Lucas 14
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA
1 Sipa itich se moseuilistonal Jesús oyah otlacuato ichan se intlayacancau in fariseos, uan yehuan in fariseos sa ocpihpixtoyah.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Uan ompa iixpan ocatca se tlacatl pohposauqui.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ihcuacon Jesús oquintlahtlanih in tlamachtanih den tlanauatil uan in fariseos:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Pero yehuan amo ocnanquilihqueh. Ihcuacon Jesús octlalih nima itich in cocoxqui uan ocpahtih uan oquiluih mayaui ichan.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Satepan oquimiluih in fariseos:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Uan yehuan amo ocmatqueh quenih icnanquilisqueh.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesús oquimitaya in tlanotzalten quen ocpihpinayah motlalisqueh tlacuasqueh campa non ocachi quinuehcapanmatih. Ica non oquimiluih nin tlahtol:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Ihcuac acah mitzonnotza tontlatlacuatiu itich se monamictililuitl, amo xonmotlali campa non ocachi quinuehcapanmatih; uilis ehcos ocse tlanotzal tlen ocachi icuehcapanmatih uan amo in touatzin,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 uan naquin onamechontlaluih namonomen, uitz uan mitzoniluis: “Campa tontolohtoc ocse ompa motlalis.” Uan ihcuacon touatzin ica mic pinaualistli tonmotlalitiu yehyeh tlacuitlapan.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ica non, ihcuac tontlanotzal tontlatlacuatiu, xonmotlali yehyeh tlacuitlapan. Ohcon ihcuac ehcos monauac naquin omitzonnotz, mitzoniluis: “Noyolohicniu, xouiqui ne tlaixpan.” Ohcon mitzonueyihcachiuas imixpan ocsiquin tlen ompa cateh.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ixconmatican, nochi naquin moueyihcamati, ictlalpancauasqueh, uan naquin micnoteca icuehcapantlalisqueh.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesús noiuqui oquiluih naquin oquinotz matlacuah ichan:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Yehyeh ihcuac itconchiuas tlatlacual, ixquimonnotza aquihqueh amitlah icpiah, tlen macocoxqueh, tlen xococoxqueh, uan tlen amo tlachiah.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ohcon tonisqui tontlateochiualpaquini, pues yehuan amo icpiah tlen ica mitzontlaxtlauilisqueh, pero touatzin itconsilis motlaxtlauiltzin ihcuac yancuicayolisqueh naquin yolchipauaqueh.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ihcuac ohcon oquicac semeh tlen ompa otlacuahtoya, oquihtoh:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús oquiluih:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Uan ihcuac yocatca in tlacual, octitlan nitlaqueual maquinnauatih nitlanotzaluan: “Xoualacan, ya catqui nochi sa ittlacuasqueh.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pero nochtin sehse opeuqueh motlamiah tleca amo uilis yasqueh. Se oquihtoh: “Yaquin onmotlalcouih, uan moniqui inquitatiu. Inmitzontlatlautia ixnechontlapohpolui.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ocse oquihtoh: “Yaquin onquincou macuil yunta cuacuehqueh, uan nioh inquinyehyecotiu. Inmitzontlatlautia ixnechontlapohpolui.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ocse oquihtoh: “Yaquin onmonamictih, ica non amo uilis nias.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ihcuac in tlaqueual oualmocuip ocmatiltih nochi nin niteco. Ihcuacon ocualan in teteco, uan oquiluih nitlaqueual: “Xoyau ihsiuca itich in plazas uan itich in ohmeh tlatzalan itich in altipetl uan ixquimonualica tlen amitlah icpiah, tlen macocoxqueh, tlen amo tlachiah, uan tlen xococoxqueh.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 In tlaqueual, ihcuac youalmocuip, oquihtoh: “Noteco, yonicchiu tlen otnechonnauatih, uan oc aquisqueh ocsiquin mochantzin.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 In teteco oquiluih nitlaqueual: “Xoyau itich in ohmeh uan itich in ohpitzacten uan ixquimonuerzaualica maualacan, uan ohcon matemi nocalihtic.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Pues innamechoniluia, amaquin in tlen achtoh tlanotzalten icyecos notlacual.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tlailiuis miqueh tocniuan oyayah iuan Jesús; uan yeh omocuip uan oquimiluih:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Tla acah icniqui nouan uitz, moniqui ocachi nechtlasohtlas neh uan amo nipapan, nimaman, nisiuau, nipiluan, nicniuan, niueltiuan, uan yehyeh ocachi uan amo niyolilis. Tla amo ohcon icchiua, amo uilis isqui notlasalohcau.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Uan naquin amo cana in cruz den tlahyouilis uan uitz nouan, amo uilis isqui notlasalohcau.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 ’Tla acah namehuantzitzin icniqui icchiuas se cali uehcapan, ¿quenat amo achtoh motlalia uan quixyehyecoua max cahxilis nitomin tlen ica icyeecos?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Uan tla san icpeualtia uan yehyeh satepan acmo uili icyeecoua non ical, nochtin tlen quitasqueh icpinauisqueh,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 quihtosqueh: “Nin tlacatl ocpeualtih nical uan amo ouilic octlamiyeecoh.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Noso tla se ueyitiquiuahqui icniqui motiuis iuan ocse ueyitiquiuahqui, ¿quenat amo achtoh motlalia uan moyoluia max ica mahtlactli mil soldados uilis quixnamiquis nocse naquin uitz ica simpoual mil soldados?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Uan tla amo uilis, ihcuac oc uehca uitz nocse ueyitiquiuahqui, quintitlanis nitlatitlancauan mactlahtlaniitin tlenoh ictlahtlani uan san ompa matlahtlami in ixnamictli.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Sannoiuqui ohcon nochtin namehuantzitzin, tla amo nanconcauah nochi tlen nanconpiah, amo uilis namonisqueh notlasalohcauan.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ’In istatl yeh cuali, pero tla yocpoloh nipoyecyo, ¿quenih uilis seccuipilis nipoyecyo?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Acmo uili sectlatiquitia itich in tlali dion secmaniloua iuan majada, yehyeh sa sectlatiuia. Naquin icpia inacas tlen ica tlacaquis, matlacaqui.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.