Atos 16
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI
1 Me kò Paulo gataga Derebe koe qõò, a síí Lusetera koe tcãà. Gaa koem kò c'ẽem xgaa-xgaase-kg'aom Timoteo ta kòo ma tciiè ba x'ãèa, ncẽe xõòs kò Juta dis qhàòs di ii, a dtcòm̀-kg'ao sa ii, me xõò ba Gerika dis qhàòs di ii ba.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Dtcòm̀-kg'ao ne Lusetera hẽé naka Ikonio hẽéthẽé di nea kò ko qãè zi gúù zi gam ka kg'ui.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Me kò Paulo ba tc'ẽe, Timoteom gha xùri me sa, khamam kò séè me a q'ãe nqãa-qgai khòo me, Juta ne ẽe zi nqõó zi koe hàna ne domka, xõò ba Gerika me e sa ne kò wèéa ne ga q'ana hãa khama.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Eẽ xu ko ma x'áé-dxoo xu koe ma qõòa te khama xu kò ma x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu Jerusalema koe hàna xu hẽéthẽé xu kúrúa hãa x'áèan bìrí ne, a xu a qarika méé ne qgóó o sa bìrí ne.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Zi kò kereke zi dtcòm̀an koe qari-qariè, a wèé cáḿ ka càùse.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Xu Ferugia hẽé naka Galatia hẽéthẽé di xu xg'aeku xu koe qõò, Asia dim xg'aekum koe xu ga kg'ui ba xgaa-xgaa sam kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba cara xua hãa khama.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Eẽ xu ko Misia dim xg'aekum koe cúù, ka xu kò Bitunia dim xg'aekum koe xu gha tcãà sa x'ãà máá, igabam kò Jesom dim Tc'ẽe ba táá kgoara máá xu.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Khama xu kò Misia dim xg'aekum koe tcana nqáé, a Teroa dim x'áé-dxoom koe síí.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Eẽm ntcùúm kam kò Paulo Maketonia dim khóèm dis x'áí sa bóòkaguè, me téé-tẽe a ko dtcàrà me a ko máá: “Tchoaba naka Maketonia koe hàà hùi ta a,” témé.
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Eẽm ko Paulo ẽes x'áí sa bóòa xg'ara ka xae kò qháése Maketonia koe xae gha síí sa kg'ónòsea máá, gaa koe xae gha qãè tchõàn síí xgaa-xgaa ne sam kò Nqari ba tciia máá xaea hãa sa xae kò bóòa tcg'òóa khama.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Teroa koe xae ko skepes cgoa guu ka xae kò tchànose Samoterake koe qõò, a xùrikom cáḿ ka Neapolise koe síí.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Gaa koe xae kò guu a Filipi koe síí tcãà, kaiam x'áé-dxoom Maketonia dim xg'aekum di ba, Roma dim nqõóm di qarian dòm̀ q'oo koe hãa ba. Eẽm x'áé-dxoom koe xae kò cg'orò cáḿ-coan séè.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Sabata dim cáḿ ka xae kò x'áé-dxoom dis heke-kg'áḿs koe tcg'oa, a tshàam koe síí, còrè di qgáìa ne ko gaa koe hàna, ta xae kò tc'ẽea khama. Khóè zi ẽe kò gaa koe xg'aea hãa zi cgoa xae kò ntcõó a kg'ui.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Gazi ka c'ẽe sa kò Lidia si i, Tiatira dim x'áé-dxoom di sa, Nqari ba kòo còrè sa, ncẽe kò ko nco̱à a tca̱àko qgáían t'õè x'ámágu sa. Paulom ko kg'ui zi gúù zis kò qarika komsana, Nqari ba kò xgobekg'am tcáó sia hãa khama.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Eẽ ne ko gasá hẽé naka gas dim x'áé-q'oom di ne hẽéthẽé tcguù-tcguuè, kas ko x'áéa sa koe tciia úú xae e, a máá: “Ncẽè X'aigam Nqarim koe dtcòm̀ar khóèr ii sa xao kò bóòa hãa ne méé xao nxãaska x'áéa te koe hàà, naka tíí cgoa hãa,” témé. A kò qarika dtcàrà xae e, xae síí cgae si.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 C'ẽem cáḿ ka, ẽe xae xóé a ko còrè dim qgáìm koe qõò ka xae kò qãàs cgoa xg'ae, ncẽe kò tc'ẽean úúa sa, hààko zi gúù zi gha nxàe di i sa, ncẽe kò ko hààko kúrúse zi gúù zi nxàean ka gas ka q'õòse ga ne káí marian kúrúa máá sa.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ncẽes cóá sa kò Pauloa xae q'aua xùri, a ko máá: “Ncẽe xu khóè xua kaisase tc'amaka hãam Nqarim di xu qãà xu u, ncẽe ko kgoarase tu gha di dàòan ka bìrí tu u xu,” témé.
