Lucas 7

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eẽm ko Jeso ba wèé zi gúù zi ncẽe zi khóè ne cgoa kg'uia xg'ara kam kò Kaperenaume koe síí tcãà.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Gaa koem kò ncõo-kg'ao xu dim kaiam dim qãàm kaisasem kò ncàm̀a hãa ba hàna, a ba a kòo x'oos qàe koe tsàa.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Eẽm ko Jesom ka kóḿ kam kò kaia xu Juta di xu Gam koe tsééa úú, xu síí dtcàrà Me hààm gha gam dim qãà ba kg'õèkagu ka.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Xu kò Jesom koe síí a síí qarika còrè Me a máá: “Ncẽem khóè ba tsari hùikuan ka kg'anoèa.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Gaxae di ne khóè nem ncàm̀a, a ba a gataga còrè-nquu ba tshàoa máá taa khama,” témé.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Me Jeso ba qõò cgoa xu.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Cgáéser bóòse tama, gaa domkaga ra kò táá tíía hàà a hùikuan dtcàrà Tsi, ke kg'amaga kg'ui ba tcg'òó nakam gha tirim qãà ba qãè.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Tíí igabar kaia xu dòm̀-q'oo koe hànar khóè ra a, xu gataga ncõo-kg'ao xu tíí dòm̀-q'oo koe hàna ke. Ra ko ncẽe ba bìrí a máá: ‘Qõò,’ témé, me qõò, ra c'ẽe ba bìrí a máá: ‘Hàà,’ témé, me hàà. Ra tirim qãà ba bìrí a máá: ‘Ncẽe sa kúrú,’ témé, me kúrú si ke,” tam méé.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Eẽm ko Jeso ba ncẽe sa kóḿ kam kò kaisase are, a ba a ka̱bise cgae ẽe kò xùri Mes xg'ae sa a máá: “Bìrí tu ur ko a ko máá: Qanegar cúí khóè ga Iseraele koe hòò ta ga hãa, ncẽeta ma kaias dtcòm̀ sa úúa hãa a,” témé.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Xu tchõà xàà-kg'ao xu gaxu dim kaiam dim nquum koe ka̱bise, a síí qãà ba sao-xg'ae me qãè me e.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Gaa koe guus kam kò Jeso ba x'áé-dxoom Naine ta ko ma tciièm koe síí, xu Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽé naka khóè ne dis xg'aes kaia sa hẽéthẽé xùri Me.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Eẽm ko heke-kg'áḿs x'áé-dxoom dis koe cúù kam kò kúúga x'óóam cóá ba tchàa koe tcg'oa cgoaè, síím gha kg'ónòè ka. C'ẽes khóès dim cóám cúí me e kò ii, ncẽe kò dxàe-ntcõa ii sa. Si kò kaias xg'aes x'áé-dxoom di ne khóè ne di sa gas cgoa hãa.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Eẽm ko X'aigam Jeso ba bóò si kam kò kaisase thõò-xama máá si, a ba a bìrí si a máá: “Táá kg'ae guu,” témé.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Me còoka nqáé a síí káá ba qgóó, xu kò khóè xu ẽe kò káá ba qgóóa xu téé. Me kg'ui a máá: “Cóá tseè, tẽe, tar ko tsáá ka méé,” témé.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Me kò x'óóam cóá ba tẽe a ntcõó, a ba a tshoa-tshoa a kg'ui, Me Jeso ba síí xõò sa máà me.