Lucas 7

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 No Jisos to mɛsɛɛ wase yɛɛyi bonyii bô mwɛɛm mvun mvunciim, mum nɛ gɛn ɛ̂ kelaante kè Kafana'um e.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ɛ ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le bo Lum nu jó kɛŋke nfwa we mvu, kooŋke wvú baay. Ɛ nfwa wvudvu cɛmte nu wase diuw kpwe le.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ɛ ɛkolɛ kedvu dioo yuw ɛkumɛ Jisos, mum cooŋkɛn bonyii bò saake woŋ Bojuu tum lɛ bó egɛn elɛkɛ Jisos lɛ wvú eto efɛ nfwa wen.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɛ bó mum gɛn yɛn Jisos e ku can ɛ̂ wvú gay lɛ, “Kee wo gɛnɛ kɛ efi wee wese wvun, ɛ̀ nu wee wvù ɛ̀ nulo ɛ́ wo efi wvú.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Wvú kooŋke woŋ wesebeene baay, ɛ ɛ̀ nu wvú wvù to bomɛɛ yew yese bunle.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɛ Jisos mum nɛ ɛ bô bó no gɛne. Ɛ bó ke dioo feŋene wase yew cee ɛkolɛ ke bonyii bo nci le, ɛ wvú tum nsáa ye yimew lɛ yí egɛn eci Jisos. Ɛ yí gɛn, ɛ bô bó tasɛn, ɛ yí tefe ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛkolɛ ke bonyii bo nci le gayte lɛ fo wo eshe yɛnè ŋgɛw too kɛ. Lɛ wen baa kocɛn wee wvù ɛ̀ nulo ɛ́ wo eley ɛ̂ wvú yew e kɛ.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ɛ ɛ̀ nu lɛ fiɛɛ fì be ge tɛn lɛ fo wen eto bô bikaa biwene eyɛn wo le. Geenɛn, lɛ wo ebvuse kɛ ɛ ɛ̀ nu diɛw diuw wo le ɛ́ nfwa wen emum ebonɛn.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Lɛ wen tɛn nu wee ɛ̂ mvuŋgay mvu wee mvu le ɛkuse, ɛ bonyii bo nci le nu tɛn ɛ̂ wen ɛkuse. Ɛ́ wen ké egay ɛ̂ mvu lɛ, ‘Ɛ̀ gɛnè,’ ɛ́ wvú no gɛne lo, ké egay ɛ̂ mvu lɛ, ‘To,’ ɛ́ wvú no too lo. Ɛ́ wen ké egay tɛn ɛ̂ nfwa wen lɛ, ‘Geɛ nɛn,’ ɛ́ wvú no gee lo.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ɛ Jisos yuw ntum wvudvu nonɛn, ɛ diuw yum lo wvú, ɛ wvú baŋke ye gay ɛ̂ kebombom ke bonyii le kè to bii wvú le lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ me mbaa n'yɛn wase wee le kɛ naa Islael ɛ wvú ɛ lese kfuu fin fitele yî yɛm e nɛn kɛ.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ɛ bonyii ba bò cee ɛkolɛ ke bonyii bo nci le to tumɛɛ dioo kase tu yew, yɛn ɛ nfwa wvudvu ɛ bonɛn wase.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ɛjim jodvu, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le nɛ no gɛne ntɛw mvu le ɛ bó teŋe lɛ Nayin, ɛ kebombom ke bonyii le shfumte ɛ̂ wvú ɛjim.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 No bó to gɛne, dioo buy diuw ketaaŋ wvù to leyte ntɛw wvudvu le, yɛn ɛ bó ɛ tuu gvune di wee le ɛ no buyte dvú. Wee wvudvu to ka kɛ wvú can bwee le. Ɛ bwee to nu kpwɛɛ ŋkfu. Ɛ bó to buyte dvú nonɛn, ɛ kebombom ke bonyii bo ntɛw wvudvu le shfumte bii bwee wan e.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ɛ Tata dioo yɛn kpwoon wvudvu le, ɛ shen koo wvú, ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fo wo ebvuu bee kɛ.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 No wvú gay nonɛn, mum fey gɛn kum fikɛɛy fì bó to tulɛɛ gvune didvu jó. Ɛ bonyii bò to tulɛɛ mum leem. Ɛ wvú gay lɛ, “Cuwee, me njemyi ɛ̂ wo, nɛnɛ we!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ɛ wvú mum nɛ we shii, kɛw no jemyi. Ɛ Jisos jicɛ wvú le mum nya ɛ̂ bwee.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ɛ bonyii bocii yɛn nonɛn, ɛ diuw yum bó. Ɛ bó no tumte moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Wee ntum Nyo' wvu baay nu ɛ buynɛn ɛ̂ beene ɛntelɛŋ. Nyo' nu ɛ to wase keefi bonyii bew.