Atos 4

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eẽ tsara Peterea tsara Johanea tsara hãa a ko khóè ne cgoa kg'ui, ka xu kò peresiti xu hẽé naka tempelem di xu kòre-kg'ao xu ka kaia hãa ba hẽé, naka Saduke xu hẽéthẽé xu hàà cgae tsara a,
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 xg'aìa xu kò hãa, ẽe tsara x'áè úú-kg'ao tsara kòo khóè ne xgaa-xgaa, a kòo Jesom x'ooan koe tẽeas ka khóè ne xgaa-xgaa khama.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Dqòa a kò ii khama xu kò qgóó a qáé-nquus koe tcãà tsara a, me nxãakg'aiga síí xùrikom cáḿ ba hàà.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Igaba ẽe kò Nqarim dim kg'ui ba kóḿ ne koe ne kò káí ne dtcòm̀, i kò khóè xu di nxáráse-q'ooan 5,000 khama noo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Xùrikom cáḿ ka xu ko tc'ãà-cookg'ai xu hẽé naka khóè ne di xu kaia xu hẽé naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé Jerusalema koe xg'ae.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Me kò Anase kaiam peresiti ba hàna, Kaifase ba hẽé, naka Johane ba hẽé, naka Alekesantere ba hẽé, naka wèé xu khóè xu kaiam peresitim x'áé di xu hẽéthẽé e.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Xu Peterea tsara Johanea tsara xg'aekua xu koe tòó, a tshoa-tshoa a tẽè tsara a, a máá: “Dùútsa qarim ka kana cg'õèm cgoa tsaoa kò ncẽeta hẽéa?” témé.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Me kò nxãaska Petere ba Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaea hãase bìrí xu a máá: “Gaxao khóè ne di xao tc'ãà-cookg'ai xao hẽé naka kaia xao hẽéthẽé xaoè!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Ncẽem cáḿ ka tsam kò ko nqo̱ara hãam khóè ba kúrúse cgaeas gúùs ncẽes qãès ka ko tẽèè, ntamam ma qãèkaguèa hãa sa ne
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 méés nxãaska ncẽes gúù sa gaxao hẽé naka wèé ne khóè ne Iseraele di ne hẽéthẽé koe q'ãase, Jeso Krestem Nasareta dim di cg'õèan cgoa a, ncẽe xao kò xgàua hãa ba, ncẽem kò Nqari ba x'ooan koe ghùia hãa ba, Gam domkam ncẽem khóè ba cookg'aia xao koe qãè a téé-tẽe.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ncẽea gaxao ‘tshào-kg'ao xao ka xguìèa hãam nxõ̱ám ga Me e, ncẽe cgáés nxõ̱á sa kúrúa hãa ba.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 I kgoarakuan c'ẽe khóè koe ga káà a, me gataga c'ẽem khóèm ga ba nqarikg'ai ka nqãaka káà me e, ncẽe Nqarim ka khóèan xg'aeku koe máàèa hãa ba. Gam dis cg'õès koe méé ta guu naka kgoaraè,’” tam méé.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Eẽ xu ko Peterea tsara Johanea tsara di kgoarasean bóò, a xgaa-xgaase tama tsara hãa sa bóò, a kg'amaga khóè tsara a sa, ka xu ko are, a xu a bóòa q'ãa, Jesom cgoa tsara kò hãa sa.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Eẽ xu ko tc'ãa-cookg'ai xu gataga khóèm ẽe qãèkaguèa hãa ba bóò me gatsara cgoa tẽe, ka xu kò kg'ui xu gha gúù ga úú tama.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 A xu a x'áè a máá, Peterea xu méé xu xg'aes koe tcg'oa. Ka xu kò tshoa-tshoa a xu a kg'uia xg'ae,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 a máá: “Nta xae gha ma ncẽe tsara khóè tsara kúrú? Wèém khóèm Jerusalema koe x'ãèa hãa ba q'ana hãa, are-aresas x'áí sa tsara kúrúa hãa sa, xae gaxae igaba cuiskaga ntcoea hãa tite sa ka.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Igaba ncẽes gúùs gha khóè ne koe táá còoka tsa̱i-tsa̱isea qõò domka méé xae ncẽe tsara khóè tsara dqàè naka tsara táá cúí khóè cgoa ncẽes cg'õès ka kg'ui guu,” ta xu méé.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ka xu kò nxãaska gaia q'oo koe tciia tcãà tsara a, a x'áè tsara a, táá méé tsara gaia Jesom di cg'õèan ka kg'ui sa, kana gaan ka xgaa-xgaa sa.