Romanos 9
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT
1 Iixpan Cristo innamechoniluia nic nin tlen inquihtoua yeh milauac, amo nistlacati. Uan noyolihtic in Espíritu Santo nechonmatiltia nic nin tlen inquihtoua yeh milauac:
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Neh tlailiuis intlaocoya uan inpia se toneualistli itich noyolo tlen amo panoua,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 hasta onniquisquia neh nonohmah, Dios manechtlatiui itich in tlicotlatzacuiltilis, uan ohcon manechsicantlali de Cristo, tla non oquinmatlanisquia mamomaquixtican nochancaicniuan judíos.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yehuan yen israelitas, naquin Dios oquinsilih quemeh ipiluantzitzin, naquin Dios oquinnextilih que Yehuatzin tlailiuis mouisticatzintli, yehuan naquin Dios inuan omotlahtolsintilih, naquin Dios oquinmactih in tlanauatil, uan oquimiluih quenih macchiuacan in tiquitl de tetlacachiualis inauactzinco, uan omoyectencau quinmactis mouistic tlateochiualis.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Yehuan naquin ualeuanih inauac in toueyitahuan judíos; uan innauac yehuan ompa ualeua in Cristo Temaquixtani quemeh tlalticpactlacatl, uan Yehuatzin yehua Dios naquin tlanauatihtoc itich nochi, uan naquin icnamiqui in tetlacachiualistli ica in sintitl nochipa. Amén.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Pero ica nochi non amo ictosniqui inteahsicamatiltihtoc que tlen Dios omoyectencau quinmactis in israelitas acmo oquinmactih. Tlayeh, tlen inteahsicamatiltihtoc yeh nin: nic miqueh amo tlaniltocah ohcon mota nic amo nochtin tlen ualeuah itich Israel milauac pouih israelitas,
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 sannoiuqui ohcon quemeh amo nochtin tlen ualeuah itich Abraham pouih iconeuan, pues Dios oquiluih in Abraham: “Sayeh nipiluan moconeu Isaac, yehuan naquin pouisqueh oneuah de teh.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Uan ohcon itquitah, amo nochtin pouih iconeuan Dios sayeh nic icpiah inpapan yeh in Abraham, tla yeh in tlen milauac ualeuanih inauac Abraham pouih sayeh naquin nesih nic Dios omoyectencautzinoh nesisqueh.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Uan in tlahtol tlen Dios omoyectencautzinoh yeh yeh nin: “Itich in tonal tlen yonmitziluih, niuitz, uan in Sara ya icpias se iconeu.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Uan amo san yeh non. Noiuqui ohcon opanoc iuan niconeuan in Rebeca tlen ocpixqueh sanse inpapan, yen Isaac naquin inauac itualeuah.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Pues ihcuac oc ihtitl ocatcah nonqueh coconeh, uan dion ayamo occhiuayah tlen cuali noso tlen amo cuali, ihcuacon Dios ocnextih nic amo tepihpina ipampa itlah chiualis, tlamo yeh nic Yehuatzin ontenotza.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Ica non ihquin oquiluih in Rebeca: “Moconeu tlayacayotl isqui itlaqueual naquin ocachi tzohtzocotzin.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ohcon quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Ontlasohtlac in Jacob, uan in Esaú amo onmotacanic.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Tla ohcon, tlenoh itquihtosqueh? ¿Itquihtosqueh amo yec tlen Dios icchiua? ¡Amo, ayic ohcon matyoluican!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Pues ixconilnamiquican, Dios ihquin oquiluih in Moisés: “Inquicnomatis naquin neh inniquis inquicnomatis, uan intlaocolitas naquin neh inniquis intlaocolitas.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Uan ohcon itquitah, Dios amo tepihpina nic seyeh secniqui, noso nic semochicaua itich itlah chiualis, tla yeh tepihpina ica niteicnoitalitzin.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Non noiuqui mota itich in Teotlahtolamatl campa Dios quiluia in Faraón: “Onmitztlalih itueyitiquiuahqui nic motich innextis nochicaualis, uan ohcon maquixmatican notoocaa itich nochi in tlalticpactli.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Nochi nin tlahtol technextilia, Dios quimicnomati naquin comoniquiltia quimicnomatis, sannoiuqui ohcon naquin icniqui icyolohchihchicauas, icyolohchihchicaua.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Pero touatzin uilis itnechoniluis: “Tla ohcon, ¿tleca Dios oc quintlahtlacoltia in tlacameh? Pues mota amacah uili quixnamiqui nitlaniquilitzin.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¡Pero nocnitzin! ¿Aquih touatzin para itconnananquilis Dios? Quenat in soquicomitl uilis quiluis naquin occhihchiu: “¿Tleca ihquin otnechonchihchiu?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 In soquichiuani imac catqui icchiuas san ica se soquitl tlen yeh icniquis. Uilis icchiuas se contzin tlen ica itlah cualtzin ictlatiquitisqueh, uan noiuqui ohcon ica non mismo soquitl uilis icchiuas ocse comitl tlen ictlatiquitisqueh san ica tlensa.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 ¿Uan tlenoh motiquiu tla sannoiuqui Dios ohcon icchiua? Pues Dios ocniquia icnextis nicualanilitzin uan nichicaualitzin, masqui ohcon oc oquinpacahyouih necateh tapalcameh tlen cateh icsilisqueh in tlatzacuiltilis uan in poliuilis.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ohcon oquichiu nic oquinic octeixmatiltih innauac necateh tapalcameh tlen Yehuatzin quimicnomati, naquin oquinpihpin desde achtoh mateuantican itich niuehcapantlalilis, quen Yehuatzin tlailiuis simi mouisticatzintli.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Uan nonqueh tapalcameh tlen Dios oquimicnomat, yeh yen tehuan naquin Dios otechnotz, amo san den judíos, tlamo noiuqui de naquin amo judíos.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Quemeh ihcuiliutoc itich nitlahcuilol in teotlanauatani Oseas:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Uan campa achtoh oquimiluihcah: “Namehuan amo nanpouih noaxcauan”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Pero den israelitas in teotlanauatani Isaías ihquin oquihtoh: “Masqui tlen ualeuah de Israel maican miqueh quemeh in xali tlen catqui itenco in mar, sayen siquin momaquixtisqueh,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 pues in toTecotzin quintlatzacuiltis in tlalticpactlacameh, comochiuilis nochi tlen ocmihtaluih, [ica yec], uan comochiuilis ihsiuca.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Achtoh noiuqui ohcon oquihtoh in teotlanauatani Isaías:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Yeh nin tlen ictosniqui tlen itnamechonualiluihtiueh: Naquin amo judíos, naquin amo octemouayah isqueh chipauaqueh iixpan Dios, yehuan yocahsiqueh non chipaualis. Masequihto yocahsiqueh in chipaualis iixpan Dios tlen secahsi ica in tlaniltoquilis.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Pero in tocniuan de Israel, tlen omochicauayah ictlacamatisqueh in tlanauatil uan ohcon octemouayah isqueh chipauaqueh iixpan Dios, amo ocahsiqueh non chipaualis.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Uan tleca amo ocahsiqueh? Amo ocahsiqueh yeh nic ocniquiah cahsisqueh ica in chiualistli tlen teniquilia in tlanauatil, uan amo yeh ica in tlaniltoquilistli. Ica non omotipotlamitoh itich in “titl naquin teuitzitia”,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 ohcon quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.