Atos 10
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB
1 Kaesarea koem kò khóè ba hàna Koniliase ta kò ma tciiè ba, tc'ãà-cookg'ai me e kò ii, ncõo-kg'ao xu ncẽe kòo Italea ta ko ma tciiè xu di ba.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Gabá hẽé naka wèé ne khóè ne x'áéa ba di ne hẽéthẽéa kò Nqari-tcáóa ne khóè ne e, a kò Nqari ba q'áò. Khóè nem kò káí aban máà, a ba a kòo wèé x'aè ka Nqari ba còrè.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Me kò c'ẽem koabam ka, nqoana di zi x'aè zi ka, x'áí sa bóò ncẽe gaas koem kò qãèse moengelem Nqarim di ba bóò sa, me ko tcãà, a ko bìrí me a máá: “Koniliaseè,” témé.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Me gam koe qãea tòón tcgáí a bóò me, a q'áòs ka tcãàè a máá: “Dùú saà, X'aiga Tseè?” témé. Me xo̱a a máá: “Tsari còrèan hẽé naka tsari aban hẽéthẽéa tc'ẽe-tc'ẽeses iise Nqarim koe tc'amaka qaòa hãa,
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 ke ncẽeska khóè xu Jopa koe tsééa úú, naka xu síí Simonem ncẽe ko Petere ta ma tciiè ba óá;
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 c'ẽem Simonem x'áé koem dàra hãa, khòo tséé-kg'ao ba, ncẽe gam dim nquum tshàa-dxoom qàe koe hàna ba ke,” témé.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Eẽm ko moengelem ẽe kò kg'ui cgoa me ba qõò kam kò gam di xu qãà xu ẽe kò tsééa máá me xu koe guu a cám̀ qãà tsara tcii, naka Nqari-tcáóam ncõo-kg'ao ba hẽéthẽé e,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 a ba a wèés gúùs ẽe kúrúsea hãa sa bìrí xu, a Jopa koe tsééa úú xu.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Xùrikom cáḿ di koaba ka, ẽe xu gaxu dis qõòs koe hãa, a x'áé-dxoom koe cúù xu u, kam ko Petere nquum tco̱be koe q'ábà a síí gaa koe còrè.Nqãaka cúíga q'ooan úúa hãam nquum tca̱base dqàrièa hãa ba|src="LB00234.tif" size="col" ref="10:9"
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Si kò xàbà sa tcãà me, me c'ẽe gúù tc'õóm gha tc'ẽe. Eẽ i hãa a ko tsãaguè kam ko sõokuris khama xam̀s gúùs ka tcãàè,
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 kam ko nqarikg'aian bóò i ko xgobekg'amse, me c'ẽem gúùm qáòm qgáím khama ii ba, gaa koe guu a ko nqãaka xõa, a ko 4 c'ama ba cgoa góḿankg'ai koe xòóè.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Gam koe i kò wèé kg'oo-coa-qhàòan hẽé, naka ncãà-kg'aman cgoa ko caate kg'oo-coan hẽé, naka tsa̱rán hẽéthẽé hàna.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Me nxãaska dòm̀ ba kóḿ me ko máá: “Tẽe Petereè; cg'õo naka kg'oo,” témé.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Igabam kò Petere ba máá: “Eẽ-ẽe X'aigaè, qanegar cg'uriga gúùan tc'õó ta ga hãa kana tc'õokuan kg'ano tama gúùan gar tc'õó ta ga hãa thẽé,” témé.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Me kò dòm̀ ba cám̀ dis ka gaicara bìrí me a máá: “Eẽ Nqarim q'ano iise kúrúas ka táá máá, q'ano tama saa, témé guu,” témé.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ncẽe sa kò nqoana q'oro kúrúse, me gúù ba nqarikg'ai koe qháésega séèa ka̱biè.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Eẽm Petere qanega hãa a ko are, ẽem ncãa ko bóòs x'áí sa ko dùú sa nxàe sa, ka xu ko kúúga Koniliasem ka tsééèa xu khóè xu hàà heke-kg'áḿs koe téé, Simonem dim nquum ka xu kò tẽèa hãa khama.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Q'au xu kò a tẽè, Simonem ncẽe Petere ta ko ma tciiè ba ẽe koe x'ãèa hãa sa.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Eẽm Petere hãa a ko ẽes x'áís ka tc'ẽe, kam ko Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba bìrí me a máá: “Bóò, nqoana xu khóè xu hãa a ko qaa tsi.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ke tẽe naka xõa, naka tsia qõò cgoa xu, c'ẽe gúù tc'ẽe-tc'ẽese tamase, Tíí ra tséé xua hãa ke,” témé.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Me Petere xõa a khóè xu koe síí a ba a máá: “Bóò, tíí ga ra a, qaa xao ko ra, dùú sa xao ko qaara máá te?” témé.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Xu xo̱a me a máá: “Koniliasem ka xae tsééa óáèa, ncõo-kg'ao xu dim tc'ãà-cookg'ai ba, tchànom khóèm, Nqari ba ko q'áò ba, ncẽe gam ka i ko qãèse kg'uiè ba, wèés qhàòs Juta ne dis ka. Tcom-tcomsam moengelem kam kò q'ãakaguè, tsáá koem gha khóèan tsééa úú, tsi síí tciiè, a gam dim nquum koe hàà, me hàà kóḿ nta tsi ko méé sa ka,” témé.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Me Petere tciia tcãà xu, a x'óm̀-q'ooan máà xu.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Xùrikom cáḿ ka xu ko Kaesarea koe tcãà, Koniliase ba kò qãà nea, a gam di qhàòan tciia xg'aea, naka ncàm̀am hãa a tòóku cgoa khóèan hẽéthẽé e.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Eẽm ko Petere tcãà kam kò Koniliasem cgoa xg'ae, me nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé, a dqo̱m̀ me.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Me Petere ghùi me a máá: “Táá ẽeta hẽé guu, khóè ra a, a tsáá khamaga ii ke,” témé.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Eẽm ko kg'ui cgoa me, kam kò tcãà a káí ne khóè ne bóò ne hààra xg'aea.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Me bìrí ne a máá: “Gatu igaba tu gatu ka qãèse q'ana hãa, x'áèa nea kgoara máá tama, Juta ba gha c'ẽe zi qhàò zi di ne cgoa xg'ae kana dàra ne sa. Igabam Nqari ba x'áí tea, táá méér cúí khóè ga q'ano tama ia kana kg'amaga di i ta ma tcii guu sa,
