Atos 5
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT
1 Igabam kò c'ẽem khóè ba hàna a kòo Ananiase ta ma tciiè. A ba a kò dxàeses Safiras cgoa hàna, a c'ẽe gúùan gakhara di x'ámágua hãa.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 A ba a kò c'ẽe marian séè a tòóa mááse, gam dis khóès q'ana hãase, a c'ẽe xòèan síí x'áè úú-kg'ao xu nqàrè-kg'am koe tòó.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Me Petere ba máá: “Ananiaseè, dùús domka tsi ko satana ba guu me tcáóa tsi cg'oè-cg'oe, tsi kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba tshúù-ntcõaa máá, a tsi a kò c'ẽe marian xháràm di séè a tòóa mááse?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 X'ámágu me tama tsi hãa cookg'ai koe ba kò tsari tama? Eẽm ko x'ámáguè ka ia kò gataga marian tsari tama? Dùús domka tsi ko nxãaska kháé ncẽes gúù sa tcáóa tsi koe tcãà? Tíía tsi qàe-qae tea hãa tama, igaba tsi Nqari ba qàe-qaea hãa!” témé.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Eẽm ko Ananiase ncẽe zi kg'ui zi kóḿ kam kò cg'áé a x'óó. Ne kò wèé ne gaas gúù sa kóḿa hãa ne kaias q'áòs ka tcãàè.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Xu qárí-kg'ao xu hàà tc'áróa ba séè a tcáḿ a tcg'òó, a síí kg'ónò o.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Si kò nqoana khama noo aoaran qãá q'oo koe gam ka dxàe sa tcãà, dùú sa kúrúsea hãa sa c'úùa hãase.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Me Petere ba tẽè si a máá: “Bìrí te, gaam marim xhárà ba khao x'ámágu cgoam ga me e sa?” témé, si máá: “Eè, gaam marim ga me e,” témé.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Me Petere ba tẽè si a máá: “Nta khao gha ma dtcòm̀ku a X'aigam Nqarim dim Tc'ẽe ba kúrúa bóò? Q'ãa méé si: khóè xu sarim khóè ba kò síí kg'ónò xu di dàòa nea nquum-kg'áḿ koe hàna, xu gha sáá séè a tcg'òó si thẽé,” témé.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Kas ko gaa x'aè kaga qháésega nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé a x'óó, xu qárí-kg'ao xu tcãà, a sao-xg'ae sis x'óóa hãa, xu séè a tcg'òó a síí dxàesem qàe koe kg'ónò si.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Si kò wèés xg'aes dtcòm̀-kg'ao ne dis koe hẽé naka ẽe kò ncẽe gúùan kóḿ ne koe hẽéthẽé kaisas q'áò sa xóé.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Xu x'áè úú-kg'ao xu káí zi x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé khóè ne xg'aeku koe kúrú. Ne kò wèé ne dtcòm̀-kg'ao ne wèé x'aè ka Solomonem dis xào-xaos koe xg'aea hãa.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ne kò c'ẽe ne khóè ne ẽes xg'aes koe tcãàn bèe, igaba ne kò khóè ne tcom nea hãase qgóó ne.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Eẽta i ii igaba ne kò káí ne dtcòm̀-kg'ao ne Nqarim koe càùse, káí xu khóè xu hẽé naka káí zi khóè zi hẽéthẽé e.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ka ne kò tcìì-khoe ne tchàa koe tcg'òó, a síí gane di tcoàn cgoa dàòan qàe koe xòóè, nxãasega ne gha ẽem kòo Petere gaa koe nqáé ne sóm̀a ba ga sóm̀-som ne ka.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Jerusalema ba nxa̱ma-nxa̱maa hãa zi nqõó zi koe ne kò khóè ne guu a xg'aeku, a ẽe tcììa hãa ne óága, naka dxãwa tc'ẽean ka ko xgáèè ne hẽéthẽé e, ne wèéa ne ga hàà kg'õèkaguè.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Igabam kò kaiam peresiti ba hẽé naka wèé xu gam cgoa kò hãa xu hẽé naka Saduke xu dis xg'aes di xu hẽéthẽé tauan ka tcãàè,
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 a xu a kò x'áè úú-kg'ao xu qgóó a qáé a síí x'áé-dxoom dis qáé-nquus koe tcãà xu.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Me ntcùú ka X'aigam Nqarim dim moengele ba qáé-nquum-kg'áḿ xgobekg'am, a tcg'òó xu, a bìrí xu a máá:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Qõò xao naka síí tempelem koe téé, naka khóè ne cgoa kg'ui wèé kg'uian ncẽe ka̱ba kg'õèan di i,” témé.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Eẽ xu ko kóḿ ka xu kò qõò a q'uu i ko ka síí tempelem koe tcãà, a xgaa-xgaa.