Marcos 12
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARA
1 Iwá̱n Jesús pe̱waꞌ tata̱tapo̱wij ka̱n mami̱xkui̱tilo, kijtoj:
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Kua̱ꞌ némiya yoksi uva, ite̱ko kiti̱tan se̱ mo̱nsoj, kijlij: “Xaj xiktajtanili̱ti yej nemi tekipanowaj iga mane̱makáka̱nya uva ke̱ꞌ nej ne̱toca̱rowa.”
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Eꞌ yejeme̱n kiki̱tzkijkej iwá̱n kimagakej iwá̱n akimakakej nité̱.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ite̱ko u̱vajyoj kiti̱tan seꞌ mo̱nsoj; eꞌ inó̱n no̱ kitewijkej, kikuajkua̱tzaya̱nkej iwá̱n kuajkuantas kijlijkej.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Kiti̱tan sewoꞌ, inó̱n sí este kimiktijkej. Má̱j má̱j kiti̱tan sekin, ino̱mej no̱ kimagakej iwá̱n sekin kimiktijkej.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Eꞌ kipiaya se̱ ipiltzi̱n yej poxsan kicho̱kilia̱ya iwá̱n kiti̱tan inó̱n, kijtoj: “Iní̱n sí nopiltzi̱n kiye̱ꞌitaskej.”
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Eꞌ tekipanowa̱nimej, yejéme̱nsan kijtojkej: “Iní̱nyawaꞌ in yej yawi mochi̱wati ite̱ko iní̱n ta̱jli, yej ítajpa kikajte̱was, matikmiktí̱ka̱nya nokta iga maka̱wi íta̱l iga tejemej.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Iwá̱n kiki̱tzkijkej, kimiktijkej iwá̱n kiki̱xtijkej ipan u̱vajyoj.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Iwá̱n Jesús tatajtan:
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’¿Ix ayí̱ꞌ ankitaj ka̱n ijkí̱n ijkuilijtoꞌ? Kijtowa:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Ijkó̱n kichij toTe̱ko, iwá̱n poxsan timadmira̱dowaj iga tikitaj.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Iwá̱n kinekiáj makipre̱sojwi̱ka̱n Jesús iga kimatikej iga yejemej nemi kikajkaktiáj. Eꞌ kimajmawilijkej yej ompa chapa̱ntoyaj, kikajtejkej iwá̱n yájkija.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Eꞌ despué̱j kiti̱tanilijkej sej sékinoꞌ más fariseojmej iwá̱n sekin yej kitokaj rey Herodes, ka̱nsan Jesús makijto tejté̱ iga wel makite̱lwi̱ka̱n.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kua̱ꞌ ino̱mej asitoj, kijtojkej:
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Eꞌ Jesús kimatiꞌ iga kima̱wetzi̱lti̱jnekiáj, kijtoj:
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Kiwajliguilijkej, iwá̱n kua̱ꞌ kitaꞌ, Jesús tatajtan:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Iwá̱n Jesús kijtoj:
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Iwá̱n sekin saduceojmej yajkij kitatoj Jesús. Yejemej kijtowaj iga yej mikij ayoꞌ ojpa‑isaj, iwá̱n ijkí̱n kitajtankej:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Tamachtia̱ni, Moisés ne‑ijkuilowilijtikajkej iní̱n ley; siga se̱ ta̱gaꞌ miki, iwá̱n kika̱wa isiwa̱ꞌ, eꞌ ayá̱ꞌ kikajte̱wa nisé̱ ipiltzi̱n, iyikni̱n inó̱n yej miguiꞌ, kikuis inó̱n viuda iga ken kua̱ꞌ makipiá ipilowa̱n yej miguiꞌ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Onoyaj siete tajta̱gaꞌ yej se̱san itajmej iwá̱n se̱san iye̱mej. Yej te̱ko̱ko achto mona̱miktij, eꞌ miguiꞌ kua̱ꞌ aya pilwaj.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Iwá̱n imá̱mil inó̱n yej miguiꞌ mona̱miktij iwá̱n yej katka isiwa̱ꞌ yej miꞌ, iwá̱n no̱ miguiꞌ, iwá̱n ayá̱ꞌ no̱ kikajtej ipilowa̱n. Iwá̱n ijko̱nsan no̱ mochij iwá̱n seꞌ imá̱mil.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ijkó̱n ino̱mej siete, nochi mona̱miktijkaj iwá̱n ino̱nsan siwa̱ꞌ, iwá̱n ayagaj kikajtej ipiltzi̱n. Iwá̱n má̱j má̱j miguiꞌ no̱ siwa̱ꞌ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 In kua̱ꞌ ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿katiapa a̱n de inó̱n siete mochi̱was iwé̱j in inó̱n siwa̱ꞌ?, iga na̱miktitoya iwá̱n inochimej.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesús kijtoj:
