Atos 4
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT
1 Eẽ tsara Peterea tsara Johanea tsara hãa a ko khóè ne cgoa kg'ui, ka xu kò peresiti xu hẽé naka tempelem di xu kòre-kg'ao xu ka kaia hãa ba hẽé, naka Saduke xu hẽéthẽé xu hàà cgae tsara a,
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 xg'aìa xu kò hãa, ẽe tsara x'áè úú-kg'ao tsara kòo khóè ne xgaa-xgaa, a kòo Jesom x'ooan koe tẽeas ka khóè ne xgaa-xgaa khama.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Dqòa a kò ii khama xu kò qgóó a qáé-nquus koe tcãà tsara a, me nxãakg'aiga síí xùrikom cáḿ ba hàà.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Igaba ẽe kò Nqarim dim kg'ui ba kóḿ ne koe ne kò káí ne dtcòm̀, i kò khóè xu di nxáráse-q'ooan 5,000 khama noo.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Xùrikom cáḿ ka xu ko tc'ãà-cookg'ai xu hẽé naka khóè ne di xu kaia xu hẽé naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé Jerusalema koe xg'ae.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Me kò Anase kaiam peresiti ba hàna, Kaifase ba hẽé, naka Johane ba hẽé, naka Alekesantere ba hẽé, naka wèé xu khóè xu kaiam peresitim x'áé di xu hẽéthẽé e.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Xu Peterea tsara Johanea tsara xg'aekua xu koe tòó, a tshoa-tshoa a tẽè tsara a, a máá: “Dùútsa qarim ka kana cg'õèm cgoa tsaoa kò ncẽeta hẽéa?” témé.
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Me kò nxãaska Petere ba Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaea hãase bìrí xu a máá: “Gaxao khóè ne di xao tc'ãà-cookg'ai xao hẽé naka kaia xao hẽéthẽé xaoè!
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 Ncẽem cáḿ ka tsam kò ko nqo̱ara hãam khóè ba kúrúse cgaeas gúùs ncẽes qãès ka ko tẽèè, ntamam ma qãèkaguèa hãa sa ne
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 méés nxãaska ncẽes gúù sa gaxao hẽé naka wèé ne khóè ne Iseraele di ne hẽéthẽé koe q'ãase, Jeso Krestem Nasareta dim di cg'õèan cgoa a, ncẽe xao kò xgàua hãa ba, ncẽem kò Nqari ba x'ooan koe ghùia hãa ba, Gam domkam ncẽem khóè ba cookg'aia xao koe qãè a téé-tẽe.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Ncẽea gaxao ‘tshào-kg'ao xao ka xguìèa hãam nxõ̱ám ga Me e, ncẽe cgáés nxõ̱á sa kúrúa hãa ba.
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 I kgoarakuan c'ẽe khóè koe ga káà a, me gataga c'ẽem khóèm ga ba nqarikg'ai ka nqãaka káà me e, ncẽe Nqarim ka khóèan xg'aeku koe máàèa hãa ba. Gam dis cg'õès koe méé ta guu naka kgoaraè,’” tam méé.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Eẽ xu ko Peterea tsara Johanea tsara di kgoarasean bóò, a xgaa-xgaase tama tsara hãa sa bóò, a kg'amaga khóè tsara a sa, ka xu ko are, a xu a bóòa q'ãa, Jesom cgoa tsara kò hãa sa.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Eẽ xu ko tc'ãa-cookg'ai xu gataga khóèm ẽe qãèkaguèa hãa ba bóò me gatsara cgoa tẽe, ka xu kò kg'ui xu gha gúù ga úú tama.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 A xu a x'áè a máá, Peterea xu méé xu xg'aes koe tcg'oa. Ka xu kò tshoa-tshoa a xu a kg'uia xg'ae,
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 a máá: “Nta xae gha ma ncẽe tsara khóè tsara kúrú? Wèém khóèm Jerusalema koe x'ãèa hãa ba q'ana hãa, are-aresas x'áí sa tsara kúrúa hãa sa, xae gaxae igaba cuiskaga ntcoea hãa tite sa ka.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Igaba ncẽes gúùs gha khóè ne koe táá còoka tsa̱i-tsa̱isea qõò domka méé xae ncẽe tsara khóè tsara dqàè naka tsara táá cúí khóè cgoa ncẽes cg'õès ka kg'ui guu,” ta xu méé.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Ka xu kò nxãaska gaia q'oo koe tciia tcãà tsara a, a x'áè tsara a, táá méé tsara gaia Jesom di cg'õèan ka kg'ui sa, kana gaan ka xgaa-xgaa sa.