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 khama ẽer ko khóèan tsééa mááèa kar kò xguì tamase kg'ama hàà. Khamar ko ncẽeska tẽè, dùú sar tciia mááèa sa,” témé.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Me Koniliase ba xo̱a a máá: “4 cáḿan ncẽe nqáéa koe, ncẽe x'aèan nqoana di kaga, ra kò hãa a ko tirim nquum koe còrè, kam kò kúúga tca̱à qgáíkom khóè ba cookg'aia te koe hàà téé,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 a máá: ‘Koniliaseè, tsari còrèa ne komsanaèa, i tsari aban Nqarim cookg'ai koe tc'ẽe-tc'ẽeseèa.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ke nxãaska Jopa koe c'ẽe khóèan tsééa úú naka i Simone ba síí dtcàrà, ncẽe ko Petere ta ma tciiè ba. Simonem khòo tséé-kg'aom x'áé koem hàna, ncẽe tshàa-dxoom qàe koe x'ãèa ba,’ tam méé.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ra kò nxãaskaga kúúga khóèan tsáá koe tsééa úú, tsi qãèse hẽé a hààraa. Ta ncẽeska wèéa ta ga ncẽe koe hàna Nqarim cookg'ai koe, a ko hàà komsana wèéan ẽe X'aigam Nqarim x'áè tsia, tsi ko hàà kg'ui i,” tam méé.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Me kò nxãaska Petere tshoa-tshoa a kg'ui cgoa ne a máá: “Tseeguan kagar ko ncẽeska bóòa q'ãa, Nqari ba khóèan tãákase qgóó tama sa,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 igaba wèés qhàòs koe, wèém ẽe ko q'áò Me, a ko ẽe tchàno ii sa kúrú bam ko Gam koe qãèse hààkagu.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Q'ana tu hãa, Iseraele di ne khóè ne koem kò kg'uian tsééa úúa hãa sa, Jeso Krestem koe guua tòókuan di qãè tchõà nem kòo xgaa-xgaa, ncẽe X'aigam Nqari ba wèéa ne di Me e di i.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Eẽ tchõà nea kò Galilea koe tshoa-tshoase a síí Jutea koe tsa̱i-tsa̱ise sa tu q'ana, tcguù-tcguukus ncẽe Johanem kò nxàes koe guu a,
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 ntam ko ma Nqari ba ma Jesom Nasareta di ba ma Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hẽé naka qarian hẽéthẽé cgoa ntcã̱á tcúú sa, ntam ko ma qõòa te a qãèan kúrú sa, naka ẽe wèéa ne ẽe kò dxãwam ka qgóóèa hãa ne khóè ne wèé nem ko ma kg'õèkaguan ka, Nqari ba ko Gam cgoa hãa khama.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ta wèéa ta ga ẽem kúrúa hãas koe nxàea tseegukagu-kg'ao ta a, Juta ne dim nqõóm koe hẽé naka Jerusalema koe hẽéthẽé e. Cg'õo Me ne kò, xgàus koe tceea ba ka,
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 igabam kò Nqari ba nqoana dim cáḿ ka ghùi Me, a kúrú Mem x'áíse,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 wèé khóèan koe tamase, igaba sixae koe ncẽe Nqarim ka ko nxárá tcg'òóèa xae, nxàea tseegukagu-kg'ao xae gha ii ka, ncẽe ko tc'õó, a kg'áà cgoa Me xae, x'ooan koem tẽeas qãá q'oo koe.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Me kò x'áè xae e, khóè ne xae gha xgaa-xgaa ka, a Gam ga Me e sa x'áí, Nqarim ka nxárá tcg'òóèa ba, a ba a gha ẽe kg'õèa ne hẽé naka x'óóa ne hẽéthẽé dim Xgàra-kg'ao ba ii ba ka.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wèé xu porofiti xu kò Gam ka nxàea tseegukagu, wèém ẽe ko Gam di cg'õèan koe dtcòm̀ ba gha qgóóa-máákuan chìbian di hòò sa,” tam Petere ba méé.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Eẽm Petere qanega hãa a ko kg'ui kam kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba wèéa ne ẽe kò kg'ui ba komsana ne koe tcãà.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ne kò Juta di ne dtcòm̀-kg'ao ne, ncẽe ko Peterem cgoa hààraa ne kaisas ares ka tcãàè, Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba kò abas iise tãá zi qhàò zi di ne koe igabaga thẽé tcãà khama.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ne kò kóḿ ne ne ko tãáka xu ta̱m xu cgoa kg'ui, a ko Nqari ba kaikagu khama. Nxãaskam ko Petere máá:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “A c'ẽe ba hàna tshàan gha xguì ba, ncẽe ne khóè ne gha táá tcguù-tcguuè ka, ncẽe Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba hòòa ne, sita khama?” témé.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Me x'áè, khóè ne gha Jeso Krestem dim cg'õèm cgoa tcguù-tcguuè sa. Ne kò dtcàrà me, cáḿ-coa nem gha x'ãè cgoa ne sa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.