Lucas 16
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Jeso ba kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí a máá: “C'ẽem khóè ba kò hãa qguùa ba, a ba a kò nquu kòre-kg'ao ba úúa hãa, ncẽe gam di zi gúù zi kò ko kòre ba. I ko xààn hààra hãa, gaam nquu kòre-kg'ao ba ko gam di zi gúù zim ko ma tc'ẽe khama ma tséékagu sa.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Me nxãaska gam ka q'õòse ba tciia tcãà me a máá: ‘Dùú sa ncẽer ko tsáá ka kóḿ sa? Tsari tséé-q'ooan dis tcgãya sa máà te, gaicara tsi cuiskaga nquu kòre-kg'ao ba kúrúa hãa tite ke,’ témé.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Me nquu kòre-kg'ao ba bìríse a máá: ‘Dùú sa ra gha kúrú, ncẽe tíí q'õòm ko tsééa te xhùu cgae te ka? Tshào cgoar gha qarian tc'ãòa hãar úú tama, a ra a ko gataga dtcàràn ka cgóm̀gase sau-cgaekaguè.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ncẽeskar q'ana hãa dùú sar gha kúrú sa, nxãasega ne gha khóè ne x'áéa ne koe qãèse hààkagu te ka, ncẽe koer ko tsééan koe tcg'òóè ne,’ tam méé.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Kam ko wèé ne khóè ne ẽe kò gam ka q'õòse ba chìbian kúrú cgaea ne cúí cúí tcii, a tc'ãà di ba bìrí a máá: ‘Tíí q'õòm koe tsi nta noo chìbian úúa?’ témé.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Me xo̱a me a máá: ‘100 xu gàba xu olife dis hìis di nxúìan di xu u,’ témé. Me máá: ‘Tsaris tcgãya sa séè naka qháése ntcõó naka 50 xu góá tòó,’ témé.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Me nxãaska cám̀ di ba bìrí a máá: ‘Kháé tsáá ka, nta noo chìbian tsi úúa?’ témé. Me máá: ‘100 xu cãa xu maberean di xu u,’ témé. Me bìrí me a máá: ‘Tsaris tcgãya sa séè naka 80 xu góá tòó,’ témé.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Me kò gam ka q'õòse ba gam dim nquu kòre-kg'aom tcom-tcomsa tama ba dqo̱m̀, tc'ẽegasem tsééa hãa khama. Ncẽem kámám di ne khóè nea gane ka c'ẽea ne cgoa tsééan koe x'áàn di ne cóá ne ka kaisase tc'ẽega ne e khama.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Tíí ra ko bìrí tu u a ko máá: Nqõómkg'ai di x'aian cgoa tcáràn kúrú, naka tua gha nxãasega ẽe i kò x'aian kaà ne, chõò tamam x'áém koe qãèse hààkaguè.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Dìím wèém ẽe cg'áré gúùan koe tcommèa hãa ba gha thẽé kaian koe ga tcommè. Dìím wèém ẽe cg'áréan koe tcommè tama ba gha thẽé ẽe kaian koe ga táá tcommè.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Kháé nxãaska ncẽè nqõóm di zi qguù zi qgóó koe tu kò tcom-tcomsa tama, ne tua gha ntama ma tseeguan di qguùan qgóó koe tcommè?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Khama ncẽè c'ẽem khóèm di zi gúù zi ka tu kò tcom-tcomsa tama ne, tu gha nxãaska gatu di zi dìín ka máàè?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Cám̀ x'aigan gha tsééa máám qãà ba káà me e. C'ẽe bam gha hòre, a c'ẽe ba ncàm̀ khama, kanam gha c'ẽem koe dtcãàse, a c'ẽe ba ntcoe khama. Cuiskaga tu Nqari ba hẽé naka x'aian dim nqárì ba hẽéthẽé tsara cúí x'aè ka tsééa máána hãa tite,” tam méé.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Eẽ xu ko Farasai xu, ncẽe marian ncàm̀a hãa xu wèé gúùan ncẽe kóḿ, ka xu kò kg'ãèa nco̱i Me.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Igabam kò Jeso ba bìrí xu a máá: “Khóè ne cookg'ai koe xao ko tchàno iise bóòse, igabagam Nqari ba tcáóa xao q'ana hãa. Eẽ ko khóèm ka cgáé iise bóòè sam ko Nqari ba tcgáí-q'ooa ba koe cg'ãa-cg'ana iise bóò khama.