Atos 16
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB
1 Me kò Paulo gataga Derebe koe qõò, a síí Lusetera koe tcãà. Gaa koem kò c'ẽem xgaa-xgaase-kg'aom Timoteo ta kòo ma tciiè ba x'ãèa, ncẽe xõòs kò Juta dis qhàòs di ii, a dtcòm̀-kg'ao sa ii, me xõò ba Gerika dis qhàòs di ii ba.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Dtcòm̀-kg'ao ne Lusetera hẽé naka Ikonio hẽéthẽé di nea kò ko qãè zi gúù zi gam ka kg'ui.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Me kò Paulo ba tc'ẽe, Timoteom gha xùri me sa, khamam kò séè me a q'ãe nqãa-qgai khòo me, Juta ne ẽe zi nqõó zi koe hàna ne domka, xõò ba Gerika me e sa ne kò wèéa ne ga q'ana hãa khama.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Eẽ xu ko ma x'áé-dxoo xu koe ma qõòa te khama xu kò ma x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu Jerusalema koe hàna xu hẽéthẽé xu kúrúa hãa x'áèan bìrí ne, a xu a qarika méé ne qgóó o sa bìrí ne.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Zi kò kereke zi dtcòm̀an koe qari-qariè, a wèé cáḿ ka càùse.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Xu Ferugia hẽé naka Galatia hẽéthẽé di xu xg'aeku xu koe qõò, Asia dim xg'aekum koe xu ga kg'ui ba xgaa-xgaa sam kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba cara xua hãa khama.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Eẽ xu ko Misia dim xg'aekum koe cúù, ka xu kò Bitunia dim xg'aekum koe xu gha tcãà sa x'ãà máá, igabam kò Jesom dim Tc'ẽe ba táá kgoara máá xu.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Khama xu kò Misia dim xg'aekum koe tcana nqáé, a Teroa dim x'áé-dxoom koe síí.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Eẽm ntcùúm kam kò Paulo Maketonia dim khóèm dis x'áí sa bóòkaguè, me téé-tẽe a ko dtcàrà me a ko máá: “Tchoaba naka Maketonia koe hàà hùi ta a,” témé.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Eẽm ko Paulo ẽes x'áí sa bóòa xg'ara ka xae kò qháése Maketonia koe xae gha síí sa kg'ónòsea máá, gaa koe xae gha qãè tchõàn síí xgaa-xgaa ne sam kò Nqari ba tciia máá xaea hãa sa xae kò bóòa tcg'òóa khama.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Teroa koe xae ko skepes cgoa guu ka xae kò tchànose Samoterake koe qõò, a xùrikom cáḿ ka Neapolise koe síí.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Gaa koe xae kò guu a Filipi koe síí tcãà, kaiam x'áé-dxoom Maketonia dim xg'aekum di ba, Roma dim nqõóm di qarian dòm̀ q'oo koe hãa ba. Eẽm x'áé-dxoom koe xae kò cg'orò cáḿ-coan séè.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Sabata dim cáḿ ka xae kò x'áé-dxoom dis heke-kg'áḿs koe tcg'oa, a tshàam koe síí, còrè di qgáìa ne ko gaa koe hàna, ta xae kò tc'ẽea khama. Khóè zi ẽe kò gaa koe xg'aea hãa zi cgoa xae kò ntcõó a kg'ui.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Gazi ka c'ẽe sa kò Lidia si i, Tiatira dim x'áé-dxoom di sa, Nqari ba kòo còrè sa, ncẽe kò ko nco̱à a tca̱àko qgáían t'õè x'ámágu sa. Paulom ko kg'ui zi gúù zis kò qarika komsana, Nqari ba kò xgobekg'am tcáó sia hãa khama.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Eẽ ne ko gasá hẽé naka gas dim x'áé-q'oom di ne hẽéthẽé tcguù-tcguuè, kas ko x'áéa sa koe tciia úú xae e, a máá: “Ncẽè X'aigam Nqarim koe dtcòm̀ar khóèr ii sa xao kò bóòa hãa ne méé xao nxãaska x'áéa te koe hàà, naka tíí cgoa hãa,” témé. A kò qarika dtcàrà xae e, xae síí cgae si.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 C'ẽem cáḿ ka, ẽe xae xóé a ko còrè dim qgáìm koe qõò ka xae kò qãàs cgoa xg'ae, ncẽe kò tc'ẽean úúa sa, hààko zi gúù zi gha nxàe di i sa, ncẽe kò ko hààko kúrúse zi gúù zi nxàean ka gas ka q'õòse ga ne káí marian kúrúa máá sa.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ncẽes cóá sa kò Pauloa xae q'aua xùri, a ko máá: “Ncẽe xu khóè xua kaisase tc'amaka hãam Nqarim di xu qãà xu u, ncẽe ko kgoarase tu gha di dàòan ka bìrí tu u xu,” témé.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Káí cáḿa nes kò séè a ncẽes gúù sa kúrú, me Paulo xg'aì a ba a ka̱bise a dxãwa tc'ẽe ba bìrí a máá: “Jeso Krestem cg'õè kar ko bìrí tsi, a ko máá, gas koe méé tsi tcg'oa,” témé. Me dxãwa tc'ẽe ba gaa x'aè kaga tcg'oa cgae si.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Eẽ xu ko q'õòsea xu bóòa q'ãa, gaicara xu marian hòò tite sa, ka xu ko Pauloa tsara Silasea tsara qgóó a x'ámágu dis qgáìs koe úú, tc'ãà-cookg'ai xu koe.