Lucas 16

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jeso ba kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí a máá: “C'ẽem khóè ba kò hãa qguùa ba, a ba a kò nquu kòre-kg'ao ba úúa hãa, ncẽe gam di zi gúù zi kò ko kòre ba. I ko xààn hààra hãa, gaam nquu kòre-kg'ao ba ko gam di zi gúù zim ko ma tc'ẽe khama ma tséékagu sa.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Me nxãaska gam ka q'õòse ba tciia tcãà me a máá: ‘Dùú sa ncẽer ko tsáá ka kóḿ sa? Tsari tséé-q'ooan dis tcgãya sa máà te, gaicara tsi cuiskaga nquu kòre-kg'ao ba kúrúa hãa tite ke,’ témé.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Me nquu kòre-kg'ao ba bìríse a máá: ‘Dùú sa ra gha kúrú, ncẽe tíí q'õòm ko tsééa te xhùu cgae te ka? Tshào cgoar gha qarian tc'ãòa hãar úú tama, a ra a ko gataga dtcàràn ka cgóm̀gase sau-cgaekaguè.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ncẽeskar q'ana hãa dùú sar gha kúrú sa, nxãasega ne gha khóè ne x'áéa ne koe qãèse hààkagu te ka, ncẽe koer ko tsééan koe tcg'òóè ne,’ tam méé.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Kam ko wèé ne khóè ne ẽe kò gam ka q'õòse ba chìbian kúrú cgaea ne cúí cúí tcii, a tc'ãà di ba bìrí a máá: ‘Tíí q'õòm koe tsi nta noo chìbian úúa?’ témé.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Me xo̱a me a máá: ‘100 xu gàba xu olife dis hìis di nxúìan di xu u,’ témé. Me máá: ‘Tsaris tcgãya sa séè naka qháése ntcõó naka 50 xu góá tòó,’ témé.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Me nxãaska cám̀ di ba bìrí a máá: ‘Kháé tsáá ka, nta noo chìbian tsi úúa?’ témé. Me máá: ‘100 xu cãa xu maberean di xu u,’ témé. Me bìrí me a máá: ‘Tsaris tcgãya sa séè naka 80 xu góá tòó,’ témé.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Me kò gam ka q'õòse ba gam dim nquu kòre-kg'aom tcom-tcomsa tama ba dqo̱m̀, tc'ẽegasem tsééa hãa khama. Ncẽem kámám di ne khóè nea gane ka c'ẽea ne cgoa tsééan koe x'áàn di ne cóá ne ka kaisase tc'ẽega ne e khama.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Tíí ra ko bìrí tu u a ko máá: Nqõómkg'ai di x'aian cgoa tcáràn kúrú, naka tua gha nxãasega ẽe i kò x'aian kaà ne, chõò tamam x'áém koe qãèse hààkaguè.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Dìím wèém ẽe cg'áré gúùan koe tcommèa hãa ba gha thẽé kaian koe ga tcommè. Dìím wèém ẽe cg'áréan koe tcommè tama ba gha thẽé ẽe kaian koe ga táá tcommè.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Kháé nxãaska ncẽè nqõóm di zi qguù zi qgóó koe tu kò tcom-tcomsa tama, ne tua gha ntama ma tseeguan di qguùan qgóó koe tcommè?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Khama ncẽè c'ẽem khóèm di zi gúù zi ka tu kò tcom-tcomsa tama ne, tu gha nxãaska gatu di zi dìín ka máàè?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Cám̀ x'aigan gha tsééa máám qãà ba káà me e. C'ẽe bam gha hòre, a c'ẽe ba ncàm̀ khama, kanam gha c'ẽem koe dtcãàse, a c'ẽe ba ntcoe khama. Cuiskaga tu Nqari ba hẽé naka x'aian dim nqárì ba hẽéthẽé tsara cúí x'aè ka tsééa máána hãa tite,” tam méé.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Eẽ xu ko Farasai xu, ncẽe marian ncàm̀a hãa xu wèé gúùan ncẽe kóḿ, ka xu kò kg'ãèa nco̱i Me.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Igabam kò Jeso ba bìrí xu a máá: “Khóè ne cookg'ai koe xao ko tchàno iise bóòse, igabagam Nqari ba tcáóa xao q'ana hãa. Eẽ ko khóèm ka cgáé iise bóòè sam ko Nqari ba tcgáí-q'ooa ba koe cg'ãa-cg'ana iise bóò khama.