Lucas 15
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARIB
1 Hua mopachoöya tieca noche tli tlanechecojque hua ocseque tlajtlaculteque para tiecaquesque.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Hua moquejöroöya inu fariseos ca tiehua tlamachtiöneme de teotlajtule. Quejtoöya:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Hua yejuatzi oquemelfejque ini nönca cuiento. Oquejtojque:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Tlö canajyeca de nemejua quepea sie sientos calnielojte, hua quepoloa sente de yejua, quencöhua inu noventa y nueve ipa munte, hua iya quetiemuti tli opole, hasta senamo queniextea.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Hua cuöc ye oqueniexte, quetlölea ipa iquechcochtla, hua pajpöque lalebes.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Hua cuöc yebitz ipa ichö, quensentlölea noche iamigos hua tli icaltech chajchönte. Quemelfea: “Xepajpöquecö ca naja, ipampa onecniexte ini calnielo tli onecpolo”.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nemiechelfea, que ejqueu iyes meyac pöquelestle ompa elfecac por sente tlajtlacultec tli omoyulcuec, hua amo tönto por noventa y nueve tlöca yecteque tli amo quenejnesesitöroa moyulcuepasque.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’O noso tlö sente sohuatl quepea majtlactle monedas, tlö quepolus sente moneda, pues quexutlaltea icantil hua queyequechpöna cale. Quetiemoa ca cuesebelestle hasta senamo queniextea.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Hua cuöc ye oqueniexte, quensentlölea iamigos hua tli icaltech chajchönte. Quemelfea: “Xepajpöquecö ca naja, ipampa ye onecniexte inu moneda tli onecpolo”.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nemiechelfea que ejqueu mismo onca pöquelestle imixtla tieöngeles Deus, por sente tlajtlacultec tli moyulcuepa.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Hua oquejtojque:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Hua inu pelalactle tli sötiepa jiebe oquelfe itajtzi: “Tata, xeniechmomaquele tli niechtocörus de tli mohuöxcatzi”. Entunses inu tajtle oquenxiexelfe ipelhua noche tli quepeaya.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Hua sötiepa de quiesquete tunalte, inu pelalactle tli sötiepa jiebe oquesentlöle noche tli ihuöxca, hua uya bejca ipa ocsie tlöle. Ompa oqueniempolo noche tli ihuöxca, pos oquecastöro sin quepensöro.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Hua cuöc ye noche ye oquemalcastöro, ohuöla sente bieye öpestle ipa nieca tlöle, hua opie ye quepoloöya.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Entunses uya hua otequet ca sente tlöcatl de inu nieca tlöle. Inu tlöcatl oquetitla ipa ihacienda para ma quentlacuajcualte petzome.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Hua inu pelalactle quenequeya quecuös ixocoteyo puchucuabetl tli quecuöya inu petzome, pero nionöque amo quemacaya.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Pero sötiepa ye oqueyecpensöro. Oquejto: “Onca meyactie tequetque tiechö tli quepea meyac tli quecuösque, hua naja necö nöpesmecteca.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Noquetztiehuas, hua neyös tietlac notöta. Netieyelfis: Taja, ye onetlajtlaco encuntra de Deus öque iloac elfecac, hua nuyejque encuntra de tejuatzi.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ayecmo necmeresieroa neyes nemoconietzi. Xeniechmotratörfe quieme sente de inu motequetcötzetzihua”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Hua ca inu omie inu pelalactle, hua ohuöla itlac itajtzi.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Entunses inu pelalactle oquelfe: “Tata, ye onetlajtlaco encuntra de Deus öque iloac elfecac, hua nuyejque encuntra de tejuatzi. Ayecmo necmeresieroa para neyes nemoconietzi”.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Cache itajtzi oquemelfe itlatequepanojua: “Xejquexticö tlin cache cuale tlaquentle, hua xecöquicö. Xectlölelicö öniyo ipa imajpel, hua zapötoste ipa icxehua.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Hua xecualecacö sente pesiero tomöhuac, hua xecmecticö. Ma tetlacuöcö, hua ma tepajpöquecö,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 ipampa ini nönca noconie ye mejque oyeya, hua ocsajpa yulejteca; oixniempolejtenemeya, hua onieseco”. Hua opiejque opajpöjque lalebes.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Hua inu iconie tli cachto jiebe oyeya caltienco. Cuöc ohuöla, oaseco itlac cale, hua oquencac tlajtlapitzaya hua tlajtlatzotzonaya hua mojojtutiöya.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Hua oquenutz sente de inu tlatequepanojque. Oquetlajtlane tlininuju oyeya inu nieca.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Hua yaja oquelfe: “Mocni ye oaseco, hua motajtzi ye oquemectejque inu pesiero tli cache tomöhuac, ipampa mocni ohuöla ica cuale”.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Yecuöquenu yaja ocualö, hua amo quenequeya calaques. Yecuöquenu oquis itajtzi, hua quetlötlajtiöya ma calaque.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Cache yaja onöhuat, oquelfe itajtzi: “Xomojtele meyac xebetl temetzmotequepanelfea, hua seme temetzmoneltoquelea noche tli teniechmomandörfea. Pero ayec teniechmomaquele nion sente chibojconetzi para nopöquelesmacas inca noamigos.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Cache cuöc ohuöla ini nönca moconietzi, tli oquepojpolo tli mohuöxcatzi inca cachirilajte, para yaja otomomectele inu pesiero tli cache tomöhuac”.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Oquelfe itajtzi: “Ixo, taja seme notlac tecaca, hua noche tli nohuöxca icaca mohuöxca.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pero conbenierebe ma tepajpöquecö hua ma tecchihuacö yelfetl, ipampa ini nönca mocni ye mejque oyeya, hua ye yulejteca; oixniempolejtenemeya, hua onieseco”.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.