Lucas 8

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koem kò Jeso ba x'áé-dxoo xu koe hẽé naka x'áé-coa xu koe hẽéthẽé qõòa te, a ko Nqarim di x'aian di qãè tchõàn khóè ne xgaa-xgaa. Xu kò 12 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam di xu hãa cgoa Mea,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 naka gataga c'ẽe zi khóè zi hẽéthẽé e, ncẽe kò cg'ãè tc'ẽean koe hẽé naka tcììan koe hẽéthẽé kg'õèkaguè zi. Ncẽe zia kò Marias Magatalena ta ko ma tciiè sa hẽé, ncẽe i kò 7 dxãwa tc'ẽean gas koe tcg'òóèa sa,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 naka Herotem dim nquu kòre-kg'aom Gusam dis khóès Joana sa hẽé, naka Susana sa hẽé, naka c'ẽe zi khóè zi káí zi, ncẽe kò ko gazi di gúùan cgoa hùi xu zi hẽéthẽé e.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Ne kò khóè ne tãáka xu x'áé-dxoo xu koe guu a Jesom koe hàà. Eẽs ko kaias xg'ae sa xg'ae kam kò Jeso ba sere-seres ka kg'ui a máá:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “C'ẽe x'aè kam xg'ao xhárà-kg'ao ba qõò a síí xhárà.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 I c'ẽean tcheè nxõ̱á-kg'ai di qgáìan koe. Eẽ i ko qhúí ka i ko dào, tchàua ne ko káà a khama.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 I c'ẽe cgùrian dxàman hàna qgáì koe tcheè, i dxàman kai, a chúú-chuu u.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 I c'ẽe cgùrian qãè góḿan koe tcheè, a káí tc'õoan 100 kúrú,” tam méé.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Xu Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu tẽè Me, dùú sas ko ncẽes sere-sere sa nxàe sa.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Me máá: “Gaxaoa máàèa, chóm̀sea zi kàa zi Nqarim di x'aian di zi xao gha q'ãa sa, igabar ko c'ẽe ne khóè ne cgoa sere-sere zi cgoa kg'ui:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Si ncẽe sa xhárà-kg'aom dis sere-seres ko nxàes ga si i: Cgùri nea Nqarim dim kg'ui me e.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Dàòm q'oo di nea ẽe kg'ui ba ko kóḿ ne ne e, igabam ko dxãwa ba hàà a kg'ui ba tcáóa ne koe séèa tcg'òó, nxãasega ne gha táá dtcòm̀ a kgoaraè ka.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Eẽ nxõ̱án koe kò xháràè nea gane ẽe kg'ui ba ne ko kóḿ, ne ko kúúga qãè-tcaoan cgoa hààkagu me ne ne e, igaba ne káà to̱be ne e, a ko cg'orò x'aè-coan q'oo koe dtcòm̀. A ko kúrúa bóòkuan di x'aèan ka qháésega cg'áé.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Eẽ dxàman za tcheèa nea, gane ẽe kóḿa ne ne e, igaba gane di kg'õèan q'oo koe ne ko tc'ẽe-tc'ẽese zi hẽé, qguùan hẽé naka kg'õèan di ka̱rean hẽéthẽé ka chúú-chuuè, a ne a kai tama.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Eẽ qãè góḿan koe tcheèa nea, gane ẽe kg'ui ba kóḿa, a qãè zi tcáó zi cgoa qgóóa qari mea ne ne e, a ne a ko qáò tcáó cgoa me, a nxãakg'aiga síí tc'áróan kúrú,” tam méé.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 A ba a máá: “X'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa ga dàò a gàbas cgoa xoaba-kg'ai si, kana kgàrom dòm̀ q'oo koe tcãà si ba káà me e, igabam gha téé-q'ooa sa koe tòó si, ẽe ko tcãà ne gha nxãasega x'áàn hòò ka.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Dùús wèés ẽe chóm̀sea sa gha tchàa koe tcg'òóè, si gha dùús wèés qàbi-kg'aièa hãa sa q'ãaè, a sa a gha x'áàn koe óágaè khama.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Ke méé tu nxãaska q'ãa, nta tu ko ma komsana sa. Wèém khóèm ẽe gúù úúa hãa ba gha káían máàè, igaba wèém ẽe gúù úú tama ba gha ẽem úúa hãa gúù-coan ga séè cgaeè khama,” tam méé.