João 6
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Ɛjim jodvu, ɛ Jisos ke nɛ gɛn lente Mamase yì Galilee, gɛn kewvu keki. Mamase yin nu yì bó teŋe tɛn lɛ yì Tibɛlias.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ɛ kebombom ke bonyii le shfum ɛ̂ wvú ɛjim njefo bó to nu ɛ yɛn mwɛɛm mvù duŋci bvukukɛ bwew e mvù wvú to gee fô bonyii bo bincɛm e no wvú to fɛle bó.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le nɛ ben gɛn shii yî kum e.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ɛ̀ to nu sekekiɛ, ɛ Ŋkaw Bojuu wvu Daŋɛfey nu wase nceencee.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ɛ Jisos ke dioo laŋ jise, yɛn no kebombom ke bonyii le too fô wvú le, ɛ wvú mum bife ɛ̂ Filew lɛ, “Beene nu eghan nɛɛ sɛ guy mwɛɛm mvudien ɛ́ bonyii ban edie?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Wvú to biite nonɛn, momte kɛ lo Filew njefo wvú kebɛɛ to kee wase fiɛɛ fì wvú nu ege.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ɛ Filew tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ bodanali gee fɛɛ nu ɛ cim ɛ kocɛn bò nulo eguy mwɛɛm mvudien mvù wee mwaaŋ mwaaŋ bó le ekɛŋkɛ kɛ naa caan kɛ.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ɛ waa we ŋgoo mvu wvù diee to nu Andulu wvù ɛ̀ nu waa bwee Semon Bita mum gay ɛ̂ wvú lɛ,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Wan diemsɛn mvu nu fɛn kɛŋke bontuw bo blɛɛd e botin bô byé yifiɛɛ, geenɛn fifin nulo ege naa la fô kfuu ban bonyii le nteen nɛn?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben egay ɛ́ bonyii eshiiyɛn fokuse.” Ɛ̀ to nu ɛ ɛgay nu fó ntay, ɛ bó mum gay ɛ bó shiiyɛn, ɛ bolemsɛ maaŋ nu diɛwɛ bontfuke botin e.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ɛ Jisos mum fi bontuw bo blɛɛd e ba, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum gawcɛ ɛ̂ bonyii bò to shiiyɛnɛɛ ba. Ɛ wvú ge kɛ lɛŋlɛŋ bô byé yɛ. Ɛ wee tfuu kɛŋkɛ naa no wvú to shieele.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ɛ bó ke die ffuu, ɛ wvú gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Ben ebaancɛ bimbɛke wvu lɛ fo fiɛɛ ela ɛcici kɛ.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Nonɛn, ɛ bó mum baancɛ bimbɛke bi bontuw bo blɛɛd e bo botin ba bì to shɛɛtɛɛ, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yuufe ncow fiɛɛ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ɛ bonyii bodvu dioo yɛn fiɛɛ fì duŋci bvukukɛ bwew e fin fì wvú ge, mum gay lɛ, “Wee wvun nu naa kecɛɛy Wee Ntum Nyo' wɛ wvù to nu keeke eto yî woŋ wvun e.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ɛ Jisos ke dioo yɛn lɛ bonyii bodvu gomte keeto ekoo wen mvuŋgay e, eghaa Nfon wvubole, ɛ wvú mum lɛwse ye kase ben ɛ̂ kum no nu jó wvú ɛmbeŋ.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛkiɛguu, ɛ boom bew bo ŋgoo le bow gɛn fô mamase le,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 ley ɛ̂ kekoŋ e kɛw no leenci gɛne Kafana'um. Ɛ̀ to nu sekekiɛ ɛ ɛkfuŋ ɛ jiim wase ɛ Jisos baa to wase fò bó to nu kɛ.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ɛ joo ke nɛ no bvuyte, njefo nffum wvu baay to fele lo.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ɛ bó no keyte kekoŋ leenci, ke gɛn wase buy kɛ diɛwɛ bomay botɛte kɛnɛɛ bonɛw e, ke nɛ yɛn Jisos e ɛ wvú lɛne yî joo le too wase mbew kekoŋ e. Ɛ kedvum gbwo bó.