Lucas 20

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Se̱ día kua̱ꞌ Jesús tamachtijtoya ipan weyitio̱pan wa̱n kipojtoya ye̱ꞌnoti̱ciaj, asikoj ije̱fejmej sacerdo̱tejmej, yej tamachtiáj ipan la ley iwá̱n yej kimanda̱rowaj judiyojmej.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Iwá̱n kijlijkej:
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Iwá̱n Jesús kijtoj:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 ¿a̱ꞌyéj kiti̱tan Juan iga matabautiza̱ro?, ¿ix Dios kiti̱tan, o tajta̱gaꞌ?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Iwá̱n pe̱wakej iga mosepantajtanij:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Iwá̱n awel tikijtowaj iga kiti̱tan tajta̱gaꞌ iga tokni̱mej wel te̱temiktiáj, iga nochi kimatij iga Juan Dios kitajto̱lmakaya.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Iwá̱n kijtojkej iga ayá̱ꞌ kimatij a̱ꞌyéj kiti̱tan Juan iga matabautiza̱ro̱ki.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Iwá̱n Jesús tajtoj sej:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Iwá̱n Jesús pe̱waꞌ kipowaꞌ iní̱n ka̱n mami̱xkui̱tilo:
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Kua̱ꞌ tá̱guiꞌya uva, kiti̱tan se̱ imo̱nsoj iga tekipanowa̱nimej makimakaka̱n yej yéjpa kikuis. Eꞌ yejemej kimagakej iwá̱n kiti̱tankej ijka̱n.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Iwá̱n ite̱ko mi̱jli kiti̱tan seꞌ imo̱nsoj, eꞌ inó̱n no̱ kijlijkej kuajkuantas, kimagakej iwá̱n no̱ kiti̱tankej ijka̱n.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Iwá̱n kiti̱tan sewoꞌ, eꞌ tekipanowa̱nimej no̱ kimagakej in inó̱n tati̱tan iwá̱n no̱ kiki̱xtijkej.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 ’Iwá̱n ite̱ko u̱vajyoj kijtoj: “¿Té̱ nikchi̱was? Nia nikti̱taniti nopiltzi̱n yej nikpoxcho̱kiliá; anka yéj kirrespeta̱ro̱skej.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Eꞌ kua̱ꞌ tekipanowa̱nimej kitakej, mosepan‑ijlijkej: “Iní̱nyawaꞌ in yej yawi mochi̱wati ite̱ko iní̱n ta̱jli yej ítajpa kikajte̱was, matikmiktí̱ka̱nya nokta iga maka̱wi íta̱l iga tejemej.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kiki̱xtijkej ipan u̱vajyoj iwá̱n kimiktijkej.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Puej ya̱ti iwá̱n yawi kimikti̱ti ino̱mej tekipanowa̱nimej iwá̱n sékinwaꞌ in kimakas u̱vajyoj.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Eꞌ Jesús kitachi̱lij ino̱mej iwá̱n kijtoj:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 A̱ꞌsan wetzis ipan inó̱n teꞌti, po̱postekis; iwá̱n siga teꞌti wetzi ipan agaj, mochi̱was ken píno̱l.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Kua̱ꞌ kimatikej iga iní̱n tájto̱l yejemej nemi kikajkaktiáj, ije̱fejmej sacerdo̱tejmej iwá̱n yej tamachtiáj ipan iley Moisés kinekiáj makiki̱tzki̱ka̱n Jesús iga makipre̱sojwi̱ka̱n. Eꞌ ayá̱ꞌ kichijkej nité̱ iga kimajmawilia̱yaj la gente.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Kiti̱tankej yej makipi̱piaka̱n Jesús yej né̱siajkiꞌ ye̱ꞌnemij iga san makima̱wetzi̱lti̱ka̱n Jesús, yejemej kinekiáj iga Jesús makijto tejté̱ ka̱nsan wel makiwi̱gaka̱n iná̱ꞌ gobernador.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Tatajtankej yej tapi̱piáj:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Xine‑ijli̱ka̱n: ¿Ix ye̱kti iga matikixta̱waka̱n to‑impue̱stoj rey César de Roma, o ayá̱ꞌ?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Jesús kimatiꞌ iga ino̱mej kima̱wetzi̱lti̱jnekiáj iwá̱n kijtoj:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Xine̱ne̱xtili̱ka̱n se̱ tomi̱n. ¿A̱ꞌyéj ixa̱yaꞌ iwá̱n a̱ꞌyéj ito̱ka̱ꞌ yej nigaj ijkuilijtoꞌ?