Apocalipse 6
Na Taratara TeAtua i naa taratara Takuu (NHO) vs BKJ
1 Teenaa nau ku kite te Sukua Sipsip e ffana te loki mua i naa loki e hitu naa, araa nau ku lono te manu tokotasi i naa manu e ora hakaoti raa e kannaa peelaa, “Kau!” Tana reo e takattuu ma ko naa hatturi.
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Nau ki ttoka no kite te hos makkini. Te tama e tere ake i aruna te hos naa e taaohi te kkoru aa e hakao tana noti maatua i tana pisouru. Ttama naa e tere ake pee ko te tama e taa i te ttau teelaa e hano ki taa hoki naa kanohenua.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ki oti raa te Sukua Sipsip raa ku ffana no taaraki te ssoa te loki, teenaa ki lono nau te rua naa manu e ora hakaoti raa e kannaa, “Kau!”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Saaita nei raa teelaa se hos e mmea raa ku hakasura ake. Te tama e tere ake te hos naa e taka ma naa mahi ki haia a ia naa tama i te kerekere raa ki hetaa soko laatou no mmate. A ia naa ni kauake tana komu taa tama e lasi iloo.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Teenaa te Sukua sipsip raa ku ffana no taaraki te ttoru naa loki, araa nau ku lono te ttoru i naa manu e ora hakaoti raa e kannaa, “Kau!” Teenaa nau ki ttoka no kite te hos e uri pallaa. Te tama e tere ake i aruna te hos naa e taaohi te sikeel raa i tana rima.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Nau e lono ma se tama e kannaa mai i te takahaa manu e ora hakaoti raa peelaa, “Te tama ma ki heheuna tana aso hakkaatoa ki lavaa tana upu haraoa wit tokotasi koi, aa a ia ma ki heheuna hoki tana aso hakkaatoa ki lavaa ni upu haraoa ‘barley’ e toru koi. Tevana iaa kootou see taaia kootou naa laakau oliv raa ma naa verena naa laakau ‘grape’.”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ki oti raa te Sukua Sipsip raa ku ffana no taaraki te haa naa loki, teenaa nau ku lono i te haa naa manu e ora hakaoti e kannaa, “Kau!”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Nau ku ttoka no kite te hos e mee ma e mate tana kiri. Te tama e tere ake i aruna te hos naa e ttapa ma ko te Mate, aa telaa tama e ttapa ma ko te Kina Te Mate raa e tere ake lokoi vaamuri aana. Laaua ni tukua ki roorosi laaua ki naa kanohenua e takkoto i te murihenua tokotasi i naa murihenua e haa te kerekere nei, teenaa ki taaia naa kanohenua naa ki mmate i naa tau, naa one, naa maki, aa ki kaaina naa manu vao e kaittama.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Ki oti raa te Sukua Sipsip raa ku ffana no taaraki te rima naa loki, teenaa ki kite nau naa manu naa tama ni taaia no mmate raa e nnoho i laro te olta. Teenaa ko naa tama ni taaia i laatou ni hakaea naa taratara TeAtua ka tarataraina laatou hakaraaoi iloo i ana tiputipu.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Naa tama naa e tanitani varo peelaa, “TeAriki Haimahi. Koe e tapu, aa koe e taratara ki te taratara maaoni. Koe e ttari ki te ssao hea ki hakatonutonu naa tama te kerekere nei, ki hakkaitoaina naa tama ni taaia ai maatou?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ki oti raa naa tama naa ku kauake naa hekau laatou ki uru, te tama koi ana hekau e makkini. Teenaa ki mee ake TeAtua ki nnoho laatou ka ttari hakamaarie ki kaatoa mai naa tama katoo e heheuna pee ko laatou aa e lotu hakapaa laatou, teelaa ma ki oti ku taaia hoki pee ko laatou.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Nau raa ku mmata i naa ffana te Sukua sipsip raa te ono naa loki. Tana saaita ni ffana te loki raa, te hui iloo te mahuke ni ruu te kerekere. Te laa raa ni uuhia no poouri tanutanu hakaoti, aa te marama raa ni huri no mmea ma se ttoo.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Naa hetuu raa ni maaoha mai ki te kerekere pee ko naa maaoha naa hua mmoto e irihia te matani.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Te ppaa te lani ni hakateki no seai, e mee pee ko naa moelana e haatua, aa naa mouna ma naa tamaa henua hakkaatoa ni torona i naa kina laatou e ttuu.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Naa tuku te kerekere nei, naa tama hakamaatua naa kanohenua aa ma naa hakamau naa tama e taa i naa tau raa, naa tama e hai hekau, naa tama haimahi, naa poe, aa ma naa tamavare hakkaatoa ni mmuni iloto naa rua i naa vasi naa mouna. Aaraa tama e mmuni vaararo naa hatu e llasi i naa mouna.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Naa tama naa e mmoe ka tanitani varo peelaa ki naa mouna raa ma naa hatu e llasi, “Maaoha mai ki aruna maatou no hakalluutia maatou i naa karamata te tama e nohonoho i aruna te nohorana hakamaatua, ki see hai haaeoina maatou te Sukua Sipsip.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 I te aso e hakamataku naa haaeo laaua raa ku tae mai. Ko ai te tama e lavaa te tuu atu ki naa haaeo naa?”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.