Mateus 22
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARA
1 Jesús pe̱waꞌ sej tata̱tapo̱wij ka̱n wel mami̱xkui̱tilo, kijtoj:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 —Ka̱n reina̱rowa Dios, ken tikita se̱ rey yej kilwichi̱wiliá ipiltzi̱n iga mona̱miktiá.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kiti̱tan imo̱nsojmej mata‑ijitatij, eꞌ te‑ikni̱wa̱n akinekikej.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Sej kiti̱tan sekin imo̱nsojmej, kijlijkej: “Xikijli̱ka̱n te‑ikni̱wa̱n iga tákual ónoꞌya. Nikmíktija noto̱rojmej iwá̱n seꞌpa noyo̱lka̱mej yej tojtomaktiꞌ, ónoꞌya nochi yej monekis; mawi̱tzéka̱nya nigaj ka̱n mona̱miktilo.”
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Eꞌ te‑ikni̱wa̱n ayá̱ꞌ nokta kinekikej. Se̱ de yejemej yajki imi̱lpan, seꞌ yajki tanamakato,
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 iwá̱n sekin te‑ikni̱wa̱n kiki̱tzkijkej imo̱nsojmej el rey iwá̱n kimagakej poxsan; este kimiktijkej.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Iwá̱n el rey poxsan kuesiwiꞌ, iwá̱n kiti̱tan isolda̱dojmej iga makimijmikti̱tij ino̱mej yej tamiktijkej iwá̱n iga makitati̱ka̱n iya̱ltepe̱ꞌ.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Iwá̱n inó̱n rey kijlij imo̱nsojmej: “Nochi ónoꞌya yej monekis iga mona̱miktilo, ino̱mej te‑ikni̱wa̱n ayá̱ꞌ kajasiáj iga mawi̱tzeka̱n.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Xa̱ka̱n ipan ca̱llejmej yej onokej tajkoa̱ltepe̱ꞌ iwá̱n xikijli̱ka̱n a̱ꞌsan ne̱siꞌ, matakua̱kij iga a̱man mona̱miktiá nopiltzi̱n.”
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Mo̱nsojmej yajkij ipan ca̱llejmej iwá̱n kijlijkej yej ye̱ꞌnemij wa̱n yej ayá̱ꞌ ye̱ꞌnemij iga matakua̱tij ka̱n mona̱miktilo, ijkó̱n te̱miꞌ me̱sajmej ka̱n mota̱lia̱yaj te‑ikni̱wa̱n.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 ’Kua̱ꞌ el rey kitato yej ki̱xna̱ntókeja mesa, kitaꞌ se̱ ta̱gaꞌ yej ayá̱ꞌ kakijtoꞌ itzótzol yej moakiá kua̱ꞌ mona̱miktilo.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Iwá̱n el rey kijlij: “Ej, ¿kén nokta tikalaꞌ nigaj aya̱ꞌpa tikakijtoꞌ motzótzol yej moakiá kua̱ꞌ mona̱miktilo?” Eꞌ ta̱gaꞌ ayá̱ꞌ tajtoj.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Inó̱n rey, kitekimáꞌ yej ompa tapale̱wia̱yaj: “Xikijikxi‑ilpi̱ka̱n iwá̱n xikmajma‑ilpi̱ka̱n, iwá̱n xiki̱xti̱ka̱n iwá̱n xikpata̱nalti̱ka̱n ka̱n takomichka̱n, ompa yawi cho̱kati este tajtangueguetzekas.”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 ’Dios miaꞌ kino̱tza, eꞌ ayá̱ꞌ nochi kitapejpena.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Iwá̱n fariseojmej yajkij iwá̱n motajto̱ltijkej iga makite̱nte̱mo̱ka̱n ken iga makima̱wetzi̱lti̱ka̱n Jesús.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Iwá̱n kiti̱tankej sekin yej de yejéme̱mpa iwá̱n sekin yej kitokaj rey Herodes iga ijkí̱n makijli̱tij Jesús:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Taꞌ xine‑ijli̱ka̱n: ¿Ix ye̱kti iga manikixta̱waka̱n impuesto iga rey César o ayá̱ꞌ?
