Romanos 9
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA
1 Iixpan Cristo innamechoniluia nic nin tlen inquihtoua yeh milauac, amo nistlacati. Uan noyolihtic in Espíritu Santo nechonmatiltia nic nin tlen inquihtoua yeh milauac:
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 Neh tlailiuis intlaocoya uan inpia se toneualistli itich noyolo tlen amo panoua,
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 hasta onniquisquia neh nonohmah, Dios manechtlatiui itich in tlicotlatzacuiltilis, uan ohcon manechsicantlali de Cristo, tla non oquinmatlanisquia mamomaquixtican nochancaicniuan judíos.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Yehuan yen israelitas, naquin Dios oquinsilih quemeh ipiluantzitzin, naquin Dios oquinnextilih que Yehuatzin tlailiuis mouisticatzintli, yehuan naquin Dios inuan omotlahtolsintilih, naquin Dios oquinmactih in tlanauatil, uan oquimiluih quenih macchiuacan in tiquitl de tetlacachiualis inauactzinco, uan omoyectencau quinmactis mouistic tlateochiualis.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Yehuan naquin ualeuanih inauac in toueyitahuan judíos; uan innauac yehuan ompa ualeua in Cristo Temaquixtani quemeh tlalticpactlacatl, uan Yehuatzin yehua Dios naquin tlanauatihtoc itich nochi, uan naquin icnamiqui in tetlacachiualistli ica in sintitl nochipa. Amén.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Pero ica nochi non amo ictosniqui inteahsicamatiltihtoc que tlen Dios omoyectencau quinmactis in israelitas acmo oquinmactih. Tlayeh, tlen inteahsicamatiltihtoc yeh nin: nic miqueh amo tlaniltocah ohcon mota nic amo nochtin tlen ualeuah itich Israel milauac pouih israelitas,
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 sannoiuqui ohcon quemeh amo nochtin tlen ualeuah itich Abraham pouih iconeuan, pues Dios oquiluih in Abraham: “Sayeh nipiluan moconeu Isaac, yehuan naquin pouisqueh oneuah de teh.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Uan ohcon itquitah, amo nochtin pouih iconeuan Dios sayeh nic icpiah inpapan yeh in Abraham, tla yeh in tlen milauac ualeuanih inauac Abraham pouih sayeh naquin nesih nic Dios omoyectencautzinoh nesisqueh.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Uan in tlahtol tlen Dios omoyectencautzinoh yeh yeh nin: “Itich in tonal tlen yonmitziluih, niuitz, uan in Sara ya icpias se iconeu.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Uan amo san yeh non. Noiuqui ohcon opanoc iuan niconeuan in Rebeca tlen ocpixqueh sanse inpapan, yen Isaac naquin inauac itualeuah.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 Pues ihcuac oc ihtitl ocatcah nonqueh coconeh, uan dion ayamo occhiuayah tlen cuali noso tlen amo cuali, ihcuacon Dios ocnextih nic amo tepihpina ipampa itlah chiualis, tlamo yeh nic Yehuatzin ontenotza.
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Ica non ihquin oquiluih in Rebeca: “Moconeu tlayacayotl isqui itlaqueual naquin ocachi tzohtzocotzin.”
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Ohcon quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Ontlasohtlac in Jacob, uan in Esaú amo onmotacanic.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 ¿Tla ohcon, tlenoh itquihtosqueh? ¿Itquihtosqueh amo yec tlen Dios icchiua? ¡Amo, ayic ohcon matyoluican!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Pues ixconilnamiquican, Dios ihquin oquiluih in Moisés: “Inquicnomatis naquin neh inniquis inquicnomatis, uan intlaocolitas naquin neh inniquis intlaocolitas.”
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Uan ohcon itquitah, Dios amo tepihpina nic seyeh secniqui, noso nic semochicaua itich itlah chiualis, tla yeh tepihpina ica niteicnoitalitzin.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Non noiuqui mota itich in Teotlahtolamatl campa Dios quiluia in Faraón: “Onmitztlalih itueyitiquiuahqui nic motich innextis nochicaualis, uan ohcon maquixmatican notoocaa itich nochi in tlalticpactli.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Nochi nin tlahtol technextilia, Dios quimicnomati naquin comoniquiltia quimicnomatis, sannoiuqui ohcon naquin icniqui icyolohchihchicauas, icyolohchihchicaua.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Pero touatzin uilis itnechoniluis: “Tla ohcon, ¿tleca Dios oc quintlahtlacoltia in tlacameh? Pues mota amacah uili quixnamiqui nitlaniquilitzin.”
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 ¡Pero nocnitzin! ¿Aquih touatzin para itconnananquilis Dios? Quenat in soquicomitl uilis quiluis naquin occhihchiu: “¿Tleca ihquin otnechonchihchiu?”
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 In soquichiuani imac catqui icchiuas san ica se soquitl tlen yeh icniquis. Uilis icchiuas se contzin tlen ica itlah cualtzin ictlatiquitisqueh, uan noiuqui ohcon ica non mismo soquitl uilis icchiuas ocse comitl tlen ictlatiquitisqueh san ica tlensa.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 ¿Uan tlenoh motiquiu tla sannoiuqui Dios ohcon icchiua? Pues Dios ocniquia icnextis nicualanilitzin uan nichicaualitzin, masqui ohcon oc oquinpacahyouih necateh tapalcameh tlen cateh icsilisqueh in tlatzacuiltilis uan in poliuilis.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Ohcon oquichiu nic oquinic octeixmatiltih innauac necateh tapalcameh tlen Yehuatzin quimicnomati, naquin oquinpihpin desde achtoh mateuantican itich niuehcapantlalilis, quen Yehuatzin tlailiuis simi mouisticatzintli.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Uan nonqueh tapalcameh tlen Dios oquimicnomat, yeh yen tehuan naquin Dios otechnotz, amo san den judíos, tlamo noiuqui de naquin amo judíos.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Quemeh ihcuiliutoc itich nitlahcuilol in teotlanauatani Oseas:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Uan campa achtoh oquimiluihcah: “Namehuan amo nanpouih noaxcauan”,
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Pero den israelitas in teotlanauatani Isaías ihquin oquihtoh: “Masqui tlen ualeuah de Israel maican miqueh quemeh in xali tlen catqui itenco in mar, sayen siquin momaquixtisqueh,
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 pues in toTecotzin quintlatzacuiltis in tlalticpactlacameh, comochiuilis nochi tlen ocmihtaluih, [ica yec], uan comochiuilis ihsiuca.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Achtoh noiuqui ohcon oquihtoh in teotlanauatani Isaías:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Yeh nin tlen ictosniqui tlen itnamechonualiluihtiueh: Naquin amo judíos, naquin amo octemouayah isqueh chipauaqueh iixpan Dios, yehuan yocahsiqueh non chipaualis. Masequihto yocahsiqueh in chipaualis iixpan Dios tlen secahsi ica in tlaniltoquilis.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Pero in tocniuan de Israel, tlen omochicauayah ictlacamatisqueh in tlanauatil uan ohcon octemouayah isqueh chipauaqueh iixpan Dios, amo ocahsiqueh non chipaualis.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Uan tleca amo ocahsiqueh? Amo ocahsiqueh yeh nic ocniquiah cahsisqueh ica in chiualistli tlen teniquilia in tlanauatil, uan amo yeh ica in tlaniltoquilistli. Ica non omotipotlamitoh itich in “titl naquin teuitzitia”,
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 ohcon quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.