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Jesús kijtoj:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Awel kima̱wetzi̱ltijkej iga yej kijtoj iyi̱xtaj la gente, eꞌ poxsan kiye̱ꞌitakej yej kijtoj iwá̱n até̱ kijtojkej.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Iwá̱n sekin yej kijliáj saduceojmej, yajkij kitatoj Jesús. Ino̱mej saduceojmej tamachtiáj iga ayá̱ꞌ ojpa‑isaj yej miktokej, inó̱n iga kitajtankej ijkí̱n:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Tamachtia̱ni, ijkuilijtoꞌ ipan iley Moisés ijkí̱n: siga se̱ ta̱gaꞌ yej na̱miktitoꞌ miki, iwá̱n ayá̱ꞌ kikajte̱wa nisé̱ ipiltzi̱n wa̱n isiwa̱ꞌ, iyikni̱n yej miꞌ mamona̱mikti iwá̱n viuda iga ken makipiá ipilowa̱n inó̱n yej miꞌ.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Onoyaj siete tajta̱gaꞌ yej se̱san itajmej iwá̱n se̱san iye̱mej. Yej te̱ko̱ko achto mona̱miktij, eꞌ miguiꞌ kua̱ꞌ aya pilwaj.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Iwá̱n imá̱mil mona̱miktij no̱ iwá̱n ino̱nsan siwa̱ꞌ, iwá̱n no̱ miguiꞌ kua̱ꞌ aya pilwaj.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Iwá̱n iyojpamá̱mil no̱ mona̱miktij íwa̱n. Iwá̱n inewi los siete ijko̱nsan no̱ kichijkej iwá̱n mikikej, nisé̱ de yejemej akipiáꞌ ipiltzi̱n.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Iwá̱n má̱j má̱j siwa̱ꞌ no̱ miguiꞌ.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 In kua̱ꞌ ojpa‑isaskej yej miktokej, ¿katiapa a̱n de inó̱n siete mochi̱was iwé̱j in inó̱n siwa̱ꞌ, iga na̱miktitoya iwá̱n inochimej?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jesús kijtoj:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Eꞌ yej kajasiskej iga maasika̱n ipan seꞌ vida iga ojpa‑isaskej, ayꞌya mona̱mikti̱skej, niga kina̱mikti̱skej ipilowa̱n.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ayꞌya wel mikiskej puej yawij mochi̱watij ken a̱ngelejmej, iwá̱n yawij mochi̱watij ipilowa̱n Dios iga ojpa‑isákeja.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Eꞌ iga yej miktokej ojpa‑isaskej, Moisés te̱ne̱xtiliá ka̱n ijkuilijtoꞌ de inó̱n witztako̱ꞌ yej we̱we̱lo̱ntoya, ompa ijkí̱n kino̱tzaꞌ toTe̱ko: “IDio̱s Abraham, iwá̱n iDio̱s Isaac iwá̱n iDio̱s Jacob.”
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Dios ayéj iDio̱s yej miktokej, sino que iDio̱s yej isatokej. Iga Dios, nochi isatokej.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Iwá̱n sekin yej tamachtiáj ipan iley Moisés kijlijkej:
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Iwá̱n ayꞌya má̱j mi̱xe̱wijkej iga kitajtankej.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesús tatajtan:
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Puej Davidsan kijtoj ipan libro de los Salmos, kijtoj:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 este que manikta̱li mokxitampa yej mitzijiyaj.”
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 ¿Kén wel Cristo yej itati̱tan Dios ma‑ipiltzi̱n David, esi David no̱ kijliá iga iTe̱ko?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nochi kikaktoya, iwá̱n Jesús kijlij idisci̱polojmej:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Amo mamitzkajkaya̱waka̱n yej tamachtiáj ipan iley Moisés, puej kiye̱ꞌmatij iga makinenti̱ka̱n sota̱ntzótzol, iwá̱n kinekij makisaluda̱ro̱ka̱n tajkoa̱ltepe̱ꞌ. Yejeme̱n mota̱li̱jnekij tio̱pan‑ijtiꞌ pan ye̱ꞌasie̱ntoj ka̱n mota̱liáj yej má̱j tayaka̱ntokej, iwá̱n ijko̱nsan no̱ kinekij makichi̱waka̱n ka̱n takualo.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Iwá̱n kichtekiliáj ikalmej viu̱dajmej iwá̱n iga amo mane̱si iga ayompa nemij, pox wejka̱waj iga ora̱dowaj. Yejemej Dios má̱j yawij kicastiga̱ro̱tij.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.