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Si kò q'áò sa wèéa ne ga tcãà, ne Nqari ba dqo̱m̀ a máá: “Kaiam porofiti ba hàà cgae taa,” témé, a ne a máá: “Nqari ba hààraa a ko hàà Gam di ne khóè ne kabi!” témé.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Si ncẽes tchõàs Jesom di sa wèém Juteam koe tsa̱i-tsa̱ise naka wèé xu qgáì xu nxa̱ma-nxa̱ma mea hãa xu koe hẽéthẽé e.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Johanem di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu kò ncẽe zi gúù zi wèé zi ka bìrí me. Me gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ka cám̀ tsara tcii,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 a X'aigam Jesom koe tsééa úú tsara a, a máá: “A Tsáá ga Tsia ncẽe ga koma hàà Tsi, kana méé xae c'ẽem khóè ba nqòò?” témé.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Eẽ tsara ko ncẽe tsara khóè tsara Jesom koe síí ka tsara kò máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'ao ba Tsáá koe tséé tsama, a ba a ko máá, hàà méé tsam tẽè Tsi, Tsáá ga Tsia sa ncẽe ga koma hàà Tsi, kana méé xae c'ẽem khóè ba nqòò?” témé.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Gaa x'aè ẽe kam kò Jeso ba káí ne khóè ne gane di tcììan koe hẽé naka cg'ãè tc'ẽean koe hẽéthẽé qãèkagu, a ba a khóè ne ẽe káà tcgáí ne kúrú ne bóò.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Me kò xo̱a tsara a, a máá: “Qõò naka síí Johane ba bìrí ẽe tsao ko kóḿ a ko bóò sa:
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ts'ee-ts'eekg'aièa baa khóèm ẽe gam di dtcòm̀an Tíí koe tcgàba hãa tite ba,’” tam méé.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Eẽ tsara ko Johanem di tsara tchõà xàà-kg'ao tsara qõò kam ko Jeso ba tshoa-tshoa a xg'ae zi bìrí Johanem ka a máá: “Tchàa-xgóós koe tu kò ko qõò ka tu kò síí dùú sa bóò? Tc'ãán ka ko ntcãa-ntcãaèm tc'áà baa kò ii?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Nxãas tamas kò ii ne tua kòo síí dùú sa bóò? Khóèm xaam qgáí ba ha̱na baa? Eẽ-ẽe, khóè ne ẽe káí mari qgáían ko hã̱a, a ka̱rese x'ãèa hãa nea x'aigan di nquuan koe hãa.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Kháé dùú sa tu kò nxãaska síí ko bóò? A porofiti baa? Eè, bìrí tu ur ko, porofitim ka tc'amaka hãa me e.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ncẽe ba gam ka i góáèa hãam ga me e, a ko máá:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Bìrí tu ur ko a ko máá: Eẽ khóè zi ka ábàèa ne ka Johanem ka kaia hãa ba káà me e, igaba gaam ẽe Nqarim di x'aian koe cg'áré ii ba gam ka kaia hãam ga me e.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Ne kò wèé ne khóè ne komsana me, xu kò gataga mari xg'ae-xg'ae-kg'ao xu Nqarim di tchànoan dqo̱m̀, ne kò Johanem ka tcguù-tcguuè.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Igabaga xu kò Farasai xu hẽé naka x'áè q'ãa-kg'ao xu hẽéthẽé xu Nqarim tc'ẽea máá xua hãa sa xguì, a táá Johanem ka tcguù-tcguuè.)
