Lucas 8

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koem kò Jeso ba x'áé-dxoo xu koe hẽé naka x'áé-coa xu koe hẽéthẽé qõòa te, a ko Nqarim di x'aian di qãè tchõàn khóè ne xgaa-xgaa. Xu kò 12 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam di xu hãa cgoa Mea,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 naka gataga c'ẽe zi khóè zi hẽéthẽé e, ncẽe kò cg'ãè tc'ẽean koe hẽé naka tcììan koe hẽéthẽé kg'õèkaguè zi. Ncẽe zia kò Marias Magatalena ta ko ma tciiè sa hẽé, ncẽe i kò 7 dxãwa tc'ẽean gas koe tcg'òóèa sa,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 naka Herotem dim nquu kòre-kg'aom Gusam dis khóès Joana sa hẽé, naka Susana sa hẽé, naka c'ẽe zi khóè zi káí zi, ncẽe kò ko gazi di gúùan cgoa hùi xu zi hẽéthẽé e.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ne kò khóè ne tãáka xu x'áé-dxoo xu koe guu a Jesom koe hàà. Eẽs ko kaias xg'ae sa xg'ae kam kò Jeso ba sere-seres ka kg'ui a máá:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “C'ẽe x'aè kam xg'ao xhárà-kg'ao ba qõò a síí xhárà.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 I c'ẽean tcheè nxõ̱á-kg'ai di qgáìan koe. Eẽ i ko qhúí ka i ko dào, tchàua ne ko káà a khama.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 I c'ẽe cgùrian dxàman hàna qgáì koe tcheè, i dxàman kai, a chúú-chuu u.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 I c'ẽe cgùrian qãè góḿan koe tcheè, a káí tc'õoan 100 kúrú,” tam méé.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Xu Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu tẽè Me, dùú sas ko ncẽes sere-sere sa nxàe sa.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Me máá: “Gaxaoa máàèa, chóm̀sea zi kàa zi Nqarim di x'aian di zi xao gha q'ãa sa, igabar ko c'ẽe ne khóè ne cgoa sere-sere zi cgoa kg'ui:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Si ncẽe sa xhárà-kg'aom dis sere-seres ko nxàes ga si i: Cgùri nea Nqarim dim kg'ui me e.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Dàòm q'oo di nea ẽe kg'ui ba ko kóḿ ne ne e, igabam ko dxãwa ba hàà a kg'ui ba tcáóa ne koe séèa tcg'òó, nxãasega ne gha táá dtcòm̀ a kgoaraè ka.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Eẽ nxõ̱án koe kò xháràè nea gane ẽe kg'ui ba ne ko kóḿ, ne ko kúúga qãè-tcaoan cgoa hààkagu me ne ne e, igaba ne káà to̱be ne e, a ko cg'orò x'aè-coan q'oo koe dtcòm̀. A ko kúrúa bóòkuan di x'aèan ka qháésega cg'áé.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Eẽ dxàman za tcheèa nea, gane ẽe kóḿa ne ne e, igaba gane di kg'õèan q'oo koe ne ko tc'ẽe-tc'ẽese zi hẽé, qguùan hẽé naka kg'õèan di ka̱rean hẽéthẽé ka chúú-chuuè, a ne a kai tama.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Eẽ qãè góḿan koe tcheèa nea, gane ẽe kg'ui ba kóḿa, a qãè zi tcáó zi cgoa qgóóa qari mea ne ne e, a ne a ko qáò tcáó cgoa me, a nxãakg'aiga síí tc'áróan kúrú,” tam méé.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 A ba a máá: “X'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa ga dàò a gàbas cgoa xoaba-kg'ai si, kana kgàrom dòm̀ q'oo koe tcãà si ba káà me e, igabam gha téé-q'ooa sa koe tòó si, ẽe ko tcãà ne gha nxãasega x'áàn hòò ka.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Dùús wèés ẽe chóm̀sea sa gha tchàa koe tcg'òóè, si gha dùús wèés qàbi-kg'aièa hãa sa q'ãaè, a sa a gha x'áàn koe óágaè khama.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ke méé tu nxãaska q'ãa, nta tu ko ma komsana sa. Wèém khóèm ẽe gúù úúa hãa ba gha káían máàè, igaba wèém ẽe gúù úú tama ba gha ẽem úúa hãa gúù-coan ga séè cgaeè khama,” tam méé.