João 4

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Samaria dim nqõóm koe méém tcana tcg'oas gúù si i kò ii.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Me Samaria koe hànam x'áé-coam Sikare ta ko ma tciièm koe síí tcãà, c'ẽem xháràm Jakobem kò cóásem Josefa ba máà hãam koe.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Me kò Jakobem dim tsàù ba gaa koe hãa. Me kò Jeso ba qáòs qõòs koem guua hãa khama xhõea hãa, khamam kò gaam tsàùm qàe koe síí ntcõóa-ntcõe, koaba nqáè e kò ii.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Si ko Samaria dis khóè sa gaa koe hàà, tshàa nes gha hàà xài ka, Me Jeso ba bìrí si a máá: “Tshàan au Ter kg'áà,” témé.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu x'áém koe tcana hãa, síí xu gha tc'õoan x'ámá ka.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Si Samaria dis khóè sa bìrí Me a máá: “Tsáá Tsi Juta Tsi i, ra tíí Samaria dir khóè ra a. Ka Tsia ga nxãaska ntama ma tshàan dtcàrà te?” témé. Juta ne hẽé naka Samaria ne hẽéthẽéa ko xg'ae qgáìa káà a khama.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Nqarim dis máàku sa si kò q'ana hãa ne, a Dìím ko dtcàrà si sa q'ana hãa, ne si ga ko sáá dtcàrà Mea hãa, Me ga kò kg'õèan di tshàan máà sia hãa,” témé.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, xài cgoa Tsi ga gàba Tsi úú tama, me tsàù ba nqúù q'ane me e. Ka Tsia ko nxãaska gaa kg'õèan di tshàan nda hòò?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 A Tsáá Tsia gatá ka xõòm Jakobem ka kaia hãa, ncẽe kò tsàù ba máà ta ba, i kò gabá hẽé, naka gam ka cóáse ga xu hẽé, naka gam di kg'oo-coan hẽéthẽé gam koe kg'áà ba?” témé.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Wèém khóèm ncẽe tshàan ko kg'áà ba gha gaicara cáḿ.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Igaba dìím wèém ẽe gha tshàan ẽer gha máà me kg'áà ba gaicara chõò tamase cáḿa hãa tite. Igaba wèém ẽer gha ko ncẽe tshàan máàm koe i gha chõò tamas kg'õès di tshàan di tsgórèan kúrúse,” tam méé.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, ncẽe tshàan máà te, nakar gha nxãasega táá gaicara cáḿ guu, naka ra nxãasega ncẽe koe hàà xàian ka táá ncẽeta noom dàò ba qõò guu,” témé.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Qõò naka sia síí sarim khóè ba tcii na ka̱bise na hàà,” témé.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Si khóè sa xo̱a Me a máá: “Khóè bar úú tama,” témé.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 5 xu khóè xu si kò úúa hãa, igaba si ncẽeska úúam khóè ba sarim tama me e. Eẽ si ko nxàe gúùa nea tseegu u,” témé.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, Tsáá Tsia porofiti Tsi i sar ko bóò.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Gatá ka xõò ga xua kòo ncẽem xàbìm koe còrè, igaba tu ko gatu máá, Jerusalema ba gaam qgáìm gaa koe méé ta còrèm ga me e, témé,” tas méé.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Khóè seè, dtcòm̀ ẽer ko méés gúù sa: X'aè ba ko hàà ncẽem xàbìm koe kana Jerusalema koe ga igaba tu Abo ba còrèa hãa tite ba ke.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Gatu Samaria tua kò c'úùa tu hãa gúùan còrè, ta ko sita Juta ta q'ana ta hãa sa còrè, kgoarasea nea Juta ne koe guua hãa khama.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Igabam ko x'aè ba hàà, a nxãakamaga hààraa, ncẽe tseeguan di dqo̱m̀-kg'aoan gha Tc'ẽem koe hẽé naka tseeguan koe hẽéthẽé Abo ba dqo̱m̀ ba. Abo ba ko gatà ii ne dqo̱m̀-kg'ao ne qaa khama.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Nqari ba Tc'ẽe Me e, ke méé ne Gam di ne dqo̱m̀-kg'ao ne Tc'ẽe ba hẽé naka tseeguan koe hẽéthẽé dqo̱m̀ Me,” tam méé.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Si khóè sa bìrí Me a máá: “Mesiam Kreste ta ko ma tciiè ba ko hàà sar q'ana hãa. Eẽm ko hàà nem gha hàà wèé zi gúù zi ka bìrí ta a,” témé.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Tíí ncẽe ko sáá cgoa kg'ui Ra gar ga Ra a,” témé.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Xu gaa x'aè kaga Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ka̱bise. Eẽ xu ko hàà ka xu kò sao-xg'ae Me Me hãa a ko khóès cgoa kg'ui xu are. Igaba i ko táá cúía xu ga tẽè a máá: “Dùú sa Tsi ko qaa?” kana “Dùús domka Tsia ko gas cgoa kg'ui?” témé.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Kas ko gas dim gàbam xài cgoa di ba guu, a sa a x'áé-dxoom koe ka̱bise a síí khóè ne bìrí a máá:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Hàà naka síí wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi ka bìrí tea hãam Khóè ba bóò. A Gaam Krestem ga ba ga ii?” témé.