Lucas 6
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ
1 Ɛ̀ to nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le no lɛne fele wɛɛ ɛgiŋ wvumew e. Ɛ boom bew bo ŋgoo le nɛ kɛw no sumyi bicɛɛ diee.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Ɛ Bofalasii yɛn, bife lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben gee fiɛɛ fì nci baa bee lɛ wee ege diuu di mbam e?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Ɛ Jisos bife tɛn ɛ̂ bó lɛ, “Fí nu lɛ ben ke baa taŋ wase ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le no jeŋ to yuu Nfon Dawe bô ŋgoo ye ɛ wvú ge?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Wvú to nu ɛ ley yew Nyo' le jo blɛɛd wvù bó to geɛ ncese dvú fô Nyo' le, die bvuu nya tɛn ŋgoo ye dvú, ɛ ɛ̀ to nu nci fo wee edie blɛɛd wvudvu ɛfey bocee ncese.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Ɛ Jisos mum mɛse gay ɛ̂ bó lɛ, “Wee wvù diee nu Waawee nu Cee Ɛkolɛ wvu mbam.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ɛ ɛ̀ ke bvuu no nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos gɛn ley yew bunle mi le no yɛɛyi bonyii. Ɛ wee mvu nu dvú ɛ kebo kew ke ɛcɛɛy ɛ kpwe wase.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le noo Bofalasii mum no gomte fiɛɛ fì bó etey yî Jisos e. Ɛ bó mum bon ɛjisɛ yî ye le no taale laa wvú nu efɛ wee diuu di mbam e lɛ.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó fiɛwsene bô fí, gay ɛ̂ wee wvù kebo to nu ɛ kpwe wɛ lɛ, “Ja we, eto eleem fɛn.” Ɛ wvú mum ja we leem.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Me mbiite ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ ben, fiɛɛ fì nci nu ɛ bee lɛ wee ege diuu di mbam e nu fì la? Keege fiɛɛ fì jee, nuu fì befe lɛ? Keeboyse wee, nuu keeyu lo lɛ?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ɛ wvú taa bó ɛjise ɛjise kɛnɛn, mum gay ɛ̂ wee wɛ lɛ “Nɛke kebo kuw.” Ɛ wvú nɛke, ɛ kí mum bonɛn.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Geenɛn, ɛ fí kaa loocɛ ton'yɛ lo bonyii ba, ɛ bó mum kɛw no joo nsey no ɛ̀ nulo ɛ́ bó ege bô Jisos.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ɛ ɛ̀ no nu kɛ ɛdiuw yodvu le, ɛ Jisos nɛ ben yî kum e keegɛn bunle, ke ce bunlee Nyo' ɛntaŋ jocii.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ wvú tee bonyii bò to bii wvú le, ɛ bó to. Ɛ wvú cawcɛ bomew yuufe ncow bofɛɛ tee bó lɛ boom bew bo ntum e.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ɛdiee ɛ bonyii bodvu to nu: Semon, wvù wvú to nyaɛ diee diew dimew lɛ Bita, bô Andulu wvù waa bwee Semon wvudvu. Ɛ bomew nu Jɛm, Jon, Filew, Batolomu,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Matio, Toma noo Jɛm wvù waa Alfiyus, Semon wvù to nu wee ŋgoo Bosɛlot,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Judas wvù waa Jɛm noo Judas Iskaliot wvù to ghanɛɛ gese Jisos.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 No wvú cawɛɛ bó nonɛn, ɛ bô bó bocii mum nɛ no booke. Ke bow, ɛ wvú leem yî bale le, ɛ bonyii bew bo ŋgoo le to nu wase fó nteen noo kebombom ke bonyii le ɛ kí ta lo ye fó kè nɛn'yɛɛ Judea bô Jɛlusalɛm. Bomew bonyii to nɛn'yi mondvuum mo mbew joo yi baay e kɛ diewɛ Taya bô Sidon e.