Atos 15

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Xu kò c'ẽe xu khóè xu Jutea koe guu a Antioke koe dtcòm̀-kg'ao ne síí xgaa-xgaa, a kò máá: “Moshem di x'áè-kg'áḿan ka xao ko q'ãe nqãa-qgai khòoè tama ne xao cuiskaga kgoaraè tite,” témé.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ncẽe sa kò Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara kúrú tsara ntcoeku cgoa xu, a qarika tẽèku cgoa xu. Tsara kò Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara, c'ẽe xu dtcòm̀-kg'ao xu cgoa nxárá tcg'òóè, Jerusalema koe xu gha qõò ka, a x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu koe hẽéthẽé síí ncẽes tẽès ka kg'ui ka.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Si kò kereke sa tsééa tcg'òó xu, xu ko Finikia koe hẽé naka Samaria koe hẽéthẽé tcãà, a xu a nxàe, nta ne ma tãá zi qhàò zi di ne Nqarim koe ka̱bisea hãa sa. Ncẽe tchõà nea kò wèé ne dtcòm̀-kg'ao ne kúrú ne kaisase qãè-tcao.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Eẽ xu ko Jerusalema koe tcãà ka xu kò kereke sa hẽé naka x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu ka hẽéthẽé qãèse hààkaguè. A tsara a kò ẽem Nqari ba gatsara koe kúrúa hãa zi gúù zi wèé zi nxàe.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Igaba ne kò c'ẽe ne dtcòm̀-kg'ao ne ncẽe kò Farasai xu dis xg'aes koe hãa ne tẽea-téé a máá: “Nqõóm di zi qhàò zi di ne méé ne q'ãe nqãa-qgai khòoè, naka nea bìríè Moshem di x'áè-kg'áḿan méé ne qgóóa qari sa,” témé.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka kaia xu hẽéthẽé xu ncẽes tchõà sa xg'aea máá a nxàe.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Me kò Petere kaias nxàes qãá q'oo koe tẽea-téé a bìrí xu a máá: “Tíí ka c'ẽe xaoè, q'ana xao hãa me kò kg'aiaka x'aè ka Nqari ba gatu xg'aeku koe nxárá tcg'òó sa kúrúa hãa, tíí kg'áḿ koe ne gha tãá zi qhàò zi di ne guu a qãè tchõàn kóḿ sa, a ne a dtcòm̀ ka.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Nqarim ncẽe khóèm dis tcáó sa q'ana ba ko x'áí ne, qãèsem ko hààkagu ne sa, Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba máà ne ka, ncẽem kò sixae ka hẽé khama.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Sita hẽé naka gane hẽéthẽé xg'aeku koem kò cúí q'aa-q'oo ga táá kúrú, gane di tcáóa nem kò dtcòm̀an cgoa q'ano-q'ano khama.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Dùús domka xao ko Nqari ba kúrúa bóòa máá? Dùús domka xao ko xgaa-xgaase-kg'ao ne qg'áó koe jokoan xòó, ncẽe gaxae kana gaxae ka xõò ga xu xu kò gaan dcẽé ka tààè e?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Igaba xae ko tseeguan kaga dtcòm̀, cgóm̀kuan X'aigam Jesom di ka ta gha gane khamaga ma kgoaraè sa,” tam méé.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Xu wèé xu khóè xu nqoo, a Barenabasea tsara Pauloa tsara komsana, tsara ko ma x'áí zi hẽé naka are-aresa zi gúù zi hẽéthẽé ma nxàe sa, ẽem kò Nqari ba tãá zi qhàò zi di ne koe gatsara ka kúrúa zi.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Eẽ tsara ko kg'uia xg'ara kam ko Jakobo xo̱a a máá: “Tíí ka c'ẽe xaoè, komsana te xao:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Simone ba ko nxàe, me ma Nqari ba ma tãá zi qhàò zi di ne ma kg'aia dàra hãa sa, gaa zi koem gha cg'õèa ba domka khóè ne nxárá tcg'òóa mááse ka.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Kg'uian porofiti xu di igabaga i ko ncẽes gúùs cgoa dtcòm̀ku, ncẽe i ma ncẽeta ma góáèa koe, ncẽem ko Nqari ba máá:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 ‘Ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koer gha ka̱bise,
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 nxãasega ne gha ẽe qaùa ne khóè ne X'aigam Nqari ba qaa ka,
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Nqarim ko ma kg'ui i,