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Kua̱ꞌ yej miktokej ojpa‑isaskej, ayꞌya mona̱mikti̱skej, niga ipilowa̱n ayoꞌ kina̱mikti̱skej, iga mochi̱waskej ken tikita iya̱ngelejmej Dios yej onokej ipan cielo yej no̱ ayá̱ꞌ mona̱miktiáj.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Eꞌ iga ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿ix ayí̱ꞌ nokta ankilee̱rowaj ka̱n kén iga Dios tajtoj ipan se̱ witztako̱ꞌ yej we̱welo̱ntoya? Eꞌ Dios kijlij Moisés: “Nej niDio̱s, yej iDio̱spa no̱ Abraham, Isaac iwá̱n Jacob.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Dios ayéj iDio̱s yej miktokej, sino que iDio̱s yej isatokej; amejeme̱n ayompa antajla̱mikij.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ompa asito no̱ se̱ yej tamachtiá ipan iley Moisés; yéj takaktoya kua̱ꞌ Jesús ta̱tapojtoya iwá̱n kimatiá iga ompay ken kijlij yej íwa̱n ta̱tapojtoya. Kitajtan:
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesús kijtoj:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Xikcho̱kili moTe̱ko Dios iga inewi moa̱lmaj, iwá̱n iga inochi moespí̱ritoj iwá̱n iga inewi motájpal iwá̱n yéj nochipa xikejla̱nto.” Ini̱nwaꞌ in yej má̱j achto mandamiento.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Iwá̱n onoꞌ sewoꞌ áchisan ijko̱mpa, kijtowa: “Xikcho̱kili mokni̱n kensan tej timocho̱kiliá.” Ateyi seꞌ mandamiento yej má̱j vale̱rowa ken ini̱mej.
31 O segundo é:
32 Iwá̱n inó̱n yej tamachtiá ipan la ley kijlij:
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Iwá̱n iga matiknekika̱n toDio̱s iga inewi toa̱lmaj, iga inewi toespí̱ritoj iwá̱n iga inewi totájpal, iwá̱n yéj nochipa matikejla̱ntoka̱n iwá̱n matikcho̱kili̱ka̱n tokni̱n kensan tejemej timocho̱kiliáj. Iga ijkó̱n mochi̱wa má̱j vale̱rowa que nochi ofrenda yej motatiá iga momaka Dios.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Kua̱ꞌ Jesús kitaꞌ iga ómpaya ken kijtoj, kijlij:
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesús tamachtijtoya tio̱pan; kijtojtoya:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque David kijtoj kua̱ꞌ kitajto̱lmáꞌ iyEspí̱ritoj Dios, kijtoj ijkí̱n:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Kén wel Cristo yej itati̱tan Dios ma‑ipiltzi̱n David, esi David no̱ kijliá iga iTe̱ko?
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesús ijkí̱n tamachtia̱ya:
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Yejeme̱n mota̱li̱jnekij tio̱pan‑ijtiꞌ ipan ye̱ꞌasie̱ntoj ka̱n mota̱liáj yej má̱j tayaka̱ntokej, iwá̱n ijko̱nsan no̱ kinekij makichi̱waka̱n ka̱n takualo,
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 iwá̱n kikui̱liáj ikalmej yej we̱wejmikikej, iwá̱n mopajpantiáj iga wejka̱waj iga ora̱dowaj. Yejeme̱n má̱j yawij kicastiga̱ro̱tij.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Se̱ ve̱j Jesús e̱watoya tio̱pan, kitztoya kén iga kakia̱yaj iyofre̱ndajmej ipan cajo̱n, iwá̱n miaꞌ yej motapialiáj kakia̱yaj komati tomi̱n.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Iwá̱n wa̱laj se̱ yej ayá̱ꞌ motapialiá iwá̱n ipan cajo̱n kakij o̱me tomi̱n de cobre yej ayá̱ꞌ pox vale̱rowa.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Iwá̱n Jesús kino̱tzaꞌ idisci̱polojmej, kijlijkej:
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 puej nochi kita̱lijkej yej kisobra̱rowaj; eꞌ yéj, malej ayá̱ꞌ motapialiá, kimáꞌ inewi yej kipiaya iga takua̱ya.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.