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesom ka xõò sa hẽé naka qõese ga xu hẽéthẽéa kò hàà cgae Me, igaba ne kò khóèan di káí-q'ooan ka tààè, a táá Gam koe cúù.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Me kò bìríè a máá: “Saò sa hẽé naka Tsáá qõe ga xu hẽéthẽéa tchàa za tẽe, a bóò Tsi kg'oana,” téméè.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Igabam kò xo̱a a máá: “Tiris xõò sa hẽé naka Tíí qõe ga xu hẽéthẽéa Nqarim di kg'uian ko kóḿ a ko kúrú u ne khóè ne e,” témé.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 C'ẽem cáḿ kam kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoa dxòrom q'oo koe tcãà a bìrí xu a máá: “Hààn xae c'ẽem xòèm tshàam dim koe qõò,” témé, xu xgoaba.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Eẽ xu xóé a ko qõò kam kò x'óm̀.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu síí ghùi Me a máá: “X'aigaè, X'aigaè, tom̀ xae ko!” témé.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Me tẽè xu a máá: “Gaxao di dtcòm̀a nea ndaa?” témé.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Xu tshàam tc'amkg'ai koe qõò a síí Gerase ne dim nqõóm koe tcãà, Galilea dim cgoa q'óá-kg'amkua hãa ba.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Eẽm ko Jeso ba dxòrom koe xõa a ko gaam nqõóm koe tcãà kam kò c'ẽem khóèm x'áé-dxoom koe guua hãam cgoa xg'ae. Gaam khóè ba kò dxãwa tc'ẽean úúa, a kò qgáí hã̱a tamase qáò x'aèan hãa, a nquuan koe ga x'ãè tama, a tc'ám̀an koe cúí ga ko x'ãèa te.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Eẽm ko Jeso ba bóò kam kò kaisase q'au a ba a cookg'aia ba koe cg'áé, a kaiam dòm̀ cgoa máá: “Dùú sa Tsi ko tíí koe qaa, Jesoè, Nqarim tc'amaka hãam di Tsi Cóá Tseè? Dtcàrà Tsir ko, táá xgàra te guu,” témé.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Jeso ba kò dxãwa tc'ẽean bìrí i ẽem khóèm koe tcg'oa, gaa domkam kò khóè ba gatà méé. Káí q'oro i kò qgóó mea, me kò q'óḿa ba koe hẽé naka nqàrèa ba koe hẽéthẽé táùan cgoa qáéèa, a kòreèa, igabam xg'ao gaa táùan qhòma tcg'òó, a kò dxãwa tc'ẽean ka séèa tcg'òó a qãáka úúèa hãa.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Me Jeso ba tẽè me a máá: “Cg'õèa tsi dìía?” témé. Me xo̱a Me a máá: “Milone ra a,” témé. Káí dxãwa tc'ẽe nea kò tcãà mea hãa khama.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 I kò qarika dtcàrà Me, táám gha x'áèan tcg'òó, i chõò-q'oo úú tamam ha̱ém koe tcãà sa.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Zi kò káí zi xgùu zi xàbìm dxùukg'ai koe hãa a ko dxòó. Ka i kò dxãwa tc'ẽean Jeso ba dtcàrà, xgùu zi koe i gha tcãà sa, Me kgoara máá a.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 I khóèm koe dxãwa tc'ẽean tcg'oa a i a síí xgùuan koe tcãà, zi xgùu zi xàbìm tc'amkg'ai koe guu a kari-karisea xõa a zi a tshàam koe cg'áéa tcãà, a tom̀.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Eẽ xu ko xgùuan ko kòre xu khóè xu ẽe kúrúsea hãa sa bóò ka xu kò bèe a qgóé, a síí x'áé-dxoom koe hẽé naka xháràn koe hẽéthẽé xàà a.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ne kò khóè ne tcg'oa a síí ẽe kúrúsea hãa sa bóò. Eẽ ne ko Jesom koe hàà ka ne kò dxãwa tc'ẽean kò úúa hãam khóè ba sao-xg'ae, me Jesom nqàrè-kg'am koe ntcõe, a qgáían ha̱na, i tc'ẽea ba qãè e, ne kò q'áò.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Gane ẽe kò ẽe kúrúsea hãa sa bóò nea kò chóà a, ntam kò ma ẽe dxãwa tc'ẽean ka tcãàèam khóè ba ma qãèkaguè sa.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ne wèé ne khóè ne Gerase dim xg'aekum di ne dtcàrà Me, gane koem gha tcg'oa sa, kaisa q'áòa nea kò tcãà nea hãa khama.