Lucas 11

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Se̱ día Jesús ora̱dojtoya ipan se̱ lugar iwá̱n kua̱ꞌ tamiꞌ ora̱doj se̱ idiscí̱poloj kitajtan:
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jesús kijtoj:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Notakualmej yej nochipa niknekij, xine̱makaka̱n a̱man.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Xinee̱lka̱wili̱ka̱n yej nikchijkej yej aye̱kti, ijkó̱n ken nejemej no̱ nike̱lka̱wiliáj yej ne̱chi̱wilijkej yej aye̱kti.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Iwá̱n no̱ kijlijkej:
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 iga se̱ noami̱goj ásigoꞌ, wa̱laj wejka iwá̱n anikpiá te̱ nikualtiá.”
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Iwá̱n yej onoꞌ kalijtiꞌ, makijto: “Amo xine̱kuejkueso̱ki, nikaltzáktoꞌya, niwejwetztókeja iwá̱n nopilowa̱ntzitzi̱n. Awel nimoketza, awel nimitzmaka nité̱.”
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Nimitzijliáj iga ayá̱ꞌ yawi moketzati iga san iyami̱goj, sino que iga nemi kitekiꞌtajtaniliá iwá̱n yawi kimakati inewi yej kipolowa.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Inó̱n iga nimitzijliáj: Xiktajtanika̱n, iwá̱n Dios yawi mitzmakatij, xikte̱mo̱ka̱n iwá̱n ankasiskej, xikaltzotzonaka̱n iwá̱n mitzkaltapowili̱skej.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Iga yej kitajtani, kimakaj; iwá̱n yej kite̱mowa, kasi; iwá̱n yej kaltzotzona, kikaltapowiliáj.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 ’¿Ix wel se̱ de amejeme̱n ante̱tajmej kimakas ipiltzi̱n se̱ teꞌti kua̱ꞌ kitajtaniliá tákual? ¿O kua̱ꞌ kitajtaniliá to̱poj, kimakas se̱ kowa̱ꞌ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 ¿O kua̱ꞌ kitajtaniliá pioteksis, ix kimakas se̱ ko̱lo̱ꞌ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Siga amejemej yej ankichi̱waj yej aye̱kti, wel ankimakaj yej ye̱kti amopilowa̱n, ¡amoTaj yej onoꞌ ajko ipan cielo, ma̱jya sej kimakas iyEspí̱rito Santo a̱ꞌsan kitajtanili̱j!
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Jesús kiki̱xtijtoya ma̱lespí̱ritoj ipan se̱ ta̱gaꞌ iga inó̱n ma̱lespí̱ritoj kino̱nojtilijtoya. Kua̱ꞌ ki̱saꞌ ma̱lespí̱ritoj, no̱noj welja tajtoj. Kua̱ꞌ inó̱n kitakej yej ompa onoyaj, san tajtachi̱xtikajkej.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Eꞌ sekin kijtojkej:
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Sekin iga makima̱wetzi̱lti̱ka̱n Jesús, kitajtanilia̱yaj iga makichi̱wa tejté̱ yej mane̱si iga wi̱ꞌ ipan cielo.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Eꞌ Jesús kimatitoyay te̱ kejla̱ntoyaj in ino̱mej, iwá̱n kijlijkej:
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Ijkó̱n no̱ Tzitzimiꞌ siga isé̱ltisan moki̱xtiá, ¿kén yawi kipiati ipode̱r? Iní̱n nikijtowa iga amejeme̱n ankijtowaj iga nej niki̱xtiá ma̱lespí̱ritoj ipan ipode̱r Tzitzimiꞌ.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Eꞌ siga anne̱pantiáj iga nej niki̱xtiá ma̱lespí̱ritoj ipan ipode̱r Tzitzimiꞌ, in yej mitztokaj, ¿ix iga ipode̱r Tzitzimiꞌ kiki̱xtiáj ma̱lespí̱ritoj? Yejémejsan mone̱xtiáj iga ayéj ijkó̱n ken anne‑ijliáj.