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Eꞌ Jesús kimatiꞌ iga kitajtankej iga san kite̱nte̱mowaj, iwá̱n Jesús kijtoj:
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Xine̱ne̱xtili̱ka̱n se̱ tomi̱n yej iga mo‑ixta̱wa impuesto.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Kua̱ꞌ Jesús kitaꞌ tomi̱n, tatajtan:
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Yejeme̱n kijtojkej:
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Kua̱ꞌ inó̱n kikakikej, san tajtachi̱xtikajkej; iwá̱n yájkija, ómpaya kikajtejkej Jesús.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Íkua̱ꞌsan sekin saduceojmej yajkij kitatoj Jesús. Saduceojmej kijtowaj iga yej mikij ayoꞌ ojpa‑isaj; inó̱n iga ijkí̱n kitajtankej Jesús:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 —Tamachtia̱ni, Moisés kijtoj siga se̱ ta̱gaꞌ yej siwa̱yoj miki iwá̱n ayá̱ꞌ kikajte̱was nisé̱ ipiltzi̱n, iyikni̱n ta̱gaꞌ yej miꞌ mamona̱mikti iwá̱n isiwa̱ꞌ yej miꞌ iga ken kua̱ꞌ makipiaka̱n ipilowa̱n yej miꞌ.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Nij ijkó̱n mochij wa̱n nejeme̱n: onoyaj siete tajta̱gaꞌ yej se̱san itajmej iwá̱n se̱san iye̱mej. Yej te̱ko̱ko achto mona̱miktij, iwá̱n miguiꞌ. Eꞌ iga ayá̱ꞌ kikajtej nisé̱ ipiltzi̱n, siwa̱ꞌ mona̱miktij iwá̱n iwéjpo̱l.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ijko̱nsan no̱ mochij iwá̱n seꞌ, iwá̱n ijkó̱n nochi mochij, este que masiꞌ siete iwé̱j.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Iwá̱n miguiꞌ no̱ siwa̱ꞌ.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 In kua̱ꞌ ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿katiapa a̱n de inó̱n siete mochi̱was iwé̱j in inó̱n siwa̱ꞌ? iga na̱miktitoya iwá̱n inochimej.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Jesús kijtoj:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Kua̱ꞌ yej miktokej ojpa‑isaskej, ayꞌya mona̱mikti̱skej, niga ipilowa̱n ayoꞌ kina̱mikti̱skej, iga mochi̱waskej ken tikita iya̱ngelejmej Dios yej onokej ipan cielo, yej no̱ ayá̱ꞌ mona̱miktiáj.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Eꞌ iga ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿ayá̱ꞌ ankilee̱rojkej yej Dios mitzijlijkej? Ijkí̱n kijtoj:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 “Nej iDio̱s Abraham, Isaac iwá̱n Jacob.” Dios ayéj iDio̱s yej miktokej, sino que iDio̱s yej isatokej.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Kua̱ꞌ la gente inó̱n kikakikej, poxsan madmira̱dojkej iga ijkó̱n tamachtiá Jesús.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Kua̱ꞌ fariseojmej kimatikej iga saduceojmej awel kite̱nkuepiliáj Jesús, monechkojkej iga kisen‑itatoj Jesús;
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 iwá̱n se̱ yej tamachtiá ipan iley Moisés kineꞌ makima̱wetzi̱lti Jesús; ijkí̱n kitajtan:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 —Tamachtia̱ni, ¿katiapa mandamiento ipan iley Dios yej más achto mamochi̱wa?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jesús kijlij:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Iní̱nyawaꞌ in yej achto mandamiento yej má̱j mamochi̱wa.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Iwá̱n el segundo áchisan kensan iní̱n, kijtowa: “Xikcho̱kili mokni̱n kensan tej timocho̱kiliá.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Ipan iní̱n o̱me mandamiento taksa inochi ley iwá̱n ken iga tamachtiáj profe̱tajmej.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Mie̱j fariseojmej nechkatóyajoꞌ iná̱ꞌ,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Jesús tatajtan:
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Jesús kijtoj:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ToTe̱ko kijlij noTe̱ko:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 ¿Kén wel Cristo yej itati̱tan Dios ma‑ipiltzi̱n David, esi David no̱ kijliá iga iTe̱ko?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Iwá̱n ayagaj wel kite̱nkuepilij, iwá̱n desde íkua̱ꞌ ayoꞌ má̱j agaj mi̱xe̱wij iga makitajtani Jesús.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.