Marcos 4
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Me gaicara tshoa-tshoa a tshàam qàe koe xgaa-xgaa. Si kò kaias xg'ae sa qàea ba koe hãa, Me dxòrom q'oo koe tcãà a tshàam qàe koe síí ntcõó, si kò wèés xg'ae sa tshàam-kg'áḿ koe góḿankg'ai koe téé-tẽe.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Me káí zi gúù zi xgaa-xgaa ne sere-sere zi cgoa, a ba a Gam di xgaa-xgaan koe máá:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Komsana méé tu. Xhárà-kg'ao ba kò qõò a síí xhárà.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Eẽm ko xhárà ka i kò c'ẽe cgùrian dàòm qàe koe tcheè, zi tsa̱rá zi hàà tc'õó o.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 I c'ẽe cgùrian nxõ̱á-kg'ai di qgáìan koe tcheè, ncẽe káí góḿan kò káà a koe. I kò kúúga qháése tso̱m, góḿa ne kò kaisa tama khama.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Eẽs ko cáḿ sa qaò ka i ko gaa tso̱man dào, a i a kò to̱be ga i kò úú tama khama nqa̱i.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 I c'ẽe cgùrian dxàman hàna qgáì koe tcheè, i dxàman kai, a chúú-chuu u, i táá tc'õoan kúrú.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 I c'ẽe cgùrian qãè góḿan koe tcheè, a i a tc'õoan kúrú, ẽe i ko qhúí a ko kai ka i c'ẽean 30 khama noo, i c'ẽean 60 khama noo, i c'ẽean 100 khama noo tc'õoan kúrú. Cgùrian ko xháràm khóè ba|src="LB00094.tif" size="col" ref="4:1-9"
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Me Jeso ba máá: “Eẽ tceean úúa hãa ba méém kóḿ,” témé.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Eẽm cúía hãa ka xu kò 12 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽé naka c'ẽe ne ẽe kò gaa koe hãa ne hẽéthẽé sere-sere zi ka tẽè Me.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Me kò bìrí ne a máá: “Gatua máàèa, chóm̀sea zi kàa zi Nqarim di x'aian di zi tu gha q'ãa sa. Igaba gane ẽe tchàa za hãa ne koe i ko wèé gúùan ga sere-sere zi cgoa nxárá xg'aeè.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Nxãasega
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Me bìrí ne a máá: “Ncẽes sere-sere sa tu gáé kóḿa q'ãa tama? Kháé tu gha nxãaska c'ẽe zi sere-sere zi ntama kóḿa q'ãa?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Xhárà-kg'ao ba ko kg'ui ba xhárà.
14 O semeador semeia a palavra.
15 C'ẽè ne khóè nea dàòm qàe koe kò tcheèa hãa cgùrian khama ii, ncẽe kg'uim xháràèa koe. Eẽ ne ko kóḿ me kagam ko kúúga satana ba hàà, a hàà kg'uim ẽe gane koe xháràèa hãa ba séèa tcg'òó.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Ne c'ẽe ne khóè ne nxõ̱án hàna qgáì koe kò tcheèa hãa cgùrian khama ii. Nxãa nea ncẽe kg'ui ba ne ko kóḿ ne ko kúúga qãè-tcaoan cgoa hààkagu me ne e,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 igaba ne káà to̱be ne e khama ne ko xòm̀ x'aè séè a hãa, a ne a ẽe i ko kg'uim domka xháéa ne kana xgàrakuan hàà ne ne ko qháésega cg'áé.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 “C'ẽe ne khóè nea ẽe dxàman koe tcheèa hãa cgùrian khama ii. Gane ẽe kg'ui ba kóḿa ne ne e,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 igaba kg'õès di zi xháé zi hẽé, naka qguù sa ncàm̀an hẽé, naka c'ẽe zi gúù zi ncóóan hẽéthẽéa kò tcãà cgae ne, a kg'ui ba chúú-chuu, me táá tc'áróan kúrú.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 “C'ẽea ne qãè góḿan koe kò xháràèa cgùrian khama ii. Nxãa ne ko kg'ui ba kóḿ a ne a ko dtcòm̀a mááse me, a ne a ko tc'áróan kúrú, i c'ẽean 30, i c'ẽean 60, i c'ẽean 100 ne ne e.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Me bìrí ne a máá: “Dìína ga x'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa gàbas cgoa xoaba-kg'ai, kana kgàrom dòm̀ q'oo koe tòó? Tseeguan kagas gha téé-q'ooa sa koe tòóè!
