Atos 10
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC
1 Kaesarea koem kò khóè ba hàna Koniliase ta kò ma tciiè ba, tc'ãà-cookg'ai me e kò ii, ncõo-kg'ao xu ncẽe kòo Italea ta ko ma tciiè xu di ba.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Gabá hẽé naka wèé ne khóè ne x'áéa ba di ne hẽéthẽéa kò Nqari-tcáóa ne khóè ne e, a kò Nqari ba q'áò. Khóè nem kò káí aban máà, a ba a kòo wèé x'aè ka Nqari ba còrè.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Me kò c'ẽem koabam ka, nqoana di zi x'aè zi ka, x'áí sa bóò ncẽe gaas koem kò qãèse moengelem Nqarim di ba bóò sa, me ko tcãà, a ko bìrí me a máá: “Koniliaseè,” témé.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Me gam koe qãea tòón tcgáí a bóò me, a q'áòs ka tcãàè a máá: “Dùú saà, X'aiga Tseè?” témé. Me xo̱a a máá: “Tsari còrèan hẽé naka tsari aban hẽéthẽéa tc'ẽe-tc'ẽeses iise Nqarim koe tc'amaka qaòa hãa,
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 ke ncẽeska khóè xu Jopa koe tsééa úú, naka xu síí Simonem ncẽe ko Petere ta ma tciiè ba óá;
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 c'ẽem Simonem x'áé koem dàra hãa, khòo tséé-kg'ao ba, ncẽe gam dim nquum tshàa-dxoom qàe koe hàna ba ke,” témé.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Eẽm ko moengelem ẽe kò kg'ui cgoa me ba qõò kam kò gam di xu qãà xu ẽe kò tsééa máá me xu koe guu a cám̀ qãà tsara tcii, naka Nqari-tcáóam ncõo-kg'ao ba hẽéthẽé e,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 a ba a wèés gúùs ẽe kúrúsea hãa sa bìrí xu, a Jopa koe tsééa úú xu.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Xùrikom cáḿ di koaba ka, ẽe xu gaxu dis qõòs koe hãa, a x'áé-dxoom koe cúù xu u, kam ko Petere nquum tco̱be koe q'ábà a síí gaa koe còrè.Nqãaka cúíga q'ooan úúa hãam nquum tca̱base dqàrièa hãa ba|src="LB00234.tif" size="col" ref="10:9"
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Si kò xàbà sa tcãà me, me c'ẽe gúù tc'õóm gha tc'ẽe. Eẽ i hãa a ko tsãaguè kam ko sõokuris khama xam̀s gúùs ka tcãàè,
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 kam ko nqarikg'aian bóò i ko xgobekg'amse, me c'ẽem gúùm qáòm qgáím khama ii ba, gaa koe guu a ko nqãaka xõa, a ko 4 c'ama ba cgoa góḿankg'ai koe xòóè.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Gam koe i kò wèé kg'oo-coa-qhàòan hẽé, naka ncãà-kg'aman cgoa ko caate kg'oo-coan hẽé, naka tsa̱rán hẽéthẽé hàna.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Me nxãaska dòm̀ ba kóḿ me ko máá: “Tẽe Petereè; cg'õo naka kg'oo,” témé.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Igabam kò Petere ba máá: “Eẽ-ẽe X'aigaè, qanegar cg'uriga gúùan tc'õó ta ga hãa kana tc'õokuan kg'ano tama gúùan gar tc'õó ta ga hãa thẽé,” témé.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Me kò dòm̀ ba cám̀ dis ka gaicara bìrí me a máá: “Eẽ Nqarim q'ano iise kúrúas ka táá máá, q'ano tama saa, témé guu,” témé.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ncẽe sa kò nqoana q'oro kúrúse, me gúù ba nqarikg'ai koe qháésega séèa ka̱biè.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Eẽm Petere qanega hãa a ko are, ẽem ncãa ko bóòs x'áí sa ko dùú sa nxàe sa, ka xu ko kúúga Koniliasem ka tsééèa xu khóè xu hàà heke-kg'áḿs koe téé, Simonem dim nquum ka xu kò tẽèa hãa khama.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Q'au xu kò a tẽè, Simonem ncẽe Petere ta ko ma tciiè ba ẽe koe x'ãèa hãa sa.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Eẽm Petere hãa a ko ẽes x'áís ka tc'ẽe, kam ko Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba bìrí me a máá: “Bóò, nqoana xu khóè xu hãa a ko qaa tsi.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ke tẽe naka xõa, naka tsia qõò cgoa xu, c'ẽe gúù tc'ẽe-tc'ẽese tamase, Tíí ra tséé xua hãa ke,” témé.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Me Petere xõa a khóè xu koe síí a ba a máá: “Bóò, tíí ga ra a, qaa xao ko ra, dùú sa xao ko qaara máá te?” témé.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Xu xo̱a me a máá: “Koniliasem ka xae tsééa óáèa, ncõo-kg'ao xu dim tc'ãà-cookg'ai ba, tchànom khóèm, Nqari ba ko q'áò ba, ncẽe gam ka i ko qãèse kg'uiè ba, wèés qhàòs Juta ne dis ka. Tcom-tcomsam moengelem kam kò q'ãakaguè, tsáá koem gha khóèan tsééa úú, tsi síí tciiè, a gam dim nquum koe hàà, me hàà kóḿ nta tsi ko méé sa ka,” témé.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Me Petere tciia tcãà xu, a x'óm̀-q'ooan máà xu.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Xùrikom cáḿ ka xu ko Kaesarea koe tcãà, Koniliase ba kò qãà nea, a gam di qhàòan tciia xg'aea, naka ncàm̀am hãa a tòóku cgoa khóèan hẽéthẽé e.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Eẽm ko Petere tcãà kam kò Koniliasem cgoa xg'ae, me nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé, a dqo̱m̀ me.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Me Petere ghùi me a máá: “Táá ẽeta hẽé guu, khóè ra a, a tsáá khamaga ii ke,” témé.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Eẽm ko kg'ui cgoa me, kam kò tcãà a káí ne khóè ne bóò ne hààra xg'aea.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Me bìrí ne a máá: “Gatu igaba tu gatu ka qãèse q'ana hãa, x'áèa nea kgoara máá tama, Juta ba gha c'ẽe zi qhàò zi di ne cgoa xg'ae kana dàra ne sa. Igabam Nqari ba x'áí tea, táá méér cúí khóè ga q'ano tama ia kana kg'amaga di i ta ma tcii guu sa,
