Lucas 7
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI
1 Eẽm ko Jeso ba wèé zi gúù zi ncẽe zi khóè ne cgoa kg'uia xg'ara kam kò Kaperenaume koe síí tcãà.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Gaa koem kò ncõo-kg'ao xu dim kaiam dim qãàm kaisasem kò ncàm̀a hãa ba hàna, a ba a kòo x'oos qàe koe tsàa.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Eẽm ko Jesom ka kóḿ kam kò kaia xu Juta di xu Gam koe tsééa úú, xu síí dtcàrà Me hààm gha gam dim qãà ba kg'õèkagu ka.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Xu kò Jesom koe síí a síí qarika còrè Me a máá: “Ncẽem khóè ba tsari hùikuan ka kg'anoèa.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Gaxae di ne khóè nem ncàm̀a, a ba a gataga còrè-nquu ba tshàoa máá taa khama,” témé.
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Me Jeso ba qõò cgoa xu.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Cgáéser bóòse tama, gaa domkaga ra kò táá tíía hàà a hùikuan dtcàrà Tsi, ke kg'amaga kg'ui ba tcg'òó nakam gha tirim qãà ba qãè.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Tíí igabar kaia xu dòm̀-q'oo koe hànar khóè ra a, xu gataga ncõo-kg'ao xu tíí dòm̀-q'oo koe hàna ke. Ra ko ncẽe ba bìrí a máá: ‘Qõò,’ témé, me qõò, ra c'ẽe ba bìrí a máá: ‘Hàà,’ témé, me hàà. Ra tirim qãà ba bìrí a máá: ‘Ncẽe sa kúrú,’ témé, me kúrú si ke,” tam méé.
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Eẽm ko Jeso ba ncẽe sa kóḿ kam kò kaisase are, a ba a ka̱bise cgae ẽe kò xùri Mes xg'ae sa a máá: “Bìrí tu ur ko a ko máá: Qanegar cúí khóè ga Iseraele koe hòò ta ga hãa, ncẽeta ma kaias dtcòm̀ sa úúa hãa a,” témé.
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Xu tchõà xàà-kg'ao xu gaxu dim kaiam dim nquum koe ka̱bise, a síí qãà ba sao-xg'ae me qãè me e.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Gaa koe guus kam kò Jeso ba x'áé-dxoom Naine ta ko ma tciièm koe síí, xu Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽé naka khóè ne dis xg'aes kaia sa hẽéthẽé xùri Me.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Eẽm ko heke-kg'áḿs x'áé-dxoom dis koe cúù kam kò kúúga x'óóam cóá ba tchàa koe tcg'oa cgoaè, síím gha kg'ónòè ka. C'ẽes khóès dim cóám cúí me e kò ii, ncẽe kò dxàe-ntcõa ii sa. Si kò kaias xg'aes x'áé-dxoom di ne khóè ne di sa gas cgoa hãa.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Eẽm ko X'aigam Jeso ba bóò si kam kò kaisase thõò-xama máá si, a ba a bìrí si a máá: “Táá kg'ae guu,” témé.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Me còoka nqáé a síí káá ba qgóó, xu kò khóè xu ẽe kò káá ba qgóóa xu téé. Me kg'ui a máá: “Cóá tseè, tẽe, tar ko tsáá ka méé,” témé.
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Me kò x'óóam cóá ba tẽe a ntcõó, a ba a tshoa-tshoa a kg'ui, Me Jeso ba síí xõò sa máà me.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Si kò q'áò sa wèéa ne ga tcãà, ne Nqari ba dqo̱m̀ a máá: “Kaiam porofiti ba hàà cgae taa,” témé, a ne a máá: “Nqari ba hààraa a ko hàà Gam di ne khóè ne kabi!” témé.