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ne x'áé-dxoom koe guu a ne a Gam koe síí.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Xu gaa x'aè kaga Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam cgoa kg'ui a máá: “Xgaa-xgaa-kg'aoè, tc'õó,” témé.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Me bìrí xu a máá: “Tc'õó Ra gha tc'õoa ner Tíí úúa hãa, gaxao ka c'úùèa hãa a,” témé.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu xóé a bìríku a máá: “Ncãa i gáé c'ẽe khóèan tc'õoan óága máá Me?” témé.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Me Jeso ba bìrí xu a máá: “Tiri tc'õoa nea Gaam ẽe tséé Tea hãam ko tc'ẽe sa kúrú si i, naka Gam dis tséé sa xg'ara-xg'ara sa hẽéthẽé e.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ncẽeta tu gáé gatu méé tama: ‘4 nxoea nea qaùa hãa, me ko nxãwa x'aèm tc'õoan méé i khõáè di ba hàà,’ témé tama? Bóò, bìrí xao or ko, ghùi-kg'ai xao naka bóò xháràn ma x'ãéa hãa, a i a khõáè i gha sa tééa máána hãa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Eẽ ko tc'õoan khõá ba ko surutaè, a ba a ko chõò tamas kg'õès di tc'áróan sáà-xg'ae, tsara gha nxãasega ẽe ko xhárà ba hẽé naka ẽe kò khõá ba hẽéthẽé tsara xg'ae a qãè-tcao.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ncẽem kg'ui ba tseegu me e khama, ncẽe ko máá: ‘C'ẽe ba ko xhárà, me ko c'ẽe ba khõá!’ témé ba.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Tséé xaoa Ra hãa, síí xao gha ẽe xao tséé tama koe khõá ka. C'ẽe nea gaa koe tsééa hãa, xao ko gaxao gane di tsééan koe tcuù,” tam méé.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ne kò káí ne Samaria ne ẽem x'áé-dxoom di ne Gam koe dtcòm̀, kg'uim khóès kò nxàea tseegukagua hãam domka, ncẽe kòo máá: “Wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi kam bìrí tea hãa,” témé ba.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Eẽ ne ko Samaria ne Gam koe hàà, ka ne kò dtcàrà Me gane cgoam gha hãa sa, Me cám̀ cáḿan hãa cgoa ne.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ne kò Gam di kg'uian domka kaisase káí ne dtcòm̀.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 A ne a khóè sa bìrí a máá: “Ncẽeska ta ẽe si nxàea hãa gúùan domka cúí dtcòm̀ tama, igaba ta ncãa kóḿa mááse Me, a ta a ncẽem khóè ba nqõóm dim Kgoara-kg'ao Me e sa ncẽeska q'ana hãa,” ta ne méé.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Eẽ tsara cáḿ tsara qãá q'oo koem kò gaa koe tcg'oa a Galilea koe qõò.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 (Jeso ba kò Gam ka nxàea tseegukagua hãa, porofiti ba gam dim x'áém koe dtcòm̀mè tamam khóè me e sa khama.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Eẽm ko Galilea koe tcãà, ka ne kò Galilea di ne khóè ne qãèse hààkagu Me. Wèé zi gúù zi ẽem kò Jerusalema koe kõ̱ès dim cáḿ ka kúrúa hãa zi ne kò bóòa hãa khama, gane igaba ne ko gaas kõ̱ès koe hààraa khama.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Gaiam kò Kana dim x'áém koe síí Galilea di i, ncẽe gaa koem kò tshàan kúrú i gõé ii koe. Me kò Kaperenaume koe c'ẽem tc'ãà-cookg'ai ba hãa, ncẽe gam dim cóám kòo tsàa ba.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Eẽm ko Jeso ba Jutea koe guu a Galilea koe hààraa hãa sa kóḿ, kam kò Gam koe síí a dtcàrà Me, hààm gha gam dim cóá ba kg'õèkagu ka, ncẽe ko x'oos qàe koe hãa ba.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Me Jeso ba bìrí me a máá: “X'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé tu kò bóò tama ne tu cuiskaga dtcòm̀ tite,” témé.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Me x'aiga-coa ba bìrí Me a máá: “X'aigaè, cóám tirim x'óó tamas cookg'ai koe hàà,” témé.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Me Jeso ba xo̱a me a máá: “Tsarim cóá ba gha kg'õè ke qõò,” témé. Me khóè ba ẽem Jeso ba bìrí mea kg'uian dtcòm̀, a ba a qõò.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Qanegam dàòm q'oo koe hãa a ko qõò, ka xu kò gam di xu qãà xu qãè tchõàn gam dim cóá ba kg'õèa hãa di cgoa hàà xg'ae cgoa me.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Me dùútsa x'aèm kam kò cóá ba qãè sa tẽè xu, xu bìrí me a máá: “Ncẽe ncãa nqáém cáḿ ka i ncãa tcììan guu me, koaba di x'aè ka,” témé.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Me kò cóám ka xõò ba nxãaska q'ana hãa gaam x'aèm ẽem ka gam kò Jeso ba bìrí mea hãa a máá: “Tsarim cóá ba gha kg'õè,” témé sa. Ka ne kò gabá hẽé naka gam dim nquum di ne wèé ne hẽéthẽé dtcòm̀.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ncẽea kò cám̀ dis x'áís ga si i, Jesom kò Jutea koe guu a Galilea koe hàà kam kò kúrúa hãa sa.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.