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “X'áèan hẽé naka porofiti xu hẽéthẽéa kò hãa i nxãakg'aiga síí Johanem di x'aèan tcãà, i kò gaa koe guus ka nxãaska Nqarim di x'aian di qãè tchõàn xgaa-xgaaè, i kò wèé khóèan ghùi tcáó a tcana máá a.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Nqarikg'aian hẽé naka nqõómkg'ai hẽéthẽéa gha kaà sa thamka si i, igaba cg'áré xòè-coan x'áèan di ga kaà sa thamka tama.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Wèém khóèm ẽe ko gam dis khóè sa aagu, a c'ẽes khóè sa séè ba ko cg'áràn kúrú, me gataga ẽe aaguèa hãas khóè sa ko séèm khóè ba thẽé ko cg'áràn kúrú,” tam méé.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 A ba a máá: “C'ẽem khóèm qguùa hãam, káí marian ko tc'óàm qgáím nco̱à ba ha̱na hãa ba kò hàna, a kòo wèé x'aè ka dòàs q'oo koe kg'õè.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Me kò gataga c'ẽem khóèm Lasaro ta ko ma tciièm dxàua hãa ba hãa, ncẽe kòo gam dis xhàros-kg'áḿ koe káíse xóé ba, a kò cgáé-q'ooa ba koe káí chìbian úúa hãa.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 A kò káíse ncóóa hãa ẽem khóèm qguùa hãam dim tafolem koe ko guu a tcheè tc'õoan cgoam gha kg'õèkaguse sa. Gataga i kòo ha̱ghuan igabaga hàà a hàà gam di zi chìbi zi tshãà.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Me x'aè ba hàà me ẽem dtcàrà-kg'aom dxàua kò hãa ba x'óó, xu moengele xu séè a síí Abrahamam qàe koe ntcòó me, me ẽe kò qguùa hãa ba thẽé x'óó, a síí kg'ónòè.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Igabam kò x'óóa ne khóè ne dim qgáìm xgàrakuan dim koe kaisas thõòs koe hãase, ghùi-kg'ai a Abrahama ba bóò, me nqúù ii, me Lasaro ba qàea ba koe ntcõe,
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 kam ko q'au a máá: ‘Abrahama, àboè, thõò-xama máá te, naka tsia Lasaro ba tsééa óá, nakam gha hàà nxãasega tshàu c'ama ba tshàan q'oo koe tcãà naka ta̱ma te qgài-qgai, kaisas thõòs koer hãa ke,’ témé.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Me kò Abrahama ba xo̱a me a máá: ‘Tiri cóáè, tc'ẽe-tc'ẽese, kg'õèa tsi q'oo koe tsi kò tsáá qãè gúùan máàèa, me kò Lasaro ba tshúù zi gúù zi máàè, igabam ko ncẽeska qgài-qgai tcáóè, tsi ko tsáá thõòan xám̀kaguè.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Me gataga, wèé zi gúù zi ncẽe zi oose, sitsam hẽé naka tsáá hẽéthẽé xae xg'aeku koe kaiam qàm ba kúrúèa hãa, q'oòè tite ba, nxãasega ne gha ncẽe koe guu a ẽe koe síí kg'oana ne hẽé naka ẽe koe guu a q'oase hàà kg'oana ne hẽéthẽé tààè ka,’ tam méé.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Me máá: ‘Aboè, nxãaskar ko dtcàrà tsi, tirim xõòm dim nquum koe tsi gha Lasaro ba tsééa úú sa,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 nakam síí tíí qõe ga xu 5 xu gaa koe hãa xu q'ãa-q'ãa, naka xu gha nxãasega táá gataga thẽé ncẽer hànam qgáìm xgàrakuan dim koe hàà guu,’ témé.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Me kò Abrahama ba xo̱a me a máá: ‘Tsáá qõe ga xua Moshe ba hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé di zi Tcgãya zi úúa, ke méé xu komsana zi,’ témé.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Me máá: ‘Nxãan tama a, àbo tsi Abrahama tseè, igaba ncẽè c'ẽem khóèm kò x'ooan koe guu a síí cgae xu, ne xu gha gaxu di chìbian koe tcóóse,’ tam méé.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Me Abrahama ba bìrí me a máá: ‘Moshe ba hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé xu kò komsana tama, ne xu cuiskaga khóèm ẽe x'ooan koe tẽeam ko méés ga sa dtcòm̀a hãa tite,’ témé.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.