Marcos 12
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARC
1 Iwá̱n Jesús pe̱waꞌ tata̱tapo̱wij ka̱n mami̱xkui̱tilo, kijtoj:
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Kua̱ꞌ némiya yoksi uva, ite̱ko kiti̱tan se̱ mo̱nsoj, kijlij: “Xaj xiktajtanili̱ti yej nemi tekipanowaj iga mane̱makáka̱nya uva ke̱ꞌ nej ne̱toca̱rowa.”
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Eꞌ yejeme̱n kiki̱tzkijkej iwá̱n kimagakej iwá̱n akimakakej nité̱.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Ite̱ko u̱vajyoj kiti̱tan seꞌ mo̱nsoj; eꞌ inó̱n no̱ kitewijkej, kikuajkua̱tzaya̱nkej iwá̱n kuajkuantas kijlijkej.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Kiti̱tan sewoꞌ, inó̱n sí este kimiktijkej. Má̱j má̱j kiti̱tan sekin, ino̱mej no̱ kimagakej iwá̱n sekin kimiktijkej.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 ’Eꞌ kipiaya se̱ ipiltzi̱n yej poxsan kicho̱kilia̱ya iwá̱n kiti̱tan inó̱n, kijtoj: “Iní̱n sí nopiltzi̱n kiye̱ꞌitaskej.”
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Eꞌ tekipanowa̱nimej, yejéme̱nsan kijtojkej: “Iní̱nyawaꞌ in yej yawi mochi̱wati ite̱ko iní̱n ta̱jli, yej ítajpa kikajte̱was, matikmiktí̱ka̱nya nokta iga maka̱wi íta̱l iga tejemej.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Iwá̱n kiki̱tzkijkej, kimiktijkej iwá̱n kiki̱xtijkej ipan u̱vajyoj.
8 E, agarrando-o,
9 Iwá̱n Jesús tatajtan:
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’¿Ix ayí̱ꞌ ankitaj ka̱n ijkí̱n ijkuilijtoꞌ? Kijtowa:
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Ijkó̱n kichij toTe̱ko, iwá̱n poxsan timadmira̱dowaj iga tikitaj.
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Iwá̱n kinekiáj makipre̱sojwi̱ka̱n Jesús iga kimatikej iga yejemej nemi kikajkaktiáj. Eꞌ kimajmawilijkej yej ompa chapa̱ntoyaj, kikajtejkej iwá̱n yájkija.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Eꞌ despué̱j kiti̱tanilijkej sej sékinoꞌ más fariseojmej iwá̱n sekin yej kitokaj rey Herodes, ka̱nsan Jesús makijto tejté̱ iga wel makite̱lwi̱ka̱n.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kua̱ꞌ ino̱mej asitoj, kijtojkej:
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Eꞌ Jesús kimatiꞌ iga kima̱wetzi̱lti̱jnekiáj, kijtoj:
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Kiwajliguilijkej, iwá̱n kua̱ꞌ kitaꞌ, Jesús tatajtan:
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Iwá̱n Jesús kijtoj:
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Iwá̱n sekin saduceojmej yajkij kitatoj Jesús. Yejemej kijtowaj iga yej mikij ayoꞌ ojpa‑isaj, iwá̱n ijkí̱n kitajtankej:
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 —Tamachtia̱ni, Moisés ne‑ijkuilowilijtikajkej iní̱n ley; siga se̱ ta̱gaꞌ miki, iwá̱n kika̱wa isiwa̱ꞌ, eꞌ ayá̱ꞌ kikajte̱wa nisé̱ ipiltzi̱n, iyikni̱n inó̱n yej miguiꞌ, kikuis inó̱n viuda iga ken kua̱ꞌ makipiá ipilowa̱n yej miguiꞌ.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Onoyaj siete tajta̱gaꞌ yej se̱san itajmej iwá̱n se̱san iye̱mej. Yej te̱ko̱ko achto mona̱miktij, eꞌ miguiꞌ kua̱ꞌ aya pilwaj.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Iwá̱n imá̱mil inó̱n yej miguiꞌ mona̱miktij iwá̱n yej katka isiwa̱ꞌ yej miꞌ, iwá̱n no̱ miguiꞌ, iwá̱n ayá̱ꞌ no̱ kikajtej ipilowa̱n. Iwá̱n ijko̱nsan no̱ mochij iwá̱n seꞌ imá̱mil.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Ijkó̱n ino̱mej siete, nochi mona̱miktijkaj iwá̱n ino̱nsan siwa̱ꞌ, iwá̱n ayagaj kikajtej ipiltzi̱n. Iwá̱n má̱j má̱j miguiꞌ no̱ siwa̱ꞌ.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 In kua̱ꞌ ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿katiapa a̱n de inó̱n siete mochi̱was iwé̱j in inó̱n siwa̱ꞌ?, iga na̱miktitoya iwá̱n inochimej.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Jesús kijtoj:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Kua̱ꞌ yej miktokej ojpa‑isaskej, ayꞌya mona̱mikti̱skej, niga ipilowa̱n ayoꞌ kina̱mikti̱skej, iga mochi̱waskej ken tikita iya̱ngelejmej Dios yej onokej ipan cielo yej no̱ ayá̱ꞌ mona̱miktiáj.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Eꞌ iga ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿ix ayí̱ꞌ nokta ankilee̱rowaj ka̱n kén iga Dios tajtoj ipan se̱ witztako̱ꞌ yej we̱welo̱ntoya? Eꞌ Dios kijlij Moisés: “Nej niDio̱s, yej iDio̱spa no̱ Abraham, Isaac iwá̱n Jacob.”
