Apocalipse 5
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ
1 Ra kò bóò kg'áòm tshàum koe, Gaam ẽe kò x'aian dis ntcõó-q'oos koe ntcõem di ba, Me tcgãya sa qgóóa, q'ooa sa koe hẽé naka qãáa sa koe hẽéthẽé kò góásea sa, si 7 zi gúù zi tc'àmà ko tcẽekg'am zi cgoa tcẽekg'ammèa.Tcgãya sa|src="HK00150.tif" size="col" ref="5:1"
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 A ra a kò qarim moengele ba bóò, me ko kaiam dòm̀ cgoa nxàe a ko máá: “Dìí ba tcgãyas xgobekg'am ka kg'anoèa, naka gaas di gúùan tc'àmà-tcẽekg'am si ko q'õàa tcg'òó ka hẽéthẽé e?” témé.
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Igaba i kò nqarikg'ai koe hẽé naka nqõómkg'ai koe hẽé naka nqõóm ka nqãaka ga hẽéthẽé koe cúí khóè ga káà a, tcgãya sa ga xgobekg'am kana ga bóò q'oo si i.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Ra kò kaisase kg'ae, cúí khóè ga kò táá hòòè khama, kg'anoa a tcgãya sa xgobekg'ama ne kana bóò q'ooa sa.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Me kò nxãaska kaia xu ka c'ẽe ba bìrí te a máá: “Táá kg'ae guu! Bóò, Juta dis qhàòs dim Gàm ba, To̱bem Dafitem di ba, nxãa ba tààa. Tcgãya sam gha kgoana a xgobekg'am, naka ẽes tc'àmà-tcẽekg'am cgoaèa gúùan 7 hẽéthẽé e,” témé.
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 X'aian dis ntcõó-q'oo sa hẽé naka 4 kg'oo-coan hãa koe hẽé naka kaia xu xg'aeku koe hẽéthẽé ra kò Ghùu-coa ba bóò Me téé-tẽe, cg'õoèa hãa khama ii a, 7 nxãà nem kò úúa, 7 tcgáían hẽéthẽé e, ncẽe kò 7 xu Tc'ẽe xu Nqarim di xu ii i, ncẽe kò wèém nqõóm koe tsééa úúèa xu.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Qõòm kò a síí tcgãya sa séè, Gaam ẽe kò x'aian dis ntcõó-q'oos koe ntcõem dim kg'áòm x'õàm xòè koe.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Eẽm ko tcgãya sa séèa xg'ara, ka xu ko 4 xu kg'oo-coa xu hẽé, naka 24 xu kaia xu hẽéthẽé Ghùu-coam cookg'ai koe cg'áé. Wèéa ne kò zómá zi hẽé naka gàba zi qãè hm̀m̀ xg'ãò gúùan ka cg'oèa zi gautan di zi hẽéthẽé qgóóa, ncẽe ko tcom-tcomsa ne di còrè ii i.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Xu kò ka̱bam cii ba nxáè a máá:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 a Tsi a kò kúrú ne ne x'aian di ne peresiti ne e,
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Kar kò bóò, a ra a káí xu moengele xu di dòm̀an kóḿ, ncẽe kò kaisase káí ii xu, nxáráè tite zi tcám̀-tcám̀ zi khama noo xu. Ncẽe kò x'aian dis ntcõó-q'oo sa hẽé naka kg'oo-coan hẽé naka kaia xu hẽéthẽé nxa̱ma-nxa̱ma hãa xu,
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 xu kò kaiam dòm̀ cgoa máá:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Ra kò nxãaska wèé gúùan ẽe kg'õèa hãa kóḿ, ncẽe nqarikg'ai koe hẽé naka nqõómkg'ai koe hẽé, naka nqõóm ka nqãaka hẽé, naka tshàa-dxooan koe hẽéthẽé hàna a, wèéan ẽe gaan koe hàna a, i ko máá:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 I kò 4 kg'oo-coan máá: “Amen!” témé. Xu kò kaia xu cg'áé, a xu a dqo̱m̀.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.