɨndɨ Jelusalem ñaneñdok ñamɨñ, tɨmbi wolok plofet amalɨ Ama Sɨsɨnɨk nokok plon manda gɨtɨk youyoulɨn wolok tuopkan indaukak.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Juda amalɨ ama sambat nolok kɨsɨnan napɨlɨmbi, endɨ nanɨ-lakalaka embi, kolan tɨ-nambi, iwɨttɨ nep suambi,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 kolan sɨnɨk nep waipbi, nulɨm kɨmbetat. Tɨmbi maim tɨpet gɨt no ñaumbi, bɨndambo kɨmnan nanin kaitambi mɨlaletat.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Yesulɨ wɨndɨñ eñguk, gan gwañgwañiilɨ nek inda-ñɨmekak wɨn nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ. Manda wolok kusei kɨmɨsembɨ-semum pakukta tɨmbi endɨ wɨn nɨm nandɨ-kɨliñ eñgɨlɨñ.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Yesulɨ Jeliko it kwet tɨmbɨ dumalaumbi, ama dai sisipmɨn no telak pawan pipapi, kɨtɨnat tɨ pakuk.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Papi, amatam asup makleum nandɨmbi, enɨ-nandɨmbi eñguk, “Ñɨn nek tañ?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Yesu Nasalet nanin endɨ bɨlak.” Wɨndɨñ eumbi
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 kɨtɨ-ñɨmɨmbi eñguk, “Yesu, Devittok Komblin, dɨk naka gɨnañ busuk tɨ-namɨñ!” Wɨndɨñ kɨtɨumbi,
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 telak dama tɨñgɨlɨñdɨ nɨ-ñombɨmbi eñgɨlɨñ, “Ei, gitak pat!”, gan ama walɨ wopumgan kɨtɨmbi eñguk, “Devittok Komblin-o, dɨk naka gɨnañ busuk tɨ-namɨñ!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Tɨmbi Yesulɨ wɨñgan bɨ ipi, ama wɨn nañgɨpi endoñ bɨnelɨñdok eumbi, nañgɨp ñasɨñgan bɨumbi nɨ-nandɨmbi eñguk,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Nak nek tɨ-gamettok nandɨlañ?” Eumbi nɨñguk, “Wopum, nak bɨndambo daut deiuptok nandɨlet.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Wɨndɨñda bɨndambo dei! Nanandɨ-kɨlɨktɨñgalɨ gep tɨmbɨ kɨndem dalañ.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Wɨndɨñ eumbi, wolongan dai tombɨm deimbi, Yesu klembi, Yambatta kot gɨñgɨt mɨñguk. Tɨmbi amatamdɨ kundit wɨn kañgɨlɨñ endɨ bo Yambat nɨ-ta-lo tɨñgɨlɨ ñ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.