Atos 5
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC
1 Igabam kò c'ẽem khóè ba hàna a kòo Ananiase ta ma tciiè. A ba a kò dxàeses Safiras cgoa hàna, a c'ẽe gúùan gakhara di x'ámágua hãa.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 A ba a kò c'ẽe marian séè a tòóa mááse, gam dis khóès q'ana hãase, a c'ẽe xòèan síí x'áè úú-kg'ao xu nqàrè-kg'am koe tòó.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Me Petere ba máá: “Ananiaseè, dùús domka tsi ko satana ba guu me tcáóa tsi cg'oè-cg'oe, tsi kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba tshúù-ntcõaa máá, a tsi a kò c'ẽe marian xháràm di séè a tòóa mááse?
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 X'ámágu me tama tsi hãa cookg'ai koe ba kò tsari tama? Eẽm ko x'ámáguè ka ia kò gataga marian tsari tama? Dùús domka tsi ko nxãaska kháé ncẽes gúù sa tcáóa tsi koe tcãà? Tíía tsi qàe-qae tea hãa tama, igaba tsi Nqari ba qàe-qaea hãa!” témé.
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Eẽm ko Ananiase ncẽe zi kg'ui zi kóḿ kam kò cg'áé a x'óó. Ne kò wèé ne gaas gúù sa kóḿa hãa ne kaias q'áòs ka tcãàè.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Xu qárí-kg'ao xu hàà tc'áróa ba séè a tcáḿ a tcg'òó, a síí kg'ónò o.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Si kò nqoana khama noo aoaran qãá q'oo koe gam ka dxàe sa tcãà, dùú sa kúrúsea hãa sa c'úùa hãase.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Me Petere ba tẽè si a máá: “Bìrí te, gaam marim xhárà ba khao x'ámágu cgoam ga me e sa?” témé, si máá: “Eè, gaam marim ga me e,” témé.
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Me Petere ba tẽè si a máá: “Nta khao gha ma dtcòm̀ku a X'aigam Nqarim dim Tc'ẽe ba kúrúa bóò? Q'ãa méé si: khóè xu sarim khóè ba kò síí kg'ónò xu di dàòa nea nquum-kg'áḿ koe hàna, xu gha sáá séè a tcg'òó si thẽé,” témé.
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Kas ko gaa x'aè kaga qháésega nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé a x'óó, xu qárí-kg'ao xu tcãà, a sao-xg'ae sis x'óóa hãa, xu séè a tcg'òó a síí dxàesem qàe koe kg'ónò si.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Si kò wèés xg'aes dtcòm̀-kg'ao ne dis koe hẽé naka ẽe kò ncẽe gúùan kóḿ ne koe hẽéthẽé kaisas q'áò sa xóé.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Xu x'áè úú-kg'ao xu káí zi x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé khóè ne xg'aeku koe kúrú. Ne kò wèé ne dtcòm̀-kg'ao ne wèé x'aè ka Solomonem dis xào-xaos koe xg'aea hãa.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ne kò c'ẽe ne khóè ne ẽes xg'aes koe tcãàn bèe, igaba ne kò khóè ne tcom nea hãase qgóó ne.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Eẽta i ii igaba ne kò káí ne dtcòm̀-kg'ao ne Nqarim koe càùse, káí xu khóè xu hẽé naka káí zi khóè zi hẽéthẽé e.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Ka ne kò tcìì-khoe ne tchàa koe tcg'òó, a síí gane di tcoàn cgoa dàòan qàe koe xòóè, nxãasega ne gha ẽem kòo Petere gaa koe nqáé ne sóm̀a ba ga sóm̀-som ne ka.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Jerusalema ba nxa̱ma-nxa̱maa hãa zi nqõó zi koe ne kò khóè ne guu a xg'aeku, a ẽe tcììa hãa ne óága, naka dxãwa tc'ẽean ka ko xgáèè ne hẽéthẽé e, ne wèéa ne ga hàà kg'õèkaguè.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Igabam kò kaiam peresiti ba hẽé naka wèé xu gam cgoa kò hãa xu hẽé naka Saduke xu dis xg'aes di xu hẽéthẽé tauan ka tcãàè,
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 a xu a kò x'áè úú-kg'ao xu qgóó a qáé a síí x'áé-dxoom dis qáé-nquus koe tcãà xu.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Me ntcùú ka X'aigam Nqarim dim moengele ba qáé-nquum-kg'áḿ xgobekg'am, a tcg'òó xu, a bìrí xu a máá:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Qõò xao naka síí tempelem koe téé, naka khóè ne cgoa kg'ui wèé kg'uian ncẽe ka̱ba kg'õèan di i,” témé.
