João 11
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ
1 Nxãaskam kò c'ẽem khóèm Lasaro ta ko ma tciiè ba ko tsàa, Betania koe guua ba, Maria sa hẽé naka gas ka káíkhoes Mareta sa hẽéthẽé sara dim x'áé-coa ba.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ncẽes Maria sa gaas ncẽe kò X'aigam Nqari ba tshãá di nxúìan cgoa tcgáù nqàrèa hãas ga si i, a c'õòa sa cgoa tchùu u, ncẽe káímkhoem Lasarom kòo tsàa sa.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ka sara kò nxãaska khóè qõeku sara Jesom koe kg'uian tsééa úú, a máá: “X'aigaè, ẽe Tsi ncàm̀a hãa ba ko tsàa,” témé.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Eẽm ko ncẽe sa kóḿ, kam kò Jeso ba máá: “Ncẽes tcìì sa cuiskaga cg'õo mea hãa tite, igabas Nqari ba dqo̱m̀ di si i, nxãasegam gha Nqarim dim Cóá ba dqo̱m̀mè ka,” témé.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Me kò Jeso ba Mareta sa hẽé naka qõese sa hẽé naka Lasaro ba hẽéthẽé ncàm̀a.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Khama ẽem ko Lasaro ba ko tsàa sa kóḿ, kam kò cám̀ cáḿ tsara hãa ẽem ko hãam qgáìm koe.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 A ba a nxãaska Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí a máá: “Hàà naka xae Jutea koe gaicara ka̱bise,” témé.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, Juta ne ncãaga nxõ̱án cgoa xao Tsi kg'oana, igaba Tsia ko gaicara gaa koe ga ka̱bise?” témé.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Me Jeso ba xo̱a a máá: “Cáḿ ba gáé 12 aoaran úú tama? Koaba ka ko qõòm khóè ba cuiskaga cg'áéa hãa tite, ncẽem nqõóm di x'áà nem ko bóò khama.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Igaba ncẽè khóèm kò ko ntcùúan q'oo koe qõò nem ko cg'áé, x'áà nem úú tama khama,” tam méé.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ncẽetam ko mééa xg'ara kam kò bìrí xu a máá: “Gaxae ka c'ẽem Lasaro ba x'óm̀a hãa, Ra ko gaa koe síí tc'oman koe ghùi me,” témé.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí Me a máá: “X'aigaè, x'óm̀am kò hãa nem gha qãè,” témé.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Me kò Jeso ba x'óóam hãa sa nxàe, igaba xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu tc'ẽea máá, tc'oman ncẽe tseegu di Gam ko nxàe, ta tc'ẽea.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Kam kò nxãaska Jeso ba tchànose bìrí xu a máá: “Lasaro ba x'óóa hãa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ra gaxao domka qãè-tcaoa, káà ra a kò ii khama, nxãasega xao gha dtcòm̀ ka. Igaba hàà naka xae síí cgae me,” tam méé.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Kam kò Tomase ncẽe kò Didimo ta ma tciiè ba; ncẽes cg'õè sa ko máá: ‘Hoo-hore’ témé ba gam ka c'ẽe xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bìrí a máá: “Hààn xae thẽé qõò, naka xae nxãasega síí x'óó cgoa Me,” témé.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Eẽm ko Jeso ba hàà kam ko hàà sao-xg'ae, me Lasaro ba nxãakamaga 4 cáḿan tc'ám̀s q'oo koe úúa hãa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 (Nxãaska i kò Jerusalema koe guu a Betania koe síían 3 kilomitara khama noo.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ne kò káí ne Juta ne hààraa, hàà ne gha Mareta sa hẽé naka Maria sa hẽéthẽé sara qgài-qgai tcáó ka, gasara ka káíkhoem di x'ooan koe.)