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Jesom ka xõò sa hẽé naka qõese ga xu hẽéthẽéa kò hàà cgae Me, igaba ne kò khóèan di káí-q'ooan ka tààè, a táá Gam koe cúù.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Me kò bìríè a máá: “Saò sa hẽé naka Tsáá qõe ga xu hẽéthẽéa tchàa za tẽe, a bóò Tsi kg'oana,” téméè.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Igabam kò xo̱a a máá: “Tiris xõò sa hẽé naka Tíí qõe ga xu hẽéthẽéa Nqarim di kg'uian ko kóḿ a ko kúrú u ne khóè ne e,” témé.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 C'ẽem cáḿ kam kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoa dxòrom q'oo koe tcãà a bìrí xu a máá: “Hààn xae c'ẽem xòèm tshàam dim koe qõò,” témé, xu xgoaba.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Eẽ xu xóé a ko qõò kam kò x'óm̀.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu síí ghùi Me a máá: “X'aigaè, X'aigaè, tom̀ xae ko!” témé.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Me tẽè xu a máá: “Gaxao di dtcòm̀a nea ndaa?” témé.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Xu tshàam tc'amkg'ai koe qõò a síí Gerase ne dim nqõóm koe tcãà, Galilea dim cgoa q'óá-kg'amkua hãa ba.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Eẽm ko Jeso ba dxòrom koe xõa a ko gaam nqõóm koe tcãà kam kò c'ẽem khóèm x'áé-dxoom koe guua hãam cgoa xg'ae. Gaam khóè ba kò dxãwa tc'ẽean úúa, a kò qgáí hã̱a tamase qáò x'aèan hãa, a nquuan koe ga x'ãè tama, a tc'ám̀an koe cúí ga ko x'ãèa te.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Eẽm ko Jeso ba bóò kam kò kaisase q'au a ba a cookg'aia ba koe cg'áé, a kaiam dòm̀ cgoa máá: “Dùú sa Tsi ko tíí koe qaa, Jesoè, Nqarim tc'amaka hãam di Tsi Cóá Tseè? Dtcàrà Tsir ko, táá xgàra te guu,” témé.
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Jeso ba kò dxãwa tc'ẽean bìrí i ẽem khóèm koe tcg'oa, gaa domkam kò khóè ba gatà méé. Káí q'oro i kò qgóó mea, me kò q'óḿa ba koe hẽé naka nqàrèa ba koe hẽéthẽé táùan cgoa qáéèa, a kòreèa, igabam xg'ao gaa táùan qhòma tcg'òó, a kò dxãwa tc'ẽean ka séèa tcg'òó a qãáka úúèa hãa.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Me Jeso ba tẽè me a máá: “Cg'õèa tsi dìía?” témé. Me xo̱a Me a máá: “Milone ra a,” témé. Káí dxãwa tc'ẽe nea kò tcãà mea hãa khama.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 I kò qarika dtcàrà Me, táám gha x'áèan tcg'òó, i chõò-q'oo úú tamam ha̱ém koe tcãà sa.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Zi kò káí zi xgùu zi xàbìm dxùukg'ai koe hãa a ko dxòó. Ka i kò dxãwa tc'ẽean Jeso ba dtcàrà, xgùu zi koe i gha tcãà sa, Me kgoara máá a.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 I khóèm koe dxãwa tc'ẽean tcg'oa a i a síí xgùuan koe tcãà, zi xgùu zi xàbìm tc'amkg'ai koe guu a kari-karisea xõa a zi a tshàam koe cg'áéa tcãà, a tom̀.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Eẽ xu ko xgùuan ko kòre xu khóè xu ẽe kúrúsea hãa sa bóò ka xu kò bèe a qgóé, a síí x'áé-dxoom koe hẽé naka xháràn koe hẽéthẽé xàà a.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ne kò khóè ne tcg'oa a síí ẽe kúrúsea hãa sa bóò. Eẽ ne ko Jesom koe hàà ka ne kò dxãwa tc'ẽean kò úúa hãam khóè ba sao-xg'ae, me Jesom nqàrè-kg'am koe ntcõe, a qgáían ha̱na, i tc'ẽea ba qãè e, ne kò q'áò.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Gane ẽe kò ẽe kúrúsea hãa sa bóò nea kò chóà a, ntam kò ma ẽe dxãwa tc'ẽean ka tcãàèam khóè ba ma qãèkaguè sa.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ne wèé ne khóè ne Gerase dim xg'aekum di ne dtcàrà Me, gane koem gha tcg'oa sa, kaisa q'áòa nea kò tcãà nea hãa khama.