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Eẽ xu ko kóḿ ka xu kò qõò a q'uu i ko ka síí tempelem koe tcãà, a xgaa-xgaa.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Eẽ ko tsééèa xu ncõo-kg'ao xu ko qáé-nquum koe síí ka xu kò síí táá sao-xg'ae xu, ka xu ko ka̱bise a síí xàà a, a máá:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 “Ncãa xae qáé-nquu ba bóò me qarika tcẽekg'ammèa, xu kòre-kg'ao xu wèé xu heke-kg'áḿ zi koe téé-tẽe, igaba ẽe xae ko heke-kg'áḿ zi xgobekg'am ka i kò cúí khóè ga q'oo koe káà a,” ta xu méé.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Eẽ xu ko tc'ãà-cookg'aim tempelem di xu kòre-kg'ao xu di ba hẽé naka kaia xu peresiti xu hẽéthẽé xu ncẽe gúùan kóḿ, ka xu kò are, dùútsa gúùs ko kúrúse sa.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Me kò c'ẽem khóè ba hàà bìrí xu a máá: “Bóò, gaxao thuu qáé-nquum koe tcana hãa xu khóè xua tempelem koe téé-tẽe a ko khóè ne xgaa-xgaa,” témé.
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Me nxãaska tc'ãà-cookg'ai ba gam di xu kòre-kg'ao xu cgoa qõò, a síí séè a óága xu, chùi xu tamase, nxõ̱án cgoa xu gha khóè ne ka xaoè sa xu kòo bèe khama.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Xu ko óága xu a kaia xu dis xg'aes cookg'ai koe úú xu. Me kò kaiam peresiti ba tẽè xu,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 a máá: “Qarika xae kò x'áè xaoa a máá, táá xao ẽes cg'õès ka xgaa-xgaa guu témé, igaba bóò, Jerusalema ba xao gaxao di xgaa-xgaan ka cg'oè-cg'oea hãa, ncẽem khóèm di chìbian xao gaxae koe óá kg'oana,” témé.
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Igabam kò Petere hẽé naka c'ẽe xu x'áè úú-kg'ao xu hẽéthẽé xo̱a a máá: “Nqari ba méé ta khóèan ka kaisase qám̀sea máá.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Gaxae ka xõòa xu dim Nqari ba Jeso ba x'ooan koe ghùia hãa, ncẽe xao kò xgàus koe tceea ba ka cg'õo ba.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Nqari ba Gam dim x'õàm kaiam xòè koe ghùi Mea, Tc'ãa-cookg'ai a Kgoara-kg'ao bam gha ii ka, a ba a gha Iseraele ne kúrú ne chìbian koe tcóóse, a chìbia ne qgóóa mááè ka.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Sixaea ẽe zi gúù zi di xae nxàea tseegukagu-kg'ao xae e, sixae hẽé nakam Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽéthẽé e, ncẽem kò Nqari ba ẽe qám̀sea hãa ne máàa ba,” ta xu méé.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Eẽ xu ko ncẽe sa kóḿ ka xu kò kaisase xgóà a cg'õo xu kg'oana.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Igabam kò c'ẽem Farasaim Gamaliele ta ko ma tciiè ba xg'aes koe tẽea téé, ncẽe kò wèé khóèan ka tcommèam x'áè xgaa-xgaa-kg'ao ii ba. X'áèa nem kò tcg'òó, x'áè úú-kg'ao xu méé xu xòm̀ x'aè tchàa koe tcg'òóè di i,
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 a ẽe q'oo koe hàna xu bìrí a máá: “Gaxao Iseraele di xao khóè xaoè, ẽe xao ko hàà ncẽe xu khóè xu koe kúrús gúùs ka méé xao q'ãa tc'ẽea hãase kúrú.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Ncẽe xu cáḿ xu cookg'ai koem kò Tutase ba tẽe, a ba a máá khóè cgáé me e témé, xu kò 400 khama noo xu khóè xu xùri me. Igabam kò cg'õoè, i kò wèéan ẽe ko xùri me tsa̱i-tsa̱ise, a kaà.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Eẽm khóèm qãá q'oo koem kò Jutasem Galilea di ba tẽe, khóè ne ko nxáráè x'aèan ka, a kò káí ne khóè ne ka xùriè. Me gaam igaba kaà, i kò wèéan ẽe kòo xùri me ga tsa̱i-tsa̱ia q'aase.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Khamar ko ncẽeska bìrí xao o a ko máá: ncẽe xu khóè xu koe méé xao tcg'òóse, guu xu méé xao. Ncẽè gaxu dis tséés kana gaxu dis kàas kò khóè ne di sa ii, nes gha kaàkaguè ke.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Igaba ncẽè Nqarim dis kò ii ne xao cuiskaga ko̱be sia hãa tite. Nqarim cgoa ga xao gha ko x'ãàku,” témé.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Xu kò gam cgoa dtcòm̀ku, a x'áè úú-kg'ao xu tcii, a hàà xg'áḿ qãá xu, a dqàè xu, táá méé xu Jesom di cg'õèan ka gaicara kg'ui guu sa, a guu xu xu qõò.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Xu kò qãè-tcaoa hãase xg'aes koe guu a tcg'oa, Jesom di cg'õèan domka xgàraèa ne kò kg'ano xua hãa khama.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 A xu a kò wèé cáḿan ẽe ka tempelem q'oo koe hẽé naka khóè ne x'áé koe hẽéthẽé xgaa-xgaan cgoa chõò tama, a ko xgaa-xgaa Jeso ba nqòòkaguèa hãam Kreste Me e sa.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.