Marcos 4

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Me gaicara tshoa-tshoa a tshàam qàe koe xgaa-xgaa. Si kò kaias xg'ae sa qàea ba koe hãa, Me dxòrom q'oo koe tcãà a tshàam qàe koe síí ntcõó, si kò wèés xg'ae sa tshàam-kg'áḿ koe góḿankg'ai koe téé-tẽe.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Me káí zi gúù zi xgaa-xgaa ne sere-sere zi cgoa, a ba a Gam di xgaa-xgaan koe máá:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Komsana méé tu. Xhárà-kg'ao ba kò qõò a síí xhárà.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Eẽm ko xhárà ka i kò c'ẽe cgùrian dàòm qàe koe tcheè, zi tsa̱rá zi hàà tc'õó o.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 I c'ẽe cgùrian nxõ̱á-kg'ai di qgáìan koe tcheè, ncẽe káí góḿan kò káà a koe. I kò kúúga qháése tso̱m, góḿa ne kò kaisa tama khama.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Eẽs ko cáḿ sa qaò ka i ko gaa tso̱man dào, a i a kò to̱be ga i kò úú tama khama nqa̱i.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 I c'ẽe cgùrian dxàman hàna qgáì koe tcheè, i dxàman kai, a chúú-chuu u, i táá tc'õoan kúrú.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 I c'ẽe cgùrian qãè góḿan koe tcheè, a i a tc'õoan kúrú, ẽe i ko qhúí a ko kai ka i c'ẽean 30 khama noo, i c'ẽean 60 khama noo, i c'ẽean 100 khama noo tc'õoan kúrú. Cgùrian ko xháràm khóè ba|src="LB00094.tif" size="col" ref="4:1-9"
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Me Jeso ba máá: “Eẽ tceean úúa hãa ba méém kóḿ,” témé.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Eẽm cúía hãa ka xu kò 12 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽé naka c'ẽe ne ẽe kò gaa koe hãa ne hẽéthẽé sere-sere zi ka tẽè Me.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Me kò bìrí ne a máá: “Gatua máàèa, chóm̀sea zi kàa zi Nqarim di x'aian di zi tu gha q'ãa sa. Igaba gane ẽe tchàa za hãa ne koe i ko wèé gúùan ga sere-sere zi cgoa nxárá xg'aeè.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Nxãasega
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Me bìrí ne a máá: “Ncẽes sere-sere sa tu gáé kóḿa q'ãa tama? Kháé tu gha nxãaska c'ẽe zi sere-sere zi ntama kóḿa q'ãa?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Xhárà-kg'ao ba ko kg'ui ba xhárà.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 C'ẽè ne khóè nea dàòm qàe koe kò tcheèa hãa cgùrian khama ii, ncẽe kg'uim xháràèa koe. Eẽ ne ko kóḿ me kagam ko kúúga satana ba hàà, a hàà kg'uim ẽe gane koe xháràèa hãa ba séèa tcg'òó.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ne c'ẽe ne khóè ne nxõ̱án hàna qgáì koe kò tcheèa hãa cgùrian khama ii. Nxãa nea ncẽe kg'ui ba ne ko kóḿ ne ko kúúga qãè-tcaoan cgoa hààkagu me ne e,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 igaba ne káà to̱be ne e khama ne ko xòm̀ x'aè séè a hãa, a ne a ẽe i ko kg'uim domka xháéa ne kana xgàrakuan hàà ne ne ko qháésega cg'áé.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “C'ẽe ne khóè nea ẽe dxàman koe tcheèa hãa cgùrian khama ii. Gane ẽe kg'ui ba kóḿa ne ne e,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 igaba kg'õès di zi xháé zi hẽé, naka qguù sa ncàm̀an hẽé, naka c'ẽe zi gúù zi ncóóan hẽéthẽéa kò tcãà cgae ne, a kg'ui ba chúú-chuu, me táá tc'áróan kúrú.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 “C'ẽea ne qãè góḿan koe kò xháràèa cgùrian khama ii. Nxãa ne ko kg'ui ba kóḿ a ne a ko dtcòm̀a mááse me, a ne a ko tc'áróan kúrú, i c'ẽean 30, i c'ẽean 60, i c'ẽean 100 ne ne e.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Me bìrí ne a máá: “Dìína ga x'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa gàbas cgoa xoaba-kg'ai, kana kgàrom dòm̀ q'oo koe tòó? Tseeguan kagas gha téé-q'ooa sa koe tòóè!
