Marcos 12

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Me kò tshoa-tshoa a sere-sere zi cgoa kg'ui cgoa ne a máá: “C'ẽem khóè ba kò kg'om xhárà ba xháràa, a ba a kò xhàro ba gaam koe kúrúa nxa̱ma-nxa̱ma, a ba a gõéan ko kúrúèm ha̱é ba hẽé naka tc'amaka qáòm nquu ba hẽéthẽé gaa koe tshào. A ba a c'ẽe xu xhárà-kg'ao xu cgóbè me, a c'ẽem nqõóm koe qõò.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 “Eẽm ko tcuùan dim x'aè ba hàà kam ko qãà ba xhárà-kg'ao xu koe tsééa úú, nxãasegam gha síí kg'om xháràm di tc'õoan c'ẽe séè cgae xu ka.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Xu kò séè a xg'áḿ me, a káà gúùse tsééa ka̱bi me.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 “Me gaia c'ẽem qãà ba tsééa úú cgae xu, xu síí tcúúa ba koe thõò-thõo me, a sau-saugase qgóó me.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 “Me kò c'ẽe ba tsééa úú, xu nxãa ba cg'õo. A xu a c'ẽe xu káí xu kaga gataga hẽé, c'ẽe xu xu kò xg'áḿ, a c'ẽe xu cg'õo.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Cúím cóám kaisasem kò ncàm̀a hãa bam kò úúa, a ba a kò gaam gabá tsééa úú cgae xu, a bìríse a máá: ‘Tirim cóá ba xu gha tcom a qgóóse,’ témé.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Igaba xu kò ẽe xu xhárà-kg'ao xu bìríku a máá: ‘Ncẽe ba gúù zi ka q'õòsem ga me e, ke hààn xae cg'õo me, naka zi gha gúù zi gaxae di ii,’ témé.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Xu kò séè a cg'õo me, a kg'om xháràm ka tchàa koe xaoa tcg'òó me,” tam méé.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Me nxãaska Jeso ba tẽè xu a máá: “Kháé ba gha nxãaska kg'om xháràm ka q'õòse ba hàà dùú sa kúrú?” témé, a ba a máá: “Eẽ xu xhárà-kg'ao xum gha hàà cg'õo, a ba a gha xhárà ba c'ẽe xu xhárà-kg'ao xu máà.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Qanega xao gáé ncẽes Tcgãyas Nqarim di sa nxárá tama, ncẽe ko máá:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Ncẽea X'aigam Nqarim ma kúrúa hãa ga a,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Ka xu ko qáé Me kg'oana, igaba xu kò xg'ae sa bèe, ẽes sere-seres kam kòo gaxua nxàe xu sa xu kò q'ana hãa khama, xu kò guu Me a qõò.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ka xu ko nxãaska kháóka c'ẽe xu Farasai xu hẽé naka c'ẽe xu Herotem di xu xùri-kg'ao xu hẽéthẽé Gam koe tsééa úú, nxãasega xu gha síí kg'uim ko zi gúù zi cgoa qgóó Me ka.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Xu hàà a bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, q'ana xae hãa tseegu di Tsi khóè Tsi i sa, a c'ẽe khóè cgoa ga tchõà úú tama, khóèan di téé-q'ooan Tsi nqábé tama khama. Igaba Tsi ko Nqarim dim kg'ui ba tseeguse xgaa-xgaa. Ka i gáé kgoara mááèa hãa Roma ne dim x'aigam Kaesara ba méém surutaè sa, kana méém táá surutaè saa? Suruta méé ta kana méé ta táá suruta saà?” témé.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Igabam kò Jeso ba gaxu dis kàa sa q'ana hãase bìrí xu a máá: “Dùús domka xao ko kúrúa bóò Tea máá? C'ẽem qano mari ba xao máà Te nakar bóò,” témé.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Xu mari ba máà Me, Me bìrí xu a máá: “Dìín dis tcúú sa ncẽe sa, naka gatàa dìín cg'õèa ncẽe e?” témé. Xu máá: “Kaesaram di si i,” témé.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Me Jeso ba bìrí xu a máá: “Eẽ Kaesaram di ii sa Kaesara ba máà, naka ẽe Nqarim di ii sa Nqari ba máà,” témé. Xu kò kaisase are Me.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Xu kò Saduke xu, ncẽe kò ko máá, x'ooan koe tẽe sa káà si i, témé xu hàà cgae Me, a hàà tẽè Me, a máá:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, Moshe ba xg'ao x'áèan koe góá a máá, ncẽè khóèm kò káà cóáse khóè sa x'óóa guu, ne méém gam ka qõese ba ẽes dxàe-ntcõa sa séè, naka baà gam ka káímkhoe ba cóán ábà máá.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Xu kò 7 xu khóè qõeku xu hàna. Me kò kg'áíaka di ba khóè sa séè a cóán úú tamase x'óó.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Me kò cám̀ di ba gaas dxàe-ntcõa sa séè, a gataga cóán úú tamase x'óó. I kò nqoana dim ka gataga cúí ga thẽé ii.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Xu kò wèéa xu ẽe 7 xu ga cóá úú tamase x'óó. Si kò khóès ga sa thẽé kháóka x'óó.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Eẽ i ko x'ooan koe tẽeè ka sa gha gaxu ka ndakam di saà? Ncẽe wèéa xu 7 xu xg'ao séè sia hãa ka?” ta xu ma tẽè Me.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Dùús domka xao tsa̱a hãa? Nqarim di zi Tcgãya zi ko méé sa hẽé naka Nqarim di qarian hẽéthẽé xao c'úùa hãa domkaa?
