Atos 10

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wee mvu to nu ɛ̂ kelaante kè Kaysalia le ɛ bó teŋe lɛ Konɛyu, ɛ ɛ̀ nu ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le bo Lum, yì bó to teŋe lɛ yi Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ɛ wvú to nu wee ɛ bô bonyii bocii bo ɛ̂ wvú yew ɛ loocɛ ɛ lese fitele yî Nyo' le. Ɛ wvú wvumte bvuu bunlee Nyo' sekecii, nyaa nnya ntay ɛ̂ Bojuu bò to fuute.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew kɛ diɛwɛ didiuu ditɛte le fomvunsheeŋ, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô wvú le, ɛ wvú loocɛ yɛn nceendaa Nyo' le ɛ̂ fiɛɛ fidvu le. Ɛ nceendaa wvudvu to ley tee wvú lɛ, “Konɛyu”.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ɛ Konɛyu fan, luŋ ɛjisɛ yî ye le bife lɛ, “Cee ɛkolɛ, ɛ̀ nu la?” Ɛ nceendaa wvudvu tfuse lɛ, “Nyo' nu ɛ yuw wase bunle yo, ɛ bvuu ɛ yɛn nnya yì wo nyaa ɛ̂ bonyii bò fuute, ɛ kume wo.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Yî keseen e, tumɛ bonyii Jofa ɛ́ bó egɛn etee wee mvu wvù diee nu Semon, ɛ dimew nu Bita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Wvú nu ɛ to ɛ no cee bô Semon mvu wvù ké no seysee jéw wvù la diew nu mbew joo yi baay e.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 No nceendaa Nyo' wvudvu jeme nonɛn mum nɛ. Ɛ Konɛyu shɛɛ tee bonyii bew bo lemme le bofɛɛ, bvuu tee tɛn wee nci mvu wvù to ké no cɛyte wvú, ɛ ɛ̀ to nu wee ɛ wvú tɛn ɛ loocɛ ɛ lese fitele yî Nyo' le.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ɛ bó to, ɛ wvú see fiɛɛ ficii fì be kooy ɛ̂ bó, mum tum bó Jofa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, ɛ bó fɛɛse wase ɛ̂ kelaante kedvu le. Ɛ Bita nɛ ben ɛ̂ yew we keebunle.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ɛ jeŋ ke nɛ no yuu wvú, ɛ wvú no shieele keediekɛn, ɛ bó bɛɛ dɛɛle lo mwɛɛm mvudien. Ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô wvú le.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ɛ wvú yɛn ɛ̂ fiɛɛ fidvu le, ɛ ɛbulɛ ɛ yene, ɛ fiɛɛ fimew shiile fowe nu diɛwɛ ɛkolɛ ke ndvu le, ɛ bó jici yî ɛbuw yo ɛna le.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ɛ dikfuu di nyám e dicii, yì lɛne, bô yì sone lo, noo mvunyiim mvù bile we, nu ɛ̂ ndvu yidvu le.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ɛ diɛw nɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Bita, nɛnɛ we esɛɛyɛ edie.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ɛ Bita tfuse lɛ, “Tata, kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me emom kɛ, njefo me ŋke mbaa ndie wase fiɛɛ fi ncɛwncɛw kɛnɛɛ fì nu sɛ fí yuule lo kɛ.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ɛ diɛw yidvu bvuu jeme ɛ̂ wvú lɛ, “Fo wo enyɛnsè fiɛɛ ɛ Nyo' ɛ ge wase fí ɛ no yuule kɛ.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ɛ fí kooy nonɛn buy bokaŋ botɛte, ɛ bó mum kase bense fiɛɛ fidvu we.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ɛ fiɛɛ fidvu fì toɛ diɛwɛ ɛfilɛ le ffumse Bita ɛ wvú no maa laa fí duŋci lɛ la lɛ. Kɛ sekedvu ɛ bonyii bò Konɛyu to tumɛɛ ba ɛ to wase ɛ biwcɛ fò la di Semon wvù seysee jéw e nu, ɛ no leeme diuw ketaaŋ e,