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Eẽs ko Mareta sa Jesom ko hàà sa kóḿ kas kò tcg'oa a síí xg'ae cgoa Me, si kò Maria sa nquum q'oo koe hãa.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Si kò Mareta sa Jeso ba bìrí a máá: “X'aigaè, thuu Tsi kò ncẽe koe hãa nem ga kò tíí kíí ba x'óóa hãa tama.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ra ncẽeskaga igaba q'anaa, wèés gúùs ẽe Tsi ko Nqarim koe dtcàrà sam gha Nqari ba máà Tsi sa,” témé.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Sáá kíí ba gha x'ooan koe tẽe,” témé.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Si Mareta sa xo̱a Me a máá: “Q'ana ra hãa me gha x'ooan koe tẽe, còo dim cáḿ x'ooan koe i ko tẽeèm ka,” témé.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Tíí Ra x'ooan koe Tẽe Ra a, a Ra a Kg'õè Ra a. Gaam ẽe ko x'óó igaba ko Tíí koe dtcòm̀ ba gha kg'õè,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 me dìím wèém ẽe kg'õèa hãa a ko Tíí koe dtcòm̀ ba cuiskaga x'óó tite. Ncẽe sa sia ko dtcòm̀?” tam méé.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Si bìrí Me a máá: “Eè, X'aigaè, dtcòm̀ ra ko Kreste Tsi i sa, Nqarim di Tsi Cóá Tsi, ncẽe kòo nqõómkg'ai koe hàà Tsi,” témé.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ncẽe zi gúù zis ko nxàea xg'ara kas kò qõò a síí qõeses Maria sa dxùukg'ai koe tciia tcg'òó a bìrí si a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao ba ncãa hàà, a ko tcii si,” témé.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Eẽs ko ncẽe sa kóḿ kas kò qháése tẽe a síí cgae Me.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Nxãaskam kò Jeso ba qanega x'áé-coam koe tcãà ta ga hãa, igabam kò Maretas ncãa xg'ae cgoa Me koe ga qanega tẽe.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Eẽ kò Marias cgoa nquu q'oo koe hãa a ko qgài-qgai tcáó si ne Juta ne ko bóò, si ma qháése tẽe a tcg'oara hãa sa, ka ne kò còò si, tc'ám̀s koes ko síí hãa a kg'ae, ta ne kò tc'ẽea khama.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Eẽs ko Maria sa Jesom hãas qgáìs koe síí, a ko bóò Me kas kò nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé a máá: “X'aigaè, thuu Tsi kò ncẽe koe hãa nem ga kò tíí kíí ba x'óóa hãa tama,” témé.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Eẽm ko Jeso ba bóò sis ko kg'ae, naka ẽe kò xùri si a hààraa ne Juta ne hẽéthẽé ko kg'ae, kam kò kaisase xg'aì, i tcáóa ba nxùrù.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Me tẽè ne a máá: “Nda koe tu xòó mea?” témé. Ne bìrí Me a máá: “X'aigaè, hàà naka bóò,” témé.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Me Jeso ba kg'ae.
