Atos 22
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB
1 “Tíí kíí ga xao, àbo ga xaoè, ncẽeska xao tiris tééa mááse sa komsana, ncẽer ko ncẽeska gaxao cookg'ai koe nxàe sa,” témé.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Eẽ xu ko kóḿ me ko Hebera dis kg'ui sa kg'ui cgoa xu ka xu kò kaisase nqoo.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Tíí ra Juta ra a, Tareso Kilikia di koe ábàèa ra, a ra a ncẽem x'áé-dxoom koe kaikaguèa, a ra a kò x'áèan àbo ga xu di ka Gamalielem di nqàrè-kg'aman koe qarika xgaa-xgaaè, a kò Nqari ba qarika tsééa máá, gaxao wèé xao ncẽe cáḿ ka ii khama.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Xùri-kg'ao ne ncẽem dàòm Jesom di ner kò x'ooan koe xgàra, kg'áò-khoean hẽé naka dxàe-khoean hẽéthẽér kòo qáé, a ra a kòo qáé-nquuan koe tcãà a,
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 ncẽem ga ma kaiam peresiti ba hẽé naka kaia xu dis xg'ae sa hẽéthẽé ma nxàea tseegukagua máá tea hãa khama ma. Tcgãya zi Damaseko di xu Juta xu góá mááèa hãa zir kò séè, a ra a Damaseko koe úú, a ra a gaa koe síí khóè ne qáé, a séè a Jerusalema koe óá ne, nxãasega ne gha xgàraè ka.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Eẽr ko koaba di x'aè ka Damaseko qàe koe hàà, kam ko kúúga kaisase tca̱àkom x'áà ba nqarikg'ai koe guu a x'áà-x'aa te,
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 kar ko góḿankg'ai koe cg'áé, a ra a kg'ui ba kóḿ me ko bìrí te a máá: ‘Sauloè! Sauloè! Dùús domka tsi ko xgàra Te?’ témé.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ra tẽè Me a máá: ‘Dìí Tsia X'aigaè?’ témé. Me xo̱a te a máá: ‘Tíí Ra Jeso Ra a, Nasareta di Ra, ncẽe tsi ko tsáá xgàra Ra,’ témé.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Xu kò tíí cgoa kò hãa xu khóè xu x'áà ba bóò, igaba xu ko táá Gaam ẽe kò tíí cgoa kg'uim di kg'ui-q'ooan kóḿ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ra tẽè Me a máá: ‘X'aigaè, dùú ra gha kúrú?’ témé. Me X'aigam Nqari ba bìrí te a máá: ‘Tẽe, naka tsia Damaseko koe qõò, gaa koe tsi gha síí bìríè wèé zi gúù zi Tíí x'áè tsia hãa zi, kúrú tsi gha zi,’ témé.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Xu tíí cgoa kò hãa xu khóè xu qgóó hìi a Damaseko koe úú te, x'áàm di tca̱à-q'ooa nea ko cg'õo tcgáí tea hãa khama.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Me kò Ananiase ta ko ma tciièm khóè ba hàà bóò te. Nqari-tcáóam khóèm x'áèan ko komsana me e kò ii, a ba a kò wèé ne Juta ne gaa koe x'ãèa ne ka kaisase tcommèa.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Me dxùukg'aia te koe téé a ba a máá: ‘Tíí qõe tsi Saulo tseè, bóò gaicara!’ témé. Ra kò gaam x'aèm ẽem kaga bóò me.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Kam ko nxãaska máá: ‘Nqarim gatá ka xõò ga xu di ba nxárá tcg'òó tsia hãa, x'áèa ba tsi gha q'ãa ka, a tsi a tchànom Khóèm Jeso ba bóò ka, a Gam kg'áḿ koe guuam kg'ui ba kóḿ ka.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Eẽ tsi bóò a kóḿa hãa zi koe tsi gha Gam dim nxàea tseegukagu-kg'ao ba ii ka, wèé khóèan koe.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ka ncẽeska tsi ko dùú sa qãà? Tẽe naka tsia tcguù-tcguuè naka i chìbia tsi xg'aàra tcg'òóè, tcii cg'õè Me kose,’ témé.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Eẽr ko Jerusalema koe ka̱bise, a ra a ko tempelem koe còrè, kar ko c'ẽes sõokuris ka tcãàè.