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Káí cáḿa nes kò séè a ncẽes gúù sa kúrú, me Paulo xg'aì a ba a ka̱bise a dxãwa tc'ẽe ba bìrí a máá: “Jeso Krestem cg'õè kar ko bìrí tsi, a ko máá, gas koe méé tsi tcg'oa,” témé. Me dxãwa tc'ẽe ba gaa x'aè kaga tcg'oa cgae si.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Eẽ xu ko q'õòsea xu bóòa q'ãa, gaicara xu marian hòò tite sa, ka xu ko Pauloa tsara Silasea tsara qgóó a x'ámágu dis qgáìs koe úú, tc'ãà-cookg'ai xu koe.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Eẽ xu ko Roma di xu kaia xu cookg'ai koe síí cgoa tsara a ka xu kò máá: “Ncẽe tsara khóè tsara Juta tsara a, a ko x'áé-dxoom koe ncõoan kúrú,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 a tsara a ko gataga tãá cauan khóè ne xgaa-xgaa, Roma di ta khóè ta di x'áèan koe tc'ẽese tama a, ta dtcòm̀ m tama,” témé.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Si kò xg'aes khóè ne di sa thẽé qaru cgae tsara a, xu kò Roma di xu kaia xu qgáían méé tsara tcg'òó cgaeè naka qoaè sa x'áè.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Eẽ tsara ko thõòkase xg'áḿmèa xg'ara ka tsara kò qáé-nquum koe tcãàè, me kò kòre-kg'ao ba qãèse méém kòre tsara a sa x'áèè.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Eẽm kò máàèa hãa x'áèa nem kò tséékagu, a ba a kò q'oo koe hànam qáé-nquu-coam q'oo koe tcãà tsara a, a hìi-tcúrían koe nqàrèa tsara qáéa ntcòo. Paulo ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara qáé-nquus q'oo koe|src="LB00337.tif" size="col" ref="16:24"
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ntcùú nqáè ka tsara ko Pauloa tsara Silasea tsara còrè, a Nqari ba ciian nxáèa máá, xu kò c'ẽe xu khóè xu qáéèa kò hãa xu kóḿ tsara a.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Si kò kúúga kaias cgùrus nqõóm di sa kúrúse, si kò qáé-nquum ko tc'amkg'aia sa koe tshàoèa hãas tshoa-tshoase-q'oo sa ko̱ri, i kúúga wèé qáé-nquuan di kg'áḿan xgobekg'amse, i wèém khóèm di táùan kgoarase.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Eẽm ko qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba tẽe kam kò bóò i qáé-nquum di kg'áḿan xgobekg'amsea hãa, kam ko ntcàu ba tsgúùa tcg'òó a cg'õose ka hẽé, khóè xua qgóéa hãa, tam kò tc'ẽea hãa khama.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Igabam kò Paulo ba kaisase q'au a máá: “Táá tshúù gúù kúrú cgaese guu, wèéa xae ga ncẽe koe hàna ke,” témé.
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Me qáé-nquum dim khóè ba x'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa dtcàrà a qháése tcãà, si kò cgùru sa tcãà me, me kò Pauloa tsara Silasea tsara nqàrè-kg'am koe cg'áé.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 A ba a tchàa koe tcg'òó tsara a, a tẽè tsara a, a máá: “Khóè tsaoè, dùú sa ra gha kúrú a nxãasega Nqarim di kgoarakuan hòò?” témé.
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Tsara xo̱a me a máá: “X'aigam Jesom koe dtcòm̀, tsáá hẽé naka x'áéa tsi di ne hẽéthẽé tu, nxãaska tu gha kgoaraè ke,” témé.
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Ka tsara kò X'aigam Nqarim dim kg'ui ba gabá hẽé, naka wèé ne ẽe kò gam x'áé koe hàna ne hẽéthẽé bìrí.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Eẽm ntcùúm kagam kò qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba séè tsara a, a síí gatsara di chìbian xg'aà-kg'am, ne kò gaa x'aè kaga gabá hẽé naka gam dis x'áé-q'oos di ne hẽéthẽé tcguù-tcguuè.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 A ba a gam dim nquum koe úú tsara a, a tc'õoan máà tsara a. Gabá hẽé naka gam dis x'áé-q'oos di ne hẽéthẽéa kò qãè-tcaoan ka cg'oè cgaeè, ncẽeska ne Nqarim koe dtcòm̀a hãa khama.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Xùrikom cáḿ ka ntcùúkg'ai cgoa di x'aè ka xu kò Roma di xu kaia xu x'áèan pirisean cgoa tsééa úú ncẽe kò máá: “Eẽ tsara khóè tsara kgoara naka tsara qõò,” témé e.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Me qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba gaa kg'uian Paulo ba bìrí a máá: “Kaia xu ncãa kgoaraè méé tsao di x'áèan tcg'òó, ke tsao ncẽeska tòókuan cgoa tcg'oa naka qõò,” témé.
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Igabam kò Paulo bìrí xu a máá: “Khóè ne cookg'ai koe ne kò xg'áḿ tsam m, qãèse tẽèa cgáé-cgae naka chìbi-chibi tsam m tamasega, Roma di tsam khóè tsam m igaba, a kò qáé-nquum koe tcãà tsam m, ka xua ko ncẽeska ts'ãà ka tcg'òó tsam m sa tc'ẽe? Cuiskaga a! Gaxu méé xu hàà naka hàà gaxu ka tcg'òó tsam m,” témé.
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Pirise xua kò Roma di xu kaia xu ncẽe kg'uian bìrí. Eẽ xu ko Roma di tsara khóè tsara ii sa kóḿ ka xu kò q'áò,
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 a xu a hàà qgóóa-máákuan dtcàrà, a tcg'òó tsara a, a dtcàrà tsara a, x'áé-dxoom koe tsara gha tcg'oa sa.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Tsara ẽe tsara ko qáé-nquum koe guu ka Lidia sa dàra, ka tsara kò gaa koe dtcòm̀-kg'ao ne cgoa xg'ae, a tsara a ghùi-ghui tcáó ne ko kg'uian máà ne, a xgoaba.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.