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Geenɛn, ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben efanè kɛ. Ɛ̀ nu me.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ɛ bó yuw nonɛn, mum no kooŋke keejo wvú ɛ̂ kekoŋ e. Lɛ bó sɛsɛ, ɛ kekoŋ ɛ fɛse wase ŋgem joo le fò bó to gɛne.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ɛ ɛkfuŋ ke buy yuu, ɛ bonyii bò to shɛkɛɛ mamase kewvu keki kume lɛ kekoŋ kè to nu fó to nu kɛ kemwaaŋ, ɛ Jisos to baa ley ɛ̂ kekoŋ kedvu le bô boom bew bo ŋgoo le kɛ, lɛ boom bew bo ŋgoo le to nɛ gɛn kɛ bó ɛmbeŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Geenɛn, bikoŋ bimew to nu ɛ nɛ je Tibɛlias, lente to mbew bvudvuu bvù Tata to joɛ blɛɛd nya keyoone ɛ̂ Nyo' ɛ bonyii die le.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 No bonyii bodvu to yɛnɛɛ lɛ kɛ Jisos kɛnɛɛ boom bew bo ŋgoo le nu fó kɛ, ɛ bó mum lecɛ ɛ̂ bikoŋ bidvu le, lente gɛn Kafana'um keegom Jisos.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ɛ bó dioo gɛn yɛn wvú le kewvu keki, bife ɛ̂ wvú lɛ, “Labay, wo to jan seke la?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy kecɛɛy lɛ kɛ ben gomte me ɛ ɛ̀ nu nje mwɛɛm mvù duŋci bvukukɛ bwem mvù ben yɛne ɛ me ŋgee kɛ. Ben gomte me ɛ ɛ̀ nu njefo ben se nu ɛ die bontuw bo blɛɛd e ba ɛ ffuu.
26 Jesus respondeu:
27 Fo ben elemtè kɛ keekɛŋkɛ ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvudien mvù nulo ebefe kɛ. Ben elemtè ɛ ɛ̀ nu keekɛŋkɛ mwɛɛm mvudien mvù nu ke emɛy enu dvú egɛn ebuy yî nshii wvù mɛy lo le. Mvumvun nu mvù wee wvù diee nu Waawee nu ke enya ɛ̂ ben. Ɛ̀ nu wvú wvù Nyo' Ice nu ɛ gɛɛ ɛbo kew yî ye le.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ɛ bó mum bife ɛ̂ wvú lɛ, “Mwɛɛm mvù bese kɛŋke keegee ɛ́ fí emum enu lɛ bese gee lemme di Nyo' le nu mvù la?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Lemme di Nyo' le nu din dì nu lɛ, ben elese fitele yî wee wvù wvú tum e.”
29 Jesus respondeu:
30 Nonɛn ɛ bó mum bife ɛ̂ wvú lɛ, “Fiɛɛ fì duŋci bvukukɛ bwuw fì wo nulo ege wvu lɛ bese eyɛn emum elese fitele yî yo le nu la? Fiɛɛ fì wo nulo ege nu la?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Bo'icee bosɛse to nu ɛ die mana ŋkpwaante, ɛ ɛ̀ nu no bó saŋ lɛ, ‘Wvú to nu ɛ nya bó bô mwɛɛm mvudien mvù nɛn'yi woŋ wvu we le ɛ bó die.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 No bó gay nonɛn, ɛ Jisos mum tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy kecɛɛy lɛ kɛ ɛ̀ to nu Muses wvù to nyaɛ mwɛɛm mvudien mvù nɛn'yi woŋ wvu we le ɛ̂ ben kɛ. Ɛ̀ nu Icɛm wvù nyaa mwɛɛm mvudien mvù ɛ̀ nu mvu kecɛɛy mvù nɛn'yi fowe.
32 Jesus lhes disse:
33 Ben ekeè lɛ mwɛɛm mvudien mvu Nyo' le nu mvumwɛ mvù nɛ fowe ɛ shii ɛ to ɛ no nyaa nshii ɛ̂ bonyii bo yî woŋ wvun e.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛ bó gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛ̀ nyaà bese bô mwɛɛm mvudien mvun sekecii.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu me mwɛɛm mvudien mvù nyaa nshii. Kɛ wee wvù too fô me le bɛɛ ke ebvuu eyuuke jeŋ kɛ. Ɛ wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e nu ɛ kendoŋ yaa bɛɛ ke ebvuu eyumte wvú kɛ.
