Lucas 13
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs BKJ
1 Íkua̱ꞌsan wa̱lkej sekin iwá̱n kita̱tapo̱wijkej Jesús iga Pilato kimijmiktij sekin tajta̱gaꞌ de Galilea kua̱ꞌ onoyaj tio̱pan, iwá̱n ino̱mej iyesyomej kisene̱tilij iwá̱n iyesyo yo̱lka̱mej yej kimakayaj iga iyofre̱ndaj Dios.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Iwá̱n Jesús kijtoj:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Nimitzijliáj iga ayá̱ꞌ; siga ayá̱ꞌ anmoyo̱lpataj, amonochi̱n anyawij ampoliwitij no̱.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 ¿O amejeme̱n ankijtowaj iga ino̱mej dieciocho yej mikikej kua̱ꞌ torre de Siloé wetziꞌ iwá̱n kitepachojkej, má̱j kichijkej yej aye̱kti que sekin yej cha̱ntitokej Jerusalén?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Nimitzijliáj iga ayá̱ꞌ; siga ayá̱ꞌ anmoyo̱lpataj, amonochi̱n anyawij ampoliwitij no̱.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Jesús kijtoj iní̱n iga mami̱xkui̱tilo:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Kijlij yej kicuida̱rowa ta̱jli: “Kipiaya e̱yi xiwiꞌ iga niktekite̱moli̱ki ita̱kilka iní̱n higue̱rajkuawiꞌ iwá̱n ayí̱ꞌ nikasiliá. Xiktzontékiya; ¿te iga yawi ta̱lpolojtoti, ayéj iga ta̱ki?”
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Inó̱n yej kicuida̱rowa̱ya ta̱jli kijtoj: “Patrón, acho̱ꞌ xikajte̱wa iní̱n xiwiꞌ; manikaxa̱níli‑oꞌ ta̱jli iwá̱n nia nikta̱lili̱ti abono.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Ijkó̱n sí, anka tá̱kisya; eꞌ siga ayá̱ꞌ ta̱kis, xiktzontekiy.”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Jesús tamachtijtoya tio̱pan ipan se̱ día kua̱ꞌ mose̱wilo
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 iwá̱n ompa onoya se̱ siwa̱ꞌ yej kipiaya dieciocho año iga we̱titoꞌ. Se̱ ma̱lespí̱ritoj kitepoꞌwijkolojtoya iwá̱n ni alí̱n awel kimela̱waya itepoꞌ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kua̱ꞌ Jesús kitaꞌ, kino̱tzaꞌ iwá̱n kijlij:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Iwá̱n kita̱lilij ima̱mej ipan inó̱n siwa̱ꞌ iwá̱n íkua̱ꞌsan tepoꞌmela̱wayaꞌ iwá̱n pe̱waꞌ kiweyimati̱ltij Dios.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Eꞌ yej manda̱rowa tio̱pan kuejkuesiwiꞌ iga Jesús taachitialtij ipan día kua̱ꞌ mose̱wilo, kijlij yej ompa onoyaj:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Iwá̱n toTe̱ko kijtoj:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Iwá̱n iní̱n siwa̱ꞌ ipiltzi̱n ipilówa̱mpa Abraham. Iwá̱n Tzitzimiꞌ kenkua̱ꞌ kilpitoya iga kokolis dieciocho año, ¿ix ayá̱ꞌ katka mamoxitoma malej iga ipan día kua̱ꞌ mose̱wilo?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Kua̱ꞌ Jesús tamiꞌ iní̱n kijtoj, nochi yej ta‑ijiyayaj mopi̱najtijkej. Eꞌ nochi pa̱kiáj kua̱ꞌ kitayaj iga Jesús kichi̱waya yej ayi̱ꞌpa mo‑ita.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Jesús kijtoj:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Nikmacho̱tiá iwá̱n se̱ íyo̱l mostaza yej kito̱ka se̱ ta̱gaꞌ ipan íta̱l, ixwa iwá̱n weyá este que mochi̱wa weyikuawiꞌ, iwá̱n to̱to̱mej moxeketiáj ipan imajma̱ꞌ.