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 teŋe, biite lɛ, “Wee ghane mvu nu fɛn ɛ diee nu Semon Bita le?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 No Bita to bɛɛ kpwawci ɛkumɛ fiɛɛ fidvu fì toɛ fô wvú le, ɛ Keyoy ke Yuule nɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Taa eyɛn, bonyii botɛte gomte wo.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Nɛnɛ we ebow ɛ́ ben ɛ bó egɛne ɛkalɛ kemwaaŋ. Fo wo ecimcim kɛ, ɛ̀ tum me bó.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nonɛn, ɛ Bita mum nɛ bow, gay ɛ̂ bonyii bodvu lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù ben gomte. Ben to lɛ la?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ɛ bó tfuse lɛ, “Konɛyu wvù nu ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le bo Lum nu ɛ tum bese. Wvú nu wee wvu teytey, fane Nyo', ɛ Bojuu bocii bɛnsee wvú. Nceendaa Nyo' wvù yuule mvu se nu ɛ gay lɛ wvú eciinse ntum ɛ́ wo eto ɛ̂ wvú yew, ɛ́ wvú eyuw fiɛɛ fì wo nu ejeme ɛ̂ wvú.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 No bó tfuse nonɛn, ɛ Bita mum gay ɛ bó ley ɛ bô bó ce.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ɛ bó lɛn ce, ɛ bvú buy yuu ɛ bó fɛse Kaysalia. Ɛ Konɛyu bô bonyii bew bo kfuu le noo nsáa ye shém yì wvú to beɛ to cɛyte wase bó.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 No Bita to leyte gɛne yew, ɛ bô Konɛyu tasɛn. Ɛ Konɛyu gbwe ɛ̂ wvú ɛjise wvum wvú.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Geenɛn, ɛ Bita cake wvú we gay lɛ, “Nɛnɛ we, me nu kɛ tɛn fiem wee wvu wum diɛwɛ wo le.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ɛ wvú no jemyi bô Konɛyu leyte gɛne yew, ke dioo ley, yɛn ɛ bonyii ɛ njim lo yew.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ɛ wvú jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben kee ntay lɛ nci wese baa bee lɛ wee Juu elaa ghane kɛnɛɛ etase nsan bô wee wvù yaa nu kɛ wee Juu. Geenɛn, Nyo' nu ɛ duŋcɛ ɛ̂ me lɛ kɛ me ŋkɛŋke keenteŋe wee mvu nduu lɛ wvú nu wee wvu ncɛw kɛnɛɛ lɛ kɛ wvú yuule kɛ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Nonɛn, ben ɛ dioo ciinse ntum lɛ me ento, me ɛ mum ɛ nto, me mbaa ŋkicine kɛ. Me ɛ mum ɛ no mbiite ɛ̂ ben lɛ laa ben teŋe me lɛ la lɛ?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ɛ Konɛyu tfuse lɛ, “Ɛbɛn nu wase ɛdiuw ɛna no me nto nu yew dvu me kɛ diɛwɛ kefew ke keseen e didiuu ditɛte fomvunsheeŋ mbunlee. Ɛ wee mvu nɛ sɛsɛ buynɛn fwe dvu me ɛ wvú ɛ tfume ndvú ɛ yí lawkene.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Konɛyu, Nyo' nu ɛ yuw wase bunle yo ɛ bvuu ɛ yɛn nnyá yì wo nyaa ɛ̂ bonyii bo kefufe le, ɛ kume wo.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Nonɛn, tumɛ bonyii Jofa ɛ́ bó egɛn etee wee mvu ɛ diee diew nu Semon, ɛ dimew nu Bita. Wvú nu ɛ to ɛ no cee bô Semon wvù seysee jéw wvù la diew nu mbew joo yi baay e.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kaŋ mwaaŋ nonɛn, ɛ me mum nciinse ntum lɛ wo eto. Wo ɛ to nɛn, fí ɛ joŋ baay. Bese ɛ mum ɛ no nu fɛn ɛ̂ Nyo' ɛjise keeyuw fiɛɛ fì Tata tum wo lɛ wo eto ejeme ɛ̂ bese.