Atos 16

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pablo oahsito Derbe uan satepan Listra. Ompa ocatca se tlaniltocani itoocaa Timoteo, iconeu se siuatzintli judía tlaniltocani, pero nipapan griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 In tlaniltocanih naquin pouih Listra uan Iconio otlahtouayah yec ica yeh.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo oquinic icuicas in Timoteo, uan oquichiu mamojudiohnescayoti, ohcon oquichiu nic amo oquinic mamohsiuican in judíos tlen chanchiuah itich nonqueh tlalmeh, pues nochtin ocmatiah nic nipapan amo judío.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Itich nochtin in altipemeh canic opanotayah, oquinmatiltayah in tlaniltocanih tlen in teotlatitlanten uan nintlayacancauan in tlaniltocanih tlen pouih Jerusalén quinnahnauatiah macchiuacan.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Uan ohcon in tlaniltocanih itich in altipemeh omochicauayah itich in tlaniltoquilis, uan mostlah omiquixtayah ocachi.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 In Espíritu Santo amo oquincau mactematiltican in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli itich in altipemeh tlen pouih Asia, ica non opanoqueh ic Frigia uan Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ihcuac oahsitoh campa monamiquih in tlalmeh Misia uan Bitinia, yehuan ocniqueh calaquisqueh itich in tlali Bitinia, pero niEspíritu in Jesús amo oquincau.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 San opanoqueh ic Misia, uan otimoqueh itich in altipetl Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Non youal Pablo itich nitlachialis oquitac se tlacatl tlen poui itich in tlali Macedonia, ompa oihcatoya uan octlatlautaya: “Xonpano Macedonia uan ixtechonmatlani.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ihcuac oquitac non, sanniman otmochihchiuqueh tiasqueh Macedonia, pues yec otmatqueh nic Dios techonnotztoc ompa matquinmatiltitin in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 De Troas ottlamilauqueh otyahqueh itich barco uan otahsiqueh itich in tlalyaualol Samotracia, uan oualimostic otyahqueh icah in altipetl Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Satepan otxonihnintahqueh otyahqueh Filipos, se ueyi altipetl tlen poui itich in tlali Macedonia, ompa ochanchiuayah miqueh romanos. Uan ompa otmocauqueh quesqui tonal.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Itich moseuilistonal otquisqueh itich in altipetl, uan otyahqueh itenco ueyatl campa otyoluihqueh in judíos ompa icmonochiliah Dios. Ompa otmotlalihqueh uan otpeuqueh itquinmatiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli, siqui siuameh tlen ompa yomonichicohcah.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Semeh yehuan naquin ompa otlacactoyah yeh se siuatzintli itoocaa Lidia, ocnamacaya cuahcual cuali tilmahtli chicauac chichiltic, yeh otlacat itich in altipetl Tiatira. Yeh octlacachiuaya Dios, uan in toTecotzin ocyolohtlapoh macyeccaqui tlen Pablo oquihtouaya.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Yeh uan nichanehcauan omocuatequihqueh, uan ihcuacon otechtlatlautih:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Se tonal ihcuac otyayah campa in judíos icmonochiliah Dios, otnamiqueh se ichpocatl tlen ocpiaya amocuali ehecatl, uan non ehecatl occhiuaya mai tlamatqui. Uan ica non nitecouan octlaniah mic tomin.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nin ichpocatl icuitlapan oyaya in Pablo uan tehuan, uan chicauac oquihtouaya:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ohcon oquichiu miqueh tonalmeh, uan oehcoc tonal ihcuac Pablo yocyolmohsiuih. Omocuip icah in ichpocatl uan oquiluih in amocuali ehecatl:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pero ihcuac nitecouan in ichpocatl oquitaqueh acmo ouilisquiah ictlanisqueh tomin ica nitiquiu in ichpocatl, oquintzitzquihqueh in Pablo uan Silas uan oquinuilantahqueh oquimahxititoh itlahcoyan in altipetl, innauac in tiquiuahqueh.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Oquintemactitoh imac in tiquiuahqueh uan ihquin octeiluihqueh:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ictemachtiah chiualistli tlen in totlanauatil amo techcauilia itsilisqueh uan itchiuasqueh, pues tehuan itromanos.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ihcuacon nochi in altipetl sansipa impan omocuipqueh in Pablo uan Silas, uan in tiquiuahqueh oquintiquitihqueh maquintzayanilican nintilmah uan maquintlacotimacan.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Satepan ihcuac simi yoquintlacotinqueh, oquintzacuatoh, uan octiquitihqueh in tlayacanqui den cárcel cuali maquintzacua.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ihcuac ohcon octiquitihqueh, yeh oquincalaquih campa ocachi tlahtic, oquinxocalaquih itich se pouitl tilaxtic itoocaa cepo nic amo ocniquia macholocan.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Quemeh tlahcoyouac, Pablo uan Silas ocmonochilihtoyah Dios uan ocuicatayah Dios, uan nocsiquin naquin ompa otzacutoyah oquincaquiah.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 San ihcuac otlalolintiquis chicauac, uan omotzihtziloh chicauac campa otzacutoyah, uan niman omotlapohqueh nochtin in caltemeh, uan nochtin naquin ompa otzacutoyah nincadenas otohtonqueh.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 In tlayacanqui den cárcel otlachix, uan ihcuac oquitac tlatlapohtoc, ocquixtih niespada uan ica yomomictisquia, ocyoluih tlen ompa otzacutoyah yocholohqueh.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ihcuacon Pablo octzahtzilih:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Sanniman non tlacatl octlahtlan se tlauil uan ocalactiuitz, ouiuiyocataya uan omotlancuaquitz imicxitlan in Pablo uan Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Oquinquixtih quiyauac uan oquimiluih:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Yehuan oquiluihqueh:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Uan oquinnonotzqueh nitlahtoltzin in toTecotzin yeh uan nochtin tlen ochanchiuayah ichan.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Uan ipan non hora youac in tlayacanqui den cárcel oquinpacac campa tlacohcocolten. Uan omocuatequih yeh inuan nochtin nichanehcauan.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Satepan oquinuicac ichan uan oquintlamacac, uan tlailiuis oyolpaqueh yeh uan nichanehcauan nic otlaniltocaqueh inauactzinco Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ihcuac otlanes in tiquiuahqueh oquintitlanqueh nintlaqueualuan, macnauatitin in tlayacanqui den cárcel maquincahcaua in Pablo uan Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 In tlayacanqui den cárcel oquiluih in Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero Pablo oquinnanquilih in tlaqueualten:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 In tlaqueualten oquimiluitoh in tiquiuahqueh tlen oquihtohqueh in Pablo uan Silas, uan in tiquiuahqueh omomohtihqueh ihcuac occaqueh nic yehuan romanos.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 In tiquiuahqueh oyahqueh omotlapohpoluitoh innauac in Pablo uan Silas. Oquinquixtihqueh uan oquintlatlautihqueh mayacan de non altipetl.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pablo uan Silas, ihcuac oquisqueh campa otzacutoyah, oyahqueh ichan Lidia, oquimitatoh ompa in tlaniltocanih uan oquintlaniltoquilischicauqueh, uan oyahqueh.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.