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Eẽ ne ko khóè ne x'ooan koe tẽe ka ne séèa hãa tite, a ne a séèkuan kgoara mááèa hãa tite, igaba ne gha nqarikg'ai di moengelean khama ii.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 A ẽe x'óóa hãa ne ko x'ooan koe ghùiès ka xao gáé qanega Moshem dis Tcgãyas koe nxárá ta ga hãa, hìis di tchõàn dim xg'aekum koem kò Nqari ba nta gam ka méé sa a máá: ‘Tíí Ra Abrahamam dir Nqari Ra a, a Isakam dir Nqari Ra a, a Jakobem dir Nqari Ra a,’ tam mééa koe?
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Eẽ x'óóa hãa ne dim Nqarim tama Me e, igabagam ẽe kg'õèa hãa ne di Me e; khama xao kaisase tsa̱a hãa,” tam méé.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Me kò c'ẽem x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ba hàà, a kóḿ xu xu hãa a ko ntcoeku. Me ẽem ko Jeso ba qãèm xo̱a ba máà xua hãa sa bóòa q'ãa ka tẽè Me a máá: “Ndakam x'áè-kg'áḿ ba wèé xu ka tc'ãà di baa?” témé.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Me Jeso ba xo̱a me a máá: “Wèé xu x'áè-kg'áḿ xu ka tc'ãà di ba ncẽe me e:
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 naka tsia gha X'aigam tsarim Nqari ba
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Me ko cám̀ di ba máá:
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Me kò x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ba bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, tseegu Tsi ko, c'ẽean ga káà a, igaba gaam cúí Me e,
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 gataga i cgáé e, Nqari ba tsi ga wèé tcáóa tsi cgoa hẽé, naka wèé kóḿa q'ãa tsi cgoa hẽé, naka wèé qaria tsi cgoa hẽéthẽé ncàm̀ sa, naka ẽe tsi ma ncàm̀sea hãa khamaga ma tsáá ka c'ẽe ba ncàm̀an hẽéthẽé e. A wèé zi dàòa-mááku zi hẽé naka qhàea-mááku zi ka hẽéthẽé cgáé e,” témé.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Eẽm ko Jeso ba bóò, tc'ẽegasem ncãa xo̱a sa kam kò bìrí me a máá: “Nqarim di x'aian ka tsi nqúù tama,” témé. I kò gaa koe guus ka khóèan bèe, c'ẽe tẽè ga i gha tẽè Me sa.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Eẽm Jeso ba tempelem q'oo koe hãa a ko xgaa-xgaa kam kò tẽè ne a máá: “Nta hẽés ka xu ko x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu máá, Kreste ba Dafitem ka Tsgõose-coa Me e, témé?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Dafitem tc'áró-tc'aroa kò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka kg'uikaguè, a máá:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Dafitem ga ba ko ‘X'aiga’ ta ma tcii Me, ka ba gha nxãaska ntama gam ka Tsgõose-coa ba ii?” témé.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Eẽm ko xgaa-xgaa kam kò Jeso ba máá: “X'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu koe méé tu q'õésea hãa, ncẽe ko qáò qgáí-dxooan hã̱a, a x'ámágu di zi qgáì zi koe tsgám̀kagukuan qaa xu,
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 a ko kaia zi ntcõó-q'oo zi còrè-nquu xu koe qaa xu, naka tcom-tcomsa zi ntcõó-q'oo zi hẽéthẽé e kõ̱èan di zi qgáì zi koe.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Ncẽe ko dxàe-ntcõa zi di nquuan tc'õóa xgãá, a ko x'áíse xu gha ka qáòse còrè xu. Eẽta ii khóèa ne gha kaisase thõòkase xgàraè,” tam méé.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Me kò Jeso ba aban ko tòóèm qgáì ba q'óá-kg'ama hãase ntcõó, a ntcõó a ko xg'aes ko ma gaas di marian tempelean di ma tcãà sa bóò. Ne kòo káí ne khóè ne qguùa hãa ne káí marian tcãà.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Si kò dxàua hãas dxàe-ntcõa sa hàà cám̀ qano mari tsara ncemea tcãà, xg'ae-q'ooa tsara kòo thebe dim mari ba kúrú tsara.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Me kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam koe tciia óá, a bìrí xu a máá: “Tseegua ner ko bìrí xao o: Ncẽes dxàe-ntcõas dxàua hãa sa ncãa wèé ne khóè ne nqáéa hãase aban ko tòóèm qgáìm koe marian tcana.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Wèé ne khóè nea kò gane di qguùan koe guu a tcg'òó, igabas kò gaa sa gas di dxàuan koe guu a wèéan ẽes kò úúa hãa ga tcg'òó khama,” témé.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.