Lucas 7
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 No Jisos to mɛsɛɛ wase yɛɛyi bonyii bô mwɛɛm mvun mvunciim, mum nɛ gɛn ɛ̂ kelaante kè Kafana'um e.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ɛ ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le bo Lum nu jó kɛŋke nfwa we mvu, kooŋke wvú baay. Ɛ nfwa wvudvu cɛmte nu wase diuw kpwe le.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ɛ ɛkolɛ kedvu dioo yuw ɛkumɛ Jisos, mum cooŋkɛn bonyii bò saake woŋ Bojuu tum lɛ bó egɛn elɛkɛ Jisos lɛ wvú eto efɛ nfwa wen.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɛ bó mum gɛn yɛn Jisos e ku can ɛ̂ wvú gay lɛ, “Kee wo gɛnɛ kɛ efi wee wese wvun, ɛ̀ nu wee wvù ɛ̀ nulo ɛ́ wo efi wvú.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Wvú kooŋke woŋ wesebeene baay, ɛ ɛ̀ nu wvú wvù to bomɛɛ yew yese bunle.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɛ Jisos mum nɛ ɛ bô bó no gɛne. Ɛ bó ke dioo feŋene wase yew cee ɛkolɛ ke bonyii bo nci le, ɛ wvú tum nsáa ye yimew lɛ yí egɛn eci Jisos. Ɛ yí gɛn, ɛ bô bó tasɛn, ɛ yí tefe ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛkolɛ ke bonyii bo nci le gayte lɛ fo wo eshe yɛnè ŋgɛw too kɛ. Lɛ wen baa kocɛn wee wvù ɛ̀ nulo ɛ́ wo eley ɛ̂ wvú yew e kɛ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ɛ ɛ̀ nu lɛ fiɛɛ fì be ge tɛn lɛ fo wen eto bô bikaa biwene eyɛn wo le. Geenɛn, lɛ wo ebvuse kɛ ɛ ɛ̀ nu diɛw diuw wo le ɛ́ nfwa wen emum ebonɛn.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Lɛ wen tɛn nu wee ɛ̂ mvuŋgay mvu wee mvu le ɛkuse, ɛ bonyii bo nci le nu tɛn ɛ̂ wen ɛkuse. Ɛ́ wen ké egay ɛ̂ mvu lɛ, ‘Ɛ̀ gɛnè,’ ɛ́ wvú no gɛne lo, ké egay ɛ̂ mvu lɛ, ‘To,’ ɛ́ wvú no too lo. Ɛ́ wen ké egay tɛn ɛ̂ nfwa wen lɛ, ‘Geɛ nɛn,’ ɛ́ wvú no gee lo.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ɛ Jisos yuw ntum wvudvu nonɛn, ɛ diuw yum lo wvú, ɛ wvú baŋke ye gay ɛ̂ kebombom ke bonyii le kè to bii wvú le lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ me mbaa n'yɛn wase wee le kɛ naa Islael ɛ wvú ɛ lese kfuu fin fitele yî yɛm e nɛn kɛ.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ɛ bonyii ba bò cee ɛkolɛ ke bonyii bo nci le to tumɛɛ dioo kase tu yew, yɛn ɛ nfwa wvudvu ɛ bonɛn wase.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Ɛjim jodvu, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le nɛ no gɛne ntɛw mvu le ɛ bó teŋe lɛ Nayin, ɛ kebombom ke bonyii le shfumte ɛ̂ wvú ɛjim.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 No bó to gɛne, dioo buy diuw ketaaŋ wvù to leyte ntɛw wvudvu le, yɛn ɛ bó ɛ tuu gvune di wee le ɛ no buyte dvú. Wee wvudvu to ka kɛ wvú can bwee le. Ɛ bwee to nu kpwɛɛ ŋkfu. Ɛ bó to buyte dvú nonɛn, ɛ kebombom ke bonyii bo ntɛw wvudvu le shfumte bii bwee wan e.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ɛ Tata dioo yɛn kpwoon wvudvu le, ɛ shen koo wvú, ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fo wo ebvuu bee kɛ.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 No wvú gay nonɛn, mum fey gɛn kum fikɛɛy fì bó to tulɛɛ gvune didvu jó. Ɛ bonyii bò to tulɛɛ mum leem. Ɛ wvú gay lɛ, “Cuwee, me njemyi ɛ̂ wo, nɛnɛ we!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ɛ wvú mum nɛ we shii, kɛw no jemyi. Ɛ Jisos jicɛ wvú le mum nya ɛ̂ bwee.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ɛ bonyii bocii yɛn nonɛn, ɛ diuw yum bó. Ɛ bó no tumte moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Wee ntum Nyo' wvu baay nu ɛ buynɛn ɛ̂ beene ɛntelɛŋ. Nyo' nu ɛ to wase keefi bonyii bew.