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 A ra a X'aigam Nqari ba bóò Me ko tíí cgoa kg'ui a ko máá: ‘Qháé, naka ncẽeskaga Jerusalema koe tcg'oa, cuiskaga ne Tíí ka nxàea tseegukaguan tsari dtcòm̀a hãa tite ke,’ témé.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ra kò xo̱a a máá: ‘X'aigaè, ncẽe xu khóè xua q'ana, wèém còrè-nquum koer kò ko tcãà a ko ẽe ko Tsáá koe dtcòm̀a ne qáé, a ra a ko xg'áḿ ne sa.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Eẽ i ko Tsarim nxàea tseegukagu-kg'aom Stefanem di c'áòan ntcã̱aguè, kar ko tíí ga ra gaa koe tééa-tẽe a ra a ko gaxu cgoa dtcòm̀ku, a kò ẽe ko cg'õo me xu di qgáían kòre,’ témé.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Me nxãaska X'aiga ba bìrí te a máá: ‘Qõò, nqúù kar gha tsééa úú tsi, tãá zi qhàò zi di ne koe ke,’ témé,” tam Paulo méé.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Xu kò khóè xu Paulo ba komsana, me nxãakg'aiga qõò a síí ncẽeta méé. Xu kaisase q'au a máá: “Ncẽeta iim khóè ba méém nqõómkg'ai koe tcg'òóè, qãè tama ia, kg'õèm gha sa ke,” témé.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Eẽ xu ko q'au, a ko qgáía xu xaoa q'aa, a ko góḿan dõea kã̱é tc'amaka,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 kam ko tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'aim ncõo-kg'ao xu di ba x'áè, me Paulo síí ncõo-kg'ao xu dim x'áém koe tcãàè, a ba a xg'áḿmèkose tẽèè. Tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba kò q'ãa kg'oana, dùús domka xu ko khóè xu ẽeta ma q'au cgae me sa khama.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Eẽ xu ko qáéa xòó me, síí xu gha xg'áḿ me ka, kam kò Paulo ncõo-kg'ao xu dim tc'ãà-cookg'aim ẽe kò qàea ba koe tẽem ncẽe nqãaka hànas téé-q'oos dim ka máá: “A x'áèa ne kgoara hãa, Roma dim khóèm gha xg'áḿmè sa, ncẽe kg'ui zi cgoa kò táá tẽèè a nxãata ma chìbi-chibiè ba?” témé.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Nqãaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'aim ko ncẽes gúù sa kóḿ kam ko tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'aim koe síí xàà si, a máá: “Nta tsi gha hẽé? Ncẽem khóè ba Roma dim khóè me e ka,” témé.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Me tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba Paulom koe síí, a tẽè me a máá: “Bìrí te, Roma di tsi khóè tsi ii sa?” témé. Me máá: “Eè, gaar ga ra a,” tam ma xo̱a.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Me nxãaska tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba máá: “Tíí ra kaisa surutan surutaa, nxãasegar gha Roma dim x'ãè-kg'ao ba kúrú ka,” témé. Me Paulo ba xo̱a a máá: “Igabar tíí nqõóm dir x'ãè-kg'aor iise ábàèa,” témé.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Xu ẽe kò tẽè me kg'oana hãa xu qháése guu me. Me tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba q'ae, ẽem ko bóòa q'ãa, Paulo ba Roma dim khóèm me e, igabam táùan cgoa qáé mea sa ka.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ncõo-kg'ao xu dim kaia ba kò qãèse q'ãa kg'oana, dùús kam ko Paulo ba Juta ne ka chìbi-chibiè sa, khamam kò q'uu dim cáḿ ka kgoara me, a ba a x'áèan tcg'òó, kaia xu peresiti xu hẽé naka kaia xu dis xg'ae sa hẽéthẽé xu méé xu xg'ae sa. Me kò nxãaska Paulo ba cookg'aia xu koe óága.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.