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Eẽ ko tsééèa xu ncõo-kg'ao xu ko qáé-nquum koe síí ka xu kò síí táá sao-xg'ae xu, ka xu ko ka̱bise a síí xàà a, a máá:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Ncãa xae qáé-nquu ba bóò me qarika tcẽekg'ammèa, xu kòre-kg'ao xu wèé xu heke-kg'áḿ zi koe téé-tẽe, igaba ẽe xae ko heke-kg'áḿ zi xgobekg'am ka i kò cúí khóè ga q'oo koe káà a,” ta xu méé.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Eẽ xu ko tc'ãà-cookg'aim tempelem di xu kòre-kg'ao xu di ba hẽé naka kaia xu peresiti xu hẽéthẽé xu ncẽe gúùan kóḿ, ka xu kò are, dùútsa gúùs ko kúrúse sa.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Me kò c'ẽem khóè ba hàà bìrí xu a máá: “Bóò, gaxao thuu qáé-nquum koe tcana hãa xu khóè xua tempelem koe téé-tẽe a ko khóè ne xgaa-xgaa,” témé.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Me nxãaska tc'ãà-cookg'ai ba gam di xu kòre-kg'ao xu cgoa qõò, a síí séè a óága xu, chùi xu tamase, nxõ̱án cgoa xu gha khóè ne ka xaoè sa xu kòo bèe khama.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Xu ko óága xu a kaia xu dis xg'aes cookg'ai koe úú xu. Me kò kaiam peresiti ba tẽè xu,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 a máá: “Qarika xae kò x'áè xaoa a máá, táá xao ẽes cg'õès ka xgaa-xgaa guu témé, igaba bóò, Jerusalema ba xao gaxao di xgaa-xgaan ka cg'oè-cg'oea hãa, ncẽem khóèm di chìbian xao gaxae koe óá kg'oana,” témé.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Igabam kò Petere hẽé naka c'ẽe xu x'áè úú-kg'ao xu hẽéthẽé xo̱a a máá: “Nqari ba méé ta khóèan ka kaisase qám̀sea máá.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Gaxae ka xõòa xu dim Nqari ba Jeso ba x'ooan koe ghùia hãa, ncẽe xao kò xgàus koe tceea ba ka cg'õo ba.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nqari ba Gam dim x'õàm kaiam xòè koe ghùi Mea, Tc'ãa-cookg'ai a Kgoara-kg'ao bam gha ii ka, a ba a gha Iseraele ne kúrú ne chìbian koe tcóóse, a chìbia ne qgóóa mááè ka.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Sixaea ẽe zi gúù zi di xae nxàea tseegukagu-kg'ao xae e, sixae hẽé nakam Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽéthẽé e, ncẽem kò Nqari ba ẽe qám̀sea hãa ne máàa ba,” ta xu méé.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Eẽ xu ko ncẽe sa kóḿ ka xu kò kaisase xgóà a cg'õo xu kg'oana.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Igabam kò c'ẽem Farasaim Gamaliele ta ko ma tciiè ba xg'aes koe tẽea téé, ncẽe kò wèé khóèan ka tcommèam x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ii ba. X'áèa nem kò tcg'òó, x'áè úú-kg'ao xu méé xu xòm̀ x'aè tchàa koe tcg'òóè di i,
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 a ẽe q'oo koe hàna xu bìrí a máá: “Gaxao Iseraele di xao khóè xaoè, ẽe xao ko hàà ncẽe xu khóè xu koe kúrús gúùs ka méé xao q'ãa tc'ẽea hãase kúrú.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ncẽe xu cáḿ xu cookg'ai koem kò Tutase ba tẽe, a ba a máá khóè cgáé me e témé, xu kò 400 khama noo xu khóè xu xùri me. Igabam kò cg'õoè, i kò wèéan ẽe ko xùri me tsa̱i-tsa̱ise, a kaà.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Eẽm khóèm qãá q'oo koem kò Jutasem Galilea di ba tẽe, khóè ne ko nxáráè x'aèan ka, a kò káí ne khóè ne ka xùriè. Me gaam igaba kaà, i kò wèéan ẽe kòo xùri me ga tsa̱i-tsa̱ia q'aase.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Khamar ko ncẽeska bìrí xao o a ko máá: ncẽe xu khóè xu koe méé xao tcg'òóse, guu xu méé xao. Ncẽè gaxu dis tséés kana gaxu dis kàas kò khóè ne di sa ii, nes gha kaàkaguè ke.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Igaba ncẽè Nqarim dis kò ii ne xao cuiskaga ko̱be sia hãa tite. Nqarim cgoa ga xao gha ko x'ãàku,” témé.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Xu kò gam cgoa dtcòm̀ku, a x'áè úú-kg'ao xu tcii, a hàà xg'áḿ qãá xu, a dqàè xu, táá méé xu Jesom di cg'õèan ka gaicara kg'ui guu sa, a guu xu xu qõò.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Xu kò qãè-tcaoa hãase xg'aes koe guu a tcg'oa, Jesom di cg'õèan domka xgàraèa ne kò kg'ano xua hãa khama.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 A xu a kò wèé cáḿan ẽe ka tempelem q'oo koe hẽé naka khóè ne x'áé koe hẽéthẽé xgaa-xgaan cgoa chõò tama, a ko xgaa-xgaa Jeso ba nqòòkaguèa hãam Kreste Me e sa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.