Lucas 15

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nochi yej kicobra̱rowa̱yaj impuestos iga Roma iwá̱n yej najna̱mo̱lnemiáj ya̱yaj iná̱ꞌ Jesús iga kikakitij.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Fariseojmej iwá̱n yej tamachtiáj ipan la ley, ijkí̱n kipo̱powa̱yaj Jesús:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Iwá̱n Jesús kipowaꞌ se̱ ka̱n mami̱xkui̱tilo, kijtoj:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Siga se̱ de amejeme̱n makipiá cien borrego iwá̱n se̱ makipolo, ¿ix ayá̱ꞌ ómpaoꞌ kikajte̱was inó̱n noventa y nueve ipan sakayoj, iwá̱n ya̱j kite̱mo̱ti yej poliwiꞌ este ka̱n casis?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Iwá̱n kua̱ꞌ kásisya, pa̱kis iwá̱n kikechpáno̱jya iga kiwi̱gas.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Iwá̱n kua̱ꞌ ásisya icha̱n, kinechko̱j iyami̱gojmej iwá̱n iveci̱nojmej, kijto̱j: “Matipa̱kika̱n, iga iná̱n nikásiꞌya noborre̱goj yej nikpolojka.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Pues nej nimitzijliáj iga má̱j pa̱kilo̱j ipan cielo kua̱ꞌ se̱ yej kichi̱waya yej aye̱kti moyo̱lpata, que iga ino̱mej noventa y nueve yej ye̱ꞌnemij iga moyo̱lpatákeja.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Siga se̱ siwa̱ꞌ makipiá diez tomi̱n iwá̱n se̱ makipolo, ¿ix ayá̱ꞌ kixo̱talti̱j tiꞌti iwá̱n tachpa̱nas kalijtiꞌ, iyo̱lpan kite̱mo̱j este ka̱n casis?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Iwá̱n kua̱ꞌ kásisya, kinechko̱j iyami̱gajmej iwá̱n iveci̱najmej, kijli̱skej: “Matisempa̱kika̱n iga nikásiꞌya notomi̱n yej nikpolojka.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ijko̱nsan no̱ pa̱kij iya̱ngelejmej Dios kua̱ꞌ se̱ yej kichi̱waya yej aye̱kti moyo̱lpata.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Iwá̱n kijtoj no̱ Jesús:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 iwá̱n yej te̱tzo̱yo̱ꞌ kijlij itaj: “Notaj, xine̱mákaya yej mochi̱was notatki.” Iwá̱n itaj kimáꞌ ke̱ꞌ kitoca̱rowaj sejsé̱.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Iwá̱n ayá̱ꞌ wejkatiꞌ, yej te̱tzo̱yo̱ꞌ kinamáꞌ inewi yej kimakakaj, iwá̱n yajki wejka ipan seꞌya estado. Iwá̱n ompiga kitolo̱to itomi̱n iga ayá̱ꞌ ye̱ꞌnemiá.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Eꞌ kua̱ꞌ motatámija, íkua̱ꞌsan no̱ pox a̱pistajtiáꞌ ipan inó̱n estado iwá̱n pe̱waꞌ iga maya̱na.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Iwá̱n yajki cha̱n se̱ ta̱gaꞌ yej de ompa iga kitajtanili̱to tekipáno̱l, iwá̱n kiti̱tan rancho iga makicuida̱ro̱ti koyame̱mej.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Iwá̱n kinekiá maguiꞌ makíkuaya algarroba yej itákualpa koyame̱mej, eꞌ ayagaj kimakaya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Iwá̱n ijkí̱n kijtoj ipan iya̱lmaj: “¡Notaj kipiá miaꞌ itekipanowa̱nimej iwá̱n ompa icha̱n kipiáj komati tákual, eꞌ nej nigaj nemi nimaya̱nmiki!