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Bó to to keeyuw n'yɛɛyi wvu Jisos, ɛ́ wvú ebvuu efɛ bincɛm bibole. Bonyii bò biyoy bì yiile to jewsee bó to too tɛn ɛ wvú bvuuse biyoy bidvu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ɛ bonyii bocii mum no momte keekum wvú le, njefo mvuŋgay mvù to buyte yî ye le to fɛle bonyii bocii bò to kumte wvú le.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Ɛ Jisos ke nɛ taa bonyii bew bo ŋgoo le, gay lɛ,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Njoŋ wvu baay nu wene, ben bò beele jeŋ keseen,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Njoŋ wvu baay nu wene, seke ben bii wee wvù diee nu Waawee le, ɛ bonyii bane ben, kuuŋke ben, nan'yi ben bvuu nyaa ben ɛdiee yò befe.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Fí ke dioo kooyi nonɛn, ɛ ben no laŋlaŋè, binè, yuukè njoŋ, njefo mmawcɛ wene wvù kuuke nu woŋ wvu we le. Ben ekeè lɛ ɛ̀ nu kɛ no bo'icee cee bonyii boba to nyɛwle bô bonyii bo ntum Nyo' le bo fwele.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Geenɛn, ŋgɛw wvu baay nu wene, ben bonyii bo bvukukɛ le,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Ŋgɛw wvu baay nu wene, ben bò ɛtew nu ɛ yiŋsɛn keseen,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Ŋgɛw wvu baay nu wene, seke bonyii bocii bɛnsee ben. Ben ekeè lɛ ɛ̀ nu kɛ no bo'icee cee bonyii boba to bɛnsee bonyii bo mbiay e bò to mbiayte lɛ bó nu bonyii bo ntum Nyo' le.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Geenɛn me ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben ban bò yuuke fiɛɛ fì me njemyi le, lɛ ben ekooŋkè bonyii bonɛn bo bvuban e, egeè ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô bonyii bò bone bikaa ɛ̂ ben ɛjim e.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Ben elɛkè lɛ Nyo' elaŋ ɛ ɛ̀ nu kembonɛn yî bonyii bò bunlee lɛ lon eto fô ben e, ebvuu ebunleè fô bonyii bò nvuwse ben e.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Ɛ́ wee suŋ wo yî kediɛw e, ɛ́ wo baŋke kemew ɛ wvú mɛse suŋ. Wee ɛ́ baa kekum kuw ke ɛkfuŋ, ɛ́ wo cinɛ ɛ wvú jo ke ɛnte fó.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Ɛ́ wee lɛke fiɛɛ ɛ̂ wo, ɛ́ wo nya. Wee ɛ́ cim ɛ jo lo mwɛɛm mvuw, fo wo ebvuu eshe ebiite kɛ.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Naa la fì ben shieele lɛ bonyii egeè fô ben e, enù fí fì ben egeè tɛn fô bó le.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Ɛ́ ben kooŋke kɛ ɛ ɛ̀ nu bonyii bò kooŋke ben, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe gee kɛ nonɛn e? Bó kooŋke kɛ tɛn ɛ ɛ̀ nu bonyii bò kooŋke bó.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ɛ́ ben gee mwɛɛm mvù jee ɛ ɛ̀ nu kɛ fô bonyii bò gee tɛn fô ben e, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe gee kɛ lɛŋlɛŋ e?
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ɛ́ ben foose bonyii bô mwɛɛm ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛ̂ bò ben taale lɛ bó nulo ekase etfuse, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe ké no foose kɛ mwɛɛm ɛ̂ nsáa yibo njefo bó kee lɛ bó nu ke ekase etfuse fiɛɛ ficii le?