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “X'áèan hẽé naka porofiti xu hẽéthẽéa kò hãa i nxãakg'aiga síí Johanem di x'aèan tcãà, i kò gaa koe guus ka nxãaska Nqarim di x'aian di qãè tchõàn xgaa-xgaaè, i kò wèé khóèan ghùi tcáó a tcana máá a.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Nqarikg'aian hẽé naka nqõómkg'ai hẽéthẽéa gha kaà sa thamka si i, igaba cg'áré xòè-coan x'áèan di ga kaà sa thamka tama.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Wèém khóèm ẽe ko gam dis khóè sa aagu, a c'ẽes khóè sa séè ba ko cg'áràn kúrú, me gataga ẽe aaguèa hãas khóè sa ko séèm khóè ba thẽé ko cg'áràn kúrú,” tam méé.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 A ba a máá: “C'ẽem khóèm qguùa hãam, káí marian ko tc'óàm qgáím nco̱à ba ha̱na hãa ba kò hàna, a kòo wèé x'aè ka dòàs q'oo koe kg'õè.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Me kò gataga c'ẽem khóèm Lasaro ta ko ma tciièm dxàua hãa ba hãa, ncẽe kòo gam dis xhàros-kg'áḿ koe káíse xóé ba, a kò cgáé-q'ooa ba koe káí chìbian úúa hãa.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 A kò káíse ncóóa hãa ẽem khóèm qguùa hãam dim tafolem koe ko guu a tcheè tc'õoan cgoam gha kg'õèkaguse sa. Gataga i kòo ha̱ghuan igabaga hàà a hàà gam di zi chìbi zi tshãà.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Me x'aè ba hàà me ẽem dtcàrà-kg'aom dxàua kò hãa ba x'óó, xu moengele xu séè a síí Abrahamam qàe koe ntcòó me, me ẽe kò qguùa hãa ba thẽé x'óó, a síí kg'ónòè.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Igabam kò x'óóa ne khóè ne dim qgáìm xgàrakuan dim koe kaisas thõòs koe hãase, ghùi-kg'ai a Abrahama ba bóò, me nqúù ii, me Lasaro ba qàea ba koe ntcõe,
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 kam ko q'au a máá: ‘Abrahama, àboè, thõò-xama máá te, naka tsia Lasaro ba tsééa óá, nakam gha hàà nxãasega tshàu c'ama ba tshàan q'oo koe tcãà naka ta̱ma te qgài-qgai, kaisas thõòs koer hãa ke,’ témé.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Me kò Abrahama ba xo̱a me a máá: ‘Tiri cóáè, tc'ẽe-tc'ẽese, kg'õèa tsi q'oo koe tsi kò tsáá qãè gúùan máàèa, me kò Lasaro ba tshúù zi gúù zi máàè, igabam ko ncẽeska qgài-qgai tcáóè, tsi ko tsáá thõòan xám̀kaguè.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Me gataga, wèé zi gúù zi ncẽe zi oose, sitsam hẽé naka tsáá hẽéthẽé xae xg'aeku koe kaiam qàm ba kúrúèa hãa, q'oòè tite ba, nxãasega ne gha ncẽe koe guu a ẽe koe síí kg'oana ne hẽé naka ẽe koe guu a q'oase hàà kg'oana ne hẽéthẽé tààè ka,’ tam méé.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Me máá: ‘Aboè, nxãaskar ko dtcàrà tsi, tirim xõòm dim nquum koe tsi gha Lasaro ba tsééa úú sa,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 nakam síí tíí qõe ga xu 5 xu gaa koe hãa xu q'ãa-q'ãa, naka xu gha nxãasega táá gataga thẽé ncẽer hànam qgáìm xgàrakuan dim koe hàà guu,’ témé.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Me kò Abrahama ba xo̱a me a máá: ‘Tsáá qõe ga xua Moshe ba hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé di zi Tcgãya zi úúa, ke méé xu komsana zi,’ témé.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Me máá: ‘Nxãan tama a, àbo tsi Abrahama tseè, igaba ncẽè c'ẽem khóèm kò x'ooan koe guu a síí cgae xu, ne xu gha gaxu di chìbian koe tcóóse,’ tam méé.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Me Abrahama ba bìrí me a máá: ‘Moshe ba hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé xu kò komsana tama, ne xu cuiskaga khóèm ẽe x'ooan koe tẽeam ko méés ga sa dtcòm̀a hãa tite,’ témé.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.