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “Kháé Ra gha nxãaska ncẽem x'aèm di ne khóè ne dùús cgoa nxárá xg'ae? Dùús khama ne ii?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Cg'áré cóán khama ne ii, ncẽe gúùan ko x'ámáguè qgáì koe hãa a ko tciiku u, a ko máá:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Johanem tcguù-tcguu-kg'ao ba kò hàà, a péré tc'õó tama, a gõé kg'áà tama, igabaga tu kò máá: ‘Dxãwa tc'ẽea nem úúa hãa,’ témé.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Igabam kò Khóèm dim Cóá ba hàà, a ko tc'õó a ba a ko kg'áà, tu kò máá: ‘Bóò, tc'õó-kg'aom ncẽe ba, a kg'áà-kg'aom gõéan di ba, mari xg'ae-xg'ae-kg'aoan hẽé naka chìbi-kg'aoan hẽéthẽé dim tcárà ba,’ ta méé.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Igaba i ko q'ãan di tc'ẽean gaan di cóán wèé koe guu a tchàno o sa x'áíse,” tam méé.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 C'ẽem Farasai ba kò Jeso ba dtcàrà, síím gha tc'õó cgoa me ka. Me kò Jeso ba nquum q'oo koe síí tcãà, a ba a ntcõó a tc'õó.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Si kò gaam x'áé-dxoom koe c'ẽes khóès chìbi-kg'ao sa hàna. Eẽs ko kóḿ, Jeso ba Farasaim x'áé koe hãa a ko tc'õó sa, kas kò alabasetere di nxõ̱án cgoa kúrúèam ts'óó-c'õám koe hãa qãè hm̀m̀ xg'ãò tshãán cgoa síí,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 a sa a Jesom nqàrè-kg'am koe hàà téé, a kg'ae, a tshoa-tshoa a tcgáí-tshàra sa cgoa nqàrèa ba cg'ãà-cg'ãa, a sa a c'õòa sa cgoa tchùu u, a x'obè nqàrè Me, a sa a tshãán cgoa ntcã̱á nqàrè Me.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Eẽm ko Farasaim ncẽe kò tcii Mea ba ncẽes gúù sa bóò kam ko bìríse a máá: “Ncẽem khóèm kò tseegukaga porofiti ba ii nem ga kò q'ana hãa ncẽe ko qgóó Me sa dùútsa khóè si i sa, chìbi-kg'ao si i,” témé.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Me kò Jeso ba bìrí me a máá: “Simoneè, c'ẽes gúù sar chóà cgoa tsi kg'oana,” témé. Me máá: “Xgaa-xgaa-kg'aoè, bìrí te si,” témé.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Me máá: “C'ẽe x'aè ka tsara kò cám̀ khóè tsara hàna, marian kò c'ẽem khóèm koe cgòbèa tsara. C'ẽe ba kò 500 khama noo marian qano di cgóbèa, me c'ẽe ba 50 khama nooan cgóbèa.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Cúí gúù ga tsara kò úú tama, suruta ka̱bi cgoa me tsara gha a, khamam kò wèéa tsara ga qgóóa máá. Ke ncẽeska bìrí Te, ndaka ba gha kaisase gatsara ka ncàm̀ me sa?” tam ma tẽè me.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Me Simone xo̱a a máá: “Bóòr ko ka ẽe kaisa marian cgóbèa me e,” témé. Me Jeso ba máá: “Qãèse tsi bóòa,” témé.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 A ba a nxãaska khóès koe ka̱bise a Simone ba bìrí a máá: “Ncẽes khóè sa tsia ko bóò? Tsarim nquum koer ncãa hàà, igabaga tsi ncãa xg'aà nqàrèr ko tshàan táá máà Te, igabagas ncãa tcgáí-tshàraa sa cgoa nqàrèa Te cg'ãà-cg'ãa, a c'õòa sa cgoa tchùu u.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ncãa tsi táá x'obè Te, igabas ncãar hààm x'aèm koe guu a nqàrèa Te x'obèan chõòkagu tama.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Ncãa tsi táá tcúúa Te ga nxúìan cgoa tcgáù, igabagas ncãa qãè hm̀m̀ xg'ãò tshãán ka nqàrèa Te tcgáù.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Gaa domkar ko bìrí tsi, gas di káí chìbian kas qgóóa mááèa. Kaisa ncàm̀kua nes x'áía hãa khama. Igabaga ẽe cg'áré chìbian ka qgóóa máàèa ba ko cg'áré ncàm̀kuan x'áí,” tam méé.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Me kò nxãaska Jeso ba bìrí si a máá: “Sari chìbian koe si qgóóa mááèa,” témé.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Xu kò cg'áè-kg'ao xu tshoa-tshoa a tẽèse a máá: “Dìí ba gáé ncẽe ba, ncẽe ko khóèan chìbian gaan di qgóóa máá ba?” témé.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Igabagam ko Jeso ba khóè sa bìrí a máá: “Sari dtcòm̀a nea kgoara sia, ke tòókuan cgoa qõò,” témé.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.