Lucas 6
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ̀ to nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le no lɛne fele wɛɛ ɛgiŋ wvumew e. Ɛ boom bew bo ŋgoo le nɛ kɛw no sumyi bicɛɛ diee.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ɛ Bofalasii yɛn, bife lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben gee fiɛɛ fì nci baa bee lɛ wee ege diuu di mbam e?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ɛ Jisos bife tɛn ɛ̂ bó lɛ, “Fí nu lɛ ben ke baa taŋ wase ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le no jeŋ to yuu Nfon Dawe bô ŋgoo ye ɛ wvú ge?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Wvú to nu ɛ ley yew Nyo' le jo blɛɛd wvù bó to geɛ ncese dvú fô Nyo' le, die bvuu nya tɛn ŋgoo ye dvú, ɛ ɛ̀ to nu nci fo wee edie blɛɛd wvudvu ɛfey bocee ncese.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Ɛ Jisos mum mɛse gay ɛ̂ bó lɛ, “Wee wvù diee nu Waawee nu Cee Ɛkolɛ wvu mbam.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ɛ ɛ̀ ke bvuu no nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos gɛn ley yew bunle mi le no yɛɛyi bonyii. Ɛ wee mvu nu dvú ɛ kebo kew ke ɛcɛɛy ɛ kpwe wase.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le noo Bofalasii mum no gomte fiɛɛ fì bó etey yî Jisos e. Ɛ bó mum bon ɛjisɛ yî ye le no taale laa wvú nu efɛ wee diuu di mbam e lɛ.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó fiɛwsene bô fí, gay ɛ̂ wee wvù kebo to nu ɛ kpwe wɛ lɛ, “Ja we, eto eleem fɛn.” Ɛ wvú mum ja we leem.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Me mbiite ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ ben, fiɛɛ fì nci nu ɛ bee lɛ wee ege diuu di mbam e nu fì la? Keege fiɛɛ fì jee, nuu fì befe lɛ? Keeboyse wee, nuu keeyu lo lɛ?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ɛ wvú taa bó ɛjise ɛjise kɛnɛn, mum gay ɛ̂ wee wɛ lɛ “Nɛke kebo kuw.” Ɛ wvú nɛke, ɛ kí mum bonɛn.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Geenɛn, ɛ fí kaa loocɛ ton'yɛ lo bonyii ba, ɛ bó mum kɛw no joo nsey no ɛ̀ nulo ɛ́ bó ege bô Jisos.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ɛ ɛ̀ no nu kɛ ɛdiuw yodvu le, ɛ Jisos nɛ ben yî kum e keegɛn bunle, ke ce bunlee Nyo' ɛntaŋ jocii.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ wvú tee bonyii bò to bii wvú le, ɛ bó to. Ɛ wvú cawcɛ bomew yuufe ncow bofɛɛ tee bó lɛ boom bew bo ntum e.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Ɛdiee ɛ bonyii bodvu to nu: Semon, wvù wvú to nyaɛ diee diew dimew lɛ Bita, bô Andulu wvù waa bwee Semon wvudvu. Ɛ bomew nu Jɛm, Jon, Filew, Batolomu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matio, Toma noo Jɛm wvù waa Alfiyus, Semon wvù to nu wee ŋgoo Bosɛlot,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas wvù waa Jɛm noo Judas Iskaliot wvù to ghanɛɛ gese Jisos.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 No wvú cawɛɛ bó nonɛn, ɛ bô bó bocii mum nɛ no booke. Ke bow, ɛ wvú leem yî bale le, ɛ bonyii bew bo ŋgoo le to nu wase fó nteen noo kebombom ke bonyii le ɛ kí ta lo ye fó kè nɛn'yɛɛ Judea bô Jɛlusalɛm. Bomew bonyii to nɛn'yi mondvuum mo mbew joo yi baay e kɛ diewɛ Taya bô Sidon e.