Lucas 14
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARIB
1 Sipa itich se moseuilistonal Jesús oyah otlacuato ichan se intlayacancau in fariseos, uan yehuan in fariseos sa ocpihpixtoyah.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Uan ompa iixpan ocatca se tlacatl pohposauqui.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ihcuacon Jesús oquintlahtlanih in tlamachtanih den tlanauatil uan in fariseos:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pero yehuan amo ocnanquilihqueh. Ihcuacon Jesús octlalih nima itich in cocoxqui uan ocpahtih uan oquiluih mayaui ichan.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Satepan oquimiluih in fariseos:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Uan yehuan amo ocmatqueh quenih icnanquilisqueh.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesús oquimitaya in tlanotzalten quen ocpihpinayah motlalisqueh tlacuasqueh campa non ocachi quinuehcapanmatih. Ica non oquimiluih nin tlahtol:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Ihcuac acah mitzonnotza tontlatlacuatiu itich se monamictililuitl, amo xonmotlali campa non ocachi quinuehcapanmatih; uilis ehcos ocse tlanotzal tlen ocachi icuehcapanmatih uan amo in touatzin,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 uan naquin onamechontlaluih namonomen, uitz uan mitzoniluis: “Campa tontolohtoc ocse ompa motlalis.” Uan ihcuacon touatzin ica mic pinaualistli tonmotlalitiu yehyeh tlacuitlapan.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ica non, ihcuac tontlanotzal tontlatlacuatiu, xonmotlali yehyeh tlacuitlapan. Ohcon ihcuac ehcos monauac naquin omitzonnotz, mitzoniluis: “Noyolohicniu, xouiqui ne tlaixpan.” Ohcon mitzonueyihcachiuas imixpan ocsiquin tlen ompa cateh.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ixconmatican, nochi naquin moueyihcamati, ictlalpancauasqueh, uan naquin micnoteca icuehcapantlalisqueh.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jesús noiuqui oquiluih naquin oquinotz matlacuah ichan:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Yehyeh ihcuac itconchiuas tlatlacual, ixquimonnotza aquihqueh amitlah icpiah, tlen macocoxqueh, tlen xococoxqueh, uan tlen amo tlachiah.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ohcon tonisqui tontlateochiualpaquini, pues yehuan amo icpiah tlen ica mitzontlaxtlauilisqueh, pero touatzin itconsilis motlaxtlauiltzin ihcuac yancuicayolisqueh naquin yolchipauaqueh.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ihcuac ohcon oquicac semeh tlen ompa otlacuahtoya, oquihtoh:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús oquiluih:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Uan ihcuac yocatca in tlacual, octitlan nitlaqueual maquinnauatih nitlanotzaluan: “Xoualacan, ya catqui nochi sa ittlacuasqueh.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pero nochtin sehse opeuqueh motlamiah tleca amo uilis yasqueh. Se oquihtoh: “Yaquin onmotlalcouih, uan moniqui inquitatiu. Inmitzontlatlautia ixnechontlapohpolui.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ocse oquihtoh: “Yaquin onquincou macuil yunta cuacuehqueh, uan nioh inquinyehyecotiu. Inmitzontlatlautia ixnechontlapohpolui.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ocse oquihtoh: “Yaquin onmonamictih, ica non amo uilis nias.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ihcuac in tlaqueual oualmocuip ocmatiltih nochi nin niteco. Ihcuacon ocualan in teteco, uan oquiluih nitlaqueual: “Xoyau ihsiuca itich in plazas uan itich in ohmeh tlatzalan itich in altipetl uan ixquimonualica tlen amitlah icpiah, tlen macocoxqueh, tlen amo tlachiah, uan tlen xococoxqueh.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 In tlaqueual, ihcuac youalmocuip, oquihtoh: “Noteco, yonicchiu tlen otnechonnauatih, uan oc aquisqueh ocsiquin mochantzin.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 In teteco oquiluih nitlaqueual: “Xoyau itich in ohmeh uan itich in ohpitzacten uan ixquimonuerzaualica maualacan, uan ohcon matemi nocalihtic.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Pues innamechoniluia, amaquin in tlen achtoh tlanotzalten icyecos notlacual.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tlailiuis miqueh tocniuan oyayah iuan Jesús; uan yeh omocuip uan oquimiluih:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Tla acah icniqui nouan uitz, moniqui ocachi nechtlasohtlas neh uan amo nipapan, nimaman, nisiuau, nipiluan, nicniuan, niueltiuan, uan yehyeh ocachi uan amo niyolilis. Tla amo ohcon icchiua, amo uilis isqui notlasalohcau.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Uan naquin amo cana in cruz den tlahyouilis uan uitz nouan, amo uilis isqui notlasalohcau.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 ’Tla acah namehuantzitzin icniqui icchiuas se cali uehcapan, ¿quenat amo achtoh motlalia uan quixyehyecoua max cahxilis nitomin tlen ica icyeecos?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Uan tla san icpeualtia uan yehyeh satepan acmo uili icyeecoua non ical, nochtin tlen quitasqueh icpinauisqueh,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 quihtosqueh: “Nin tlacatl ocpeualtih nical uan amo ouilic octlamiyeecoh.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Noso tla se ueyitiquiuahqui icniqui motiuis iuan ocse ueyitiquiuahqui, ¿quenat amo achtoh motlalia uan moyoluia max ica mahtlactli mil soldados uilis quixnamiquis nocse naquin uitz ica simpoual mil soldados?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Uan tla amo uilis, ihcuac oc uehca uitz nocse ueyitiquiuahqui, quintitlanis nitlatitlancauan mactlahtlaniitin tlenoh ictlahtlani uan san ompa matlahtlami in ixnamictli.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Sannoiuqui ohcon nochtin namehuantzitzin, tla amo nanconcauah nochi tlen nanconpiah, amo uilis namonisqueh notlasalohcauan.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’In istatl yeh cuali, pero tla yocpoloh nipoyecyo, ¿quenih uilis seccuipilis nipoyecyo?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Acmo uili sectlatiquitia itich in tlali dion secmaniloua iuan majada, yehyeh sa sectlatiuia. Naquin icpia inacas tlen ica tlacaquis, matlacaqui.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.