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Dios ayéj iDio̱s yej miktokej, sino que iDio̱s yej isatokej; amejeme̱n ayompa antajla̱mikij.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Ompa asito no̱ se̱ yej tamachtiá ipan iley Moisés; yéj takaktoya kua̱ꞌ Jesús ta̱tapojtoya iwá̱n kimatiá iga ompay ken kijlij yej íwa̱n ta̱tapojtoya. Kitajtan:
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesús kijtoj:
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Xikcho̱kili moTe̱ko Dios iga inewi moa̱lmaj, iwá̱n iga inochi moespí̱ritoj iwá̱n iga inewi motájpal iwá̱n yéj nochipa xikejla̱nto.” Ini̱nwaꞌ in yej má̱j achto mandamiento.
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Iwá̱n onoꞌ sewoꞌ áchisan ijko̱mpa, kijtowa: “Xikcho̱kili mokni̱n kensan tej timocho̱kiliá.” Ateyi seꞌ mandamiento yej má̱j vale̱rowa ken ini̱mej.
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Iwá̱n inó̱n yej tamachtiá ipan la ley kijlij:
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Iwá̱n iga matiknekika̱n toDio̱s iga inewi toa̱lmaj, iga inewi toespí̱ritoj iwá̱n iga inewi totájpal, iwá̱n yéj nochipa matikejla̱ntoka̱n iwá̱n matikcho̱kili̱ka̱n tokni̱n kensan tejemej timocho̱kiliáj. Iga ijkó̱n mochi̱wa má̱j vale̱rowa que nochi ofrenda yej motatiá iga momaka Dios.
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Kua̱ꞌ Jesús kitaꞌ iga ómpaya ken kijtoj, kijlij:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Jesús tamachtijtoya tio̱pan; kijtojtoya:
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Porque David kijtoj kua̱ꞌ kitajto̱lmáꞌ iyEspí̱ritoj Dios, kijtoj ijkí̱n:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 ¿Kén wel Cristo yej itati̱tan Dios ma‑ipiltzi̱n David, esi David no̱ kijliá iga iTe̱ko?
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Jesús ijkí̱n tamachtia̱ya:
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Yejeme̱n mota̱li̱jnekij tio̱pan‑ijtiꞌ ipan ye̱ꞌasie̱ntoj ka̱n mota̱liáj yej má̱j tayaka̱ntokej, iwá̱n ijko̱nsan no̱ kinekij makichi̱waka̱n ka̱n takualo,
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 iwá̱n kikui̱liáj ikalmej yej we̱wejmikikej, iwá̱n mopajpantiáj iga wejka̱waj iga ora̱dowaj. Yejeme̱n má̱j yawij kicastiga̱ro̱tij.
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Se̱ ve̱j Jesús e̱watoya tio̱pan, kitztoya kén iga kakia̱yaj iyofre̱ndajmej ipan cajo̱n, iwá̱n miaꞌ yej motapialiáj kakia̱yaj komati tomi̱n.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Iwá̱n wa̱laj se̱ yej ayá̱ꞌ motapialiá iwá̱n ipan cajo̱n kakij o̱me tomi̱n de cobre yej ayá̱ꞌ pox vale̱rowa.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Iwá̱n Jesús kino̱tzaꞌ idisci̱polojmej, kijlijkej:
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 puej nochi kita̱lijkej yej kisobra̱rowaj; eꞌ yéj, malej ayá̱ꞌ motapialiá, kimáꞌ inewi yej kipiaya iga takua̱ya.
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.