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Fí nu lɛŋ lɛ ben ekooŋkè bonyii bonɛn bo bvuban e, egeè ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô bó le, efoosè bonyii bô mwɛɛm yaa taale lɛ bó ke ekase etfuse kɛ. Nonɛn, ɛ́ ben ke emum ekɛŋkɛ nlawma wvù kuuke ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, ebvuu enu boom bew, njefo ɛ̀ nu kɛ tɛn no Nyo' gee mwɛɛm mvù jee fô bonyii bocii bò yɛɛle ɛjisɛ noo bò mvuntelem yiile le.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Ben ecamtè shen fô bonyii le kɛ lɛŋlɛŋ no Icee wene camte.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Fo ben elomtè gee di bonyii bomew e, nonɛn Nyo' saa ke elom tɛn dinɛn kɛ. Fo ben ebonè bikaa ɛ̂ bonyii ɛjim lɛ bó eley ŋgɛw e, nonɛn Nyo' saa ke ebon tɛn ɛ̂ ben ɛjim kɛ. Ben elɛɛshì bibefɛ bi bonyii bomew e, ɛ́ Nyo' ke elɛɛshɛ tɛn binɛn.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ben enyaà nnya ɛ̂ bonyii ɛ́ Nyo' ke enya tɛn ɛ̂ ben. Wvú nu ke edioo enyaa eloocɛ efew ntay, eshiwsɛ, ecincɛ ɛ́ fí eyiŋsɛn efuci fokuse. Fiɛɛ fì wee feeke fiɛɛ jó sɛ nyaa ɛ̂ wee, ɛ̀ nu kɛ fí fì Nyo' nu ke efew jó sɛ nya ɛ̂ mwɛtɛn.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ɛ Jisos bvuu ma ŋgan mvu ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ kenfefe nulo eduŋci je ɛ̂ kemew kɛ. Ɛ́ wvú mom lo, bó saa gbwekɛn ɛ̂ kentuke le bocii le?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ben ekee lɛ kɛ waa ŋwa' ké no fele wee wvù yɛɛyi wvú kɛ, geenɛn, ɛ ɛ̀ nu seke wvú ɛ yɛɛyi wase ɛ mɛse, ɛ́ wvú ekee kɛ diɛwɛ wee wvù yɛɛyi wvú le.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Ɛ̀ nu nje la wvù wo ké no taale ɛ ɛ̀ nu sheshe yì nu ɛ̂ waa bwoo jise, geenɛn yaa yɛne kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le kɛ?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ɛ̀ nulo ɛ́ wo eghan nɛɛ sɛ no gayte ɛ̂ waa bwoo lɛ, ‘Waa bwɛɛm, kɛ leem ɛ́ me embvuse sheshe ɛ̂ wo jise,’ geenɛn yaa yɛne kɛ kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le? Wo nu wee kenduŋcɛ ye! Yawɛ ebvuse kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le sɛ loocɛ eyɛn sheshe yì nu ɛ̂ jise di waa bwoo le, emum ebvuse.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ kete kè jee eyum mvuntam mvù befe kɛ. Ɛ kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ kete kè befe eyum mvuntam mvù jee kɛ.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Bó ké kiɛɛ kete ɛ ɛ̀ nu yî mvuntam mvù yumte yî dvú le. Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wee ekoy fimbi yî bisafe le kɛ, ɛ kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee ekoy yoŋ yî ɛwantɛ le kɛ.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Wee dioo nu wee wvù kɛŋke ntfu mwɛɛm mvù jee ɛ̂ fitele fiew e, ɛ wvú mum no bvuuse ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee. Ɛ́ dioo nu wee wvù we ntfu nu mwɛɛm mvù befe ɛ̂ fitele fiew e, ɛ́ wvú no bvuuse kɛ ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù befe. Fí nu nonɛn njefo fiɛɛ fì nu ɛ yiŋsɛn fô fitele fi wee le nu kɛ fí fì ké no buyte diuw we le.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Ɛ Jisos mum bife lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben teŋe me lɛ, ‘Tata, Tata’, yaa gee fiɛɛ fì me ŋgayte kɛ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Wee wvù too, eyuw n'yɛɛyi mum gɛn no gee no wvú gayte, nu ɛ me nu enduŋcɛ ɛ̂ ben keseen no wvuwɛ wee nu.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Wvú nu kɛ diɛwɛ wee wvù to nu keebom yew, yaw cim shii, gɛn kum kembaan e sɛ lese kenffuy, mum bom. Ɛ joo ke yiŋsɛn, buy to kfun yew yidvu, ɛ yí faŋɛ yaa shiw kɛ, njefo wvú to nu ɛ loocɛ bom ntay.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Geenɛn, wee wvù too, yuw n'yɛɛyi dioo gɛn faŋɛ yaa egee no wvú gayte, nu kɛ diɛwɛ wee wvù to nu keebom yew, taashɛ lo bvudvuu mum bom sɛ kenffuy. Ɛ joo ke buy to kfun yew yidvu, kaŋ mwaaŋ ɛ yí shii nɛn wuuu, tawse lo.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.