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Igabaga tsara kò Peterea tsara Johanea tsara xo̱a xu a máá: “Gaxao ka bóòa mááse, Nqarim tcgáí q'oo koe i tchàno o sa, gaxao méé xao kaisase komsanaè sa, Nqarim ka oose?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Sitsama ko tààè, ncẽe tsam bóòa a kóḿa hãa zi gúù zi tsam ga nqoo cgoan ka ke,” ta tsara méé.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Eẽ xu ko dqàè tsara xg'ara ka xu kò guu tsara a tsara qõò, xu gha ma xgàra tsara a sa kò káà si i khama, wèé ne khóè nea kò ẽe kò kúrúsea hãas gúùs ka Nqari ba dqo̱m̀ khama.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Are-aresam dàòm ka qãèkaguèam khóèm di kuria ne kò 40 sa nqáéa hãa khama.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Eẽ tsara ko guuè ka tsara kò gatsara ka c'ẽe ne koe ka̱bise a síí xààa máá ne, kaia xu peresiti xu hẽé naka khóè ne di xu kaia xu hẽéthẽéa ko gatsara ka nta mééa sa.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Eẽ ne ko ncẽe gúùan kóḿ kaga ne kò wèéa ne ga cúí koe tchàa-tchaa dòm̀, a Nqari ba còrè a máá: “X'aiga Tsi Nqari Tseè, nqarikg'ai hẽé, naka nqõókg'ai hẽé, naka tshàa ba hẽé, naka wèé zi gúù zi gaa koe hàna zi hẽéthẽé kúrúa hãa Tseè.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Ncẽe ko gatá ka xõòm Dafitem Tsarim qãàm kg'áḿ koe guu a, Tcom-tcomsam Tc'ẽem koe guu a kg'ui a máá:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Nqõómkg'ai di xu x'aiga xu
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Tseeguan kaga xu kò ncẽem x'áé-dxoom koe Herote ba hẽé naka Pontiose Pilato ba hẽé, tãá zi qhàò zi di ne hẽé naka Iseraele di ne hẽéthẽé nea xg'aea hãa a ko Tsarim tcom-tcomsam Tséé-kg'aom Jesom cgoa x'ãàku, ncẽe Tsi ntcã̱á tcúúa hãa ba.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 A ne a ẽe Tsi kò Tsari qarian koe hẽé naka Tsari tc'ẽean koe hẽéthẽé bóòa tcg'òóa hãa sa kúrú, ncẽe gha hàà kúrúse sa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ke ncẽeska X'aiga Tsi Nqari Tseè, gane di q'aekagukuan koe tòón tcgáí, naka Tsia Tsari ta qãà ta di tcáóan ghùi-ghui, naka ta Tsarim kg'ui ba kgoarasea hãase xóé naka kg'ui,
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 naka Tsi Tsari x'õàn tchoanà xòó naka i qãèkagu, naka zi gataga x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé kúrúè, Tsarim tcom-tcomsam Tséé-kg'aom Jesom cg'õè koe,” ta ne ma còrè.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Eẽ ne ko còrèa xg'ara kagam ko ẽe ne kò hãam qgáì ba cgùru, ne wèéa ne ga Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaeè, a Nqarim dim kg'ui ba kgoarasea hãase xóé a kg'ui.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Wèé ne dtcòm̀-kg'ao nea kò tcáóa ne hẽé naka tc'ẽea ne hẽéthẽé koe cúí ne e. Cúím ga ba kò gam q'õòa hãa gúùan cúía kàoa mááse tama, igaba ne kòo ẽe ne q'õòa hãa gúùan wèéa ne ga q'aa-q'aaku.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu X'aigam Jeso ba x'ooan koe tẽea hãa di tchõàn kaisa qarika nxàea tseegukagu; i kò kaisa cgóm̀kuan gane wèéa ne koe ga hãa,
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 c'ẽe gúù ko tcào khóèa kò gane xg'aeku koe káà a khama. Wèém khóèm ẽe xháràn úúa kana nquuan úúa hãa ba kò x'ámágu u, a ẽe ne ko x'ámágu u ka ne hòòa hãa marian ko úú,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 a ne a kò x'áè úú-kg'ao xu di nqàrè-kg'aman koe hàà tòó o khama, me kò wèém khóè ba ẽem ma tcàoa hãa khamaga ma samaè e.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 — ausente —
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.