Marcos 12

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Me kò tshoa-tshoa a sere-sere zi cgoa kg'ui cgoa ne a máá: “C'ẽem khóè ba kò kg'om xhárà ba xháràa, a ba a kò xhàro ba gaam koe kúrúa nxa̱ma-nxa̱ma, a ba a gõéan ko kúrúèm ha̱é ba hẽé naka tc'amaka qáòm nquu ba hẽéthẽé gaa koe tshào. A ba a c'ẽe xu xhárà-kg'ao xu cgóbè me, a c'ẽem nqõóm koe qõò.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 “Eẽm ko tcuùan dim x'aè ba hàà kam ko qãà ba xhárà-kg'ao xu koe tsééa úú, nxãasegam gha síí kg'om xháràm di tc'õoan c'ẽe séè cgae xu ka.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Xu kò séè a xg'áḿ me, a káà gúùse tsééa ka̱bi me.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 “Me gaia c'ẽem qãà ba tsééa úú cgae xu, xu síí tcúúa ba koe thõò-thõo me, a sau-saugase qgóó me.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 “Me kò c'ẽe ba tsééa úú, xu nxãa ba cg'õo. A xu a c'ẽe xu káí xu kaga gataga hẽé, c'ẽe xu xu kò xg'áḿ, a c'ẽe xu cg'õo.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Cúím cóám kaisasem kò ncàm̀a hãa bam kò úúa, a ba a kò gaam gabá tsééa úú cgae xu, a bìríse a máá: ‘Tirim cóá ba xu gha tcom a qgóóse,’ témé.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Igaba xu kò ẽe xu xhárà-kg'ao xu bìríku a máá: ‘Ncẽe ba gúù zi ka q'õòsem ga me e, ke hààn xae cg'õo me, naka zi gha gúù zi gaxae di ii,’ témé.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Xu kò séè a cg'õo me, a kg'om xháràm ka tchàa koe xaoa tcg'òó me,” tam méé.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Me nxãaska Jeso ba tẽè xu a máá: “Kháé ba gha nxãaska kg'om xháràm ka q'õòse ba hàà dùú sa kúrú?” témé, a ba a máá: “Eẽ xu xhárà-kg'ao xum gha hàà cg'õo, a ba a gha xhárà ba c'ẽe xu xhárà-kg'ao xu máà.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Qanega xao gáé ncẽes Tcgãyas Nqarim di sa nxárá tama, ncẽe ko máá:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Ncẽea X'aigam Nqarim ma kúrúa hãa ga a,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ka xu ko qáé Me kg'oana, igaba xu kò xg'ae sa bèe, ẽes sere-seres kam kòo gaxua nxàe xu sa xu kò q'ana hãa khama, xu kò guu Me a qõò.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Ka xu ko nxãaska kháóka c'ẽe xu Farasai xu hẽé naka c'ẽe xu Herotem di xu xùri-kg'ao xu hẽéthẽé Gam koe tsééa úú, nxãasega xu gha síí kg'uim ko zi gúù zi cgoa qgóó Me ka.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Xu hàà a bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, q'ana xae hãa tseegu di Tsi khóè Tsi i sa, a c'ẽe khóè cgoa ga tchõà úú tama, khóèan di téé-q'ooan Tsi nqábé tama khama. Igaba Tsi ko Nqarim dim kg'ui ba tseeguse xgaa-xgaa. Ka i gáé kgoara mááèa hãa Roma ne dim x'aigam Kaesara ba méém surutaè sa, kana méém táá surutaè saa? Suruta méé ta kana méé ta táá suruta saà?” témé.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Igabam kò Jeso ba gaxu dis kàa sa q'ana hãase bìrí xu a máá: “Dùús domka xao ko kúrúa bóò Tea máá? C'ẽem qano mari ba xao máà Te nakar bóò,” témé.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Xu mari ba máà Me, Me bìrí xu a máá: “Dìín dis tcúú sa ncẽe sa, naka gatàa dìín cg'õèa ncẽe e?” témé. Xu máá: “Kaesaram di si i,” témé.
