Mateus 18
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Íkua̱ꞌ disci̱polojmej kitechojkej Jesús iwá̱n kitajtankej:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Iwá̱n Jesús kino̱tzaꞌ se̱ choochi̱n iwá̱n kiketzaꞌ tajkoya̱n ka̱n onokej idisci̱polojmej,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 iwá̱n kijtoj:
3 e disse:
4 Yej má̱j tayaka̱ntoꞌ ka̱n reina̱rowa Dios, yej moali̱mpamati iwá̱n mochi̱wa ken iní̱n choochi̱n.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Siga agaj ko̱mema̱wiá se̱ ken iní̱n choochi̱n iga ne̱toka, ken kua̱ꞌ nejya yej nemi neo̱mema̱wiá.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 ’Si agaj makichi̱walti yej aye̱kti se̱ de ini̱mej yej ne̱tokaj, yej ayá̱ꞌ moweyimatij, má̱j ye̱kti katka makipi̱pilo̱lti̱ka̱n se̱ weyiteꞌti ipan ikech iwá̱n makimo̱taka̱n láma̱rko iga ompa maa̱miki.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 ¡Ipan iní̱n ta̱jli pox onoꞌ yej kiyo̱ltila̱na se̱ iga makichi̱wa yej aye̱kti! Inó̱n nochipa onos, eꞌ poxsan kikno̱chi̱waskej yej matachi̱walti yej aye̱kti.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 ’Inó̱n iga, siga moma̱ꞌ o mokxi mitzchi̱waltiá yej aye̱kti, xikteki iwá̱n xiktajkali wejka, má̱j ye̱kti xikalaki ka̱n onoꞌ Dios tima̱tájkol o tikxitájkol, eꞌ ayá̱ꞌ mitzmo̱taskej ipan tiwelo̱n yej ayí̱ꞌ se̱wis iwá̱n o̱me moma̱ꞌ iwá̱n o̱me mokxi.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Siga moyi̱x mitzchi̱waltiá yej aye̱kti, xiki̱xti iwá̱n xiktajkali wejka, má̱j ye̱kti xikalaki ka̱n onoꞌ Dios iga se̱ moyi̱x que xikpiá o̱me iwá̱n mamitzmo̱taka̱n ipan tiwelo̱n yej ayí̱ꞌ se̱wis.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 ’Amo xikali̱mpamatika̱n ini̱mej yej ne̱tokaj. Nimitzijliáj iga iya̱ngelejmej yej kicuida̱rowaj, nochipa onokej iyi̱xtaj noTaj ipan cielo.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Nej yej iPiltzi̱n Ta̱gaꞌ niwa̱laj nikma̱nawi̱ko yej pojpoliwika.
11 [Porque o
12 ’¿Kén ankitaj? Siga se̱ ta̱gaꞌ makipiá cien borrego, iwá̱n se̱ makipolo, ¿ix ayá̱ꞌ ómpaoꞌ kikajte̱was inó̱n noventa y nueve iwá̱n ya̱j kite̱mo̱ti yej poliwiꞌ?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Iwá̱n siga casis, poxsan pa̱kis. Má̱j pa̱kis que iga ino̱mej noventa y nueve yej ayá̱ꞌ polijtoyaj.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ijko̱nsan no̱ amoTaj yej onoꞌ ipan cielo, akineki mapoliwi nisé̱ de ini̱mej yej ne̱tokaj.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 ’Siga mokni̱n mitzchi̱wiliá tejté̱ yej aye̱kti, xitajto wa̱n yéj ka̱n amó̱me̱nsan iwá̱n xikijli iga ayompa yej mitzchi̱wilij. Siga mitztajto̱lkui̱lij, tiktá̱nija mokni̱n iga wel sej anmoye̱ꞌitaj.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Eꞌ siga ayá̱ꞌ mitztajto̱lkui̱liá, xikno̱tza se̱ o o̱me tokni̱n iga no̱ makimatika̱n yej yawi mojto̱ti. Itájto̱l Dios kijtowa iga kua̱ꞌ agaj kite̱lwiáj, maonoka̱n o̱me o má̱j yej kitztoskej.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Siga yejemej no̱ ayá̱ꞌ kitajto̱lkuij, xikmatí̱ltiya inochi tokni̱mej yej ne̱tokaj, siga yejemej no̱ ayá̱ꞌ kitajto̱lkuij, xikitaka̱n ken se̱ yej ná̱mo̱l yej ayá̱ꞌ ki̱xmati Dios, o ken se̱ yej kicobra̱rowa impuesto.