Atos 15

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xu kò c'ẽe xu khóè xu Jutea koe guu a Antioke koe dtcòm̀-kg'ao ne síí xgaa-xgaa, a kò máá: “Moshem di x'áè-kg'áḿan ka xao ko q'ãe nqãa-qgai khòoè tama ne xao cuiskaga kgoaraè tite,” témé.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ncẽe sa kò Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara kúrú tsara ntcoeku cgoa xu, a qarika tẽèku cgoa xu. Tsara kò Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara, c'ẽe xu dtcòm̀-kg'ao xu cgoa nxárá tcg'òóè, Jerusalema koe xu gha qõò ka, a x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu koe hẽéthẽé síí ncẽes tẽès ka kg'ui ka.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Si kò kereke sa tsééa tcg'òó xu, xu ko Finikia koe hẽé naka Samaria koe hẽéthẽé tcãà, a xu a nxàe, nta ne ma tãá zi qhàò zi di ne Nqarim koe ka̱bisea hãa sa. Ncẽe tchõà nea kò wèé ne dtcòm̀-kg'ao ne kúrú ne kaisase qãè-tcao.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Eẽ xu ko Jerusalema koe tcãà ka xu kò kereke sa hẽé naka x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu ka hẽéthẽé qãèse hààkaguè. A tsara a kò ẽem Nqari ba gatsara koe kúrúa hãa zi gúù zi wèé zi nxàe.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Igaba ne kò c'ẽe ne dtcòm̀-kg'ao ne ncẽe kò Farasai xu dis xg'aes koe hãa ne tẽea-téé a máá: “Nqõóm di zi qhàò zi di ne méé ne q'ãe nqãa-qgai khòoè, naka nea bìríè Moshem di x'áè-kg'áḿan méé ne qgóóa qari sa,” témé.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu hẽéthẽé xu ncẽes tchõà sa xg'aea máá a nxàe.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Me kò Petere kaias nxàes qãá q'oo koe tẽea-téé a bìrí xu a máá: “Tíí ka c'ẽe xaoè, q'ana xao hãa me kò kg'aiaka x'aè ka Nqari ba gatu xg'aeku koe nxárá tcg'òó sa kúrúa hãa, tíí kg'áḿ koe ne gha tãá zi qhàò zi di ne guu a qãè tchõàn kóḿ sa, a ne a dtcòm̀ ka.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Nqarim ncẽe khóèm dis tcáó sa q'ana ba ko x'áí ne, qãèsem ko hààkagu ne sa, Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba máà ne ka, ncẽem kò sixae ka hẽé khama.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Sita hẽé naka gane hẽéthẽé xg'aeku koem kò cúí q'aa-q'oo ga táá kúrú, gane di tcáóa nem kò dtcòm̀an cgoa q'ano-q'ano khama.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Dùús domka xao ko Nqari ba kúrúa bóòa máá? Dùús domka xao ko xgaa-xgaase-kg'ao ne qg'áó koe jokoan xòó, ncẽe gaxae kana gaxae ka xõò ga xu xu kò gaan dcẽé ka tààè e?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Igaba xae ko tseeguan kaga dtcòm̀, cgóm̀kuan X'aigam Jesom di ka ta gha gane khamaga ma kgoaraè sa,” tam méé.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Xu wèé xu khóè xu nqoo, a Barenabasea tsara Pauloa tsara komsana, tsara ko ma x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé ma nxàe sa, ẽem kò Nqari ba tãá zi qhàò zi di ne koe gatsara ka kúrúa zi.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Eẽ tsara ko kg'uia xg'ara kam ko Jakobo xo̱a a máá: “Tíí ka c'ẽe xaoè, komsana te xao:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simone ba ko nxàe, me ma Nqari ba ma tãá zi qhàò zi di ne ma kg'aia dàra hãa sa, gaa zi koem gha cg'õèa ba domka khóè ne nxárá tcg'òóa mááse ka.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Kg'uian porofiti xu di igabaga i ko ncẽes gúùs cgoa dtcòm̀ku, ncẽe i ma ncẽeta ma góáèa koe, ncẽem ko Nqari ba máá:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koer gha ka̱bise,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 nxãasega ne gha ẽe qaùa ne khóè ne X'aigam Nqari ba qaa ka,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Nqarim ko ma kg'ui i,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Gaa domkaga ra bóòa tcg'òóa, a ko còo dis ka ko máá: Ncẽè tãá zi qhàò zi di ne kò Nqarim koe ka̱bise ne méé ta táá xgáè ne guu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Igaba méé xae góá máá ne, naka ne táá kúrú mááseèa nqárìan máàèa hãa zi gúù zi tc'õó guu, naka nea gataga táá cg'áràn kúrú guu, naka nea táá chúú-chuuèa kg'oo-coan di kg'òóan kg'oo guu, naka nea táá c'áòan tc'õó guu.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ncìísega i ko Moshem di x'áèan x'áé-dxoo xu koe xgaa-xgaaè, ncẽe i ko ma còrè-nquuan koe wèé Sabatan ka nxáráè khama,” tam méé.