Lucas 15
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARA
1 Hua mopachoöya tieca noche tli tlanechecojque hua ocseque tlajtlaculteque para tiecaquesque.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Hua moquejöroöya inu fariseos ca tiehua tlamachtiöneme de teotlajtule. Quejtoöya:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Hua yejuatzi oquemelfejque ini nönca cuiento. Oquejtojque:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Tlö canajyeca de nemejua quepea sie sientos calnielojte, hua quepoloa sente de yejua, quencöhua inu noventa y nueve ipa munte, hua iya quetiemuti tli opole, hasta senamo queniextea.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Hua cuöc ye oqueniexte, quetlölea ipa iquechcochtla, hua pajpöque lalebes.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Hua cuöc yebitz ipa ichö, quensentlölea noche iamigos hua tli icaltech chajchönte. Quemelfea: “Xepajpöquecö ca naja, ipampa onecniexte ini calnielo tli onecpolo”.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nemiechelfea, que ejqueu iyes meyac pöquelestle ompa elfecac por sente tlajtlacultec tli omoyulcuec, hua amo tönto por noventa y nueve tlöca yecteque tli amo quenejnesesitöroa moyulcuepasque.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’O noso tlö sente sohuatl quepea majtlactle monedas, tlö quepolus sente moneda, pues quexutlaltea icantil hua queyequechpöna cale. Quetiemoa ca cuesebelestle hasta senamo queniextea.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Hua cuöc ye oqueniexte, quensentlölea iamigos hua tli icaltech chajchönte. Quemelfea: “Xepajpöquecö ca naja, ipampa ye onecniexte inu moneda tli onecpolo”.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nemiechelfea que ejqueu mismo onca pöquelestle imixtla tieöngeles Deus, por sente tlajtlacultec tli moyulcuepa.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Hua oquejtojque:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Hua inu pelalactle tli sötiepa jiebe oquelfe itajtzi: “Tata, xeniechmomaquele tli niechtocörus de tli mohuöxcatzi”. Entunses inu tajtle oquenxiexelfe ipelhua noche tli quepeaya.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Hua sötiepa de quiesquete tunalte, inu pelalactle tli sötiepa jiebe oquesentlöle noche tli ihuöxca, hua uya bejca ipa ocsie tlöle. Ompa oqueniempolo noche tli ihuöxca, pos oquecastöro sin quepensöro.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Hua cuöc ye noche ye oquemalcastöro, ohuöla sente bieye öpestle ipa nieca tlöle, hua opie ye quepoloöya.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Entunses uya hua otequet ca sente tlöcatl de inu nieca tlöle. Inu tlöcatl oquetitla ipa ihacienda para ma quentlacuajcualte petzome.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Hua inu pelalactle quenequeya quecuös ixocoteyo puchucuabetl tli quecuöya inu petzome, pero nionöque amo quemacaya.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Pero sötiepa ye oqueyecpensöro. Oquejto: “Onca meyactie tequetque tiechö tli quepea meyac tli quecuösque, hua naja necö nöpesmecteca.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Noquetztiehuas, hua neyös tietlac notöta. Netieyelfis: Taja, ye onetlajtlaco encuntra de Deus öque iloac elfecac, hua nuyejque encuntra de tejuatzi.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ayecmo necmeresieroa neyes nemoconietzi. Xeniechmotratörfe quieme sente de inu motequetcötzetzihua”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Hua ca inu omie inu pelalactle, hua ohuöla itlac itajtzi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Entunses inu pelalactle oquelfe: “Tata, ye onetlajtlaco encuntra de Deus öque iloac elfecac, hua nuyejque encuntra de tejuatzi. Ayecmo necmeresieroa para neyes nemoconietzi”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Cache itajtzi oquemelfe itlatequepanojua: “Xejquexticö tlin cache cuale tlaquentle, hua xecöquicö. Xectlölelicö öniyo ipa imajpel, hua zapötoste ipa icxehua.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Hua xecualecacö sente pesiero tomöhuac, hua xecmecticö. Ma tetlacuöcö, hua ma tepajpöquecö,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 ipampa ini nönca noconie ye mejque oyeya, hua ocsajpa yulejteca; oixniempolejtenemeya, hua onieseco”. Hua opiejque opajpöjque lalebes.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Hua inu iconie tli cachto jiebe oyeya caltienco. Cuöc ohuöla, oaseco itlac cale, hua oquencac tlajtlapitzaya hua tlajtlatzotzonaya hua mojojtutiöya.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Hua oquenutz sente de inu tlatequepanojque. Oquetlajtlane tlininuju oyeya inu nieca.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Hua yaja oquelfe: “Mocni ye oaseco, hua motajtzi ye oquemectejque inu pesiero tli cache tomöhuac, ipampa mocni ohuöla ica cuale”.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Yecuöquenu yaja ocualö, hua amo quenequeya calaques. Yecuöquenu oquis itajtzi, hua quetlötlajtiöya ma calaque.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Cache yaja onöhuat, oquelfe itajtzi: “Xomojtele meyac xebetl temetzmotequepanelfea, hua seme temetzmoneltoquelea noche tli teniechmomandörfea. Pero ayec teniechmomaquele nion sente chibojconetzi para nopöquelesmacas inca noamigos.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Cache cuöc ohuöla ini nönca moconietzi, tli oquepojpolo tli mohuöxcatzi inca cachirilajte, para yaja otomomectele inu pesiero tli cache tomöhuac”.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Oquelfe itajtzi: “Ixo, taja seme notlac tecaca, hua noche tli nohuöxca icaca mohuöxca.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pero conbenierebe ma tepajpöquecö hua ma tecchihuacö yelfetl, ipampa ini nönca mocni ye mejque oyeya, hua ye yulejteca; oixniempolejtenemeya, hua onieseco”.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.