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Si ncẽes tchõàs Jesom di sa wèém Juteam koe tsa̱i-tsa̱ise naka wèé xu qgáì xu nxa̱ma-nxa̱ma mea hãa xu koe hẽéthẽé e.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Johanem di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu kò ncẽe zi gúù zi wèé zi ka bìrí me. Me gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ka cám̀ tsara tcii,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 a X'aigam Jesom koe tsééa úú tsara a, a máá: “A Tsáá ga Tsia ncẽe ga koma hàà Tsi, kana méé xae c'ẽem khóè ba nqòò?” témé.
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Eẽ tsara ko ncẽe tsara khóè tsara Jesom koe síí ka tsara kò máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'ao ba Tsáá koe tséé tsama, a ba a ko máá, hàà méé tsam tẽè Tsi, Tsáá ga Tsia sa ncẽe ga koma hàà Tsi, kana méé xae c'ẽem khóè ba nqòò?” témé.
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Gaa x'aè ẽe kam kò Jeso ba káí ne khóè ne gane di tcììan koe hẽé naka cg'ãè tc'ẽean koe hẽéthẽé qãèkagu, a ba a khóè ne ẽe káà tcgáí ne kúrú ne bóò.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Me kò xo̱a tsara a, a máá: “Qõò naka síí Johane ba bìrí ẽe tsao ko kóḿ a ko bóò sa:
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Ts'ee-ts'eekg'aièa baa khóèm ẽe gam di dtcòm̀an Tíí koe tcgàba hãa tite ba,’” tam méé.
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Eẽ tsara ko Johanem di tsara tchõà xàà-kg'ao tsara qõò kam ko Jeso ba tshoa-tshoa a xg'ae zi bìrí Johanem ka a máá: “Tchàa-xgóós koe tu kò ko qõò ka tu kò síí dùú sa bóò? Tc'ãán ka ko ntcãa-ntcãaèm tc'áà baa kò ii?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nxãas tamas kò ii ne tua kòo síí dùú sa bóò? Khóèm xaam qgáí ba ha̱na baa? Eẽ-ẽe, khóè ne ẽe káí mari qgáían ko hã̱a, a ka̱rese x'ãèa hãa nea x'aigan di nquuan koe hãa.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Kháé dùú sa tu kò nxãaska síí ko bóò? A porofiti baa? Eè, bìrí tu ur ko, porofitim ka tc'amaka hãa me e.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Ncẽe ba gam ka i góáèa hãam ga me e, a ko máá:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Bìrí tu ur ko a ko máá: Eẽ khóè zi ka ábàèa ne ka Johanem ka kaia hãa ba káà me e, igaba gaam ẽe Nqarim di x'aian koe cg'áré ii ba gam ka kaia hãam ga me e.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 (Ne kò wèé ne khóè ne komsana me, xu kò gataga mari xg'ae-xg'ae-kg'ao xu Nqarim di tchànoan dqo̱m̀, ne kò Johanem ka tcguù-tcguuè.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Igabaga xu kò Farasai xu hẽé naka x'áè q'ãa-kg'ao xu hẽéthẽé xu Nqarim tc'ẽea máá xua hãa sa xguì, a táá Johanem ka tcguù-tcguuè.)
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 “Kháé Ra gha nxãaska ncẽem x'aèm di ne khóè ne dùús cgoa nxárá xg'ae? Dùús khama ne ii?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Cg'áré cóán khama ne ii, ncẽe gúùan ko x'ámáguè qgáì koe hãa a ko tciiku u, a ko máá:
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Johanem tcguù-tcguu-kg'ao ba kò hàà, a péré tc'õó tama, a gõé kg'áà tama, igabaga tu kò máá: ‘Dxãwa tc'ẽea nem úúa hãa,’ témé.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Igabam kò Khóèm dim Cóá ba hàà, a ko tc'õó a ba a ko kg'áà, tu kò máá: ‘Bóò, tc'õó-kg'aom ncẽe ba, a kg'áà-kg'aom gõéan di ba, mari xg'ae-xg'ae-kg'aoan hẽé naka chìbi-kg'aoan hẽéthẽé dim tcárà ba,’ ta méé.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Igaba i ko q'ãan di tc'ẽean gaan di cóán wèé koe guu a tchàno o sa x'áíse,” tam méé.