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 khama ẽer ko khóèan tsééa mááèa kar kò xguì tamase kg'ama hàà. Khamar ko ncẽeska tẽè, dùú sar tciia mááèa sa,” témé.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Me Koniliase ba xo̱a a máá: “4 cáḿan ncẽe nqáéa koe, ncẽe x'aèan nqoana di kaga, ra kò hãa a ko tirim nquum koe còrè, kam kò kúúga tca̱à qgáíkom khóè ba cookg'aia te koe hàà téé,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 a máá: ‘Koniliaseè, tsari còrèa ne komsanaèa, i tsari aban Nqarim cookg'ai koe tc'ẽe-tc'ẽeseèa.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ke nxãaska Jopa koe c'ẽe khóèan tsééa úú naka i Simone ba síí dtcàrà, ncẽe ko Petere ta ma tciiè ba. Simonem khòo tséé-kg'aom x'áé koem hàna, ncẽe tshàa-dxoom qàe koe x'ãèa ba,’ tam méé.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ra kò nxãaskaga kúúga khóèan tsáá koe tsééa úú, tsi qãèse hẽé a hààraa. Ta ncẽeska wèéa ta ga ncẽe koe hàna Nqarim cookg'ai koe, a ko hàà komsana wèéan ẽe X'aigam Nqarim x'áè tsia, tsi ko hàà kg'ui i,” tam méé.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Me kò nxãaska Petere tshoa-tshoa a kg'ui cgoa ne a máá: “Tseeguan kagar ko ncẽeska bóòa q'ãa, Nqari ba khóèan tãákase qgóó tama sa,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 igaba wèés qhàòs koe, wèém ẽe ko q'áò Me, a ko ẽe tchàno ii sa kúrú bam ko Gam koe qãèse hààkagu.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Q'ana tu hãa, Iseraele di ne khóè ne koem kò kg'uian tsééa úúa hãa sa, Jeso Krestem koe guua tòókuan di qãè tchõà nem kòo xgaa-xgaa, ncẽe X'aigam Nqari ba wèéa ne di Me e di i.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Eẽ tchõà nea kò Galilea koe tshoa-tshoase a síí Jutea koe tsa̱i-tsa̱ise sa tu q'ana, tcguù-tcguukus ncẽe Johanem kò nxàes koe guu a,
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 ntam ko ma Nqari ba ma Jesom Nasareta di ba ma Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽé naka qarian hẽéthẽé cgoa ntcã̱á tcúú sa, ntam ko ma qõòa te a qãèan kúrú sa, naka ẽe wèéa ne ẽe kò dxãwam ka qgóóèa hãa ne khóè ne wèé nem ko ma kg'õèkaguan ka, Nqari ba ko Gam cgoa hãa khama.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ta wèéa ta ga ẽem kúrúa hãas koe nxàea tseegukagu-kg'ao ta a, Juta ne dim nqõóm koe hẽé naka Jerusalema koe hẽéthẽé e. Cg'õo Me ne kò, xgàus koe tceea ba ka,
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 igabam kò Nqari ba nqoana dim cáḿ ka ghùi Me, a kúrú Mem x'áíse,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 wèé khóèan koe tamase, igaba sixae koe ncẽe Nqarim ka ko nxárá tcg'òóèa xae, nxàea tseegukagu-kg'ao xae gha ii ka, ncẽe ko tc'õó, a kg'áà cgoa Me xae, x'ooan koem tẽeas qãá q'oo koe.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Me kò x'áè xae e, khóè ne xae gha xgaa-xgaa ka, a Gam ga Me e sa x'áí, Nqarim ka nxárá tcg'òóèa ba, a ba a gha ẽe kg'õèa ne hẽé naka x'óóa ne hẽéthẽé dim Xgàra-kg'ao ba ii ba ka.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wèé xu porofiti xu kò Gam ka nxàea tseegukagu, wèém ẽe ko Gam di cg'õèan koe dtcòm̀ ba gha qgóóa-máákuan chìbian di hòò sa,” tam Petere ba méé.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Eẽm Petere qanega hãa a ko kg'ui kam kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba wèéa ne ẽe kò kg'ui ba komsana ne koe tcãà.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ne kò Juta di ne dtcòm̀-kg'ao ne, ncẽe ko Peterem cgoa hààraa ne kaisas ares ka tcãàè, Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba kò abas iise tãá zi qhàò zi di ne koe igabaga thẽé tcãà khama.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Ne kò kóḿ ne ne ko tãáka xu ta̱m xu cgoa kg'ui, a ko Nqari ba kaikagu khama. Nxãaskam ko Petere máá:
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “A c'ẽe ba hàna tshàan gha xguì ba, ncẽe ne khóè ne gha táá tcguù-tcguuè ka, ncẽe Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hòòa ne, sita khama?” témé.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Me x'áè, khóè ne gha Jeso Krestem dim cg'õèm cgoa tcguù-tcguuè sa. Ne kò dtcàrà me, cáḿ-coa nem gha x'ãè cgoa ne sa.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.