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 kam ko ẽe kò dxãwa tc'ẽean ka tcg'oa cgaeèam khóè ba dtcàrà Me, Gam cgoam gha qõò sa. Igabam kò Jeso ba tsééa ka̱bi me a máá:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ka̱bise x'áéa tsi koe naka síí nxàe, nta noosem Nqari ba kúrúa máá tsia hãa sa,” témé.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Eẽm ko Jeso ba Galilea dim nqõóm koe ka̱bise kas ko khóè ne dis xg'ae sa qãèse hààkagu Me, wèé ne ne kò qãà Mea hãa khama.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Kam kò gaa x'aè kaga c'ẽem khóèm Jairo ta ko ma tciièm ncẽe kò còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'ai ii ba gaa koe hàà, a hàà Jesom nqàrè-kg'am koe cg'áé, a còrè Me, gam dim x'áém koem gha síí cgoa me sa.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Cúís cóá sam kò úúa hãa, ncẽe kò 12 kuri ii sa, si kò x'oos qàe koe hãa khama.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Gane xg'aeku koes kò 12 kurian kò úúa a ko xòm̀ x'aèse nxoean hòòs khóè sa hàna, [a sa a kò wèé gúùan ẽes kòo kg'õè cgoa, naakan koe xgãá hãa] qãèkaguès gha ka, igabas kò táá cúían kaga qãèkaguèa.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Si Jesom qãá koe guu a hàà, a hàà Gam dim qgáím c'am qgóó, i ko c'áòan kúúga téé.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Me Jeso ba tẽè a máá: “Dìína qgóó tea?” témé. Eẽ ne ko wèé ne xo̱ase kam ko Petere ba máá: “Aboè, khóè nea káí ne e, a nxa̱ma-nxa̱ma Tsia, a ko tcãò Tsi,” témé.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Igabam kò Jeso ba máá: “C'ẽe khóèa nea qgóó Tea, xám̀ Ra ko i kò qaria Te tcg'oa cgae Te khama,” témé.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Eẽs ko khóè sa bóò, xàì tamas kò hãa sa kas ko cgùrukose hàà, a sa a hàà Jesom nqàrè-kg'am koe cg'áé, a wèé ne khóè ne cookg'ai koe bìrí Me, dùús domkas qgóó Mea hãa sa, naka si kò ma kúúga qãèkaguè sa hẽéthẽé e.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Me bìrí si a máá: “Tiri si cóá seè, sari dtcòm̀a nea qãèkagu sia, ke tòókuan cgoa qõò,” témé.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Qanegam Jeso ba téé a ko kg'ui kam kò c'ẽem khóè ba hàà, còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim dim nquum koe guua ba, a bìrí me a máá: “Tsáá xuù sa ncãa x'óó, ke táá xgaa-xgaa-kg'ao ba xhõe-xhõe guu,” témé.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Igabam kò Jeso ba ẽe sam ko kóḿ ka Jairo ba bìrí a máá: “Táá q'áò guu, kg'amaga méé tsi dtcòm̀, qãès gha ke,” témé.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Eẽm ko Jairom dim x'áém koe tcãà kam kò táá c'ẽe khóè ga guu i Gam cgoa nquum q'oo koe tcãà, Petere ba hẽé naka Johane ba hẽé naka Jakobo ba hẽé, naka cóás ka xõò ba hẽé naka xõò sa hẽéthẽé cúí ga a kò ii.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ne kò wèé ne khóè ne kg'ae, a ko cóá sa kg'ae cgae, Me Jeso ba máá: “Táá tu kg'ae guu, x'óó tamas hãa a sa a x'óm̀a hãa ke,” témé.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ne kò wèéa ne kg'ãè Me, x'óóas hãa sa ne kò q'ana hãa khama.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Igabam ko Jeso ba x'õàa sa koe qgóó si, a máá: “Tiri si cóá seè, tẽe,” témé.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 I kg'õèa sa ka̱bise, si kúúga tẽe, Me Jeso ba máá, c'ẽe gúù méés máàè naka tc'õó, témé.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Khara kò gas ka xõò ga khara kaisase are. Me bìrí khara a, táá méé khara cúí khóè ga dùús kúrúsea sa bìrí guu sa.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.