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Igabaga tsara kò Peterea tsara Johanea tsara xo̱a xu a máá: “Gaxao ka bóòa mááse, Nqarim tcgáí q'oo koe i tchàno o sa, gaxao méé xao kaisase komsanaè sa, Nqarim ka oose?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Sitsama ko tààè, ncẽe tsam bóòa a kóḿa hãa zi gúù zi tsam ga nqoo cgoan ka ke,” ta tsara méé.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Eẽ xu ko dqàè tsara xg'ara ka xu kò guu tsara a tsara qõò, xu gha ma xgàra tsara a sa kò káà si i khama, wèé ne khóè nea kò ẽe kò kúrúsea hãas gúùs ka Nqari ba dqo̱m̀ khama.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Are-aresam dàòm ka qãèkaguèam khóèm di kuria ne kò 40 sa nqáéa hãa khama.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Eẽ tsara ko guuè ka tsara kò gatsara ka c'ẽe ne koe ka̱bise a síí xààa máá ne, kaia xu peresiti xu hẽé naka khóè ne di xu kaia xu hẽéthẽéa ko gatsara ka nta mééa sa.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Eẽ ne ko ncẽe gúùan kóḿ kaga ne kò wèéa ne ga cúí koe tchàa-tchaa dòm̀, a Nqari ba còrè a máá: “X'aiga Tsi Nqari Tseè, nqarikg'ai hẽé, naka nqõókg'ai hẽé, naka tshàa ba hẽé, naka wèé zi gúù zi gaa koe hàna zi hẽéthẽé kúrúa hãa Tseè.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Ncẽe ko gatá ka xõòm Dafitem Tsarim qãàm kg'áḿ koe guu a, Tcom-tcomsam Tc'ẽem koe guu a kg'ui a máá:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Nqõómkg'ai di xu x'aiga xu
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Tseeguan kaga xu kò ncẽem x'áé-dxoom koe Herote ba hẽé naka Pontiose Pilato ba hẽé, tãá zi qhàò zi di ne hẽé naka Iseraele di ne hẽéthẽé nea xg'aea hãa a ko Tsarim tcom-tcomsam Tséé-kg'aom Jesom cgoa x'ãàku, ncẽe Tsi ntcã̱á tcúúa hãa ba.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 A ne a ẽe Tsi kò Tsari qarian koe hẽé naka Tsari tc'ẽean koe hẽéthẽé bóòa tcg'òóa hãa sa kúrú, ncẽe gha hàà kúrúse sa.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Ke ncẽeska X'aiga Tsi Nqari Tseè, gane di q'aekagukuan koe tòón tcgáí, naka Tsia Tsari ta qãà ta di tcáóan ghùi-ghui, naka ta Tsarim kg'ui ba kgoarasea hãase xóé naka kg'ui,
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 naka Tsi Tsari x'õàn tchoanà xòó naka i qãèkagu, naka zi gataga x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé kúrúè, Tsarim tcom-tcomsam Tséé-kg'aom Jesom cg'õè koe,” ta ne ma còrè.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Eẽ ne ko còrèa xg'ara kagam ko ẽe ne kò hãam qgáì ba cgùru, ne wèéa ne ga Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaeè, a Nqarim dim kg'ui ba kgoarasea hãase xóé a kg'ui.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Wèé ne dtcòm̀-kg'ao nea kò tcáóa ne hẽé naka tc'ẽea ne hẽéthẽé koe cúí ne e. Cúím ga ba kò gam q'õòa hãa gúùan cúía kàoa mááse tama, igaba ne kòo ẽe ne q'õòa hãa gúùan wèéa ne ga q'aa-q'aaku.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu X'aigam Jeso ba x'ooan koe tẽea hãa di tchõàn kaisa qarika nxàea tseegukagu; i kò kaisa cgóm̀kuan gane wèéa ne koe ga hãa,
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 c'ẽe gúù ko tcào khóèa kò gane xg'aeku koe káà a khama. Wèém khóèm ẽe xháràn úúa kana nquuan úúa hãa ba kò x'ámágu u, a ẽe ne ko x'ámágu u ka ne hòòa hãa marian ko úú,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 a ne a kò x'áè úú-kg'ao xu di nqàrè-kg'aman koe hàà tòó o khama, me kò wèém khóè ba ẽem ma tcàoa hãa khamaga ma samaè e.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 — ausente —
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 — ausente —
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.