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɛ saaka wvun wvu ɛkumɛ Jisos saaŋkɛn gɛn woŋ wvù Judea le tfuu noo bitum bi mbew jó le.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e yuw tɛn mwɛɛm mvun mvunciim, gɛn see ɛ̂ wvú. Ɛ wvú tee bomew bofɛɛ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 tum fô Jisos e lɛ bó egɛn ebife ɛ̂ wvú lɛ laa ɛ̀ nu wvú wvù to nu keeke eto, nuu bó ecɛytè wee mvu lɛ.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ɛ bó gɛn yɛn Jisos e, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Jon Nleseɛjoo nu ɛ tum bese keebife ɛ̂ wo lɛ laa ɛ̀ nu wo wvù to nu keeke eto, nuu bó ecɛytè wee mvu lɛ?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Bó to biite nonɛn, ɛ Jisos nu sekedvu fɛle bincɛm bô bontun, bvuu bvuuse biyoy bì befe yî bonyii le, yen'yi ɛjisɛ ɛ binfefe nteen.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ben ekase egɛn esee ɛ̂ Jon mwɛɛm mvù ben yɛn noo mvù ben yuw e. Binfefe yɛne wase mwɛɛm e, ɛ bontɛŋɛ lɛne teytey, ɛ bonyii bò cɛmkene bô ntun wvu baay bonene. Bincife yuuke wase mwɛɛm, ɛ bonyii bò kpwekɛn kaase tuu dvú, ɛ bó bvuu fewci tɛn saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bonyii bo kefufe le.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù baa maŋene me kɛ.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ɛ bonyii bò Jon to tumɛɛ ba ke nɛ, ɛ Jisos mum kɛw no jemyi ɛ̂ kebombom ke bonyii le ɛkumɛ Jon biite lɛ, “Ben se shee buyte gɛne ŋkpwaante keegɛn eyɛn ɛ ɛ̀ nu la le? Gayi dì fwefwe fele shiike?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 No ɛ̀ baa nu nonɛn, tu ben se buyte gɛne yɛne ɛ ɛ̀ nu la le? Wee ɛ wvú ɛ sufe ye bô ndvú yì bonene? Ben eyekɛ eyuw, bonyii bò suute ye bô ndvú yì lumte bvuu diee bikuu bibole ké no nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bontow e.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ben ɛ se ɛ no gɛne nonɛn keeyɛn ɛ ɛ̀ nu la le? Wee ntum Nyo' nuu? 'Ɛɛ, tu ben se nu ɛ yɛn. Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, wvú fele wee ntum Nyo'.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ɛ̀ nu wvú wvù bó saŋɛɛ ɛkumɛ wvú ɛ Nyo' gayte lɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛnte jo bonyii bò nu ɛ no nu wase yî ɛkolɛ ke nshɛ le ɛ to ɛ buy keseen e, nu ɛ kɛ wee nu dvú wvù kuuke fele Jon kɛ. Geenɛn, ɛ wee wvù nu naa wee wvu caan ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le nu ɛ wvú kuuke fele wvú.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɛ bonyii bocii naa noo bonyii bò to fii shile yuw no Jisos jemyi lɛ Jon to nu wee ntum Nyo' bɛnse lɛ bvunfon bvu Nyo' le nu bvu teytey, njefo bó tɛn to nu ɛ bee ɛ Jon lese bó ɛ̂ joo.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Geenɛn, ɛ Bofalasii noo bonyii bò to looci kee bonci bo Nyo' le tun fibole ntaŋ wvù Nyo' to too dvú njefo bó to nu ɛ faŋ fo Jon lese bó tɛn ɛ̂ joo.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ɛ Jisos nɛ ghay lɛ, “Fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ me nfewsɛn ɛŋgokɛ ke bonyii bo keseen e dvú nu la? Bó nu kɛ diɛwɛ la?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Me nu nsee ɛ̂ ben fiɛɛ fì bó nu diɛwɛ fí. Bó nu kɛ diɛwɛ boom bo caan caan bò nu ɛ shiiyɛn mondvuum mo way e, ɛ bomew teŋe bomew biite lɛ, ‘Bese tooŋke ndoŋ sɛ ben bine lo le? Nyaa ŋkiee kpwe sɛ ben beŋe lo le?’