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɛ saaka wvun wvu ɛkumɛ Jisos saaŋkɛn gɛn woŋ wvù Judea le tfuu noo bitum bi mbew jó le.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e yuw tɛn mwɛɛm mvun mvunciim, gɛn see ɛ̂ wvú. Ɛ wvú tee bomew bofɛɛ,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 tum fô Jisos e lɛ bó egɛn ebife ɛ̂ wvú lɛ laa ɛ̀ nu wvú wvù to nu keeke eto, nuu bó ecɛytè wee mvu lɛ.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ɛ bó gɛn yɛn Jisos e, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Jon Nleseɛjoo nu ɛ tum bese keebife ɛ̂ wo lɛ laa ɛ̀ nu wo wvù to nu keeke eto, nuu bó ecɛytè wee mvu lɛ?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Bó to biite nonɛn, ɛ Jisos nu sekedvu fɛle bincɛm bô bontun, bvuu bvuuse biyoy bì befe yî bonyii le, yen'yi ɛjisɛ ɛ binfefe nteen.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ben ekase egɛn esee ɛ̂ Jon mwɛɛm mvù ben yɛn noo mvù ben yuw e. Binfefe yɛne wase mwɛɛm e, ɛ bontɛŋɛ lɛne teytey, ɛ bonyii bò cɛmkene bô ntun wvu baay bonene. Bincife yuuke wase mwɛɛm, ɛ bonyii bò kpwekɛn kaase tuu dvú, ɛ bó bvuu fewci tɛn saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bonyii bo kefufe le.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù baa maŋene me kɛ.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ɛ bonyii bò Jon to tumɛɛ ba ke nɛ, ɛ Jisos mum kɛw no jemyi ɛ̂ kebombom ke bonyii le ɛkumɛ Jon biite lɛ, “Ben se shee buyte gɛne ŋkpwaante keegɛn eyɛn ɛ ɛ̀ nu la le? Gayi dì fwefwe fele shiike?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 No ɛ̀ baa nu nonɛn, tu ben se buyte gɛne yɛne ɛ ɛ̀ nu la le? Wee ɛ wvú ɛ sufe ye bô ndvú yì bonene? Ben eyekɛ eyuw, bonyii bò suute ye bô ndvú yì lumte bvuu diee bikuu bibole ké no nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bontow e.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ben ɛ se ɛ no gɛne nonɛn keeyɛn ɛ ɛ̀ nu la le? Wee ntum Nyo' nuu? 'Ɛɛ, tu ben se nu ɛ yɛn. Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, wvú fele wee ntum Nyo'.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ɛ̀ nu wvú wvù bó saŋɛɛ ɛkumɛ wvú ɛ Nyo' gayte lɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛnte jo bonyii bò nu ɛ no nu wase yî ɛkolɛ ke nshɛ le ɛ to ɛ buy keseen e, nu ɛ kɛ wee nu dvú wvù kuuke fele Jon kɛ. Geenɛn, ɛ wee wvù nu naa wee wvu caan ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le nu ɛ wvú kuuke fele wvú.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɛ bonyii bocii naa noo bonyii bò to fii shile yuw no Jisos jemyi lɛ Jon to nu wee ntum Nyo' bɛnse lɛ bvunfon bvu Nyo' le nu bvu teytey, njefo bó tɛn to nu ɛ bee ɛ Jon lese bó ɛ̂ joo.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Geenɛn, ɛ Bofalasii noo bonyii bò to looci kee bonci bo Nyo' le tun fibole ntaŋ wvù Nyo' to too dvú njefo bó to nu ɛ faŋ fo Jon lese bó tɛn ɛ̂ joo.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ɛ Jisos nɛ ghay lɛ, “Fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ me nfewsɛn ɛŋgokɛ ke bonyii bo keseen e dvú nu la? Bó nu kɛ diɛwɛ la?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Me nu nsee ɛ̂ ben fiɛɛ fì bó nu diɛwɛ fí. Bó nu kɛ diɛwɛ boom bo caan caan bò nu ɛ shiiyɛn mondvuum mo way e, ɛ bomew teŋe bomew biite lɛ, ‘Bese tooŋke ndoŋ sɛ ben bine lo le? Nyaa ŋkiee kpwe sɛ ben beŋe lo le?’