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 kam ko ẽe kò dxãwa tc'ẽean ka tcg'oa cgaeèam khóè ba dtcàrà Me, Gam cgoam gha qõò sa. Igabam kò Jeso ba tsééa ka̱bi me a máá:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ka̱bise x'áéa tsi koe naka síí nxàe, nta noosem Nqari ba kúrúa máá tsia hãa sa,” témé.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Eẽm ko Jeso ba Galilea dim nqõóm koe ka̱bise kas ko khóè ne dis xg'ae sa qãèse hààkagu Me, wèé ne ne kò qãà Mea hãa khama.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Kam kò gaa x'aè kaga c'ẽem khóèm Jairo ta ko ma tciièm ncẽe kò còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'ai ii ba gaa koe hàà, a hàà Jesom nqàrè-kg'am koe cg'áé, a còrè Me, gam dim x'áém koem gha síí cgoa me sa.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Cúís cóá sam kò úúa hãa, ncẽe kò 12 kuri ii sa, si kò x'oos qàe koe hãa khama.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Gane xg'aeku koes kò 12 kurian kò úúa a ko xòm̀ x'aèse nxoean hòòs khóè sa hàna, [a sa a kò wèé gúùan ẽes kòo kg'õè cgoa, naakan koe xgãá hãa] qãèkaguès gha ka, igabas kò táá cúían kaga qãèkaguèa.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Si Jesom qãá koe guu a hàà, a hàà Gam dim qgáím c'am qgóó, i ko c'áòan kúúga téé.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Me Jeso ba tẽè a máá: “Dìína qgóó tea?” témé. Eẽ ne ko wèé ne xo̱ase kam ko Petere ba máá: “Aboè, khóè nea káí ne e, a nxa̱ma-nxa̱ma Tsia, a ko tcãò Tsi,” témé.
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Igabam kò Jeso ba máá: “C'ẽe khóèa nea qgóó Tea, xám̀ Ra ko i kò qaria Te tcg'oa cgae Te khama,” témé.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Eẽs ko khóè sa bóò, xàì tamas kò hãa sa kas ko cgùrukose hàà, a sa a hàà Jesom nqàrè-kg'am koe cg'áé, a wèé ne khóè ne cookg'ai koe bìrí Me, dùús domkas qgóó Mea hãa sa, naka si kò ma kúúga qãèkaguè sa hẽéthẽé e.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Me bìrí si a máá: “Tiri si cóá seè, sari dtcòm̀a nea qãèkagu sia, ke tòókuan cgoa qõò,” témé.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Qanegam Jeso ba téé a ko kg'ui kam kò c'ẽem khóè ba hàà, còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim dim nquum koe guua ba, a bìrí me a máá: “Tsáá xuù sa ncãa x'óó, ke táá xgaa-xgaa-kg'ao ba xhõe-xhõe guu,” témé.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Igabam kò Jeso ba ẽe sam ko kóḿ ka Jairo ba bìrí a máá: “Táá q'áò guu, kg'amaga méé tsi dtcòm̀, qãès gha ke,” témé.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Eẽm ko Jairom dim x'áém koe tcãà kam kò táá c'ẽe khóè ga guu i Gam cgoa nquum q'oo koe tcãà, Petere ba hẽé naka Johane ba hẽé naka Jakobo ba hẽé, naka cóás ka xõò ba hẽé naka xõò sa hẽéthẽé cúí ga a kò ii.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ne kò wèé ne khóè ne kg'ae, a ko cóá sa kg'ae cgae, Me Jeso ba máá: “Táá tu kg'ae guu, x'óó tamas hãa a sa a x'óm̀a hãa ke,” témé.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ne kò wèéa ne kg'ãè Me, x'óóas hãa sa ne kò q'ana hãa khama.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Igabam ko Jeso ba x'õàa sa koe qgóó si, a máá: “Tiri si cóá seè, tẽe,” témé.
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 I kg'õèa sa ka̱bise, si kúúga tẽe, Me Jeso ba máá, c'ẽe gúù méés máàè naka tc'õó, témé.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Khara kò gas ka xõò ga khara kaisase are. Me bìrí khara a, táá méé khara cúí khóè ga dùús kúrúsea sa bìrí guu sa.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.