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Wèés gúùs ẽe chóm̀sea hãa sa gha x'áíse, si gha ẽe qàbi-kg'aièa hãa sa, xgòre-kg'aiè khama.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Khóèm ẽe tceean úúa hãa ba méém kóḿ,” témé.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Me bìrí ne a máá: “Qãèse tu komsana! Eẽ tsi tcg'òóa hãas tc'ãò-tc'ão sa gaas máàè tsi ghas ga si i, a tsi a gha gataga càùa mááè si.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Wèém khóèm ẽe úúa hãa ba gha káían mááè. Me gha ẽe gúù úú tama ba, ẽem úúa hãa gúù-coan ga séè cgaeè khama,” tam méé.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 A ba a máá: “Nqarim di x'aia nea ncẽeta ii: ‘Khóèm góḿan koe cgùri ba xhárà hãam khama i ii,
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 ncẽe ko ntcùú ka x'óm̀ a ko koaba ka tẽe, me cgùri ba ko cúíaga kai, gam c'úùa hãase.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Góḿ ba kò cúíga kg'ama tc'õoan kúrú: kg'aiam ko tso̱m a qhúí, a ba a kai, a x'õàn kúrú, i x'õàn tc'áróan kúrú.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Eẽ i ko tc'õoan x'ãé kaga i ko tcuùè, tcuù di x'aè ne hààraa khama,’” tam méé.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 A ba a máá: “Nqarim di x'aia nea gha dùús cgoa nxárá xg'aeè, kana dùútsa sere-seres cgoa ia gha nxárá xg'aeè?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Mosetara dis hìis dim cgùrim khama i ii. Ncẽè cgùrian kò ko góḿan koe xháràè nem wèé cgùrian nqõómkg'ai di kaga cg'áré me e.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Igaba ẽem kò xháràè nem ko tso̱m, a kaias hìis xhárà di sa kúrú, a kaia nxã̱an kúrú, i gha nqarikg'ai di tsa̱rán hàà gas di sóm̀an koe nquuan kúrú,” tam méé.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jeso ba kò káí zi sere-sere zi tséékagu, a kg'ui ba bìrí ne tc'ãò-tc'ãos ẽe gane ko kóḿa q'ãas cgoa.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Táám kò cúí gúù ga gane cgoa kg'ui, sere-serean tséékagu tamase, igabam ko Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoam kò cúía hãa ka wèés gúù sa qãèse bìrí xu.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Me gaam cáḿ ẽem dim dqòam ka bìrí xu a máá: “Hàà naka xae c'ẽem xòèm tshàam dim za tchoaba,” témé.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Xu kò khóè ne gaa koe qaù, a xu a ẽem kò hãam dxòrom q'oo koe tcãà, zi kò gataga thẽé c'ẽe zi dxòro zi gaa koe hàna.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Me kò kaiam tc'ãá ba tẽe, i tshàam di qhonèan qùbise a dxòrom q'oo koe tcãà, me dxòro ba cg'oè ka hẽé.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Igabam kò Jeso ba dxòrom kháó koe hàna, a tcgábí ba dcãa a x'óm̀a xõe. Xu ghùi Me, a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, tom̀ xae ko igaba i gáé Tsáá koe gúù méé tama?” témé.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Me tẽe a ba a tc'ãá ba dqàè a tshàa ba bìrí a máá: “Nqoo naka kgàe!” témé. Me tc'ãá ba téé, si kò kaisas nqoo sa xóé.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Me tẽè xu a máá: “Dùús domka xao ma q'aea? Dtcòm̀an xao gáé úú tama?” témé.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Xu kaisase q'áò, a xu a tẽèku a máá: “Dùútsa khóè ba gáé ncẽe ba? Tc'ãán ga hẽé naka tshàan ga hẽéthẽé ka ko komsanaè ba?” témé.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.