Mateus 22

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús pe̱waꞌ sej tata̱tapo̱wij ka̱n wel mami̱xkui̱tilo, kijtoj:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Ka̱n reina̱rowa Dios, ken tikita se̱ rey yej kilwichi̱wiliá ipiltzi̱n iga mona̱miktiá.
2 — O
3 Kiti̱tan imo̱nsojmej mata‑ijitatij, eꞌ te‑ikni̱wa̱n akinekikej.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Sej kiti̱tan sekin imo̱nsojmej, kijlijkej: “Xikijli̱ka̱n te‑ikni̱wa̱n iga tákual ónoꞌya. Nikmíktija noto̱rojmej iwá̱n seꞌpa noyo̱lka̱mej yej tojtomaktiꞌ, ónoꞌya nochi yej monekis; mawi̱tzéka̱nya nigaj ka̱n mona̱miktilo.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Eꞌ te‑ikni̱wa̱n ayá̱ꞌ nokta kinekikej. Se̱ de yejemej yajki imi̱lpan, seꞌ yajki tanamakato,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 iwá̱n sekin te‑ikni̱wa̱n kiki̱tzkijkej imo̱nsojmej el rey iwá̱n kimagakej poxsan; este kimiktijkej.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Iwá̱n el rey poxsan kuesiwiꞌ, iwá̱n kiti̱tan isolda̱dojmej iga makimijmikti̱tij ino̱mej yej tamiktijkej iwá̱n iga makitati̱ka̱n iya̱ltepe̱ꞌ.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Iwá̱n inó̱n rey kijlij imo̱nsojmej: “Nochi ónoꞌya yej monekis iga mona̱miktilo, ino̱mej te‑ikni̱wa̱n ayá̱ꞌ kajasiáj iga mawi̱tzeka̱n.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Xa̱ka̱n ipan ca̱llejmej yej onokej tajkoa̱ltepe̱ꞌ iwá̱n xikijli̱ka̱n a̱ꞌsan ne̱siꞌ, matakua̱kij iga a̱man mona̱miktiá nopiltzi̱n.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Mo̱nsojmej yajkij ipan ca̱llejmej iwá̱n kijlijkej yej ye̱ꞌnemij wa̱n yej ayá̱ꞌ ye̱ꞌnemij iga matakua̱tij ka̱n mona̱miktilo, ijkó̱n te̱miꞌ me̱sajmej ka̱n mota̱lia̱yaj te‑ikni̱wa̱n.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Kua̱ꞌ el rey kitato yej ki̱xna̱ntókeja mesa, kitaꞌ se̱ ta̱gaꞌ yej ayá̱ꞌ kakijtoꞌ itzótzol yej moakiá kua̱ꞌ mona̱miktilo.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Iwá̱n el rey kijlij: “Ej, ¿kén nokta tikalaꞌ nigaj aya̱ꞌpa tikakijtoꞌ motzótzol yej moakiá kua̱ꞌ mona̱miktilo?” Eꞌ ta̱gaꞌ ayá̱ꞌ tajtoj.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Inó̱n rey, kitekimáꞌ yej ompa tapale̱wia̱yaj: “Xikijikxi‑ilpi̱ka̱n iwá̱n xikmajma‑ilpi̱ka̱n, iwá̱n xiki̱xti̱ka̱n iwá̱n xikpata̱nalti̱ka̱n ka̱n takomichka̱n, ompa yawi cho̱kati este tajtangueguetzekas.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 ’Dios miaꞌ kino̱tza, eꞌ ayá̱ꞌ nochi kitapejpena.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Iwá̱n fariseojmej yajkij iwá̱n motajto̱ltijkej iga makite̱nte̱mo̱ka̱n ken iga makima̱wetzi̱lti̱ka̱n Jesús.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Iwá̱n kiti̱tankej sekin yej de yejéme̱mpa iwá̱n sekin yej kitokaj rey Herodes iga ijkí̱n makijli̱tij Jesús:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Taꞌ xine‑ijli̱ka̱n: ¿Ix ye̱kti iga manikixta̱waka̱n impuesto iga rey César o ayá̱ꞌ?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Eꞌ Jesús kimatiꞌ iga kitajtankej iga san kite̱nte̱mowaj, iwá̱n Jesús kijtoj:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Xine̱ne̱xtili̱ka̱n se̱ tomi̱n yej iga mo‑ixta̱wa impuesto.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Kua̱ꞌ Jesús kitaꞌ tomi̱n, tatajtan:
20 e ele perguntou:
21 Yejeme̱n kijtojkej:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Kua̱ꞌ inó̱n kikakikej, san tajtachi̱xtikajkej; iwá̱n yájkija, ómpaya kikajtejkej Jesús.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Íkua̱ꞌsan sekin saduceojmej yajkij kitatoj Jesús. Saduceojmej kijtowaj iga yej mikij ayoꞌ ojpa‑isaj; inó̱n iga ijkí̱n kitajtankej Jesús:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Tamachtia̱ni, Moisés kijtoj siga se̱ ta̱gaꞌ yej siwa̱yoj miki iwá̱n ayá̱ꞌ kikajte̱was nisé̱ ipiltzi̱n, iyikni̱n ta̱gaꞌ yej miꞌ mamona̱mikti iwá̱n isiwa̱ꞌ yej miꞌ iga ken kua̱ꞌ makipiaka̱n ipilowa̱n yej miꞌ.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Nij ijkó̱n mochij wa̱n nejeme̱n: onoyaj siete tajta̱gaꞌ yej se̱san itajmej iwá̱n se̱san iye̱mej. Yej te̱ko̱ko achto mona̱miktij, iwá̱n miguiꞌ. Eꞌ iga ayá̱ꞌ kikajtej nisé̱ ipiltzi̱n, siwa̱ꞌ mona̱miktij iwá̱n iwéjpo̱l.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ijko̱nsan no̱ mochij iwá̱n seꞌ, iwá̱n ijkó̱n nochi mochij, este que masiꞌ siete iwé̱j.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Iwá̱n miguiꞌ no̱ siwa̱ꞌ.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 In kua̱ꞌ ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿katiapa a̱n de inó̱n siete mochi̱was iwé̱j in inó̱n siwa̱ꞌ? iga na̱miktitoya iwá̱n inochimej.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jesús kijtoj:
29 Jesus respondeu:
30 Kua̱ꞌ yej miktokej ojpa‑isaskej, ayꞌya mona̱mikti̱skej, niga ipilowa̱n ayoꞌ kina̱mikti̱skej, iga mochi̱waskej ken tikita iya̱ngelejmej Dios yej onokej ipan cielo, yej no̱ ayá̱ꞌ mona̱miktiáj.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Eꞌ iga ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿ayá̱ꞌ ankilee̱rojkej yej Dios mitzijlijkej? Ijkí̱n kijtoj:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Nej iDio̱s Abraham, Isaac iwá̱n Jacob.” Dios ayéj iDio̱s yej miktokej, sino que iDio̱s yej isatokej.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Kua̱ꞌ la gente inó̱n kikakikej, poxsan madmira̱dojkej iga ijkó̱n tamachtiá Jesús.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Kua̱ꞌ fariseojmej kimatikej iga saduceojmej awel kite̱nkuepiliáj Jesús, monechkojkej iga kisen‑itatoj Jesús;
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 iwá̱n se̱ yej tamachtiá ipan iley Moisés kineꞌ makima̱wetzi̱lti Jesús; ijkí̱n kitajtan:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Tamachtia̱ni, ¿katiapa mandamiento ipan iley Dios yej más achto mamochi̱wa?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesús kijlij:
37 Jesus respondeu:
38 Iní̱nyawaꞌ in yej achto mandamiento yej má̱j mamochi̱wa.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Iwá̱n el segundo áchisan kensan iní̱n, kijtowa: “Xikcho̱kili mokni̱n kensan tej timocho̱kiliá.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ipan iní̱n o̱me mandamiento taksa inochi ley iwá̱n ken iga tamachtiáj profe̱tajmej.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Mie̱j fariseojmej nechkatóyajoꞌ iná̱ꞌ,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Jesús tatajtan:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jesús kijtoj:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ToTe̱ko kijlij noTe̱ko:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ¿Kén wel Cristo yej itati̱tan Dios ma‑ipiltzi̱n David, esi David no̱ kijliá iga iTe̱ko?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Iwá̱n ayagaj wel kite̱nkuepilij, iwá̱n desde íkua̱ꞌ ayoꞌ má̱j agaj mi̱xe̱wij iga makitajtani Jesús.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.