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Gaa domkaga ra bóòa tcg'òóa, a ko còo dis ka ko máá: Ncẽè tãá zi qhàò zi di ne kò Nqarim koe ka̱bise ne méé ta táá xgáè ne guu.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Igaba méé xae góá máá ne, naka ne táá kúrú mááseèa nqárìan máàèa hãa zi gúù zi tc'õó guu, naka nea gataga táá cg'áràn kúrú guu, naka nea táá chúú-chuuèa kg'oo-coan di kg'òóan kg'oo guu, naka nea táá c'áòan tc'õó guu.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ncìísega i ko Moshem di x'áèan x'áé-dxoo xu koe xgaa-xgaaè, ncẽe i ko ma còrè-nquuan koe wèé Sabatan ka nxáráè khama,” tam méé.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Ka xu ko nxãaska x'áè úú-kg'ao xu hẽé, naka kaia xu hẽé, naka wèés kereke sa hẽéthẽé bóò i qãè e, cám̀ khóè tsara ne gha xg'aes koe guu a nxárá tcg'òó, a Paulo ba hẽé naka Barenabase ba hẽéthẽé tsara cgoa Antioke koe tsééa úú sa. Jutasem ncẽe kò Baresabase ta ma tciiè ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara kò nxárá tcg'òóè, ncẽe kò dtcòm̀-kg'ao ne ka kaisase tcommèa hãa tsara.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ka xu ko tcgãyas ncẽeta ma góásea hãa sa gatsara cgoa tsééa úú, ncẽe ko máá:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Gaxae ka c'ẽea xua gaxae dis xg'aes koe tcg'oara hãa sa xae kóḿa hãa, a xu a kg'uian cgoa tcg'ome tcúú tua, a tshúù-tshuu tc'ẽe tua sa, gaxae x'áèan máà xu tama koe.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Gaa domka xae xg'ae a dtcòm̀kua, a cám̀ tsara khóè tsara nxárá tcg'òóa, a gatu koe tsééa úúa hãa, gaxae di tsara ncàm̀-khoe tsara Barenabasea tsara Pauloa tsara cgoa tsara gha qõò ka,
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 khóè tsara ncẽe kò gatá dim X'aigam Jeso Krestem domka gatsara di kg'õèan cg'oè-cg'oegam qgáìm koe tcana hãa tsara.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Gaa domka xae ko Jutase ba hẽé naka Silase ba hẽéthẽé tsara gatu koe tsééa úú, síí tsara gha ncẽe koe xae góáa hãas gúù sa kg'áḿa tsara ka chóà máá tu u ka.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽé naka gaxae hẽéthẽéa kò bóò i qãèa máá xaea hãa, táá méé xae cúí gúù qóḿ ga xgàmkagu tu u guu sa, ncẽe zi gúù zi gatu koe ko qaase zi ka oose, ncẽe ko xùri zi:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 táá méé tu kúrú mááseèa nqárìan ko máàè tc'õoan tc'õó guu, naka tua c'áòan tc'õó guu, naka tua táá chúú-chuu a cg'õoè kg'oo-coan kg'oo guu. Naka tua gataga táá cg'áràn kúrú guu. Ncẽe x'áè-kg'áḿan tu kò ko xùri ne tu gha ko qãèse hẽé. Qãèse tu hãa.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Eẽ xu ko tsééa tcg'òóè ka xu kò Antioke koe síí tcãà, a xu a kò gaa koe khóè ne xg'ae-xg'ae, a tcgãya sa máà ne.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Eẽ ne ko nxárá si ka ne kò ghùi-ghui-tcáókuan di kg'uian qãè-tcaoa máá.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ka tsara kò Jutasea tsara Silasea tsara, porofiti tsara a kò ii khama qáò x'aèan séè a dtcòm̀-kg'ao ne cgoa kg'ui, a ghùi-ghui tcáó ne, a qari-qari ne.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Eẽ tsara kò gaa koe x'aèan séèa hãa, ka tsara kò dtcòm̀-kg'ao ne ka tòókuan cgoa tsééa ka̱biè, a tsara a kò gane ẽe kò tsééa úú tsara hãa ne koe ka̱bise.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 [Igaba i ko Silase ba qãèa máá gaa koem gha qaù sa.]
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Igaba tsara ko Pauloa tsara Barenabasea tsara Antioke koe qaù, ncẽe gatsara hẽé naka káí ne khóè ne c'ẽe ne hẽéthẽé kò X'aigam Nqarim di qãè tchõàn xgaa-xgaa koe.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Cg'orò cáḿan qãá q'oo koem kò Paulo Barenabase ba bìrí a máá: “Hààn tsam ka̱bise naka tsama síí wèé xu x'áé-dxoo xu koe gatsam ka c'ẽe ne kabi, ncẽe tsam kò X'aigam dim kg'ui ba xgaa-xgaa hãa xu, naka bóò nta ne ma hãa sa,” témé.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Me kò Barenabase tc'ẽe, Johanem ncẽe Mareko ta kò ma tciièm cgoa tsara ga qõò sa.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Igabam kò Paulo tc'ẽe a bóò, i qãèa máá tsara tama gatsara cgoam gha qõò sa, Pamfilia koem kò q'aa cgoa tsara a, a kò táá còoka tsééa qõò cgoa tsara a khama.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Kas kò kaisas ntcoekus tshúù sa tẽe, tsara kò gaa koe ga q'aa. Me Barenabase ba Mareko ba séè, a ba a Kupero koe skepes cgoa qõò.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Me Paulo Silase ba nxárá tcg'òóa mááse, a ba a xgoaba, ne kò dtcòm̀-kg'ao ne còrèa máá tsara a, Nqarim di cgóm̀kuan gha hãa cgoa tsara a ka,
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 tsara kò Siria hẽé naka Kilikia koe hẽéthẽé tcana nqáé a kò gaa koe kereke zi qari-qari.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.