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 C'ẽem Farasai ba kò Jeso ba dtcàrà, síím gha tc'õó cgoa me ka. Me kò Jeso ba nquum q'oo koe síí tcãà, a ba a ntcõó a tc'õó.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Si kò gaam x'áé-dxoom koe c'ẽes khóès chìbi-kg'ao sa hàna. Eẽs ko kóḿ, Jeso ba Farasaim x'áé koe hãa a ko tc'õó sa, kas kò alabasetere di nxõ̱án cgoa kúrúèam ts'óó-c'õám koe hãa qãè hm̀m̀ xg'ãò tshãán cgoa síí,
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 a sa a Jesom nqàrè-kg'am koe hàà téé, a kg'ae, a tshoa-tshoa a tcgáí-tshàra sa cgoa nqàrèa ba cg'ãà-cg'ãa, a sa a c'õòa sa cgoa tchùu u, a x'obè nqàrè Me, a sa a tshãán cgoa ntcã̱á nqàrè Me.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Eẽm ko Farasaim ncẽe kò tcii Mea ba ncẽes gúù sa bóò kam ko bìríse a máá: “Ncẽem khóèm kò tseegukaga porofiti ba ii nem ga kò q'ana hãa ncẽe ko qgóó Me sa dùútsa khóè si i sa, chìbi-kg'ao si i,” témé.
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Me kò Jeso ba bìrí me a máá: “Simoneè, c'ẽes gúù sar chóà cgoa tsi kg'oana,” témé. Me máá: “Xgaa-xgaa-kg'aoè, bìrí te si,” témé.
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Me máá: “C'ẽe x'aè ka tsara kò cám̀ khóè tsara hàna, marian kò c'ẽem khóèm koe cgòbèa tsara. C'ẽe ba kò 500 khama noo marian qano di cgóbèa, me c'ẽe ba 50 khama nooan cgóbèa.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Cúí gúù ga tsara kò úú tama, suruta ka̱bi cgoa me tsara gha a, khamam kò wèéa tsara ga qgóóa máá. Ke ncẽeska bìrí Te, ndaka ba gha kaisase gatsara ka ncàm̀ me sa?” tam ma tẽè me.
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Me Simone xo̱a a máá: “Bóòr ko ka ẽe kaisa marian cgóbèa me e,” témé. Me Jeso ba máá: “Qãèse tsi bóòa,” témé.
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 A ba a nxãaska khóès koe ka̱bise a Simone ba bìrí a máá: “Ncẽes khóè sa tsia ko bóò? Tsarim nquum koer ncãa hàà, igabaga tsi ncãa xg'aà nqàrèr ko tshàan táá máà Te, igabagas ncãa tcgáí-tshàraa sa cgoa nqàrèa Te cg'ãà-cg'ãa, a c'õòa sa cgoa tchùu u.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ncãa tsi táá x'obè Te, igabas ncãar hààm x'aèm koe guu a nqàrèa Te x'obèan chõòkagu tama.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Ncãa tsi táá tcúúa Te ga nxúìan cgoa tcgáù, igabagas ncãa qãè hm̀m̀ xg'ãò tshãán ka nqàrèa Te tcgáù.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Gaa domkar ko bìrí tsi, gas di káí chìbian kas qgóóa mááèa. Kaisa ncàm̀kua nes x'áía hãa khama. Igabaga ẽe cg'áré chìbian ka qgóóa máàèa ba ko cg'áré ncàm̀kuan x'áí,” tam méé.
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Me kò nxãaska Jeso ba bìrí si a máá: “Sari chìbian koe si qgóóa mááèa,” témé.
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Xu kò cg'áè-kg'ao xu tshoa-tshoa a tẽèse a máá: “Dìí ba gáé ncẽe ba, ncẽe ko khóèan chìbian gaan di qgóóa máá ba?” témé.
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Igabagam ko Jeso ba khóè sa bìrí a máá: “Sari dtcòm̀a nea kgoara sia, ke tòókuan cgoa qõò,” témé.
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.