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Bó to to keeyuw n'yɛɛyi wvu Jisos, ɛ́ wvú ebvuu efɛ bincɛm bibole. Bonyii bò biyoy bì yiile to jewsee bó to too tɛn ɛ wvú bvuuse biyoy bidvu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Ɛ bonyii bocii mum no momte keekum wvú le, njefo mvuŋgay mvù to buyte yî ye le to fɛle bonyii bocii bò to kumte wvú le.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ɛ Jisos ke nɛ taa bonyii bew bo ŋgoo le, gay lɛ,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Njoŋ wvu baay nu wene, ben bò beele jeŋ keseen,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Njoŋ wvu baay nu wene, seke ben bii wee wvù diee nu Waawee le, ɛ bonyii bane ben, kuuŋke ben, nan'yi ben bvuu nyaa ben ɛdiee yò befe.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Fí ke dioo kooyi nonɛn, ɛ ben no laŋlaŋè, binè, yuukè njoŋ, njefo mmawcɛ wene wvù kuuke nu woŋ wvu we le. Ben ekeè lɛ ɛ̀ nu kɛ no bo'icee cee bonyii boba to nyɛwle bô bonyii bo ntum Nyo' le bo fwele.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Geenɛn, ŋgɛw wvu baay nu wene, ben bonyii bo bvukukɛ le,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Ŋgɛw wvu baay nu wene, ben bò ɛtew nu ɛ yiŋsɛn keseen,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Ŋgɛw wvu baay nu wene, seke bonyii bocii bɛnsee ben. Ben ekeè lɛ ɛ̀ nu kɛ no bo'icee cee bonyii boba to bɛnsee bonyii bo mbiay e bò to mbiayte lɛ bó nu bonyii bo ntum Nyo' le.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Geenɛn me ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben ban bò yuuke fiɛɛ fì me njemyi le, lɛ ben ekooŋkè bonyii bonɛn bo bvuban e, egeè ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô bonyii bò bone bikaa ɛ̂ ben ɛjim e.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ben elɛkè lɛ Nyo' elaŋ ɛ ɛ̀ nu kembonɛn yî bonyii bò bunlee lɛ lon eto fô ben e, ebvuu ebunleè fô bonyii bò nvuwse ben e.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ɛ́ wee suŋ wo yî kediɛw e, ɛ́ wo baŋke kemew ɛ wvú mɛse suŋ. Wee ɛ́ baa kekum kuw ke ɛkfuŋ, ɛ́ wo cinɛ ɛ wvú jo ke ɛnte fó.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ɛ́ wee lɛke fiɛɛ ɛ̂ wo, ɛ́ wo nya. Wee ɛ́ cim ɛ jo lo mwɛɛm mvuw, fo wo ebvuu eshe ebiite kɛ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Naa la fì ben shieele lɛ bonyii egeè fô ben e, enù fí fì ben egeè tɛn fô bó le.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Ɛ́ ben kooŋke kɛ ɛ ɛ̀ nu bonyii bò kooŋke ben, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe gee kɛ nonɛn e? Bó kooŋke kɛ tɛn ɛ ɛ̀ nu bonyii bò kooŋke bó.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ɛ́ ben gee mwɛɛm mvù jee ɛ ɛ̀ nu kɛ fô bonyii bò gee tɛn fô ben e, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe gee kɛ lɛŋlɛŋ e?
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ɛ́ ben foose bonyii bô mwɛɛm ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛ̂ bò ben taale lɛ bó nulo ekase etfuse, ɛ́ fiɛɛ fì bó ebɛnsee ben yî dvú le enu la? Kɛ bonyii bò befe ké no foose kɛ mwɛɛm ɛ̂ nsáa yibo njefo bó kee lɛ bó nu ke ekase etfuse fiɛɛ ficii le?