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ɛ Bita mum kɛw no jemyi gayte lɛ, “Yî kecɛɛy e, me nu ɛ n'yɛn lɛ kɛ Nyo' duŋci kejɛɛy jɛɛy kɛ.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Wee tfuu wvù fane wvú bvuu gee fiɛɛ fì nu lɛŋ nu ɛ wvú fiisene wvú yaa taale laa mwɛtɛn buy fɛɛ lɛ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ben kee ntum wvù Nyo' to ciinsɛɛ fô bonyii bo Islael e, fewci saaka wvù jee lɛ Jisos Klistu to to wvu lɛ nyɛkeey nulo enu ɛntelɛŋ jo Nyo' bô bonyii. Ɛ Jisos Klistu wvun nu Cee Ɛkolɛ bonyii bocii.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ben kee fiɛɛ fì to kooyɛɛ woŋ wvù Judea le tfuu, ɛ fí to kɛw Galilee ɛjim jo kefew kè Jon to fewci leese bonyii ɛ̂ joo.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ɛ ben kee tɛn no Nyo' to tfuwɛɛ lo Keyoy ke Yuule yî Jisos wvu Nasalɛt e, bvuu nya mvuŋgay ɛ̂ wvú, no nu bô wvú. No Nyo' to nu bô wvú, ɛ wvú mum no lɛne mondvuum monciim gee lemme dì jee bvuu fɛle bonyii bò dɛwle nvuwse.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ɛ̀ nu bese bò to yɛnɛɛ mwɛɛm mvù wvú to gee woŋ Bojuu le tfuu, noo mvù wvú to gee ɛ̂ kelaante kè Jɛlusalɛm e. Bó to nu ɛ ta wvú yî kentam e ɛ wvú kpwe.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Geenɛn, ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛdiuw ɛta, ɛ Nyo' bvuse wvú yî kpwe le, ge ɛ bonyii yɛn wvú le.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ɛ kɛ ɛ yaa nu bonyii bocii bò to nu ɛ yɛn wvú le kɛ. Ɛ̀ to yɛn kɛ bese bò wvú wvù Nyo' to cawɛɛ lɛ bese efewcì ɛkumɛ Jisos. Ɛ bese to nu ɛ diɛkɛn bvuu wukɛn bee bo Jisos seke wvú to buyɛɛ yî kpwe le.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ɛ wvú gay lɛ bese ke efewcì diɛw Nyo' ɛ̂ bonyii, bvuu seŋe ɛ̂ bó lɛ ɛ̀ nu wen wvù Nyo' nu ɛ baa lɛ wen ke esaw bonyii bò bɛɛ dvú noo bò kpwekɛn wase.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jisos wvun nu wvù bonyii bo ntum Nyo' le bocii to jemyi ɛkumɛ wvú lɛ ɛ̀ nu naa yɛɛ wvù nu ɛ lese fitele yî ye le, ɛ́ Nyo' elɛɛshɛ bibefɛ biew fele yî diee diew e.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Kɛ no Bita to bɛɛ jemyi mwɛɛm mvun nɛn, ɛ Keyoy ke Yuule nɛ shii, to yî wee tfuu wvù to yeke njeme wvudvu le.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ɛ diuw yum bonyii bo mbee le bò ɛ̀ nu Bojuu bò to biɛ Bita le, no bó yɛnɛɛ ɛ Nyo' ɛ nya tɛn nnya ye yì ɛ̀ nu Keyoy ke Yuule ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Ɛ Bojuu ba no yuuke ɛ bó jemyi díɛw yì bó yaa kee kɛ, bensee Nyo'. Ɛ Bita mum bife lɛ,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “No Keyoy ke Yuule nu ɛ to wase yî bonyii ban e lɛŋlɛŋ no kí to toɛ yî yese beene le, ɛ̀ nulo ɛ́ wee ebvuu etun fo bó elese bó ɛ̂ joo le?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 No Bita bife nonɛn, mum gay lɛ bó elese bó ɛ̂ joo ɛ̂ diee di Jisos Klistu le. Ɛjim jodvu, ɛ bonyii bodvu lɛkɛ lɛ wvú ece bô bó yî ɛdiuw e caan sɛ nɛnɛ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.