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Nej nia̱ti sej cha̱n notaj, iwá̱n kua̱ꞌ nasiti nikijli̱j: Notaj, nikchij yej aye̱kti iyi̱xtaj Dios iwá̱n no̱ nimitzchi̱wilij yej aye̱kti.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ayoꞌ kajasi iga xine‑ita ken mopiltzi̱n; eꞌ acho̱ꞌ xineo̱mema̱wi malej kenya se̱ motekipanowa̱ni.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Má̱j má̱j ojkuiꞌ iga yajki cha̱n itaj.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Iwá̱n te̱piltzi̱n kijlij itaj: “Notaj, nikchij yej aye̱kti iyi̱xtaj Dios iwá̱n no̱ nimitzchi̱wilij yej aye̱kti, iwá̱n ayoꞌ kajasi iga xine‑ita ken mopiltzi̱n.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Eꞌ itaj ijkí̱n kitekimáꞌ itekipanowa̱nimej: “Xikuajliguili̱ka̱n yej má̱j ye̱ꞌtzótzol iwá̱n xiktaajaki̱lti̱ka̱n; iwá̱n xikta̱lili̱ka̱n se̱ anillo ipan imájpil iwá̱n xikaki̱lti̱ka̱n igaꞌ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Iwá̱n xikuitij to̱rojtzi̱n yej má̱j tomaktiꞌ, iwá̱n xikmiktí̱ka̱nya iga matitakua̱ka̱n iga tiawij tikilwichi̱wili̱tij.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Iga iní̱n nopiltzi̱n, ken kua̱ꞌ miktoyay, iwá̱n iná̱n sej isaꞌ. Poliwíkaya, iwá̱n iná̱n sej wa̱laj.” Iwá̱n pe̱wakej iga kilwichi̱wilijkej.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Eꞌ inó̱n sewoꞌ te̱piltzi̱n yej má̱j te̱ko̱ko, ayá̱ꞌ onoya, nemiá ipan kuayoj. Iwá̱n kua̱ꞌ asitiwi̱tziaya icha̱n, kikaguiꞌ iga nentoꞌ ilwiꞌ iwá̱n nemi mijto̱tilo.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Kua̱ꞌ inó̱n kikaguiꞌ, kino̱tzaꞌ se̱ chokotzi̱n, kijlij: “¿Té̱taj mochi̱wa?”
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Iwá̱n kijlij: “Asiꞌ sej mokni̱n yej yájkaya. Iwá̱n motaj tatekimáꞌ iga mamomikti se̱ to̱rojtzi̱n yej má̱j tomaktiꞌ, iga ye̱ꞌasiꞌ sej ipiltzi̱n.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Iwá̱n poxsan kuesiwiꞌ iyikni̱n yej má̱j te̱ko̱ko, iwá̱n ayoꞌ kinekiá makalaki kalijtiꞌ. Má̱j má̱j ki̱saꞌ itaj, iwá̱n kijli̱to iga makalaki.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Te̱piltzi̱n yej te̱ko̱ko kijtoj: “Nej ikyay nimitzpale̱wijtoꞌ, iwá̱n nochipa nikchi̱wa ken tine‑ijliá. Iwá̱n ayí̱ꞌ tine̱maka nisé̱ chi̱vojtzi̱n iga mani‑ilwichi̱waka̱n iwá̱n noami̱gojwa̱n.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Eꞌ iná̱n asiꞌ iní̱n mopiltzi̱n yej nemito̱yay iwá̱n siwa̱tkej, yej kitoloj inewi yej tikmakaka, iwá̱n iná̱n tikmiktilij se̱ to̱rojtzi̱n yej má̱j tomaktiꞌ.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Itaj kijtoj: “Taꞌ xine̱kaki nopiltzi̱n, tej nochipa tonoꞌ note̱noj, iwá̱n inewi yej nej nikpiá, tej motatki.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Eꞌ iná̱n ye̱kti iga mati‑ilwichi̱waka̱n iwá̱n matipa̱kika̱n iga mokni̱n ken kua̱ꞌ mikikay, iwá̱n sej isaꞌ. Poliwíkaya, iwá̱n iná̱n sej wa̱laj.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.