35 Jesus respondeu:
36 Geenɛn me nu ɛ ŋgay wase ɛ̂ ben lɛ ben nu ɛ yɛn me le, ɛ faŋɛ yaa lese fitele yî yɛm e kɛ.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Bonyii bocii bò Icɛm nu ɛ nya ɛ̂ me nu ke etoo fô me le. Ɛ wee wvù too fô me le nu ɛ me n'yaa nu ŋke eŋkuŋ wvú kɛ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Me nɛ fowe ɛ nto fokuse fɛn. Ɛ me n'yaa nto keeŋge ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì ɛ̀ shieele me kɛ. Me nto keeŋge ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì ɛ̀ shieele wee wvù tum me.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ɛ fiɛɛ fì wee wvù tum me shieele nu fin fì lɛ, fo me enlase naa lo wee mwaaŋ fô bonyii bò wvú nu ɛ nya ɛ̂ me le kɛ, geenɛn lɛ me ŋke embvuse lo bó yî kpwe le diuu di fokemɛse.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ben ekeè lɛ fiɛɛ fì Icɛm shieele nu fin fì lɛ wee tfuu wvù nu ɛ yɛn Waa we le, ɛ lese fitele yî ye le, nu ke ekɛŋkɛ nshii wvù mɛy lo, ɛ me nu ŋke embvuse mwɛtɛn yî kpwe le diuu di fokemɛse.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ɛ Bojuu mum kɛw no wvukene ɛkumɛ wvú njefo wvú to nu ɛ gay lɛ wen nu mwɛɛm mvudien mvù nɛ fowe ɛ to fokuse fɛn.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ɛ bó no wvukene nonɛn biite lɛ, “Wvun nu kɛ Jisos wvù waa Yosɛw e? Kɛ ice bô bwee nu ɛ beene kee bó le? Fí ghan nɛɛ le keseen wvú ɛ sɛ no duu lɛ wen nɛ ɛ ɛ̀ nu fowe?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben ewvukenè ɛbenɛben kɛ.
43 Jesus respondeu:
44 Kɛ wee nulo eto fô me le sɛ ɛ̀ gufe Icɛm wvù tum me lɛ wvú eto kɛ. Ɛ me nu ŋke embvuse mwɛtɛn yî kpwe le diuu di fokemɛse.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bonyii bo ntum Nyo' le to nu ɛ saŋ lɛ, ‘Nyo' nu ke eyɛɛyi bó bocii.’ Nonɛn wee tfuu wvù nu ɛ yuw fiɛɛ fì Icɛm yɛɛyi ɛ kiɛɛ, nu ɛ wvú nu ke eto fô me le.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Kɛ me njemyi nɛn lɛ wee nu dvú wvù nu ɛ yɛn wase Icɛm e kɛ. Ɛ̀ mɛy kɛ wvú wvuwɛ wvù nɛ fô Nyo' le wvù nu ɛ yɛn wase Ice le.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy kecɛɛy lɛ, wee wvù nu ɛ bee nu ɛ wvú kɛŋke wase nshii wvù mɛy lo.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Me nu mwɛɛm mvudien mvù nyaa nshii ɛ̂ bonyii.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bo'icee bonɛn to nu ɛ die mana ŋkpwaante, geenɛn ke kpwekɛn kɛ lo.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mwɛɛm mvudien mvun nu mvù nɛ fowe ɛ to wvu lɛ ɛ́ wee die lo mvú wvú saa ebvuu ke ekpwe kɛ.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ɛ̀ nu me mwɛɛm mvudien mvù nɛ fowe mvù nyaa nshii ɛ̂ bonyii. Ɛ́ wee die mwɛɛm mvudien mvudvu mvun, ɛ́ wvú ke emɛy enu dvú sekecii. Ɛ mwɛɛm mvudien mvudvu mvù me nu ŋke enya wvu lɛ bonyii bo yî woŋ wvun e ke ekɛŋke nshii nu ye yɛm.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɛ Bojuu mum nɛ kɛw no waale lo ɛbonɛbon biite lɛ, “Wee wvun nulo eghan nɛɛ sɛ nya ye ye lɛ beene edie?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ɛ Jisos mum jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy kecɛɛy lɛ ɛ́ ben nu sɛ ben ɛ die ye wee wvù diee nu Waawee, ɛ wu tɛn ɛlɛmɛ kew, ben saa ekɛŋke nshii yî yene le kɛ.