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Me Jeso ba bìrí xu a máá: “Eẽ Kaesaram di ii sa Kaesara ba máà, naka ẽe Nqarim di ii sa Nqari ba máà,” témé. Xu kò kaisase are Me.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Xu kò Saduke xu, ncẽe kò ko máá, x'ooan koe tẽe sa káà si i, témé xu hàà cgae Me, a hàà tẽè Me, a máá:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, Moshe ba xg'ao x'áèan koe góá a máá, ncẽè khóèm kò káà cóáse khóè sa x'óóa guu, ne méém gam ka qõese ba ẽes dxàe-ntcõa sa séè, naka baà gam ka káímkhoe ba cóán ábà máá.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Xu kò 7 xu khóè qõeku xu hàna. Me kò kg'áíaka di ba khóè sa séè a cóán úú tamase x'óó.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Me kò cám̀ di ba gaas dxàe-ntcõa sa séè, a gataga cóán úú tamase x'óó. I kò nqoana dim ka gataga cúí ga thẽé ii.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Xu kò wèéa xu ẽe 7 xu ga cóá úú tamase x'óó. Si kò khóès ga sa thẽé kháóka x'óó.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Eẽ i ko x'ooan koe tẽeè ka sa gha gaxu ka ndakam di saà? Ncẽe wèéa xu 7 xu xg'ao séè sia hãa ka?” ta xu ma tẽè Me.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Dùús domka xao tsa̱a hãa? Nqarim di zi Tcgãya zi ko méé sa hẽé naka Nqarim di qarian hẽéthẽé xao c'úùa hãa domkaa?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Eẽ ne ko khóè ne x'ooan koe tẽe ka ne séèa hãa tite, a ne a séèkuan kgoara mááèa hãa tite, igaba ne gha nqarikg'ai di moengelean khama ii.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 A ẽe x'óóa hãa ne ko x'ooan koe ghùiès ka xao gáé qanega Moshem dis Tcgãyas koe nxárá ta ga hãa, hìis di tchõàn dim xg'aekum koem kò Nqari ba nta gam ka méé sa a máá: ‘Tíí Ra Abrahamam dir Nqari Ra a, a Isakam dir Nqari Ra a, a Jakobem dir Nqari Ra a,’ tam mééa koe?
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Eẽ x'óóa hãa ne dim Nqarim tama Me e, igabagam ẽe kg'õèa hãa ne di Me e; khama xao kaisase tsa̱a hãa,” tam méé.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Me kò c'ẽem x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ba hàà, a kóḿ xu xu hãa a ko ntcoeku. Me ẽem ko Jeso ba qãèm xo̱a ba máà xua hãa sa bóòa q'ãa ka tẽè Me a máá: “Ndakam x'áè-kg'áḿ ba wèé xu ka tc'ãà di baa?” témé.
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Me Jeso ba xo̱a me a máá: “Wèé xu x'áè-kg'áḿ xu ka tc'ãà di ba ncẽe me e:
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 naka tsia gha X'aigam tsarim Nqari ba
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Me ko cám̀ di ba máá:
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Me kò x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ba bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, tseegu Tsi ko, c'ẽean ga káà a, igaba gaam cúí Me e,
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 gataga i cgáé e, Nqari ba tsi ga wèé tcáóa tsi cgoa hẽé, naka wèé kóḿa q'ãa tsi cgoa hẽé, naka wèé qaria tsi cgoa hẽéthẽé ncàm̀ sa, naka ẽe tsi ma ncàm̀sea hãa khamaga ma tsáá ka c'ẽe ba ncàm̀an hẽéthẽé e. A wèé zi dàòa-mááku zi hẽé naka qhàea-mááku zi ka hẽéthẽé cgáé e,” témé.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Eẽm ko Jeso ba bóò, tc'ẽegasem ncãa xo̱a sa kam kò bìrí me a máá: “Nqarim di x'aian ka tsi nqúù tama,” témé. I kò gaa koe guus ka khóèan bèe, c'ẽe tẽè ga i gha tẽè Me sa.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Eẽm Jeso ba tempelem q'oo koe hãa a ko xgaa-xgaa kam kò tẽè ne a máá: “Nta hẽés ka xu ko x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu máá, Kreste ba Dafitem ka Tsgõose-coa Me e, témé?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Dafitem tc'áró-tc'aroa kò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka kg'uikaguè, a máá:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Dafitem ga ba ko ‘X'aiga’ ta ma tcii Me, ka ba gha nxãaska ntama gam ka Tsgõose-coa ba ii?” témé.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Eẽm ko xgaa-xgaa kam kò Jeso ba máá: “X'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu koe méé tu q'õésea hãa, ncẽe ko qáò qgáí-dxooan hã̱a, a x'ámágu di zi qgáì zi koe tsgám̀kagukuan qaa xu,
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 a ko kaia zi ntcõó-q'oo zi còrè-nquu xu koe qaa xu, naka tcom-tcomsa zi ntcõó-q'oo zi hẽéthẽé e kõ̱èan di zi qgáì zi koe.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Ncẽe ko dxàe-ntcõa zi di nquuan tc'õóa xgãá, a ko x'áíse xu gha ka qáòse còrè xu. Eẽta ii khóèa ne gha kaisase thõòkase xgàraè,” tam méé.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Me kò Jeso ba aban ko tòóèm qgáì ba q'óá-kg'ama hãase ntcõó, a ntcõó a ko xg'aes ko ma gaas di marian tempelean di ma tcãà sa bóò. Ne kòo káí ne khóè ne qguùa hãa ne káí marian tcãà.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Si kò dxàua hãas dxàe-ntcõa sa hàà cám̀ qano mari tsara ncemea tcãà, xg'ae-q'ooa tsara kòo thebe dim mari ba kúrú tsara.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Me kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam koe tciia óá, a bìrí xu a máá: “Tseegua ner ko bìrí xao o: Ncẽes dxàe-ntcõas dxàua hãa sa ncãa wèé ne khóè ne nqáéa hãase aban ko tòóèm qgáìm koe marian tcana.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Wèé ne khóè nea kò gane di qguùan koe guu a tcg'òó, igabas kò gaa sa gas di dxàuan koe guu a wèéan ẽes kò úúa hãa ga tcg'òó khama,” témé.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.