35 Jesus chorou.
36 Ne kò nxãaska Juta ne máá: “Bóò, nta noosem ncàm̀ mea sa,” témé.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Igaba ne kò c'ẽea ne máá: “Ncẽem khóèm ncẽe thuu káà tcgáím khóè ba xgobekg'am tcgáía hãa ba gáé kò táá ncẽem khóè ba kúrú me x'óóa hãa tite?” ta ma tẽèku.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Me kò Jeso ba gaicara kaisase xg'aìa hãase tc'ám̀s koe síí. Xòam q'oo koes kò hãa, si nxõ̱á sa kg'áḿa ba koe tòóèa.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Me Jeso ba máá: “Nxõ̱á sa tcg'òó,” témé.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Kam kò Jeso ba bìrí si a máá: “Bìrí si ta ga Ra gáé hãa, dtcòm̀ si kòo ne si gha Nqarim di x'áàn hòò sa?” témé.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ka ne ko nxõ̱á sa tcg'òó. Me Jeso ba tc'amaka ghùi-kg'ai a máá: “Aboè, qãè-tcaoa Ra ko máá Tsi, kóḿ Tea Tsi hãa domka.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Q'ana Ra hãa wèé x'aè ka Tsi ko kóḿ Te sa, igabar ko ncẽe tẽe ne khóè ne domka ncẽe sa nxàe, nxãasega ne gha dtcòm̀, Tsáá Tsia tsééa óá Tea hãa sa ka,” témé.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ncẽetam ko mééa xg'ara kam kò tc'amaka hãam dòm̀ cgoa q'au a máá: “Lasaroè, tchàa koe tcg'oa!” témé.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Me x'óóa kò hãam khóè ba tcg'oa, tshàua ba hẽé naka nqàrèa ba hẽéthẽéa kò lapian cgoa tcáḿmèa, i kg'áía ba c'ẽem qgáím cgoa tcáḿmèa. Me Jeso ba bìrí ne a máá: “Kgoara tcg'òó cgae me qgáía ne nakam qõò,” témé.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Nxãaska ne kò káí ne Juta ne ncẽe kò Maria sa dàra hãa ne, a kò Jesom kò kúrúa hãa zi gúù zi bóòa ne, Gam koe dtcòm̀.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Igaba ne kò c'ẽe ne Farasai xu koe síí a bìrí xu Jesom dùú sa kúrúa hãa sa.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ka xu kò nxãaska kaia xu peresiti xu hẽé naka Farasai xu hẽéthẽé xg'ae sa tcii a tẽèku a máá: “Dùú sa xae gha kúrú? Ncẽem Khóè ba ko káí zi x'áí zi kúrú ka.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Guu Me xae kò Me ko ncẽe zi gúù zi qanega kúrú, ne i gha wèé khóèan Gam koe dtcòm̀, ne gha Roma ne nxãaska hàà sixae dim nqõó ba hẽé naka khóè ne hẽéthẽé xhùu cgae xae e,” ta xu méé.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Igaba gaxu ka c'ẽem Kaifase ta ko ma tciiè ba, ncẽe kò ẽem kurim ka kaiam peresiti ii ba kò kg'ui a máá: “Cúí gúù ga xao c'úùa hãa!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Bóòa xao gáé q'ãa tama, cúím khóè ba guu me wèé ne khóè ne x'óóa máá sa qãè si i, wèés qhàò sa guu si kaàkaguèan ka sa?” témé.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ncẽe sam kò gam koe guuase nxàe tama, igabam kò ẽem kurim ka kaiam peresiti me e khama porofita, Jeso ba gha ko Juta dis qhàò sa x'óóa máá sa,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 naka ẽes qhàòs cúís tama sa, igaba gataga Nqarim di ne cóá ne ncẽe tsa̱i-tsa̱isea xõe ne hẽéthẽé e, xg'ae-xg'ae nem gha, ne cúís gúù sa ii ka.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Xu kò nxãaska ẽem cáḿ koe ga guu a qg'áìku, cg'õo Me xu gha ka.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Me kò Jeso ba nxãaska táá kgoarasease Juta ne xg'aeku koe caate. Igabam kò gaa koe tcg'oa a tchàa-xgóós qàe koe hãam qgáìm koe qõò, Eferaime ta ko ma tciiè ba, a síí gaa koe Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoa hãa.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Juta ne dis Pasekas dim x'aè ba kò cúù me e, ne kò Pasekas cookg'ai koe káí ne nqõóm koe guu a Jerusalema koe qõò, síí ne gha q'ano-q'anoè ka.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ne kò Jeso ba qaa, a ne a ko ẽe ne tempelem q'oo koe hãa ka tẽèku, a ko máá: “Dùú sa tu ko tc'ẽe? Cuiskaga ba gáé kõ̱ès koe hàà tite?” témé.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Igaba xu kò kaia xu peresiti xu hẽé naka Farasai xu hẽéthẽé x'áèan tcg'òóa hãa, ncẽè c'ẽem khóèm kò ndam hãa sa q'ana hãa ne méém q'ãa-q'ãa xu sa, nxãasega xu gha qgóó Me ka.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.