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ɛ̀ nu kɛ no Jon Nleseɛjoo se toɛ, shee jeŋ yaa wuu kɛ tɛn mbvuum, ben lɛ wvú kɛŋke nceendaa dɛwle yî ye le.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Wee wvù diee nu Waawee ɛ dioo to, diekene bvuu wukene, ben lɛ bó etaa eyɛn, wvú ghane wuwte mwɛɛm mvudien wuwte mbvuum, bvuu nu nsaa bonyii bò fii shile noo bonyii bò befe bomew.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Geenɛn, bonyii bocii bò bɛnse bvufee bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le duŋci lɛ ɛ̀ nu bvu lɛŋ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ɛ wee Falasii mvu ke nɛ tee Jisos lɛ wvú eto ediekɛn ɛ̂ wen yew. Ɛ Jisos bee gɛn ɛ bó no diekene.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ɛ kpwoon nsake mvu to nu ntɛw wvudvu le. Ɛ wvú yuw lɛ Jisos diekene ɛ̂ wee Falasii wvudvu yew, mum jo fikaa fi nfiey mvu wvù shfuuŋkene le, gɛn dvú fó.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ɛ wvú gɛn ley leem mbew Jisos e, nɛ kɛw no beele, ɛ misɛm cemceme yî bikaa bi Jisos e. Ɛ wvú mum ŋgvuwcɛ, ŋgvuse ɛkolɛ kew no shole bikaa bi Jisos e bô yvuw ɛkolɛ, ŋoci mum yeefe bô nfiey wɛ.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ɛ wee Falasii wɛ wvù to teŋɛɛ Jisos lɛ wvú eto ediekɛn yɛn nonɛn, kpwawcɛ fô fitele fiew e lɛ, “Ɛ́ wee wvun fɛn be nu wee ntum Nyo', tu wvú be ɛ kiɛɛ fiɛɛ fì ɛ̀ nu kpwoon wvun wvù kumte wvú le, lɛ ɛ̀ nu kpwoon nsake.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Ɛ Jisos nɛ gay ɛ̂ wee Falasii wvudvu lɛ, “Semon, me ŋkɛŋke fiɛɛ keenjeme ɛ̂ wo.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Ɛ Jisos mum kɛw lɛ, “Wee mvu to nu ɛ foose bonyii bofɛɛ bô bigew, foose wee mvu bô bodanali gee tin, foose mvu bodanali mbaanshen.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ɛ fí ke ghaw bó bocii keekase elaw, ɛ wvú mum cinɛ bigew bidvu le ɛ̂ bó. Keseen, wo yɛne lɛ ɛnte jo bonyii bo bofɛɛ ban, wee wvù nulo ekooŋke wvú baay nu wvù la?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ɛ Semon tfuse lɛ, “Ɛ̀ nulo enu wee wvù bó to cin'yɛɛ fioo ye le ɛ yí duule.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 No wvú beŋe nonɛn, baŋke ye taa kpwoon wɛ, mum gay ɛ̂ Semon lɛ, “Wo nu ɛ yɛn kpwoon wvun e? No me mbe nto ɛ̂ wo yew, wo be baa cim nya me joo ncukɛ bikaa kɛ. Geenɛn, kpwoon wvun nu ɛ cukɛ wase bikaa biem ɛ ɛ̀ nu bô misɛm, ɛ sho bô yvuw ye ɛkolɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Wo be baa gay me le ŋocɛ kɛ. Geenɛn, ɛ kɛw no me mbe nto fɛn, nu kɛ no kpwoon wvun ŋoci bikaa biem.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ɛ wo be baa cim yefe ɛkolɛ kem kɛ naa bô mɛɛm kɛ. Geenɛn, kpwoon wvun nu ɛ yefe wase bikaa biem ɛ ɛ̀ nu bô nfiey wvù shfuuŋkene.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Nonɛn, ɛ́ me ensee ɛ̂ wo lɛ, kpwoon wvun nu ɛ duŋcɛ keŋkoŋɛn ke baay njefo bó nu ɛ lɛɛshɛ wase bibefɛ biew bì duule baay. Geenɛn, ɛ wee wvù bó lɛɛshi bibefɛ biew ɛ bí nu caan duŋci keŋkoŋɛn ke caan.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ kpwoon wɛ lɛ, “Bó nu ɛ lɛɛshɛ wase bibefɛ biuw.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ɛ bonyii bò bô bó to diekene mum kɛw no diomene gayte lɛ, “Ɛ̀ sɛ nu yɛɛ wvun wvù mum lɛɛshi lo bibefɛ bi bonyii le?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ɛ Jisos mum mɛse gay ɛ̂ kpwoon wvudvu lɛ, “Ɛ̀ gɛnè fiuw ntay, fitele fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ boy.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.