João 4

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Samaria dim nqõóm koe méém tcana tcg'oas gúù si i kò ii.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Me Samaria koe hànam x'áé-coam Sikare ta ko ma tciièm koe síí tcãà, c'ẽem xháràm Jakobem kò cóásem Josefa ba máà hãam koe.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Me kò Jakobem dim tsàù ba gaa koe hãa. Me kò Jeso ba qáòs qõòs koem guua hãa khama xhõea hãa, khamam kò gaam tsàùm qàe koe síí ntcõóa-ntcõe, koaba nqáè e kò ii.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Si ko Samaria dis khóè sa gaa koe hàà, tshàa nes gha hàà xài ka, Me Jeso ba bìrí si a máá: “Tshàan au Ter kg'áà,” témé.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu x'áém koe tcana hãa, síí xu gha tc'õoan x'ámá ka.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Si Samaria dis khóè sa bìrí Me a máá: “Tsáá Tsi Juta Tsi i, ra tíí Samaria dir khóè ra a. Ka Tsia ga nxãaska ntama ma tshàan dtcàrà te?” témé. Juta ne hẽé naka Samaria ne hẽéthẽéa ko xg'ae qgáìa káà a khama.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Nqarim dis máàku sa si kò q'ana hãa ne, a Dìím ko dtcàrà si sa q'ana hãa, ne si ga ko sáá dtcàrà Mea hãa, Me ga kò kg'õèan di tshàan máà sia hãa,” témé.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, xài cgoa Tsi ga gàba Tsi úú tama, me tsàù ba nqúù q'ane me e. Ka Tsia ko nxãaska gaa kg'õèan di tshàan nda hòò?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 A Tsáá Tsia gatá ka xõòm Jakobem ka kaia hãa, ncẽe kò tsàù ba máà ta ba, i kò gabá hẽé, naka gam ka cóáse ga xu hẽé, naka gam di kg'oo-coan hẽéthẽé gam koe kg'áà ba?” témé.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Wèém khóèm ncẽe tshàan ko kg'áà ba gha gaicara cáḿ.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Igaba dìím wèém ẽe gha tshàan ẽer gha máà me kg'áà ba gaicara chõò tamase cáḿa hãa tite. Igaba wèém ẽer gha ko ncẽe tshàan máàm koe i gha chõò tamas kg'õès di tshàan di tsgórèan kúrúse,” tam méé.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, ncẽe tshàan máà te, nakar gha nxãasega táá gaicara cáḿ guu, naka ra nxãasega ncẽe koe hàà xàian ka táá ncẽeta noom dàò ba qõò guu,” témé.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Qõò naka sia síí sarim khóè ba tcii na ka̱bise na hàà,” témé.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Si khóè sa xo̱a Me a máá: “Khóè bar úú tama,” témé.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 5 xu khóè xu si kò úúa hãa, igaba si ncẽeska úúam khóè ba sarim tama me e. Eẽ si ko nxàe gúùa nea tseegu u,” témé.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Si khóè sa bìrí Me a máá: “X'aigaè, Tsáá Tsia porofiti Tsi i sar ko bóò.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Gatá ka xõò ga xua kòo ncẽem xàbìm koe còrè, igaba tu ko gatu máá, Jerusalema ba gaam qgáìm gaa koe méé ta còrèm ga me e, témé,” tas méé.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Khóè seè, dtcòm̀ ẽer ko méés gúù sa: X'aè ba ko hàà ncẽem xàbìm koe kana Jerusalema koe ga igaba tu Abo ba còrèa hãa tite ba ke.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Gatu Samaria tua kò c'úùa tu hãa gúùan còrè, ta ko sita Juta ta q'ana ta hãa sa còrè, kgoarasea nea Juta ne koe guua hãa khama.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Igabam ko x'aè ba hàà, a nxãakamaga hààraa, ncẽe tseeguan di dqo̱m̀-kg'aoan gha Tc'ẽem koe hẽé naka tseeguan koe hẽéthẽé Abo ba dqo̱m̀ ba. Abo ba ko gatà ii ne dqo̱m̀-kg'ao ne qaa khama.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nqari ba Tc'ẽe Me e, ke méé ne Gam di ne dqo̱m̀-kg'ao ne Tc'ẽe ba hẽé naka tseeguan koe hẽéthẽé dqo̱m̀ Me,” tam méé.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Si khóè sa bìrí Me a máá: “Mesiam Kreste ta ko ma tciiè ba ko hàà sar q'ana hãa. Eẽm ko hàà nem gha hàà wèé zi gúù zi ka bìrí ta a,” témé.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Tíí ncẽe ko sáá cgoa kg'ui Ra gar ga Ra a,” témé.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Xu gaa x'aè kaga Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ka̱bise. Eẽ xu ko hàà ka xu kò sao-xg'ae Me Me hãa a ko khóès cgoa kg'ui xu are. Igaba i ko táá cúía xu ga tẽè a máá: “Dùú sa Tsi ko qaa?” kana “Dùús domka Tsia ko gas cgoa kg'ui?” témé.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Kas ko gas dim gàbam xài cgoa di ba guu, a sa a x'áé-dxoom koe ka̱bise a síí khóè ne bìrí a máá:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Hàà naka síí wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi ka bìrí tea hãam Khóè ba bóò. A Gaam Krestem ga ba ga ii?” témé.