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Fí nu lɛŋ lɛ ben ekooŋkè bonyii bonɛn bo bvuban e, egeè ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô bó le, efoosè bonyii bô mwɛɛm yaa taale lɛ bó ke ekase etfuse kɛ. Nonɛn, ɛ́ ben ke emum ekɛŋkɛ nlawma wvù kuuke ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, ebvuu enu boom bew, njefo ɛ̀ nu kɛ tɛn no Nyo' gee mwɛɛm mvù jee fô bonyii bocii bò yɛɛle ɛjisɛ noo bò mvuntelem yiile le.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ben ecamtè shen fô bonyii le kɛ lɛŋlɛŋ no Icee wene camte.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Fo ben elomtè gee di bonyii bomew e, nonɛn Nyo' saa ke elom tɛn dinɛn kɛ. Fo ben ebonè bikaa ɛ̂ bonyii ɛjim lɛ bó eley ŋgɛw e, nonɛn Nyo' saa ke ebon tɛn ɛ̂ ben ɛjim kɛ. Ben elɛɛshì bibefɛ bi bonyii bomew e, ɛ́ Nyo' ke elɛɛshɛ tɛn binɛn.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ben enyaà nnya ɛ̂ bonyii ɛ́ Nyo' ke enya tɛn ɛ̂ ben. Wvú nu ke edioo enyaa eloocɛ efew ntay, eshiwsɛ, ecincɛ ɛ́ fí eyiŋsɛn efuci fokuse. Fiɛɛ fì wee feeke fiɛɛ jó sɛ nyaa ɛ̂ wee, ɛ̀ nu kɛ fí fì Nyo' nu ke efew jó sɛ nya ɛ̂ mwɛtɛn.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ɛ Jisos bvuu ma ŋgan mvu ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ kenfefe nulo eduŋci je ɛ̂ kemew kɛ. Ɛ́ wvú mom lo, bó saa gbwekɛn ɛ̂ kentuke le bocii le?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ben ekee lɛ kɛ waa ŋwa' ké no fele wee wvù yɛɛyi wvú kɛ, geenɛn, ɛ ɛ̀ nu seke wvú ɛ yɛɛyi wase ɛ mɛse, ɛ́ wvú ekee kɛ diɛwɛ wee wvù yɛɛyi wvú le.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Ɛ̀ nu nje la wvù wo ké no taale ɛ ɛ̀ nu sheshe yì nu ɛ̂ waa bwoo jise, geenɛn yaa yɛne kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le kɛ?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ɛ̀ nulo ɛ́ wo eghan nɛɛ sɛ no gayte ɛ̂ waa bwoo lɛ, ‘Waa bwɛɛm, kɛ leem ɛ́ me embvuse sheshe ɛ̂ wo jise,’ geenɛn yaa yɛne kɛ kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le? Wo nu wee kenduŋcɛ ye! Yawɛ ebvuse kekew kè nu ɛ̂ diuw jise le sɛ loocɛ eyɛn sheshe yì nu ɛ̂ jise di waa bwoo le, emum ebvuse.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ kete kè jee eyum mvuntam mvù befe kɛ. Ɛ kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ kete kè befe eyum mvuntam mvù jee kɛ.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Bó ké kiɛɛ kete ɛ ɛ̀ nu yî mvuntam mvù yumte yî dvú le. Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wee ekoy fimbi yî bisafe le kɛ, ɛ kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee ekoy yoŋ yî ɛwantɛ le kɛ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Wee dioo nu wee wvù kɛŋke ntfu mwɛɛm mvù jee ɛ̂ fitele fiew e, ɛ wvú mum no bvuuse ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee. Ɛ́ dioo nu wee wvù we ntfu nu mwɛɛm mvù befe ɛ̂ fitele fiew e, ɛ́ wvú no bvuuse kɛ ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù befe. Fí nu nonɛn njefo fiɛɛ fì nu ɛ yiŋsɛn fô fitele fi wee le nu kɛ fí fì ké no buyte diuw we le.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Ɛ Jisos mum bife lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben teŋe me lɛ, ‘Tata, Tata’, yaa gee fiɛɛ fì me ŋgayte kɛ?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Wee wvù too, eyuw n'yɛɛyi mum gɛn no gee no wvú gayte, nu ɛ me nu enduŋcɛ ɛ̂ ben keseen no wvuwɛ wee nu.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Wvú nu kɛ diɛwɛ wee wvù to nu keebom yew, yaw cim shii, gɛn kum kembaan e sɛ lese kenffuy, mum bom. Ɛ joo ke yiŋsɛn, buy to kfun yew yidvu, ɛ yí faŋɛ yaa shiw kɛ, njefo wvú to nu ɛ loocɛ bom ntay.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Geenɛn, wee wvù too, yuw n'yɛɛyi dioo gɛn faŋɛ yaa egee no wvú gayte, nu kɛ diɛwɛ wee wvù to nu keebom yew, taashɛ lo bvudvuu mum bom sɛ kenffuy. Ɛ joo ke buy to kfun yew yidvu, kaŋ mwaaŋ ɛ yí shii nɛn wuuu, tawse lo.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.