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ɛ̀ nu kɛ no Jon Nleseɛjoo se toɛ, shee jeŋ yaa wuu kɛ tɛn mbvuum, ben lɛ wvú kɛŋke nceendaa dɛwle yî ye le.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Wee wvù diee nu Waawee ɛ dioo to, diekene bvuu wukene, ben lɛ bó etaa eyɛn, wvú ghane wuwte mwɛɛm mvudien wuwte mbvuum, bvuu nu nsaa bonyii bò fii shile noo bonyii bò befe bomew.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Geenɛn, bonyii bocii bò bɛnse bvufee bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le duŋci lɛ ɛ̀ nu bvu lɛŋ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ɛ wee Falasii mvu ke nɛ tee Jisos lɛ wvú eto ediekɛn ɛ̂ wen yew. Ɛ Jisos bee gɛn ɛ bó no diekene.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ɛ kpwoon nsake mvu to nu ntɛw wvudvu le. Ɛ wvú yuw lɛ Jisos diekene ɛ̂ wee Falasii wvudvu yew, mum jo fikaa fi nfiey mvu wvù shfuuŋkene le, gɛn dvú fó.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ɛ wvú gɛn ley leem mbew Jisos e, nɛ kɛw no beele, ɛ misɛm cemceme yî bikaa bi Jisos e. Ɛ wvú mum ŋgvuwcɛ, ŋgvuse ɛkolɛ kew no shole bikaa bi Jisos e bô yvuw ɛkolɛ, ŋoci mum yeefe bô nfiey wɛ.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ɛ wee Falasii wɛ wvù to teŋɛɛ Jisos lɛ wvú eto ediekɛn yɛn nonɛn, kpwawcɛ fô fitele fiew e lɛ, “Ɛ́ wee wvun fɛn be nu wee ntum Nyo', tu wvú be ɛ kiɛɛ fiɛɛ fì ɛ̀ nu kpwoon wvun wvù kumte wvú le, lɛ ɛ̀ nu kpwoon nsake.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Ɛ Jisos nɛ gay ɛ̂ wee Falasii wvudvu lɛ, “Semon, me ŋkɛŋke fiɛɛ keenjeme ɛ̂ wo.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Ɛ Jisos mum kɛw lɛ, “Wee mvu to nu ɛ foose bonyii bofɛɛ bô bigew, foose wee mvu bô bodanali gee tin, foose mvu bodanali mbaanshen.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ɛ fí ke ghaw bó bocii keekase elaw, ɛ wvú mum cinɛ bigew bidvu le ɛ̂ bó. Keseen, wo yɛne lɛ ɛnte jo bonyii bo bofɛɛ ban, wee wvù nulo ekooŋke wvú baay nu wvù la?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Ɛ Semon tfuse lɛ, “Ɛ̀ nulo enu wee wvù bó to cin'yɛɛ fioo ye le ɛ yí duule.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 No wvú beŋe nonɛn, baŋke ye taa kpwoon wɛ, mum gay ɛ̂ Semon lɛ, “Wo nu ɛ yɛn kpwoon wvun e? No me mbe nto ɛ̂ wo yew, wo be baa cim nya me joo ncukɛ bikaa kɛ. Geenɛn, kpwoon wvun nu ɛ cukɛ wase bikaa biem ɛ ɛ̀ nu bô misɛm, ɛ sho bô yvuw ye ɛkolɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Wo be baa gay me le ŋocɛ kɛ. Geenɛn, ɛ kɛw no me mbe nto fɛn, nu kɛ no kpwoon wvun ŋoci bikaa biem.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ɛ wo be baa cim yefe ɛkolɛ kem kɛ naa bô mɛɛm kɛ. Geenɛn, kpwoon wvun nu ɛ yefe wase bikaa biem ɛ ɛ̀ nu bô nfiey wvù shfuuŋkene.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Nonɛn, ɛ́ me ensee ɛ̂ wo lɛ, kpwoon wvun nu ɛ duŋcɛ keŋkoŋɛn ke baay njefo bó nu ɛ lɛɛshɛ wase bibefɛ biew bì duule baay. Geenɛn, ɛ wee wvù bó lɛɛshi bibefɛ biew ɛ bí nu caan duŋci keŋkoŋɛn ke caan.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ kpwoon wɛ lɛ, “Bó nu ɛ lɛɛshɛ wase bibefɛ biuw.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Ɛ bonyii bò bô bó to diekene mum kɛw no diomene gayte lɛ, “Ɛ̀ sɛ nu yɛɛ wvun wvù mum lɛɛshi lo bibefɛ bi bonyii le?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ɛ Jisos mum mɛse gay ɛ̂ kpwoon wvudvu lɛ, “Ɛ̀ gɛnè fiuw ntay, fitele fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ boy.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.