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ’Nej nimitzijliáj, yej ipan iní̱n ta̱jli ankijto̱skej iga awel mochi̱wa, Dios yej onoꞌ ipan cielo kijto̱j no̱ iga awel. Iwá̱n yej ankijto̱skej iga wel mochi̱wa ipan iní̱n ta̱jli, Dios yej onoꞌ ipan cielo no̱ kijto̱j iga wel.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ’No̱ nimitzijliáj, siga o̱me de amejeme̱n ipan iní̱n ta̱jli ankisentajtanij tejté̱ kua̱ꞌ an‑ora̱dowaj, noTaj yej ono ipan cielo yawij mitzmakatij.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Iga ka̱n o̱me̱n o e̱yi tokni̱wa̱n monechkowaj iga ne̱weyimati̱ltiáj, nej ompa nonoꞌ tatajkoya̱n.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Iwá̱n Pedro kitajtanito Jesús:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Jesús kijtoj:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 ’Inó̱n iga ka̱n reina̱rowa Dios, ken tikita se̱ rey yej kicobra̱rowa itekipanowa̱nimej yej kidebe̱rowaj.
23 Porque o
24 Kua̱ꞌ nemi tacobra̱rowa, kiwajliguilijkej se̱ itekipanowa̱ni yej debe̱rowa̱ya poxsan komati tomi̱n.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Eꞌ inó̱n tekipanowa̱ni ayá̱ꞌ kipiaya tomi̱n iga makikuepa ke̱ꞌ debe̱rowa, el rey tatekimáꞌ iga makinamakaka̱n iga esclavo iwá̱n isiwa̱ꞌ iwá̱n ipilowa̱n iwá̱n inochi yej kipiaya iga wel makikuepa ke̱ꞌ debe̱rowa̱ya.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Iwá̱n inó̱n tekipanowa̱ni motankua̱ketzaꞌ iyi̱xtaj el rey, iwá̱n kijlij: “NoTe̱ko acho̱ꞌ xine̱chá, iwá̱n nochi motomi̱n nia nimitzkuepeli̱ti.”
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Iwá̱n el rey kicho̱kilij inó̱n tekipanowa̱ni, iwá̱n kijlij iga make̱lká̱waya inó̱n yej kidebe̱rowa iwá̱n ayꞌya kipre̱sojwij.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Eꞌ kí̱saꞌsan inó̱n tekipanowa̱ni, masiꞌ iwá̱n seꞌ itekipanowa̱ni‑ikni̱n yej kidebe̱rowa̱ya alí̱n. Kikechpa̱tzkaꞌ iwá̱n némiya kimiktia̱ya, kijlij: “¡Xine̱mákayakej yej tine̱debe̱rowa!”
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Iwá̱n inó̱n itekipanowa̱ni‑ikni̱n, motankua̱ketzaꞌ iyi̱xtaj iwá̱n kijlij: “Acho̱ꞌ xine̱chá, iwá̱n nochi motomi̱n nia nimitzkuepeli̱ti.”
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Eꞌ yéj ayá̱ꞌ kikne̱lij, ma̱jwaꞌ kipre̱sojwij iga makikuepa inochi ke̱ꞌ debe̱rowa.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Kua̱ꞌ sekin tekipanowa̱nimej kitakej inó̱n, kualo̱ꞌ iya̱lmajmej, iwá̱n nochi yajkij kipowili̱toj el rey.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Iwá̱n el rey kino̱tzaꞌ inó̱n yej tapre̱sojwij, iwá̱n kijlij: “¡Titekipanowa̱ni yej pox tikchi̱wa yej aye̱kti! Nej nimitze̱lka̱wilij nochi yej tine̱debe̱rowa̱ya, iga tine̱tekiꞌtajtanilij.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Tej no̱ katka xikcho̱kili mokni̱n yej mitzdebe̱rowa, ken nej nimitzikne̱lij.”
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Iwá̱n el rey poxsan kuejkuesiwiꞌ, iwá̱n tatekimáꞌ iga makicastiga̱ro̱ka̱n este que makikuepa nochi ke̱ꞌ debe̱rowa.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Iwá̱n Jesús kijtoj:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.