21 E disse-lhes: Vem,
22 Wèés gúùs ẽe chóm̀sea hãa sa gha x'áíse, si gha ẽe qàbi-kg'aièa hãa sa, xgòre-kg'aiè khama.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Khóèm ẽe tceean úúa hãa ba méém kóḿ,” témé.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Me bìrí ne a máá: “Qãèse tu komsana! Eẽ tsi tcg'òóa hãas tc'ãò-tc'ão sa gaas máàè tsi ghas ga si i, a tsi a gha gataga càùa mááè si.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Wèém khóèm ẽe úúa hãa ba gha káían mááè. Me gha ẽe gúù úú tama ba, ẽem úúa hãa gúù-coan ga séè cgaeè khama,” tam méé.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 A ba a máá: “Nqarim di x'aia nea ncẽeta ii: ‘Khóèm góḿan koe cgùri ba xhárà hãam khama i ii,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 ncẽe ko ntcùú ka x'óm̀ a ko koaba ka tẽe, me cgùri ba ko cúíaga kai, gam c'úùa hãase.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Góḿ ba kò cúíga kg'ama tc'õoan kúrú: kg'aiam ko tso̱m a qhúí, a ba a kai, a x'õàn kúrú, i x'õàn tc'áróan kúrú.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Eẽ i ko tc'õoan x'ãé kaga i ko tcuùè, tcuù di x'aè ne hààraa khama,’” tam méé.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 A ba a máá: “Nqarim di x'aia nea gha dùús cgoa nxárá xg'aeè, kana dùútsa sere-seres cgoa ia gha nxárá xg'aeè?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Mosetara dis hìis dim cgùrim khama i ii. Ncẽè cgùrian kò ko góḿan koe xháràè nem wèé cgùrian nqõómkg'ai di kaga cg'áré me e.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Igaba ẽem kò xháràè nem ko tso̱m, a kaias hìis xhárà di sa kúrú, a kaia nxã̱an kúrú, i gha nqarikg'ai di tsa̱rán hàà gas di sóm̀an koe nquuan kúrú,” tam méé.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jeso ba kò káí zi sere-sere zi tséékagu, a kg'ui ba bìrí ne tc'ãò-tc'ãos ẽe gane ko kóḿa q'ãas cgoa.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Táám kò cúí gúù ga gane cgoa kg'ui, sere-serean tséékagu tamase, igabam ko Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoam kò cúía hãa ka wèés gúù sa qãèse bìrí xu.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Me gaam cáḿ ẽem dim dqòam ka bìrí xu a máá: “Hàà naka xae c'ẽem xòèm tshàam dim za tchoaba,” témé.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Xu kò khóè ne gaa koe qaù, a xu a ẽem kò hãam dxòrom q'oo koe tcãà, zi kò gataga thẽé c'ẽe zi dxòro zi gaa koe hàna.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Me kò kaiam tc'ãá ba tẽe, i tshàam di qhonèan qùbise a dxòrom q'oo koe tcãà, me dxòro ba cg'oè ka hẽé.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Igabam kò Jeso ba dxòrom kháó koe hàna, a tcgábí ba dcãa a x'óm̀a xõe. Xu ghùi Me, a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, tom̀ xae ko igaba i gáé Tsáá koe gúù méé tama?” témé.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Me tẽe a ba a tc'ãá ba dqàè a tshàa ba bìrí a máá: “Nqoo naka kgàe!” témé. Me tc'ãá ba téé, si kò kaisas nqoo sa xóé.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Me tẽè xu a máá: “Dùús domka xao ma q'aea? Dtcòm̀an xao gáé úú tama?” témé.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Xu kaisase q'áò, a xu a tẽèku a máá: “Dùútsa khóè ba gáé ncẽe ba? Tc'ãán ga hẽé naka tshàan ga hẽéthẽé ka ko komsanaè ba?” témé.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.