53 Jesus respondeu:
54 Wee wvù diee ye yɛm bvuu wuu ɛlɛmɛ kem kɛŋke nshii wvù mɛy lo. Ɛ me nu ŋke embvuse wvú yî kpwe le diuu di fokemɛse,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 njefo ye yɛm looci nu naa mwɛɛm mvudien, ɛ ɛlɛmɛ kem looci nu naa fiɛɛ fiwuun.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Wee wvù diee ye yɛm bvuu wuu ɛlɛmɛ kem cee yî yɛm e ɛ me tɛn ncee yî ye le.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Icɛm wvù tum me kɛŋke nshii, ɛ me nu dvú nje Icɛm. Nonɛn wee wvù diee ye yɛm nu ke enu tɛn dvú nje yɛm.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Mvumvun mwɛɛm mvudien nu mvù nɛ fowe ɛ to. Kɛ mvú nu diɛwɛ mwɛ mvù bo'icen to dieɛ ke kpwekɛn kɛ lo kɛ. Wee wvù diee mvumvun mwɛɛm mvudien nu ke emɛy nu dvú sekecii.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Mwɛɛm mvun nu ɛ Jisos to jemyi no wvú to yɛɛyi bonyii yew bunle le Kafana'um.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ɛ bonyii bo Jisos e bo ŋgoo le nteen yuw n'yɛɛyi wvun nɛn gay lɛ, “Wvun njeme ɛ tɛme baay! Ɛ̀ nulo ebee yɛɛ wvuwvun njeme?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Geenɛn, ɛ Jisos kiɛɛ lɛ bonyii bew bo ŋgoo le wvukene ɛbonɛbon ɛkumɛ njeme wvun, mum bife ɛ̂ bó lɛ, “Fiɛɛ fì me njeme fin nu ɛ shiw mvuntelem mvunɛn e?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu nonɛn, ɛ́ ben ke ege nɛɛ fɛn ɛ ben ɛ yɛn ɛ wee wvù diee nu Waawee kaase bene fô wvú to shee nu fwele?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Keyoy ke Nyo' le nu fiɛɛ fì nyaa nshii. Kɛ nyam ye kɛŋke naa lo fiɛɛ keege kɛ. Njeme wvù me njeme ɛ̂ ben nu wvu Keyoy, ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì nyaa nshii.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Geenɛn ben bomew nu dvú ɛ bó baa bee njeme wvudvu le kɛ.” Jisos to jemyi nɛn njefo wvú to kee wase foŋkɛw bonyii bò baa lese fitele yî ye le, kee tɛn wee wvù nu ke egese wvú.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì me mbe ɛ njeme wase ɛ̂ ben lɛ kɛ wee nulo eto fô me le sɛ Icɛm nu ɛ nya je ɛ̂ wvú kɛ.”
65 E prosseguiu:
66 Ɛjim jodvu, ɛ bonyii bew bo ŋgoo le nteen mum tfuw bikaa ɛ̂ wvú ɛjim faŋɛ yaa bvuu lɛne bô wvú kɛ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ɛ Jisos nɛ bife ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ lɛ, “Ben tɛn shieele keegɛn e?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ɛ Semon Bita tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, bese gɛne ɛ̂ yɛɛ le. Ɛ̀ kɛŋke wo njeme wvù nyaa nshii wvù mɛy lo,
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 ɛ bese ɛ bee, bvuu kee lɛ ɛ̀ nu wo wvuwɛ wvù yuule wvù nɛ fô Nyo' le.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ɛ̀ caw me ben bo yuufe ncow bofɛɛ ban e? Geenɛn, ɛ wee mvu ben e nu dɛwle.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Jisos to jemyi nonɛn ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ Judas wvù waa Semon Iskaliot. Wvú to nu ŋgoo boom bo Jisos e bo yuufe ncow bofɛɛ, ɛ ɛ̀ to nu wvú wvù to nu keeke eghan egese Jisos.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.