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Nej niki̱xtiá ma̱lespí̱ritoj iga ipode̱r Dios, inó̱n kijto̱jneki iga ásiꞌya tiempo iga Dios marreina̱ro ipan amejeme̱n.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 ’Kua̱ꞌ se̱ ta̱gaꞌ yej pox tajpalej kipiá yej iga moma̱nawiá, ayagaj wel kitachtekiá icha̱n.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Eꞌ siga wi̱ꞌ seꞌ yej má̱j tajpalej iwá̱n kita̱niliá, kikui̱liá inewi yej iga moma̱nawiá yej ípan moconfia̱rowa̱ya iwá̱n kichtekiliáj inewi yej kipiá.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 ’Yej ayá̱ꞌ kiye̱ꞌita yej nikchi̱wa, ino̱nwaꞌ ne‑ijiya; yej ayá̱ꞌ ne̱pale̱wiá; ino̱nwaꞌ tapojpolowa.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Jesús no̱ kijtoj:
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Kua̱ꞌ mokuepa kasi inó̱n ta̱gaꞌ ken se̱ kajli yej tajtachpa̱ntolo̱ꞌ iwá̱n tayejye̱ꞌta̱lijtolo̱ꞌ.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Iwá̱n yawi kikuiti seꞌ siete ma̱l espíritu yej ma̱jya sej que yéj, iwá̱n inochi̱n mocha̱ntiáj ipan inó̱n ta̱gaꞌ, iwá̱n inó̱n ta̱gaꞌ kichi̱was ma̱jya sej yej aye̱kti que achto.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Mie̱j ta̱tapojtóyaoꞌ Jesús, se̱ siwa̱ꞌ tajtojté̱ꞌ recio, kijtoj:
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Jesús kijtoj:
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Má̱j ajasitia̱yaj ka̱n onoya Jesús iwá̱n pe̱waꞌ iga kijtoj:
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Ijkó̱n ken yej cha̱ntitoyaj Nínive kitakej ipode̱r Dios ipan Jonás, ijkó̱n no̱ yej á̱mampa onokej kitaskej ipode̱r Dios ipan nej yej iPiltzi̱n Ta̱gaꞌ.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Kua̱ꞌ Dios tajuzga̱ro̱j, moketzas no̱ la reina yej manda̱roj ipan ta̱jli de Sabá iga mitzjuzga̱ro̱skej, iwá̱n kijto̱j iga ayompa ankichijkej. Inó̱n reina wejka nejnen iga makikaki yej kimati rey Salomón; iwá̱n nej ma̱jya sej que Salomón.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Kua̱ꞌ Dios tajuzga̱ro̱j, yej icha̱mej weyi‑a̱ltepe̱ꞌ Nínive, moketzaskej iga mitzjuzga̱ro̱skej, iwá̱n kijto̱skej iga ankichijkej yej aye̱kti; iga yej cha̱ntitokej Nínive, kua̱ꞌ Jonás kipowaꞌ itájto̱l Dios, kikajtejkej iga kichi̱wayaj yej aye̱kti; iwá̱n nej ma̱jya sej que Jonás.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 ’Ayagaj kixo̱taltiá icándi̱l iwá̱n maki̱ya̱na, niga kita̱liá itampa cajo̱n, sino que kita̱liá ajko iga yej kalakiskej matachaka̱n.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Moyi̱x ken tikita se̱ cándi̱l yej mitzta̱wiá; siga moyi̱x ye̱kti, mitzta̱wijtos. Eꞌ siga aye̱kti, tonos ken kua̱ꞌ takomichka̱n.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Ximocuida̱ro iga inó̱n tiꞌti yej tikpiá amo mase̱wi.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Eꞌ siga mono̱ya̱n mitzta̱wijtoꞌ inó̱n tiꞌti, ayá̱ꞌ tonos ken takomichka̱n, no̱ya̱n titachás, ken kua̱ꞌ se̱ cándi̱l mitzta̱wijtos.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Kua̱ꞌ tamiꞌ tajtoj Jesús, se̱ fariseo kijlij iga matakua̱ti icha̱n. Jesús yajki, kalaꞌ icha̱n iwá̱n kí̱xna̱nya mesa.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Iwá̱n fariseo ayá̱ꞌ kiye̱ꞌitaꞌ iga Jesús ayá̱ꞌ achto moma̱pá̱ꞌ ken kitekichi̱waj kua̱ꞌ takuaj.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Eꞌ toTe̱ko kijlij:
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Ampachto̱lmej! ¿Ix ayá̱ꞌ ankimatij iga yej kichij fue̱rájbapa kichij no̱ yej ta‑ijtikpa?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Nimitzijliáj iga achi xikmakaka̱n ken tejté̱ yej ankipiáj, ino̱mej yej ayá̱ꞌ motapialiáj iwá̱n ijkó̱n anye̱ꞌonoskej iyi̱xtaj Dios.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 ’¡Anla̱stimajmej fariseojmej!, iga ankaparta̱rowiliáj Dios diez por ciento de hierba buena, de chichi̱ꞌkuaxiwiꞌ iwá̱n de inewi kuaxiwimej yej mókuapa. Eꞌ ayá̱ꞌ ankichi̱waj ken Dios kineki iwá̱n ayá̱ꞌ ankinekij Dios. Ini̱nwaꞌ in yej ye̱kti iga xikchi̱waka̱n iwá̱n amo xike̱lka̱waka̱n iga xikyokati̱ka̱n yej itátkipa Dios.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 ’¡Anla̱stimajmej fariseojmej!, iga ka̱n takualo anmota̱li̱jnekij ipan ye̱ꞌasie̱ntoj ka̱n mota̱liáj yej má̱j tayaka̱ntokej yej onokej tio̱pan, iwá̱n ankinekij iga nochi mamitzsaluda̱ro̱ka̱n tajkoa̱ltepe̱ꞌ.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 ’¡Anla̱stimajmej yej antamachtiáj ipan la ley iwá̱n anfariseojmej, anmopajpantiáj iga anye̱ꞌnemij!, ken tikita an‑a̱nimajxapomej yej ane̱si, yej kipa̱patiliá la gente iwá̱n akitaj.
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Iwá̱n se̱ yej tamachtiá ipan la ley, kijtoj:
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Eꞌ Jesús kijtoj:
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 ’¡Anla̱stimajmej!, yej ankichi̱wiliáj ikalyotzitzi̱n ka̱n to̱ktokej profe̱tajmej yej kimijmiktijkej amotajwa̱n.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Iga ijkó̱n ankichi̱waj, ankiye̱ꞌitaj yej kichijkej amotajwa̱n. Yejeme̱n kimijmiktijkej iwá̱n amejeme̱n ankichi̱wiliáj ikalmej ka̱n to̱ktokej.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 ’Inó̱n iga Dios yej nochi kimati kijtoj: “Nia nimitzti̱tanili̱tij profe̱tajmej iwá̱n notati̱tanimej, sekin de yejemej anyawij ankimikti̱tij iwá̱n sekin anyawij ankitalo̱chti̱tij.”
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Eꞌ Dios yawi kikulpa̱ro̱ti la gente de ina̱mpa de inó̱n i‑esyomej inewi profe̱tajmej yej kimijmiktijkej este iga kua̱ꞌ pe̱waꞌ iní̱n ta̱jli.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Pe̱waꞌ este iga kimiktijkej Abel iwá̱n este iga kimiktijkej Zacarías, yej kimiktijkej iyi̱xtaj weyitio̱pan, ite̱noj altar. Iná̱n nimitzijliáj iga Dios yawi kicastiga̱ro̱ti la gente yej iná̱n onokej iga mikikej profe̱tajmej.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 ’¡Anla̱stimajmej yej antamachtiáj ipan la ley!, iga ankitzakuaj itájto̱l Dios, amejeme̱n ayá̱ꞌ anki̱xmatij Dios iwá̱n ankitzakuiliáj yej ki̱xmatisnekij.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Kua̱ꞌ Jesús tamiꞌ kijtoj iní̱n, yej tamachtiáj ipan la ley iwá̱n fariseojmej pe̱waꞌ iga kuejkuesiwikej iwá̱n kitajtajtankej poxsan Jesús;
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 kimelaꞌte̱mowilia̱yaj ka̱nsan makijto se̱ tájto̱l iga wel makima̱wetzi̱lti̱ka̱n.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.