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Kijtoj no̱ Jesús:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Nikmacho̱tiá iwá̱n levadura yej se̱ siwa̱ꞌ ka̱xakualowa iwá̱n komati harina, iwá̱n moposa̱wa inewi tixti.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Kua̱ꞌ Jesús nemi ya̱ya Jerusalén, pano̱tia̱ya ipan a̱ltepe̱mej iwá̱n ipan a̱ltepe̱tzitzi̱n iga tamachtijtia̱ya.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Iwá̱n a̱ꞌpa kijtoj:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 —Xitekiꞌkalakika̱n ipan kalte̱n yej tzo̱ltiꞌ, nimitzijliáj iga miaꞌ kalakisnekiskej iwá̱n ayá̱ꞌ welitiaskej.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Kua̱ꞌ ite̱ko kajli mokétzasya iwá̱n kitzákuasya kalte̱n, amejemej yej amonokej fuera ankaltzotzonaskej iwá̱n ankijto̱skej: “Nokó̱w, nokó̱w, achi xine̱kaltapo̱ka̱n.” Eꞌ yéj mitzijli̱skej: “Ayá̱ꞌ nimitzi̱xmatij.”
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Iwá̱n ankijto̱skej: “Tisentakuajkej iwá̱n tisen‑a̱tikej, iwá̱n anne̱machtijkej ipan noca̱llejmej.”
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Eꞌ yéj mitzijli̱skej: “Nimitzijlíjkeja iga ayá̱ꞌ nimitzi̱xmatij. Xicholo̱ka̱n note̱noj, amonochi̱n yej ankichi̱waj yej aye̱kti.”
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Ankitaskej Abraham, Isaac, Jacob iwá̱n inewi profe̱tajmej yej onokej ka̱n reina̱rowa Dios, mie̱j amejeme̱n amonoskej fuera, anyawij ancho̱katij iwá̱n antangueguetzekaskej.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Wi̱tzelo̱j del nó̱rtejpa iwá̱n del sur iwá̱n ka̱n iki̱sáya̱mpa to̱nati̱ꞌ iwá̱n ikalakíya̱mpa iga mamota̱li̱ka̱n iga matakua̱ka̱n ka̱n reina̱rowa Dios.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Yej iná̱n onokej tatepotztaj yawij tayaka̱ntotij, iwá̱n yej iná̱n tayaka̱ntokej yawij ka̱witij tatepotztaj.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Íkua̱ꞌsan asikej sekin fariseojmej iwá̱n kijlijkej:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Eꞌ yéj kijtoj:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Eꞌ kipiá iga a̱man, mo̱sta iwá̱n mo̱sta se̱ día nia ninejnemiti, iga awel mamiki se̱ profeta siga ayá̱ꞌ onoꞌ Jerusalén.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 ’¡Amejeme̱n, amejeme̱n, yej ancha̱ntitokej Jerusalén, yej ankimiktiáj profe̱tajmej iwá̱n ankitejtemiktiáj tati̱tanimej yej Dios mitzti̱taniliáj! ¡Miaꞌ ve̱j nikneꞌ manimitznechko̱ka̱n ken pio‑ilamaj kinechkowa ipilowa̱ntzitzi̱n iya̱stakapaltampa, eꞌ ayá̱ꞌ ankinekikej!
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Taꞌ xikitaka̱n, iná̱n amoweyitio̱pan yawi ka̱witi ise̱lti; iwá̱n nimitzijliáj iga ayá̱ꞌ má̱j anyawij anne‑itatij este kua̱ꞌ antajto̱skej de nej ijkí̱n: “Matikweyimati̱lti̱ka̱n yej wi̱ꞌ, yej toTe̱ko Dios kiti̱tani.”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.