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Eẽ xu ko Roma di xu kaia xu cookg'ai koe síí cgoa tsara a ka xu kò máá: “Ncẽe tsara khóè tsara Juta tsara a, a ko x'áé-dxoom koe ncõoan kúrú,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 a tsara a ko gataga tãá cauan khóè ne xgaa-xgaa, Roma di ta khóè ta di x'áèan koe tc'ẽese tama a, ta dtcòm̀ m tama,” témé.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Si kò xg'aes khóè ne di sa thẽé qaru cgae tsara a, xu kò Roma di xu kaia xu qgáían méé tsara tcg'òó cgaeè naka qoaè sa x'áè.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Eẽ tsara ko thõòkase xg'áḿmèa xg'ara ka tsara kò qáé-nquum koe tcãàè, me kò kòre-kg'ao ba qãèse méém kòre tsara a sa x'áèè.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Eẽm kò máàèa hãa x'áèa nem kò tséékagu, a ba a kò q'oo koe hànam qáé-nquu-coam q'oo koe tcãà tsara a, a hìi-tcúrían koe nqàrèa tsara qáéa ntcòo. Paulo ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara qáé-nquus q'oo koe|src="LB00337.tif" size="col" ref="16:24"
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ntcùú nqáè ka tsara ko Pauloa tsara Silasea tsara còrè, a Nqari ba ciian nxáèa máá, xu kò c'ẽe xu khóè xu qáéèa kò hãa xu kóḿ tsara a.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Si kò kúúga kaias cgùrus nqõóm di sa kúrúse, si kò qáé-nquum ko tc'amkg'aia sa koe tshàoèa hãas tshoa-tshoase-q'oo sa ko̱ri, i kúúga wèé qáé-nquuan di kg'áḿan xgobekg'amse, i wèém khóèm di táùan kgoarase.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Eẽm ko qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba tẽe kam kò bóò i qáé-nquum di kg'áḿan xgobekg'amsea hãa, kam ko ntcàu ba tsgúùa tcg'òó a cg'õose ka hẽé, khóè xua qgóéa hãa, tam kò tc'ẽea hãa khama.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Igabam kò Paulo ba kaisase q'au a máá: “Táá tshúù gúù kúrú cgaese guu, wèéa xae ga ncẽe koe hàna ke,” témé.
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Me qáé-nquum dim khóè ba x'áà-x'aa-kg'ai cgoa dis gúù sa dtcàrà a qháése tcãà, si kò cgùru sa tcãà me, me kò Pauloa tsara Silasea tsara nqàrè-kg'am koe cg'áé.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 A ba a tchàa koe tcg'òó tsara a, a tẽè tsara a, a máá: “Khóè tsaoè, dùú sa ra gha kúrú a nxãasega Nqarim di kgoarakuan hòò?” témé.
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Tsara xo̱a me a máá: “X'aigam Jesom koe dtcòm̀, tsáá hẽé naka x'áéa tsi di ne hẽéthẽé tu, nxãaska tu gha kgoaraè ke,” témé.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ka tsara kò X'aigam Nqarim dim kg'ui ba gabá hẽé, naka wèé ne ẽe kò gam x'áé koe hàna ne hẽéthẽé bìrí.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Eẽm ntcùúm kagam kò qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba séè tsara a, a síí gatsara di chìbian xg'aà-kg'am, ne kò gaa x'aè kaga gabá hẽé naka gam dis x'áé-q'oos di ne hẽéthẽé tcguù-tcguuè.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 A ba a gam dim nquum koe úú tsara a, a tc'õoan máà tsara a. Gabá hẽé naka gam dis x'áé-q'oos di ne hẽéthẽéa kò qãè-tcaoan ka cg'oè cgaeè, ncẽeska ne Nqarim koe dtcòm̀a hãa khama.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Xùrikom cáḿ ka ntcùúkg'ai cgoa di x'aè ka xu kò Roma di xu kaia xu x'áèan pirisean cgoa tsééa úú ncẽe kò máá: “Eẽ tsara khóè tsara kgoara naka tsara qõò,” témé e.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Me qáé-nquum dim kòre-kg'ao ba gaa kg'uian Paulo ba bìrí a máá: “Kaia xu ncãa kgoaraè méé tsao di x'áèan tcg'òó, ke tsao ncẽeska tòókuan cgoa tcg'oa naka qõò,” témé.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Igabam kò Paulo bìrí xu a máá: “Khóè ne cookg'ai koe ne kò xg'áḿ tsam m, qãèse tẽèa cgáé-cgae naka chìbi-chibi tsam m tamasega, Roma di tsam khóè tsam m igaba, a kò qáé-nquum koe tcãà tsam m, ka xua ko ncẽeska ts'ãà ka tcg'òó tsam m sa tc'ẽe? Cuiskaga a! Gaxu méé xu hàà naka hàà gaxu ka tcg'òó tsam m,” témé.
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Pirise xua kò Roma di xu kaia xu ncẽe kg'uian bìrí. Eẽ xu ko Roma di tsara khóè tsara ii sa kóḿ ka xu kò q'áò,
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 a xu a hàà qgóóa-máákuan dtcàrà, a tcg'òó tsara a, a dtcàrà tsara a, x'áé-dxoom koe tsara gha tcg'oa sa.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Tsara ẽe tsara ko qáé-nquum koe guu ka Lidia sa dàra, ka tsara kò gaa koe dtcòm̀-kg'ao ne cgoa xg'ae, a tsara a ghùi-ghui tcáó ne ko kg'uian máà ne, a xgoaba.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.