Atos 16
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs VC
1 Pablo oahsito Derbe uan satepan Listra. Ompa ocatca se tlaniltocani itoocaa Timoteo, iconeu se siuatzintli judía tlaniltocani, pero nipapan griego.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 In tlaniltocanih naquin pouih Listra uan Iconio otlahtouayah yec ica yeh.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablo oquinic icuicas in Timoteo, uan oquichiu mamojudiohnescayoti, ohcon oquichiu nic amo oquinic mamohsiuican in judíos tlen chanchiuah itich nonqueh tlalmeh, pues nochtin ocmatiah nic nipapan amo judío.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Itich nochtin in altipemeh canic opanotayah, oquinmatiltayah in tlaniltocanih tlen in teotlatitlanten uan nintlayacancauan in tlaniltocanih tlen pouih Jerusalén quinnahnauatiah macchiuacan.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Uan ohcon in tlaniltocanih itich in altipemeh omochicauayah itich in tlaniltoquilis, uan mostlah omiquixtayah ocachi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 In Espíritu Santo amo oquincau mactematiltican in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli itich in altipemeh tlen pouih Asia, ica non opanoqueh ic Frigia uan Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ihcuac oahsitoh campa monamiquih in tlalmeh Misia uan Bitinia, yehuan ocniqueh calaquisqueh itich in tlali Bitinia, pero niEspíritu in Jesús amo oquincau.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 San opanoqueh ic Misia, uan otimoqueh itich in altipetl Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Non youal Pablo itich nitlachialis oquitac se tlacatl tlen poui itich in tlali Macedonia, ompa oihcatoya uan octlatlautaya: “Xonpano Macedonia uan ixtechonmatlani.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ihcuac oquitac non, sanniman otmochihchiuqueh tiasqueh Macedonia, pues yec otmatqueh nic Dios techonnotztoc ompa matquinmatiltitin in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 De Troas ottlamilauqueh otyahqueh itich barco uan otahsiqueh itich in tlalyaualol Samotracia, uan oualimostic otyahqueh icah in altipetl Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Satepan otxonihnintahqueh otyahqueh Filipos, se ueyi altipetl tlen poui itich in tlali Macedonia, ompa ochanchiuayah miqueh romanos. Uan ompa otmocauqueh quesqui tonal.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Itich moseuilistonal otquisqueh itich in altipetl, uan otyahqueh itenco ueyatl campa otyoluihqueh in judíos ompa icmonochiliah Dios. Ompa otmotlalihqueh uan otpeuqueh itquinmatiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli, siqui siuameh tlen ompa yomonichicohcah.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Semeh yehuan naquin ompa otlacactoyah yeh se siuatzintli itoocaa Lidia, ocnamacaya cuahcual cuali tilmahtli chicauac chichiltic, yeh otlacat itich in altipetl Tiatira. Yeh octlacachiuaya Dios, uan in toTecotzin ocyolohtlapoh macyeccaqui tlen Pablo oquihtouaya.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Yeh uan nichanehcauan omocuatequihqueh, uan ihcuacon otechtlatlautih:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Se tonal ihcuac otyayah campa in judíos icmonochiliah Dios, otnamiqueh se ichpocatl tlen ocpiaya amocuali ehecatl, uan non ehecatl occhiuaya mai tlamatqui. Uan ica non nitecouan octlaniah mic tomin.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Nin ichpocatl icuitlapan oyaya in Pablo uan tehuan, uan chicauac oquihtouaya:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ohcon oquichiu miqueh tonalmeh, uan oehcoc tonal ihcuac Pablo yocyolmohsiuih. Omocuip icah in ichpocatl uan oquiluih in amocuali ehecatl:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Pero ihcuac nitecouan in ichpocatl oquitaqueh acmo ouilisquiah ictlanisqueh tomin ica nitiquiu in ichpocatl, oquintzitzquihqueh in Pablo uan Silas uan oquinuilantahqueh oquimahxititoh itlahcoyan in altipetl, innauac in tiquiuahqueh.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Oquintemactitoh imac in tiquiuahqueh uan ihquin octeiluihqueh:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ictemachtiah chiualistli tlen in totlanauatil amo techcauilia itsilisqueh uan itchiuasqueh, pues tehuan itromanos.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ihcuacon nochi in altipetl sansipa impan omocuipqueh in Pablo uan Silas, uan in tiquiuahqueh oquintiquitihqueh maquintzayanilican nintilmah uan maquintlacotimacan.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Satepan ihcuac simi yoquintlacotinqueh, oquintzacuatoh, uan octiquitihqueh in tlayacanqui den cárcel cuali maquintzacua.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ihcuac ohcon octiquitihqueh, yeh oquincalaquih campa ocachi tlahtic, oquinxocalaquih itich se pouitl tilaxtic itoocaa cepo nic amo ocniquia macholocan.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Quemeh tlahcoyouac, Pablo uan Silas ocmonochilihtoyah Dios uan ocuicatayah Dios, uan nocsiquin naquin ompa otzacutoyah oquincaquiah.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 San ihcuac otlalolintiquis chicauac, uan omotzihtziloh chicauac campa otzacutoyah, uan niman omotlapohqueh nochtin in caltemeh, uan nochtin naquin ompa otzacutoyah nincadenas otohtonqueh.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 In tlayacanqui den cárcel otlachix, uan ihcuac oquitac tlatlapohtoc, ocquixtih niespada uan ica yomomictisquia, ocyoluih tlen ompa otzacutoyah yocholohqueh.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ihcuacon Pablo octzahtzilih:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Sanniman non tlacatl octlahtlan se tlauil uan ocalactiuitz, ouiuiyocataya uan omotlancuaquitz imicxitlan in Pablo uan Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Oquinquixtih quiyauac uan oquimiluih:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Yehuan oquiluihqueh:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Uan oquinnonotzqueh nitlahtoltzin in toTecotzin yeh uan nochtin tlen ochanchiuayah ichan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Uan ipan non hora youac in tlayacanqui den cárcel oquinpacac campa tlacohcocolten. Uan omocuatequih yeh inuan nochtin nichanehcauan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Satepan oquinuicac ichan uan oquintlamacac, uan tlailiuis oyolpaqueh yeh uan nichanehcauan nic otlaniltocaqueh inauactzinco Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ihcuac otlanes in tiquiuahqueh oquintitlanqueh nintlaqueualuan, macnauatitin in tlayacanqui den cárcel maquincahcaua in Pablo uan Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 In tlayacanqui den cárcel oquiluih in Pablo:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pero Pablo oquinnanquilih in tlaqueualten:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 In tlaqueualten oquimiluitoh in tiquiuahqueh tlen oquihtohqueh in Pablo uan Silas, uan in tiquiuahqueh omomohtihqueh ihcuac occaqueh nic yehuan romanos.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 In tiquiuahqueh oyahqueh omotlapohpoluitoh innauac in Pablo uan Silas. Oquinquixtihqueh uan oquintlatlautihqueh mayacan de non altipetl.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pablo uan Silas, ihcuac oquisqueh campa otzacutoyah, oyahqueh ichan Lidia, oquimitatoh ompa in tlaniltocanih uan oquintlaniltoquilischicauqueh, uan oyahqueh.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.