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ne x'áé-dxoom koe guu a ne a Gam koe síí.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Xu gaa x'aè kaga Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam cgoa kg'ui a máá: “Xgaa-xgaa-kg'aoè, tc'õó,” témé.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Me bìrí xu a máá: “Tc'õó Ra gha tc'õoa ner Tíí úúa hãa, gaxao ka c'úùèa hãa a,” témé.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu xóé a bìríku a máá: “Ncãa i gáé c'ẽe khóèan tc'õoan óága máá Me?” témé.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Me Jeso ba bìrí xu a máá: “Tiri tc'õoa nea Gaam ẽe tséé Tea hãam ko tc'ẽe sa kúrú si i, naka Gam dis tséé sa xg'ara-xg'ara sa hẽéthẽé e.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ncẽeta tu gáé gatu méé tama: ‘4 nxoea nea qaùa hãa, me ko nxãwa x'aèm tc'õoan méé i khõáè di ba hàà,’ témé tama? Bóò, bìrí xao or ko, ghùi-kg'ai xao naka bóò xháràn ma x'ãéa hãa, a i a khõáè i gha sa tééa máána hãa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Eẽ ko tc'õoan khõá ba ko surutaè, a ba a ko chõò tamas kg'õès di tc'áróan sáà-xg'ae, tsara gha nxãasega ẽe ko xhárà ba hẽé naka ẽe kò khõá ba hẽéthẽé tsara xg'ae a qãè-tcao.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ncẽem kg'ui ba tseegu me e khama, ncẽe ko máá: ‘C'ẽe ba ko xhárà, me ko c'ẽe ba khõá!’ témé ba.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Tséé xaoa Ra hãa, síí xao gha ẽe xao tséé tama koe khõá ka. C'ẽe nea gaa koe tsééa hãa, xao ko gaxao gane di tsééan koe tcuù,” tam méé.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ne kò káí ne Samaria ne ẽem x'áé-dxoom di ne Gam koe dtcòm̀, kg'uim khóès kò nxàea tseegukagua hãam domka, ncẽe kòo máá: “Wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi kam bìrí tea hãa,” témé ba.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Eẽ ne ko Samaria ne Gam koe hàà, ka ne kò dtcàrà Me gane cgoam gha hãa sa, Me cám̀ cáḿan hãa cgoa ne.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ne kò Gam di kg'uian domka kaisase káí ne dtcòm̀.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 A ne a khóè sa bìrí a máá: “Ncẽeska ta ẽe si nxàea hãa gúùan domka cúí dtcòm̀ tama, igaba ta ncãa kóḿa mááse Me, a ta a ncẽem khóè ba nqõóm dim Kgoara-kg'ao Me e sa ncẽeska q'ana hãa,” ta ne méé.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Eẽ tsara cáḿ tsara qãá q'oo koem kò gaa koe tcg'oa a Galilea koe qõò.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Jeso ba kò Gam ka nxàea tseegukagua hãa, porofiti ba gam dim x'áém koe dtcòm̀mè tamam khóè me e sa khama.)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Eẽm ko Galilea koe tcãà, ka ne kò Galilea di ne khóè ne qãèse hààkagu Me. Wèé zi gúù zi ẽem kò Jerusalema koe kõ̱ès dim cáḿ ka kúrúa hãa zi ne kò bóòa hãa khama, gane igaba ne ko gaas kõ̱ès koe hààraa khama.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Gaiam kò Kana dim x'áém koe síí Galilea di i, ncẽe gaa koem kò tshàan kúrú i gõé ii koe. Me kò Kaperenaume koe c'ẽem tc'ãà-cookg'ai ba hãa, ncẽe gam dim cóám kòo tsàa ba.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Eẽm ko Jeso ba Jutea koe guu a Galilea koe hààraa hãa sa kóḿ, kam kò Gam koe síí a dtcàrà Me, hààm gha gam dim cóá ba kg'õèkagu ka, ncẽe ko x'oos qàe koe hãa ba.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Me Jeso ba bìrí me a máá: “X'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé tu kò bóò tama ne tu cuiskaga dtcòm̀ tite,” témé.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Me x'aiga-coa ba bìrí Me a máá: “X'aigaè, cóám tirim x'óó tamas cookg'ai koe hàà,” témé.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Me Jeso ba xo̱a me a máá: “Tsarim cóá ba gha kg'õè ke qõò,” témé. Me khóè ba ẽem Jeso ba bìrí mea kg'uian dtcòm̀, a ba a qõò.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Qanegam dàòm q'oo koe hãa a ko qõò, ka xu kò gam di xu qãà xu qãè tchõàn gam dim cóá ba kg'õèa hãa di cgoa hàà xg'ae cgoa me.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Me dùútsa x'aèm kam kò cóá ba qãè sa tẽè xu, xu bìrí me a máá: “Ncẽe ncãa nqáém cáḿ ka i ncãa tcììan guu me, koaba di x'aè ka,” témé.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Me kò cóám ka xõò ba nxãaska q'ana hãa gaam x'aèm ẽem ka gam kò Jeso ba bìrí mea hãa a máá: “Tsarim cóá ba gha kg'õè,” témé sa. Ka ne kò gabá hẽé naka gam dim nquum di ne wèé ne hẽéthẽé dtcòm̀.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ncẽea kò cám̀ dis x'áís ga si i, Jesom kò Jutea koe guu a Galilea koe hàà kam kò kúrúa hãa sa.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.