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ka xu ko nxãaska x'áè úú-kg'ao xu hẽé, naka kaia xu hẽé, naka wèés kereke sa hẽéthẽé bóò i qãè e, cám̀ khóè tsara ne gha xg'aes koe guu a nxárá tcg'òó, a Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara cgoa Antioke koe tsééa úú sa. Jutasem ncẽe kò Baresabase ta ma tciiè ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara kò nxárá tcg'òóè, ncẽe kò dtcòm̀-kg'ao ne ka kaisase tcommèa hãa tsara.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ka xu ko tcgãyas ncẽeta ma góásea hãa sa gatsara cgoa tsééa úú, ncẽe ko máá:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Gaxae ka c'ẽea xua gaxae dis xg'aes koe tcg'oara hãa sa xae kóḿa hãa, a xu a kg'uian cgoa tcg'ome tcúú tua, a tshúù-tshuu tc'ẽe tua sa, gaxae x'áèan máà xu tama koe.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Gaa domka xae xg'ae a dtcòm̀kua, a cám̀ tsara khóè tsara nxárá tcg'òóa, a gatu koe tsééa úúa hãa, gaxae di tsara ncàm̀-khoe tsara Barenabasea tsara Pauloa tsara cgoa tsara gha qõò ka,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 khóè tsara ncẽe kò gatá dim X'aigam Jeso Krestem domka gatsara di kg'õèan cg'oè-cg'oegam qgáìm koe tcana hãa tsara.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Gaa domka xae ko Jutase ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara gatu koe tsééa úú, síí tsara gha ncẽe koe xae góáa hãas gúù sa kg'áḿa tsara ka chóà máá tu u ka.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽé naka gaxae hẽéthẽéa kò bóò i qãèa máá xaea hãa, táá méé xae cúí gúù qóḿ ga xgàmkagu tu u guu sa, ncẽe zi gúù zi gatu koe ko qaase zi ka oose, ncẽe ko xùri zi:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 táá méé tu kúrú mááseèa nqárìan ko máàè tc'õoan tc'õó guu, naka tua c'áòan tc'õó guu, naka tua táá chúú-chuu a cg'õoè kg'oo-coan kg'oo guu. Naka tua gataga táá cg'áràn kúrú guu. Ncẽe x'áè-kg'áḿan tu kò ko xùri ne tu gha ko qãèse hẽé. Qãèse tu hãa.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Eẽ xu ko tsééa tcg'òóè ka xu kò Antioke koe síí tcãà, a xu a kò gaa koe khóè ne xg'ae-xg'ae, a tcgãya sa máà ne.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Eẽ ne ko nxárá si ka ne kò ghùi-ghui-tcáókuan di kg'uian qãè-tcaoa máá.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ka tsara kò Jutasea tsara Silasea tsara, porofiti tsara a kò ii khama qáò x'aèan séè a dtcòm̀-kg'ao ne cgoa kg'ui, a ghùi-ghui tcáó ne, a qari-qari ne.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Eẽ tsara kò gaa koe x'aèan séèa hãa, ka tsara kò dtcòm̀-kg'ao ne ka tòókuan cgoa tsééa ka̱biè, a tsara a kò gane ẽe kò tsééa úú tsara hãa ne koe ka̱bise.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Igaba i ko Silase ba qãèa máá gaa koem gha qaù sa.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Igaba tsara ko Pauloa tsara Barenabasea tsara Antioke koe qaù, ncẽe gatsara hẽé naka káí ne khóè ne c'ẽe ne hẽéthẽé kò X'aigam Nqarim di qãè tchõàn xgaa-xgaa koe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Cg'orò cáḿan qãá q'oo koem kò Paulo Barenabase ba bìrí a máá: “Hààn tsam ka̱bise naka tsama síí wèé xu x'áé-dxoo xu koe gatsam ka c'ẽe ne kabi, ncẽe tsam kò X'aigam dim kg'ui ba xgaa-xgaa hãa xu, naka bóò nta ne ma hãa sa,” témé.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Me kò Barenabase tc'ẽe, Johanem ncẽe Mareko ta kò ma tciièm cgoa tsara ga qõò sa.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Igabam kò Paulo tc'ẽe a bóò, i qãèa máá tsara tama gatsara cgoam gha qõò sa, Pamfilia koem kò q'aa cgoa tsara a, a kò táá còoka tsééa qõò cgoa tsara a khama.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Kas kò kaisas ntcoekus tshúù sa tẽe, tsara kò gaa koe ga q'aa. Me Barenabase ba Mareko ba séè, a ba a Kupero koe skepes cgoa qõò.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Me Paulo Silase ba nxárá tcg'òóa mááse, a ba a xgoaba, ne kò dtcòm̀-kg'ao ne còrèa máá tsara a, Nqarim di cgóm̀kuan gha hãa cgoa tsara a ka,
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 tsara kò Siria hẽé naka Kilikia koe hẽéthẽé tcana nqáé a kò gaa koe kereke zi qari-qari.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.